Пневмония немесе өкпенің қабынуы – өкпенің инфекциялық ауруы.
Өкпе - кеуде қуысын толығымен алып жатқан қос ағза. Өкпе – тыныс алу жүйесінің басты ағзасы. Оның өлшемі мен пішімі тыныс алу фазасына (дем алу, дем шығару) байланысты өзгереді.
Өкпе бөліктерден тұрады. Оң өкпе үш бөлікке бөлінеді: жоғарғы, ортаңғы және төменгі, ал сол өкпе – үш бөлікке: жоғарғы және төменгі бөліктерге бөлінеді. Өкпенің бөліктері бронх-өкпе сегменттеріне бөлінеді, сегменттер – бөлікшелерге, ал бөлікшелер – ацинустарға. Ацинус ( лат. acinus — жүзім шоғы) – бір тыныс алу бронхиоласы, оның салалары, альвеола жолдары мен альвеола қалталары кіретін өкпенің бөлікшесінің бөлімі. Ауаның өкпеге түсуі: кеңірдек басты бронхтарға бөлінеді, олар өкпеге өріле жалғасады, тарамдалады (бронх «бұтасы»), оң бас бронх үш тармақ түзеді, ал сол – екі тармақ түзеді. Әрі қарай тарамдар келесі тәртіпте бөлінеді: тармақтар – орта бронхылар – ұсақ бронхылар – тыныс алу бронхиолалары – альвеолалар жолдары, олардың әрқайсысы альвеолалық қалтамен аяқталады. Альвеола жолдарының және қалталарының қабырғасы альвеолалардан (көпіршіктер) тұрады. Осы альвеолаларда қан мен сырттан түскен ауа арасындағы оттегімен көмір қышқыл газының арасында алмасу өтеді.
Пневмония көбінесе, екі жасқа жетпеген балаларда, 65 жастан асқан ересектерде және иммунитеті төмендеген адамдарда дамиды. Көбінесе, пневмонияның дамуы салқын тиюіне, вирустық ауруға, иммунитетті түсіретін дәрі қабылдауға байланысты.
Пневмония кезіндегі өлім-жітім 1-9% жетеді (100 адамнан пневмониядан 1-9 адамға дейін өлім-жітімге ұшырайды). Мұндай жоғары пайыз негізінен, медициналық көмекті уақытылы алмауына байланысты, сондай-ақ, басқа ауыр аурулар кезінде пневмонияның дамуымен байланысты.
Пневмонияны туындатушы себептер көп. Аса кең таралғаны – тыныс алатын ауадағы бактериялар мен вирустар. Организм әдетте, өкпенің микробпен залалдануының алдын алады. бірақ, кейде микробтар иммундық жүйені күшейтеді, тіпті, жалпы денсаулық жақсы болғанның өзінде.
Пневмония оны туындатушы микробтың түріне және инфекцияны жұқтырған жеріне қарай жіктелінеді.
Аурухана сыртындағы пневмония – аса кең таралған түрі. Жұқпалану ауруханадан және басқа медициналық мекемелерден тыс жерде орын алады және келесі себептерден туындайды:
• Пневмококктар секілді бактериялар (Streptococcus pneumonia). Бактериалдық аурухана сыртындағы пневмония өз бетінше немесе суық тиюден кейін пайда болуы мүмкін. Пневмонияның бұл түрі көбінесе, өкпенің бір бөлігін қамтиды және бөліктік пневмония аталады.
• Микоплазмалар – әдетте, пневмонияның басқа түріне қарағанда жеңіл белгілер мен симптомдарды туындатады. "Аяқта жүріп өткізген пневмония", - төсекке жату қажет болмаған, аса күрделі емес пневомонияны сипаттайтын термин. Мұндай пневмония, әдетте, микоплазманы жұқтыру нәтижесі болады.
• Вирустар, оның ішінде, суық тию ауруын және тұмауды туындататын вирустардың бір түріне жататындары. Вирустар – 2 жасқа дейінгі балаларда пневмонияның жиі себебі. Вирустық пневмония, әдетте, жеңіл. Бірақ, ауыр жіті респираторлық синдром секілді тұмаудың ауыр вирустарынан (ТОРС или SARS) туындайтын вирустық пневмонияның барысы ауыр сипатта болуы мүмкін.
• Топырақ пен құс тезегінде болатын зеңдер. Пневмонияның бұл түрі – жалпы денсаулығында мәселе болатын немесе иммундық жүйесі әлсіреген адамдарда, сондай-ақ, тыныс алғанда осы қоздырғыштың үлкен мөлшерін демімен ішіне тартқан адамдарда кең таралған.
