Emergency treatment is needed if facial swelling is caused by burns or if you have breathing problems.
The health care provider will ask about your medical and personal history. This helps determine treatment or if any medical tests are needed. Questions may include:
· How long has the facial swelling lasted?
· When did it begin?
· What makes it worse?
· What makes it better?
· Have you come into contact with something you might be allergic to?
· What medicines are you taking?
· Did you recently injure your face?
· Did you have a medical test or surgery recently?
Sciatica refers to pain, weakness, numbness, or tingling in the leg. It is caused by injury to or pressure on the sciatic nerve. Sciatica is a symptom of another medical problem. It is not a medical condition on its own.
Sciatica occurs when there is pressure or damage to the sciatic nerve. This nerve starts in the lower back and runs down the back of each leg. This nerve controls the muscles of the back of the knee and lower leg. It also provides sensation to the back of the thigh, part of the lower leg, and the sole of the foot.
Sciatica pain can vary widely. It may feel like a mild tingling, dull ache, or burning sensation. In some cases, the pain is severe enough to make a person unable to move.
The pain most often occurs on one side. Some people have sharp pain in one part of the leg or hip and numbness in other parts. The pain or numbness may also be felt on the back of the calf or on the sole of the foot. The affected leg may feel weak. Sometimes, your foot gets caught on the ground when walking.
The pain often starts slowly. It may get worse:
· After standing or sitting
· At night
· When sneezing, coughing, or laughing
· When bending backward or walking more than a few yards, especially if caused by spinal stenosis
Because sciatica is a symptom of another medical condition, the underlying cause should be identified and treated.
In some cases, no treatment is required and recovery occurs on its own.
Conservative (non-surgical) treatment is best in many cases. Your doctor may recommend the following steps to calm your symptoms and reduce inflammation:
· Apply heat or ice to the painful area. Try ice for the first 48 to 72 hours, then use heat.
· Take over-the-counter pain relievers such as ibuprofen (Advil, Motrin IB) or acetaminophen (Tylenol).
· Reduce your activity for the first couple of days. Then, slowly start your usual activities.
· Do not do heavy lifting or twisting of your back for the first 6 weeks after the pain begins.
· Start exercising again after 2 to 3 weeks. Include exercises to strengthen your abdomen and improve flexibility of your spine.
Physical therapy may also be recommended. Additional treatments depend on the condition that is causing the sciatica.
If these measures do not help, your doctor may recommend injections of certain medicines to reduce swelling around the nerve. Other medicines may be prescribed to help reduce the stabbing pains due to nerve irritation.
Nerve pain is very difficult to treat. If you have ongoing problems with pain, you may want to see a neurologist or a pain specialist to ensure that you have access to the widest range of treatment options.
More serious complications depend on the cause of sciatica, such as slipped disc or spinal stenosis. Sciatica can lead to permanent numbness or weakness of your leg.
The condition affects men more than women. The condition may occur in infants and toddlers who are still in diapers and who have a history of anal fissures.
Common symptoms are swelling around the anus and a constant, throbbing pain with swelling. Pain may be severe with bowel movements, coughing and sitting.
Redness, painful and hardened tissue in the area of the anus
Tenderness
In infants, the abscess often appears as a swollen, red, tender lump at the edge of the anus. The infant may be fussy and irritable from discomfort. There are usually no other symptoms.
Surgery is most often an outpatient procedure, which means that you go home on the same day. The surgeon cuts open the abscess and drains the pus.
If the pus collection is deep, you may need to stay in the hospital until the abscess has completely drained.
After surgery, you need warm sitz baths (sitting in a tub of warm water). This helps relieve pain, reduce swelling, and make the abscess easier to drain.
Drained abscesses are usually left open and no stitches are needed.
The surgeon may prescribe painkillers and antibiotics.
You may need stool softeners. Practice good hygiene. Eat soft or liquid foods until the abscess has healed.
Prevention or prompt treatment of STDs may prevent an anorectal abscess from forming. Use condoms during intercourse, including anal sex, to prevent such infections.
In infants and toddlers, frequent diaper changes and proper cleaning during diaper changes can help prevent both anal fissures and abscesses.
Retropharyngeal abscess generally affects children under age 5, but it can occur at any age.
Infected material (pus) builds up in the space around the tissues at the back of the throat. This can occur during or immediately after a throat infection.
The health care provider will perform a physical exam and look inside the throat. The doctor or nurse may gently rub the back of the throat with a cotton swab. This is to take a sample of tissue to check it more closely and is called a throat culture.
Surgery is needed to drain the infected area. Corticosteroids are sometimes given to reduce airway swelling. High-dose antibiotics are given through a vein (intravenous) to treat the infection.
The airway will be protected so that it does not become completely blocked by the swelling.
It is important to get immediate medical help. This condition can lead to blockage of the airway. This is life-threatening. With prompt treatment, a full recovery is expected.
An abscess is an infection characterized by a collection of pus underneath a portion of the skin. Bacteria commonly causing abscesses are Staphylococcus aureus and Streptococcus. These bacteria enter the skin through any cracks or injury to the skin. That area of skin then becomes red, tender, warm, and swollen over days to 1–2 weeks and a fever may develop. Abscesses can sometimes form if minor superficial skin infections are not treated appropriately and in a timely fashion. Most abscesses resolve quickly once appropriately treated.
Community-associated methicillin-resistant Staphylococcus aureus (CA-MRSA) is a strain of "staph" bacteria resistant to antibiotics in the penicillin family, which have been the cornerstone of antibiotic therapy for staph and skin infections for decades. CA-MRSA previously infected only small segments of the population, such as health care workers and persons using injection drugs. However, CA-MRSA is now a common cause of skin infections in the general population. While CA-MRSA bacteria are resistant to penicillin and penicillin-related antibiotics, most staph infections with CA-MRSA can be easily treated by health care practitioners using local skin care and commonly available non-penicillin-family antibiotics. Rarely, CA-MRSA can cause serious skin and soft tissue (deeper) infections. Staph infections typically start as small red bumps or pus-filled bumps, which can rapidly turn into deep, painful sores. If you see a red bump or pus-filled bump on the skin that is worsening or showing any signs of infection (ie, the area becomes increasingly painful, red, or swollen), see your doctor right away. Many patients believe incorrectly that these bumps are the result of a spider bite when they arrive at the doctor's office. Your doctor may need to test (culture) infected skin for MRSA before starting antibiotics. If you have a skin problem that resembles a CA-MRSA infection or a culture that is positive for MRSA, your doctor may need to provide local skin care and prescribe oral antibiotics. To prevent spread of infection to others, infected wounds, hands, and other exposed body areas should be kept clean and wounds should be covered during therapy.
Factors that predispose individuals to developing an abscess include:
Any skin infection, especially those that are untreated
Diabetes
Obesity
Intravenous drug abuse
Weakened immune system due to underlying illness or medication
Who's At Risk
Abscesses can occur in anyone and occur anywhere on the body.
You might be able to sense fluid in an abscess when you press on the abscess with a finger.
Signs and Symptoms
A worsening red, tender swelling that arises over a period of 1–2 weeks. The pus underneath the skin is usually not visible. You may have a fever or a general sense of not feeling well.
Self-Care Guidelines
There are no self-care options for abscesses. While waiting to see your doctor, you can try applying a warm compress to the affected area and take ibuprofen to help with the swelling and pain.
When to Seek Medical Care
A worsening red, tender swelling should prompt you to make an appointment with your physician as soon as possible. If the area involves your face, is spreading rapidly, or is in an area that severely limits your functionality, you should seek emergency care.
Treatments Your Physician May Prescribe
Your doctor may drain the pus and fluid collection by making a small incision in the skin after it has been numbed. This will drain a majority of the bacteria, helping the body fight the small amount that remains. This fluid may then be sent to a laboratory for testing (culture), but not necessarily. The culture can tell the doctor not only what type of bacterium is causing the infection but also what antibiotics will work best to treat it. This may take as little as 2–3 days. Your doctor may choose to have you start oral antibiotics aimed at treating the most common bacteria that cause abscesses while awaiting these results. However, if the infection is small and it has been drained, your doctor may decide to not treat you with oral antibiotics.