Аурухана ішілік пневмония - бактериалдық инфекция, адамдарда ауруханаға жатқызылғаннан кейін алғашқы 48 сағат ішінде пайда болады. Аурухана ішілік пневмония – күрделі ауру, себебі, оны туындататын бактериялар антибиотиктерге тұрақтырақ болуы мүмкін.
Қарқынды терапия бөлімшелерінде қолданылатын өкпенің жасанды вентиляциясында болатын адамдар пневмонияның осы түрінің жоғары қаупіне ұшырайды.
Институционалдық пневмония бактериалдық инфекциядан туындайды. Ол көбінесе, науқастарға ұзақ күтім жасалатын, мысалы, бүйрек диализі секілді жерлердегі адамдарда пайда болады. Аурухана ішілік пневмония секілді институционалдық пневмония да антибиотиктерге тұрақты бактериялардан туындауы мүмкін.
Аспирациялық пневмония тамақты, суды, құсықты немесе сілемейді өкпеге деміңізбен ішке қарай жұтып, өкпеңізге өткізіп алғанда пайда болады. Бұл қалыпты құсу рефлексіне бассүйек-ми жарақаты, жұтудағы мәселелер немесе алкоголь мен есірткі кедергі келтіргенде орын алуы мүмкін.
Пневмониия кез келген жастағы адамда пайда болуы мүмкін. Бірақ, екі жас тобы ең үлкен қауіпке бейім:
• 2 жасқа дейінгі сәбилар, себебі, олардың иммундық жүйесі даму үстінде
• 65 жастан асқан адамдар.
Басқа қауіп факторлары:
• Астма (демікпе), өкпенің созылмалы обструктивті ауруы және жүрек ауруы секілді созылмалы аурулар;
• Иммундық жүйенің әлсіреуі немесе бәсеңдеуі, АИТВ / ЖИТС, ағза ауыстыру, қатерлі ісіктің химиотерапиясы немесе стероидтарды ұзақ мерзімді қолдану секілді факторлардың салдарынан;
• Темекі шегу, оның салдарынан организмнің бактерияларға және вирустарға қарсы қорғаныс күші бұзылады;
• Ауруханада өкпенің жасанды вентиляциясында болу.
Көптеген адамдар өкпенің қабынуын жоғары температура мен күшті жөтел бойынша білуге болады деп қате санайды, алайда, көбінесе, бұл аурудың симптомдары жеңіл суық тиюге ұқсайды. Өкпенің қабынуына шалдығу күзде ауа райы нашарлай бастағанда артады.
Бактериалдық пневмонияның симптомдары (белгілері) жіті және біртіндеп пайда болуы мүмкін. Оған кіретіндер:
· қызба (дене температурасының 390С-тан жоғарылауы), кейде, керісінше, дене температурасының төмендеуі (әдетте, 65 жастан асқан адамдарда кездеседі)
· дірілдеу,
· кеудедегі жіті ауырсыну, қою, сарғыш немесе жасыл қақырықпен жөтел,
· жиілеген пульс және тыныс алудың жиілеуі,
· күшті терлеу,
· ерін мен тырнақтың көкшілдігі.
Вирустық пневмонияға тән:
· температураның артуы,
· құрғақ жөтел,
· бас ауыруы,
· бұлшық ет ауырсынуы,
· әлсіздік,
· қажу және күшті ентігу.
Микоплазмалардан туындайтын пневмонияның симптомдары бактериалдық және вирустық пневмонияның симптомдарына, көбінесе, ұқсас келеді, бірақ, әдетте әлсіздеу.
Тексеру кезінде дәрігер кеудені тыңдағанда көпіршікті сырылды анықтайды (өкпеде қою сұйықтық болуын білдіретін дыбыс).
Дәрігер қосымша тексеруді тағайындайды (аурудың білінген симптомдарын ескерумен):
· қан талдауы. Лейкоциттердің артуы (ақ қан жасушалары) қабыну үрдісінің болуын білдіреді.
· Кеуде қуысы ағзаларының рентгені (рентгенография) – ауруды анықтаудың негізгі әдісі. Пневмонияда рентгенограммада қабыну ошағы анық көрінеді (бұл бөліктік қабыну болуы мүмкін, ол жергілікті түрде өкпенің бір бөлігінде дамиды, немесе үлкенірек үрдіс болуы мүмкін). Кейде рентгенографияда пневмонияның асқынуы – гидроторакс анықталады (өкпе мен кеуде қуысының ортасындағы плевра қуысында сұйықтықтың жиналуы). Бұл жағдайда плевра қуысының пункциясы жасалады, және сұйықтық ұзын инемен алынады. Қажет болса, хирургиялық араласу өткізіледі, және сұйықтық плевра қуысынан операциялық жолмен алынады.