If your symptoms are not improving or it is determined that the bacterium is not one of the common types, your doctor may prescribe different antibiotics. If your doctor prescribes antibiotics, it is important to take the entire course as prescribed, even if you are feeling better or the infection appears to be gone after just a few days. If you have been taking antibiotics and the infection itself or the way you are generally feeling have not improved in about 2–3 days, return to see your doctor.
Пародонттық абсцесс – тіс пен қызыл иектің арасындағы кеңістікте ірің толған қуыс (қалта тәрізді ошақ), бактериалдық инфекцияның түсуінен қызыл иектің іріңді қабынуының нәтижесінде түзіледі.
Пародонттық абсцесс алдымен нақты бір тістің астында орналасады, ісініп, қызарған, домалақ пішінді түзіліс түрінде болады. Тіске тигенде пародонттық абсцесс күшті ауырсыну береді. Пародонттық абсцесс асқынғанда үлкен өлшемге жетіп, бет пішінін өзгертуі мүмкін.
Пародонт – тісті қоршап, оны төменгі және жоғарғы иектің сүйегінде бекітетін тіндер. Пародонтқа келесі тіндер кіреді: қызыл иек, сүйек тіні, тістің тамыры мен сүйектің арасындағы байлам, тіс тамырының цементі. Бактериялар тістің ішкі бөлігіне терең қуыс, тістегі сызат немесе жарылу арқылы түсуі мүмкін. Инфекция түсуінің нәтижесінде пародонтта абсцесс дамуы мүмкін (пародонттық абсцесс).
· Қызыл иектің түрлі аурулары (гингивит – қызыл иектің беткері қабынуы; пародонтит – пародонтты қамтитын қабыну үрдісі; пародонтоз — пародонттың қоректенуінің бұзылысы, оған қызыл иектің түсуі, тіс мойындарының ашылуы тән)
· Қызыл иектің механикалық жарақаты, оның ішінде, күйіктер.
· Пломба қойған кездегі протезисттің немесе стоматологтың сапасыз жұмысы, пломбаның шеті жанасқанда ұдайы қызыл иекті зақымдайды.
Пародонттық абсцесстің дамуының қауіп факторларына жататындар:
Пародонттық абсцесс кезінде келесі жайттар байқалады:
· Күшті, солқылдап ауыру
· Ыстық, суық өнімдер мен сусындарды тұтынғандағы тістің асқан сезімталдығы
· Тісті және қызыл иекті басқандағы, сондай-ақ, тағамды шайнағандағы асқан сезімталдық
· Қызба
· Пародонттық абсцесс аумағындағы беттің ісінуі
· Иек астылық және мойын лимфа түйіндерінің ұлғаюы (бұл иммундық жүйенің ағзасы, негізгі қызметі тосқауылдық-сүзгілік, яғни, лимфа ағыны жолымен бактерияларды және басқа бөгде заттарды ұстап қалады)
Пародонттық абсцессті емдеуді тек дәрігер тағайындайды. Өз бетіңізше емделуге болмайды, іріңді қалтаны өз бетіңізше жаруға тырыспаңыз, бұл күрделі салдарға апаруы мүмкін.
Пародонттық абсцессті стоматологиялық емдеу ірің қалтаны хирургиялық жаруға және ішіндегі іріңді сыртқа шығаруға негізделеді. Одан кейін қуыс бактерияларды жоятын (антисептик) дәрілік ерітіндімен шаю арқылы тіршілігін жойған тіндерден мұқият тазартылады. Жоғарыда келтірілген ем-шаралардан басқа дәрігер қабынуға қарсы емдеуді тағайындайды.
Пародонттық абсцессті уақытылы және дұрыс емдеудің нәтижесі – толығымен сауығу. Емдеу кеш басталса, абсцесс созылмалы сатыға өтуі мүмкін, бұл кезде инфекция бүкіл организмге таралуы мүмкін, бұл ауыр салдарға апарып, қиын емделеді.