· Науқас жөтелгенде жиналған қақырық талдауы пневмонияның себебін анықтайды (бактериялардың, вирустар мен микроорганизмдердің болуы инфекциялық үрдісті білдіреді).
· Бронхоскопия - науқастың мұрны немесе аузы арқылы енгізілген жіңішке түтік арқылы дәрігер бронхыны қарайды және қажет болса, қабыну ошағынан сілемей алуы мүмкін.
· Өкпенің компьютерлік томографиясы – ұзақ уақыт бойы жазылмайтын пневмонияда өкпені егжей-тегжейлі қарауға мүмкіндік береді.
Аурухана сыртындағы (коммуналдық) пневмонияға шалдыққан адамдарды әдетте, үй жағдайында дәрінің көмегімен емдеуге болады. Симптомдарыңыз бірнеше күн немесе апта ішінде жеңілдегенімен, әлсіздік бірнеше ай немесе одан артыққа созылуы мүмкін.
Кейіннен өкпенің инфекциядан тазаруын білу үшін дәрігер кеуде қуысының рентгенографиясын өтуді ұсынады. Емдеуді тоқтату үшін бұл жеткілікті болуы мүмкін, өкпенің рентген суреті толық қалпына келмесе де. Емдеуге 28 күн өткенде кеуде қуысының рентгенографиясы аурухана сыртындағы (коммуналдық) пневмонияға шалдыққан адамдардың жартысында ғана қалпына келеді.
Нақты шаралар пневмонияның түріне және ауырлығына, жасқа және денсаулықтың жалпы жағдайына байланысты. Оған жататындар:
• Бактериалдық пневмонияны емдейтін антибиотиктер. Қолдану басында пневмонияның себебі болған бактерияның түрін анықтауға және оны емдеуге оңтайлы антибиотик таңдауға уақыт кетеді. Көбінесе, үш күн ішінде жағдай жақсарады, бірақ, темекі шегетіндерде жақсаруға екі еседен артық уақыт кетеді. Егер симптомдарыңыз жақсармаса, дәрігер басқа антибиотикті ұсынуы мүмкін.
• Вирустық пневмонияны емдейтін вирусқа қарсы препараттар. Мұндай науқастарда жақсару бір-үш апта ішінде орын алады.
• Ыстықты түсіретін препараттар, аспирин немесе ибупрофен секілді.
Жөтелге қарсы дәрілер. Демалу үшін жөтелді басатын дәрілер. Бірақ, жөтелді толығымен жойған жөн, себебі, жөтел өкпеден сұйықтық шығуына, оның тазаруына ықпал етеді.
• көбірек демалыңыз. Жақсы сезіне бастағанның өзінде абай болу қажет, жүктемені арттыруға болмайды.
• Температура қалыпты болып, қақырықты жөтел басылғанымен, үйде болыңыз. Пневмония қайталануы мүмкін, жағдай түпкілікті жақсарғанша толық жұмыс жүктемесіне оралуға болмайды. Емдеуші дәрігермен кеңесу қажет.
• Сұйықтықты көбірек ішіңіз, өкпедегі қақырық түзілуін және шығуын жеңілдету үшін.
• Дәрігер тағайындаған дәрілік препараттарды қатаң қабылдау қажет. Егер дәрі қабылдауды ерте тоқтатса, өкпеде бактериялар қалады және пневмония қайталануы мүмкін.
Пневмония өкпенің жағынан бірқатар асқынуды туындатуы мүмкін. Аса ауыр асқынуы – тыныс алу жеткіліксіздігінің дамуы. Пневмонияда оның дамуы өкпенің және жүректің қосарланған созылмалы аурулары бар егде жастағы науқастарда аса ықтимал. Тыныс алу жеткіліксіздігі мұндай науқастарда өлім-жітімнің себебі болуы мүмкін. Сондай-ақ, өлім-жітімге жүрек-қантамыр жеткіліксіздігінің (жүрек жұмысының бұзылысынан туындаған қан айналымының күрт пайда болуы) дамуы апаруы мүмкін.
Көбінесе, пневмонияға шалдыққан науқастарды дәрінің көмегімен табысты емдеуге болады. Бірақ, кейбір адамдарда, әсіресе, жоғары қауіп топтарындағы адамдарда келесі асқынулар пайда болуы мүмкін:
• Қандағы бактериялар (бактериемия). Қан ағымына өкпеден түсетін бактериялар инфекцияны басқа ағзаларға таратуы мүмкін, бұл ішкі ағзалардың ауыр бұзылыстарына апаруы мүмкін.