Пародонттық абсцессті уақытылы жарып, алмаса, инфекция қан ағымына түсіп, бүкіл денеге тарайды (сепсис). Иммунитеттің әлсіздігінде инфекцияның таралу қаупі арта түседі.
Уақытылы медициналық жәрдем жасалмаса, пародонттық абсцессте келесі асқынулар болуы мүмкін:
· Иектің остеомиелиті (иектің сүйек тінінің қабынуы)
· Ауыз қуысының флегмонасы (тіл астылық және иек астылық аумақтың тіндерінің жайылған іріңді қабынуы)
Абсцесс (іріңқалта) – бұл тері астында іріңнің жиналуымен сипатталатын инфекция. Абсцесс әдетте алтын түсті стафилококк және стрептококк секілді бактериялармен байланысты. Бұл бактериялар терідегі сызаттар мен жаралар арқылы енеді. Бірнеше күннен бірнеше аптаға дейін зақымданған тұста қызару, ауырсыну, температураның артуы және ісінуі пайда болады, дене температурасы артуы мүмкін. Абсцесс тері бетінің инфекциясын заманауи және сәйкес емдемеген жағдайда орын алуы мүмкін. Сәйкес емдеу болған жағдайда бұл аурудың болжамы сәтті.
Метициллин-резистентті стафилококк (МРЗС) - пенициллин қатарындағы антибиотиктерге тұрақтылығы бар бактериялар тобы, бұл көптеген онжылдықтар бойы стафилококты және тері инфекцияларын антибиотикпен емдеудегі күрделі мәселе болды. Бұрынырақта МРЗС халықтың аз тобында, денсаулық сақтау саласының қызметкерлерінде және егілетін наркотиктерді қолданатын адамдар арасында таралған болатын. Бүгінде МРЗС жалпы халықтың тері инфекциясының жиі себебі болуда. МРЗС қазір «пенициллин қатарынан емес» антибиотиктермен және зақымданған теріге жергілікті күтім жасау арқылы табысты емделеді. Сирек жағдайда МРЗС терінің және жұмсақ тіндердің күрделі (терең) инфекцияларын туындатуы мүмкін. Стафилококты инфекция, әдетте, ұсақ қызыл түйіндерден немесе ірің толған түйіндерден басталады, олар қысқа уақыттың ішінде терең, ауырсынатын ойық жараға айналуы мүмкін. Егер теріңізде қызыл түйінді немесе ірің толған түйінді байқасаңыз және инфекцияның белгілері болса (зақымданған тұстың ауырсынуы, қызаруы және ісінуі) шұғыл түрде дәрігерге көрініңіз. Көптеген науқастар түйіндерді өрмекшінің шағуы деп санап, қателеседі. Антибиотикпен емдеуді өткізудің алдында дәрігер терінің зақымданған тұсынан қырынды алып, зерттеу тағайындауы мүмкін. МРЗС жұқпалану симптомдарына ұқсайтын белгілер болуында, және МРЗС талдауының нәтижесі оң болса, дәрігер таблетка түріндегі антибиотик қабылдауды және зақымданған теріге жергілікті емдеу тағайындайды. Инфекцияның сау жерге таралмауы үшін қолды және дененің басқа ашық тұстарын таза ұстау қажет, ал жаралар емдеу кезінде зарарсыз дәкемен таңылуы тиіс.
1-2 аптаның ішінде ауырсынуы, қызаруы және ісінуі пайда болады. Терінің астында іріңнің болуы әдетте, көрінбейді. Дене температурасының артуы және жалпы дімкәстік байқалуы мүмкін.
Абсцесті өздігінше емдеу дұрыс емес. Дәрігерге барғанға дейін зақымданған бөлікке жылы компресс қойып, және ісіну мен ауырсынуды жою үшін негізінде ибупрофен бар қабынуға қарсы дәрі қабылдау қажет.
Зақымданған бөліктің ауырсынуы, қызаруы және ісінуі пайда болса, медициналық көмекке жүгініңіз. Егер абсцесс бетте болса және тез таралса немесе қозғалуды шектейтін жерде орналасатын болса, шұғыл медициналық көмекке жүгіну қажет.
Алдын ала ауырсынуды басу шарасынан кейін дәрігер зақымданған тұсты аздап тіледі, және абсцестегі сұйықтықты немесе іріңді шығарады. Бұл бактериялардың көпшілігін жойып, организмге қалған аз мөлшерімен күресуге көмектеседі. Кейбір жағдайда, бөлінген ірің бактериологиялық зерттеу өткізу үшін зертханаға жіберіледі. Қоздырғышын анықтау тиімді антибиотикті таңдау үшін қажет. Зерттеу 2-3 күнде өтеді. Талдаудың нәтижелерін алғанға дейін дәрігер Сізге кең ауқымды әрекет ететін антибиотик тағайындауы мүмкін. Ауыр инфекция болмаса, антибиотикпен емдеу тағайындалмайды.
Егер жағдай жақсармаса, немесе инфекцияның қоздырғышы кең таралмаған болса, дәрігер антибиотиктердің әр түрін тағайындауы мүмкін. Антибиотиктер тағайындалған жағдайда, жағдай жақсарып, сауығу байқалғанына қарамастан, емдеудің толық курсын өту қажет. Егер емдеу басталғаннан кейін 2-3 күн ішінде жағдай жақсармаса, дәрігерге хабарлау қажет.
Пародонттық абсцесс – тіс пен қызыл иектің арасындағы кеңістікте ірің толған қуыс (қалта тәрізді ошақ), бактериалдық инфекцияның түсуінен қызыл иектің іріңді қабынуының нәтижесінде түзіледі.
Пародонттық абсцесс алдымен нақты бір тістің астында орналасады, ісініп, қызарған, домалақ пішінді түзіліс түрінде болады. Тіске тигенде пародонттық абсцесс күшті ауырсыну береді. Пародонттық абсцесс асқынғанда үлкен өлшемге жетіп, бет пішінін өзгертуі мүмкін.
Пародонт – тісті қоршап, оны төменгі және жоғарғы иектің сүйегінде бекітетін тіндер. Пародонтқа келесі тіндер кіреді: қызыл иек, сүйек тіні, тістің тамыры мен сүйектің арасындағы байлам, тіс тамырының цементі. Бактериялар тістің ішкі бөлігіне терең қуыс, тістегі сызат немесе жарылу арқылы түсуі мүмкін. Инфекция түсуінің нәтижесінде пародонтта абсцесс дамуы мүмкін (пародонттық абсцесс).
· Қызыл иектің түрлі аурулары (гингивит – қызыл иектің беткері қабынуы; пародонтит – пародонтты қамтитын қабыну үрдісі; пародонтоз — пародонттың қоректенуінің бұзылысы, оған қызыл иектің түсуі, тіс мойындарының ашылуы тән)
· Қызыл иектің механикалық жарақаты, оның ішінде, күйіктер.
· Пломба қойған кездегі протезисттің немесе стоматологтың сапасыз жұмысы, пломбаның шеті жанасқанда ұдайы қызыл иекті зақымдайды.
Пародонттық абсцесстің дамуының қауіп факторларына жататындар:
Пародонттық абсцесс кезінде келесі жайттар байқалады:
· Күшті, солқылдап ауыру
· Ыстық, суық өнімдер мен сусындарды тұтынғандағы тістің асқан сезімталдығы
· Тісті және қызыл иекті басқандағы, сондай-ақ, тағамды шайнағандағы асқан сезімталдық
· Қызба
· Пародонттық абсцесс аумағындағы беттің ісінуі
· Иек астылық және мойын лимфа түйіндерінің ұлғаюы (бұл иммундық жүйенің ағзасы, негізгі қызметі тосқауылдық-сүзгілік, яғни, лимфа ағыны жолымен бактерияларды және басқа бөгде заттарды ұстап қалады)
Пародонттық абсцессті емдеуді тек дәрігер тағайындайды. Өз бетіңізше емделуге болмайды, іріңді қалтаны өз бетіңізше жаруға тырыспаңыз, бұл күрделі салдарға апаруы мүмкін.