• Өкпенің абсцессі. Абсцесс ірің толған қуыс түзілуімен өкпе тінінің бұзылысқа ұшырауы кезінде пайда болады. Абсцесс, әдетте, антибиотиктердің көмегімен емделеді. Кейде хирургиялық әдістер немесе іріңді жою үшін абсцесс аумағына ұзын инемен немесе түтікпен дренаж жасаумен.
• Өкпе маңайында сұйықтық жиналуы (плеврит). Пневмония өкпе мен кеуде қуысындағы (плевра) тін қабаттарының арасындағы жіңішке кеңістікте сұйықтық жиналуына апаруы мүмкін. Егер сұйықтық жұқпаланған болса, немесе көп болса, оны хирургиялық жолмен ұзын иненің көмегімен алу қажет болуы мүмкін.
• Тыныс алудың қиындауы. Егер пневмония ауыр дәрежелі болса немесе өкпенің созылмалы аурулары болса, тыныс алуда мәселелер және организмнің оттегімен жеткіліксіз қамтамасыз етілуі пайда болуы мүмкін. Науқасты ауруханаға жатқызу және өкпенің жасанды вентиляциясына қосу қажет болуы мүмкін, емдеп жазылғанға дейін.
• Тұмауға қарсы маусымдық вакцинацияны өткізу. Тұмау вирусы вирустық пневмонияның тікелей себебі болуы мүмкін. Бактериалдық пневмония, сондай-ақ, тұмаудың жиі себебі. Тұмаудан вакцинация жүргізу организмнің айтарлықтай қорғанысын береді.
• Пневмонияға қарсы егілуге болады. Дәрігерлер стрептококктық пневмонияға қарсы (пневмококктық вакцина) бір реттік вакцинаны 65 жастан асқан адамдардың бәріне, сондай-ақ, қарттар үйінде тұратын және ұзақ медициналық күтім көрсетілетін медициналық мекемелердегі кез келген жастағы адамдарға, сондай-ақ, темекі шегетіндерге егуді ұсынады. Вакцина әсіресе, пневмококкты пневмония бойынша қауіп тобындағы адамдарға ұсынылады. Кейбір дәрігерлер қайта вакцинацияны алғашқыдан кейін бес жыл өткенде өткізуді ұсынады.
• Балаға вакцина егу қажет. Дәрігерлер 2 жасқа дейінгі балалардың барлығына және 2-5 жас аралығындағы пневмококкты пневмония бойынша қауіп тобындағы балаларға түрлі вакциналарды ұсынады. Бала бақшаға баратын балалар да вакцина алуы қажет. Сонымен қатар, дәрігерлер алты айдан асқан балаларға маусымдық егуді ұсынады.
• Тазалық сақтау қажет. Пневмонияға апаратын қарапайым респираторлық инфекциялардан қорғау үшін ұдайы қол жуып, немесе қолға арналған спирт негізіндегі зарарсыздандыратын құралды қолдану қажет.
• Темекі шекпеңіз. Темекі шегу респираторлық инфекцияға қарсы өкпенің табиғи қорғанысын зақымдайды.
• Демалып, сымбатыңызды сақтайтын күйде болыңыз. Дұрыс демалыс, салауатты тамақтану және орташа дене жүктемелері иммундық жүйені нығайтуға көмектеседі.
Үлгі көрсетіңіз. Ауырсаңыз, үйде қалыңыз. Егер қоғамдық орындарда болсаңыз, және суық тиген болса, жөтелгенде және түшкіргенде ауыз бен мұрынды шынтағыңыздың ішкі жағымен жабуға тырысыңыз.
Ақпарат көзі: АҚШ Ұлттық денсаулық институттарының мәліметтер қоры:
Суық тию мұрынның ағуымен, бітуімен, түшкірудің пайда болуымен сипатталады. Сондай-ақ, тамақтың ауырсынуы, жөтел, бас ауруы немесе басқа симптомдар болуы мүмкін.
Жыл сайын әлемде суық тиюдің бірнеше миллиардтаған жағдайы тіркеледі. Адамдар басқа ауруларға қарағанда суық тиюге жиі шалдығады.
Суық тиюдің салдарынан балалар – мектепке, ата-аналары жұмысына бара алмайды. Ата-аналар, көбінесе, суық тию ауруын балаларынан жұқтырады.
Жыл барысында балалар суық тиюмен бірнеше рет ауырады. Олар әдетте, басқа балалардан жұқтырады. Суық тию мектеп пен бала бақшада тез таралады.
Суық тию жылдың кез келген уақытында пайда болуы мүмкін, бірақ, қысқы немесе жаңбырлы кезде орын алу кең таралған.
Суық тию вирусы жұқпаланған адамның түшкіруінде, жөтелуінде қоршаған ортаға шағын тамшы түрінде бөлініп, таралады.
Суық тиюді келесі жағдайларда жұқтыру мүмкін:
Суық тиген адам қасыңызда түшкіреді немесе жөтеледі
Вируспен жұқпаланған затқа жанасқаннан кейін, мысалы ойыншықты, есіктің тұтқасын ұстап, одан кейін мұрын, көз немесе ауызға қолыңызды тигізетін болсаңыз.
Адамдар алғашқы 2-3 күнде жұқпалы болады. Суық тию, әдетте, аурудың бірінші аптасынан кейін жұқпалы емес.
Көпшілік жағдайда суық тию бірнеше күнде өтеді. Суық тигенде берілетін бірнеше кеңестер:
көбірек демалыңыз және сұйықтықты көп ішіңіз.
Суық тиюден және жөтелден дәрілік препараттар ересектерде және үлкен жастағы балаларда суық тию симптомдарын жеңілдетуге көмектеседі. Олар жазылуды тездетпесе де, симптомдарды жеңілдетеді.
Суық тиюден және жөтелден дәрілік препараттар 4 жастан кіші балаларға ұсынылмайды.
Суық тиюді емдеу үшін антибиотик қолданылмайды.
Суық тиюді емдеу үшін емдеудің баламалы әдістері қолданылады, мысалы, С дәрумені, мырыш пен эхинацея қоспалары.
Кез келген шөпті немесе биологиялық белсенді қоспаны қабылдау алдында дәрігермен кеңесіңіз.
Бірнеше күн ішінде мұрыннан бөлінетін сілемей сары немесе жасыл түске ие болады. Бұл қалыпты құбылыс, антибиотиктер қабылдауға негіз емес.
Суық тиюдің көптеген симптомдары әдетте, бір апатада өтеді. Егер үй жағдайында 7 күнде әлі де науқастану қалса, мұрын қуысының инфекциясын, аллергияны және басқа ауруларды ескеру үшін дәрігерге көрініңіз.
Аурудың қаупін азайту үшін келесі ұсыныстарды орындаңыз:
Әрдайым қолыңызды жуып жүріңіз. Балалар мен ересектер мұрнын сүрткеннен, төсемшелерін алмастырғаннан, жуынатын бөлмеден кейін, тамақ ішердің немесе дайындардың алдында қолын жуып отыруы тиіс.
Жиі жанасатын заттарды (раковина, есік тұтқасы) зарарсыздандыратын құралдармен өңдеңіз.
Балаларды шағын дамыту топтарына беріңіз.
Қолға арналған зарарсыздандыратын құралдарды қолданыңыз, микробтардың таралуының алдын алу үшін.
Мата сүлгінің орнына қағаз сүлгісін пайдаланыңыз.
Иммундық жүйе организмге инфекциямен күресуге көмектеседі. Иммундық жүйені нығайту үшін бірнеше тәсіл:
Пассивті темекі шегуден алшақ болыңыздар. Ол денсаулыққа қатысты көптеген мәселелердің пайда болуына ықпла етеді, оның ішінде, суық тиюдің.
Мүмкіндігінше, сәбиді емізіңіз. Ана сүті сәбиді тыныс алу жолдарының инфекциясынан қорғайды, тіпті, емізуді тоқтатқаннан кейінгі жылдар бойы.
Сұйықтықты көп ішіңіз, иммундық жүйенің жұмысына көмектесу үшін.
Тамаққа «белсенді өсінділері» бар йогуртты тұтыныңыз. Пробиотиктер балалардағы суық тиюдің пайда болуының алдын алады.
Тыныс алу жолдарының вирустық инфекциясы; суық тию.
The common cold usually causes a runny nose, nasal congestion, and sneezing. You may also have a sore throat, cough, headache, or other symptoms.
Causes
It is called the “common cold” for good reason. There are over one billion colds in the United States each year. You and your children will probably have more colds than any other type of illness.
Colds are the most common reason that children miss school and parents miss work. Parents often get colds from their children.
Children can get many colds every year. They usually get them from other children. A cold can spread quickly through schools or daycares.
Colds can occur at any time of the year, but they are most common in the winter or rainy seasons.
A cold virus spreads through tiny, air droplets that are released when the sick person sneezes, coughs, or blows their nose.
You can catch a cold if:
A person with a cold sneezes, coughs, or blows their nose near you
You touch your nose, eyes, or mouth after you have touched something contaminated by the virus, such as a toy or doorknob.
People are most contagious for the first 2 to 3 days of a cold. A cold is usually not contagious after the first week.
Symptoms
Cold symptoms usually start about 2 or 3 days after you came in contact with the virus, although it could take up to a week. Symptoms mostly affect the nose.
Over-the-counter cold and cough medicines may help ease symptoms in adults and older children. They do not make your cold go away faster, but can help you feel better. Over-the-counter (OTC) cough and cold medicines are not recommended for children under age 4.
Antibiotics should not be used to treat a common cold.
Many alternative treatments have been tried for colds, such as vitamin C, zinc supplements, and echinacea. Talk to your doctor before trying any herbs or supplements.
Outlook (Prognosis)
The fluid from your runny nose will become thicker and may turn yellow or green within a few days. This is normal, and not a reason for antibiotics.
Most cold symptoms usually go away within a week. If you still feel sick after 7 days, see your health care provider to rule out a sinus infection, allergies, or other medical problem.
Possible Complications
Colds are the most common trigger of wheezing in children with asthma.
Try treating your cold at home first. Call your health care provider if:
You have problems breathing.
Your symptoms get worse or do not improve after 7 to 10 days.
Prevention
To lower your chances of getting sick:
Always wash your hands. Children and adults should wash hands after nose-wiping, diapering, and using the bathroom, and before eating and preparing food.
Disinfect your environment. Clean commonly touched surfaces (such as sink handles, door knobs, and sleeping mats) with an EPA-approved disinfectant.
Choose smaller daycare classes for your children.
Use instant hand sanitizers to stop the spread of germs.
Use paper towels instead of sharing cloth towels.
The immune system helps your body fight off infection. Here are ways to support the immune system:
Avoid secondhand smoke. It is responsible for many health problems, including colds.
Do not use antibiotics if they are not needed.
Breastfeed infants if possible. Breast milk is known to protect against respiratory tract infections in children, even years after you stop breastfeeding.
Drink plenty of fluids to help your immune system work properly.
Eat yogurt that contains "active cultures." These may help prevent colds. Probiotics may help prevent colds in children.
Плевраның эмпиемасы - өкпе мен кеуде қабырғасының ішкі беті арасында орналасқан плевра қуысында іріңнің жиналуы.
Өкпе конус тәрізді кеуекті қос ағза, кеуде қуысының оң және сол бөлігінде орналасқан. Өкпе – тыныс жүйесінің бөлігі. Оң өкпе үш бөліктен тұрады. Сол өкпе екі бөліктен тұрады, өлшемі үлкенірек.
Эмпиема – табиғи анатомиялық қуыстардағы іріңнің жиналуы, экссудативті плевриттің бір түрі, плевраның ішкі және шеткі жапырақтарының арасында ірің сұйықтығының жинақталуымен өтеді.
Эмпиема әдетте өкпеден таралатын инфекциядан туындайды. Бұл плевра қуысында іріңнің жиналуына апарады.
Экссудат (жұқпаланған сұйықтық) бір литрден артық жиналып, өкпеге қысым түсіреді.
Қауіп факторлары:
• Бактериалдық пневмония
• кеуде қуысындағы операциялар
• өкпенің абсцесі
• кеудені жарақаты немесе зақымдануы
Сирек жағдайларда эмпиема диагностика және емдеуде (торакоцентез) плевра қуысынан сұйықтықты сорып алу үшін кеудені инемен тескенде пайда болуы мүмкін.
Емдеудің мақсаты – инфекциялық үрдісті жою. Емдеу плевра қуысында жиналған іріңді жоюға бағытталады. Инфекцияны басу үшін антибактериалдық препараттар тағайындалады.
Іріңді толығымен алу үшін дәрігер кеуде қуысына түтік орнатады. Өкпе жайылып, жазылмаса, хирург өкпенің сыртқы қабығын бөлу үшін декортикация аталатын операция жасайды.
Өкпені зақымдау және өлім-жітім қаупі артады, егер плевраның эмпиемасы өкпе пневмониясының асқынуы болса. Науқастарға антибактериалдық препараттар мен дренаж қолданумен ұзақ емделу қажет болады. Көптеген адамдар плевра эмпиемасынан толықтай жазылады.
Bronchiolitis usually affects children under the age of 2, with a peak age of 3 to 6 months. It is a common, and sometimes severe illness. Respiratory syncytial virus (RSV) is the most common cause. More than half of all infants are exposed to this virus by their first birthday.
Other viruses that can cause bronchiolitis include:
The virus is spread to infants by coming into direct contact with nose and throat fluids of someone who has the illness. This can happen when another child or an adult who has a virus:
Sneezes or coughs nearby and tiny droplets in the air are then breathed in by the infant
Touches toys or other objects that are then touched by the infant
Bronchiolitis occurs more often in the fall and winter than other times of the year. It is a very common reason for infants to be hospitalized during winter and early spring.
Bronchiolitis begins as a mild upper respiratory infection. Within 2 to 3 days, the child develops more breathing problems, including wheezing and a cough.
Symptoms include:
Bluish skin due to lack of oxygen (cyanosis) - emergency treatment is needed
Breathing difficulty including wheezing and shortness of breath
The main focus of treatment is to relieve symptoms, such as difficulty breathing and wheezing.
Antibiotics do not work against viral infections. Medicines that treat viruses may be used to treat very ill children.
At home, measures to relieve symptoms can be used. Have your child:
Drink plenty of fluids. Breast milk or formula is okay for children younger than 12 months. Electrolyte drinks, such as Pedialyte, are also okay for infants.
Breathe moist (wet) air to help loosen sticky mucus. Use a humidifier to moisten the air.
Get plenty of rest.
Do not allow anyone to smoke in the house, car, or anywhere near your child. Children who are having trouble breathing may stay in the hospital. Treatment there may need oxygen therapy and fluids given through a vein (IV).
Breathing often gets better by the third day and symptoms mostly clear within a week. In rare cases, pneumonia or more severe breathing problems develop.
Some children may have problems with wheezing or asthma as they get older.
Most cases of bronchiolitis cannot be prevented because the viruses that cause the infection are common in the environment. Careful hand washing, especially around infants, can help prevent the spread of viruses.
A medicine called palivizumab (Synagis) that boosts the immune system may be recommended for certain children. Your child's doctor will let you know if this medicine is right for your child.
Бронхиолит обычно возникает у детей в возрасте до 2 лет, пик заболеваемости приходится на возраст от 3 до 6 месяцев. Это частое, а иногда и тяжелое заболевание. Наиболее распространенным возбудителем является респираторно-синцитиальный вирус (РС). Более половины всех младенцев подвергаются контакту с этим вирусом в течение первого года жизни.
Дети младшего возраста заражаются при непосредственном контакте с отделяемым из носоглотки инфицированных людей, например, при контакте с другим ребенком или взрослым, зараженным вирусом:
Если кто-то чихает или кашляет рядом, а затем младенец вдыхает эти крошечные капельки из воздуха.
При прикосновении ребенка к игрушкам или другим предметам
По сравнению с другими временами года бронхиолит чаще встречается осенью и зимой. Это наиболее распространенная причина госпитализаций детей в этот сезон.
У некоторых детей заболевание может протекать бессимптомно или легко.
Бронхиолит начинается как легкая инфекция верхних дыхательных путей. Затем в течение 2-3 дней у ребенка появляются проблемы с дыханием, в том числе хрипы и кашель.
Симптомы заболевания:
Голубоватый оттенок кожи вследствие нехватки кислорода (цианоз) – требует оказания неотложной медицинской помощи
Не позволяйте никому курить в доме, автомобиле или где-нибудь рядом с Вашим ребенком. Детям с серьезными проблемами с дыханием может понадобиться госпитализация в стационар, так как может возникнуть необходимость в проведении кислородотерапии и внутривенном введении жидкостей.
В большинстве случаев проблемы с дыханием начинают ослабевать на третий день, а симптомы проходят в течение недели. В редких случаях может развиться пневмония или другие более тяжелые проблемы с дыханием.
Когда дети становятся старше, у них может развиться астма или другие заболевания, сопровождающиеся хрипами.
В большинстве случаев бронхиолит невозможно предупредить, так как вирусы, вызывающие заболевание, широко распространены в окружающей среде. Тщательное мытье рук, особенно у детей, может помочь предотвратить распространение вирусов.
Некоторым детям может быть рекомендован лекарственные препараты, стимулирующие иммунную систему.
Острый бронхит – заболевание, характеризующееся отеком и воспалением дыхательных путей. Из-за воспаления возникает сужение их просвета, затруднение дыхания и другие симптомы, такие как кашель. Термин «острый» говорит о том, что симптомы заболевания сохраняются в течение короткого времени.
Причины
Острый бронхит почти всегда протекает как простуда или гриппоподобная инфекция. Заболевание вызывается вирусом. В начале заболевания воспаляется носовая полость, пазухи и горло. Затем происходит распространение воспалительного процесса в дыхательные пути. Иногда возбудителями заболевания могут быть бактерии. В этом случае говорят о вторичной инфекции.
Хронический бронхит – это длительное воспаление бронхов. Бронхит считается хроническим, если кашель с выделением мокроты продолжается не менее трёх месяцев в году.
Симптомы
К симптомам острого бронхита относятся:
Дискомфорт в области грудной клетки
Кашель с выделением мокроты, которая может быть прозрачной или желтовато-зеленой
Усталость
Лихорадка, обычно с субфебрильной температурой (около 37 – 380С)
Даже после выздоровления у вас может остаться сухой, навязчивый кашель, который сохраняется в течение 1-4 недель.
Иногда очень сложно определить пневмония у вас или бронхит. Как правило, при наличии пневмонии у вас могут быть более высокая температура тела, озноб, общее недомогание и одышка.
Диагностика
При медицинском осмотре врач будет выслушивать ваши легкие с помощью стетоскопа. Он может выявить грубое, жесткое дыхание.
Для диагностики заболевания назначаются следующие методы обследования:
Обзорная рентгенография органов грудной клетки при подозрении на пневмонию
Пульсоксиметрия для определения насыщения крови кислородом. Для этого используется специальное приспособление, размещающееся на кончике пальца
Лечение
В большинстве случаев антибиотики для лечения острого бронхита НЕ рекомендованы. Инфекция почти всегда проходит самостоятельно в течение 1 недели. Для облегчения вашего состояния следуйте следующим рекомендациям:
Пейте много жидкости.
Если у вас бронхиальная астма или другое хроническое заболевание легких, пользуйтесь своим ингалятором (например, сальбутамолом).
Отдыхайте
При наличии лихорадки примите аспирин или ацетаминофен. НЕ давайте аспирин детям
Примите горячую ванну
Для разжижения и облегчения выведения мокроты вы можете принять лекарственный препарат под названием Zarbee’s. Это натуральный сироп (порошок для взрослых), основанный на горчичном пчелином меду.
Если вы не отмечаете улучшения, или у вас имеются хрипы, врач может назначить вам ингалятор для расширения просвета дыхательных путей.
Иногда, наряду с вирусной может возникнуть наслоение бактериальной инфекции. В этом случае врач может назначить вам антибиотики.
Дополнительные рекомендации:
НЕ курите.
Избегайте пассивного курения и нахождения в загрязненном помещении
Часто мойте руки, это поможет предотвратить распространение инфекции
Прогноз
При отсутствии поражения легких симптомы обычно проходят в течение 7-10 дней. Тем не менее, сухой, надсадный кашель может сохраняться в течение нескольких месяцев.
Когда необходимо обратиться к врачу
Обратитесь к врачу в следующих случаях:
В течение длительного времени вас беспокоит кашель
Вы заметили наличие у вас кровохарканья
У вас высокая температура или озноб
У вас субфебрильная температура в течение 3 и более дней
У вас отделяется густая, зеленоватая мокрота с неприятным запахом
Вы чувствуете одышку или боль в груди
У вас имеются хронические сердечные или легочные заболевания
Эмпиема плевры - скопление гноя в плевральной полости, располагающейся между легким и внутренней поверхностью стенки грудной клетки.
Легкие представляют собой пару губкообразных конусовидных органов, расположенных в правой и левой части грудной клетки. Легкие являются частью дыхательной системы. Правое легкое состоит из трех частей, называющихся долями. Оно больше по размерам, чем левое легкое, которое содержит две доли. Эмпиема обозначает скопление гноя в естественных анатомических полостях, разновидность экссудативного плеврита, протекающего со скоплением гнойного выпота между висцеральным и париетальным листками плевры.
В редких случаях эмпиема может возникнуть после прокола грудной клетки иглой, чтобы откачать жидкость из плевральной полости для диагностики или лечения (торакоцентез).
Цель лечения состоит в том, чтобы избавиться от инфекционного процесса. Лечение заключается в удалении скопившегося гноя из плевральной полости. Для подавления инфекции назначаются антибактериальные препараты.
Для полного опорожнения гноя врачу необходимо установить трубку в грудную полость. Если легкое не расправляется хирург должен будет провести операцию под названием декортикация в целях отделения внешних оболочек легкого.
Риск повреждения легкого и смертности увеличивается, если эмпиема плевры является осложнением пневмонии легких. Пациентам необходимо длительное лечение с применением антибактериальных препаратов и дренажа. Большинство людей полностью излечиваются от эмпиемы плевры.