Пародонттық абсцессті стоматологиялық емдеу ірің қалтаны хирургиялық жаруға және ішіндегі іріңді сыртқа шығаруға негізделеді. Одан кейін қуыс бактерияларды жоятын (антисептик) дәрілік ерітіндімен шаю арқылы тіршілігін жойған тіндерден мұқият тазартылады. Жоғарыда келтірілген ем-шаралардан басқа дәрігер қабынуға қарсы емдеуді тағайындайды.
Пародонттық абсцессті уақытылы және дұрыс емдеудің нәтижесі – толығымен сауығу. Емдеу кеш басталса, абсцесс созылмалы сатыға өтуі мүмкін, бұл кезде инфекция бүкіл организмге таралуы мүмкін, бұл ауыр салдарға апарып, қиын емделеді.
Пародонттық абсцессті уақытылы жарып, алмаса, инфекция қан ағымына түсіп, бүкіл денеге тарайды (сепсис). Иммунитеттің әлсіздігінде инфекцияның таралу қаупі арта түседі.
Уақытылы медициналық жәрдем жасалмаса, пародонттық абсцессте келесі асқынулар болуы мүмкін:
· Иектің остеомиелиті (иектің сүйек тінінің қабынуы)
· Ауыз қуысының флегмонасы (тіл астылық және иек астылық аумақтың тіндерінің жайылған іріңді қабынуы)
Абсцесс зуба – это заболевание, характеризующееся скоплением инфицированного материала (гной) в центре зуба. Абсцесс развивается из-за бактериальной инфекции.
Абсцесс зуба является осложнением кариеса. Он также может возникнуть при переломе зуба. Отверстия в зубной эмали позволяют бактериям проникнуть внутрь и инфицировать центральную часть зуба (пульпу). Инфекция может распространиться от корней зуба к костям, поддерживающим зуб.
Инфекция приводит к скоплению гноя и воспалению тканей, окружающих зуб. При этом возникает сильная зубная боль. Если абсцесс не формируется, и погибает пульпа, то зубная боль может прекратиться. Инфекция может оставаться активной и продолжать распространяться, разрушая ткани, в результате этого зубная боль усиливается.
Стоматолог внимательно осмотрит полость вашего рта, зубы и десны. Вы можете испытывать боль, когда стоматолог будет давить на зуб. При плотном смыкании полости рта боль усиливается. Десны могут быть припухшими и красными.
Рентгенологическое исследование полости рта и другие методы обследования позволят стоматологу определить, какой зуб или зубы являются источником проблемы.
Целью лечения является устранение источника инфекции, сохранение зуба и предотвращение развития осложнений.
Для борьбы с инфекцией вам могут быть назначены антибиотики. Полоскания полости рта теплым солевым раствором помогут облегчить боль. Обезболивающие лекарственные препараты также облегчают зубную боль и купируют лихорадку.
Не прикладывайте аспирин прямо на зуб или десну. Это увеличивает раздражение тканей и может привести к возникновению язв в полости рта.
Для сохранения зуба может быть рекомендована очистка корневого канала.
При тяжелом инфекционном процессе может потребоваться удаление зуба или проведение операции для дренирования абсцесса. Может возникнуть необходимость в госпитализации некоторых лиц в стационар.
Для уменьшения отека, возникшего из-за травмы, приложите к нему холодный компресс. Приподнимите изголовье кровати (или подложите под голову дополнительные подушки), чтобы уменьшить отечность лица.
Если отеки лица вызваны ожогами, а также при наличии проблем с дыханием пациенту требуется оказание неотложной медицинской помощи.
Врач расспросит Вас об истории заболевания и задаст несколько вопросов о Вашей жизни. Это поможет ему определиться с тактикой лечения и необходимостью проведения каких-либо обследований. Врач может задать Вам следующие вопросы: