Ми қан айналымының өтпелі ишемиялық бұзылуы- бұл уақытша мидың аймақтық қан ағымының бұзылысы. Осы жақын арада ұстама болуы мүмкін екендігіне белгі болып табылады.
Артериядағы қан ұйындысы, қан қысымының төмендеуі немесе жүрек соғуының бұзылысы мидың қандануын төмендетеді, ми қан айналымының уақытша ишемиялық бұзылуының салдары болып табылады.
Ми қан айналымының өтпелі ишемиялық бұзылыстарының белгілері ұстаманың белгілеріне ұқсас болып келеді. Оларға:
Көрүдің бұзылыстары.
Қиын сөйлеу немесе ерекше мінез-құлық және ойлау үрдістері.
Есін жоғалту
Талма.
Әлсіздік және дененің бір жағының жансыздануы.
Талмадан айырмашылығы, ми қан айналымының өтпелі ишемиялық бұзылуы ұзақ мерзімді симптомдарды тудырмайды. Әдетте белгілер 10-20 минуттан кейін жоғалады, бірақ олар 24 сағатқа дейін созылуы да мүмкін.
Ми қан айналымының уақытша ишемиясы - бұл қауіп төндіретін талманы ескертеді.
Көбінесе, жүктілік кезінде ұрықтанған аналық жасуша жатыр түтігі арқылы өтіп, жатырға түседі. Егер аналық жасушаның түтік арқылы өтуі тежелсе немесе бәсеңдесе, бұл жатырдан тыс жүктілікке апаруы мүмкін. Аурудың мүмкін себептеріне жататындар:
· әйелдердің жыныстық ағзаларында болған жұқпалардан немесе операциялардан қалған тыртықтар.
Жатырдан тыс жүктіліктің қауіп факторлары:
· 35 жастан асқандар
· жүктіліктің болуы, жатыр ішілік ұрықтануға қарсы құралдың болуында (ВМС)
· жатыр түтіктерін байлап тастау: бұл шарадан кейін 2 немесе одан артық жыл өткенде болуы ықтимал.
· жүктіліктің алдын алуға бағытталған түтіктік стерилизация (түтіктерді байлап тастау)
· жыныстық серіктестердің көп болуы
· бедеулікті емдеудің кейбір түрлері
Кейде себебі белгісіз болып қалады. Гормондар да белгілі бір рольді атқарады.
жатырдан тыс жүктіліктің орналасатын жері, көбінесе, - екі жатыр түтігінің бірі. Сирек жағдайда жатырдан тыс жүктілік аналық безде, іш қуысында немесе жатыр мойнында болуы мүмкін.
жатырдан тыс жүктілік ұрықтануға қарсы әдістерді қолдану кезінде де пайда болуы мүмкін.
Дәрігер гинекологиялық тексеруді өткізеді. Бұл кезде жамбас қуысы аумағында ауырсыну болуы мүмкін.
Сондай-ақ, жүктілікке тест және іншек арқылы ультрадыбыстық зерттеу өткізіледі.
ХГЧ – жүктілік кезінде өндірілетін гормон. Осы гормонның қанда болуы жүктілікті анықтауға мүмкіндік береді. Егер оның қандағы деңгейі жеткілікті ұлғаймаса, дәрігер жатырдан тыс жүктіліктің болуына болжам айтады.
жатырдан тыс жүктілік – өмірге қауіп төндіретін жағдай. Жүктілік сақталмайды. Ананың өмірін сақтау үшін эмбрионның жасушалары жойылады.
Жатырдан тыс жүктіліктің аумағы зақымданса (жарылса), шұғыл медициналық жәрдем қажет болады. Жарылу қан кетуіне және шок алуға апаруы мүмкін, бұл – шұғыл медициналық жағдайлар. Шокты емдеу әдістері:
· қан құю
· сұйықтықты көктамыр арқылы енгізу
· дененің қалыпты температурасын қолдау
· Оттегі
· Аяқты жоғары көтеріп орналасу.
Жатырдан тыс жүктіліктің аумағы жарылғанда қан кетуін тоқтату мақсатында және эмбрионды алу үшін хирургиялық операция жасалады. Кейбір жағдайда дәрігер жатыр түтігін алып тастауы мүмкін.
Жатырдан тыс жүктіліктің аумағы жарылмаса, емдеуге кіретіндер:
· Операция
· жүктілікті үзетін дәрілерді қабылдау, дәрігердің қатаң бақылауымен.
Жатыр түтігінен тыс пайда болатын жатырдан тыс жүктіліктердің көпшілік түрлерінің алдын алуға келмейді. Жатыр түтіктерінде зақымдану пайда болуын туындататын факторлардың алдын алу арқылы қаупін азайтуға болады. Олар:
· Қауіпсіз жыныстық қатынасты қолдау, жыныстық қатынасқа дейінгі және кейінгі жұқпаланудың алдын алатын шараларды қолдану;
· жыныстық жолмен берілетін жұқпаларды ерте анықтау және емдеу
Материалды дайындаған Алмаз Шарман, медицина профессоры.
Аударған: Асель Стамбекова.
Редакциялаған: Александр Корольков.
Акустикалық невринома – миды құлақпен жалғастыратын нервтің баяу өсетін ісігі. Бұл нерв вестибулярлық-кохлеарлық нерв аталады. Ол құлақтың тікелей артында, мидың төменгі бетінің бойымен орналасқан. Есту нервісінің невриномасы канцеоргенді емес (қатерсіз). Бұл дегеніміз, ісік дененің басқа бөліктеріне таралмайды. Дегенмен, өсуі барысында ол кейбір маңызды нервтердің зақымдануына апаруы мүмкін.
Себептері
Акустикалық невринома мен 2 типті нейрофиброматоз (НФ 2) секілді генетикалық аурудың арасында байланыс бар. Акустикалық невриномалар сирек кездеседі.
Симптомдары
Симптомдары ісіктің өлшеміне және орналасуына қарай өзгереді. Ісік өте баяу өсетіндіктен, көбінесе, симптомдары 30 жастан кейін ғана пайда бола бастайды.
Емдеуші дәрігер аурудың тарихының, неврологиялық тексерудің, немесе неврологиялық тестілердің негізінде акустикалық невриноманы байқауы мүмкін. Ісік анықталған кезде көбінесе, дәрігер қарағанда өзгерістер көрінбеуі мүмкін. Кейде келесі симптомдар болуы мүмкін:
· Беттің бір жағында сезімталдықтың төмендеуі
· Беттің асимметриясы
· Жүрістің шайқалуы
Невриноманы анықтаудың аса көрсетімді тексеруі – мидың МРТ. Ісікті және бас айналуының басқа себептерін анықтауға бағытталған тексеру әдістері:
· Естуді тексеру (аудиологиялық тексеру)
· Тепе-теңдік пен үйлесімді зерттеу (электронистагмография)
· Естуді және ми діңгегі қызметін тексеру (туындаған есту потенциалдары)
Емдеу
Емдеу тактикасы ісіктің өлшемі мен орналасуына, жасқа және денсаулықтың жалпы жағдайына байланысты. Дәрігермен бірге ісікті бақылауыңыз қажет, ісіктің өсуінің алдын алу үшін сәулелік емдеуді қолдану немесе оны алып тастау қажет.
Көптеген акустикалық невриномалар шағын және баяу өседі. Ісіктің өлшемі шағын, саны аз болса, немесе симптомдары болмаса, қандай да бір өзгерістердің пайда болуын бақылау ұсынылады, әсіресе, бұл егде жастағы науқастарға қатысты. Ұдайы МРТ өткізу ұсынылады.
Емдеу болмаса, кейбір акустикалық невриномалар естуге және тепе-теңдік сезіміне жауап беретін нервтердің зақымдануына апаруы мүмкін. Олар бет аумағындағы бұлшық еттің қимылына, сезімталдыққа жауап беретін нервтерді зақымдауы мүмкін. Ісіктің өлшемі үлкен болса, мида сұйықтық жиналуы мүмкін (гидроцефалия), бұл өмір үшін қауіпті жағдай.
Акустикалық невриномаларды келесі жағдайларда алып тастау жүргізіледі:
· Ісіктің өлшемі үлкен
· Түрлі симптомдары болатын ісіктер
· Тез өсетін ісіктер
· Миды қысатын ісіктер
Хирургиялық емдеу ісікті алып тастауға және басқа да нервтерді зақымдаудың алдын алуға бағытталады. Хирургиялық араласу естуді қалпына келтірмейді.
Стереотаксикалық радиохирургия күшті рентген сәулелерінің шағын аумаққа түсірілуіне негізделген. Бұл әдіс – сәулелік емдеудің бір түрі, хирургиялық шара емес. Ол қолданылуы мүмкін:
· Хирургиялық жолмен алып тастауға қиын түсетін ісіктердің өсуін бәсеңдету немесе тоқтату
· Хирургиялық емдеуге қарсы көрсетімдері бар адамдарды, мысалы, егде жастағы адамдар немесе денсаулығында күрделі мәселелер бар науқастарды емдеуде.
Акустикалық невриномаларды алып тастауда нервтер зақымдануы мүмкін, бұл әрі қарай естуді жоғалтуға немесе бет бұлшық етінің әлсіздігіне апаруы мүмкін. Бұл зақымдану ісіктің үлкен өлшемінде болуы ықтимал.
Болжамы
Акустикалық невриномалар – қатерлі ісік емес. Ісік дененің басқа бөліктеріне таралмайды (метастаз бермейді). Дегенмен, өсуі және мидың түрлі құрылымын қысуы мүмкін. Шағын, баяу өсетін ісіктері бар науқастар емдеуге мұқтаж емес. Хирургиялық немесе радиохирургиялық емдеу естуді қалпына келтірмейді.
Мүмкін асқынулары
· Көпшілік жағдайда, мидағы операция кезінде ісік толығымен алынып тасталынады.
· көпшілік науқастарда ісіктің өлшемі шағын болса, операциядан кейін беттің тұрақты салдануы болмайды. Дегенмен, шамамаен, адамдардың үштен екісінде үлкен ісікті операциялық жолмен алғанда беттің бұлшық етінің әлсіздігі пайда болады.
· Ісігі шағын өлшемді науқастардың, шамамен, жартысында хирургиялық емдеуден кейін зақымданған жақта есту сақталады.
· Радиохирургияны өткізгеннен кейін нервтің зақымдануы, естімеу, беттің салдануы секілді қолайсыз көріністер пайда болуы мүмкін.
Unconsciousness is when a person is unable to respond to people and activities. Doctors often call this a coma or being in a comatose state.
Other changes in awareness can occur without becoming unconscious. These are called altered mental status or changed mental status. They include sudden confusion, disorientation, or stupor.
Unconsciousness or any other sudden change in mental status must be treated as a medical emergency.
Brief unconsciousness (or fainting) is often a result from dehydration, low blood sugar, or temporary low blood pressure. It can also be caused by serious heart or nervous system problems. A doctor will determine if the affected person needs tests.
Other causes of fainting include straining during a bowel movement (vasovagal syncope), coughing very hard, or breathing very fast (hyperventilating).
If someone is awake but less alert than usual, ask a few simple questions, such as:
· What is your name?
· What is the date?
· How old are you?
· Wrong answers or not being able to answer the question suggest a change in mental status.
If a person is unconscious or has a change in mental status, follow these first aid steps:
1. Call or tell someone to call 911.
2. Check the person's airway, breathing, and pulse frequently. If necessary, begin CPR.
3. If the person is breathing and lying on their back, and you do not think there is a spinal injury, carefully roll the person toward you onto their side. Bend the top leg so both hip and knee are at right angles. Gently tilt their head back to keep the airway open. If breathing or pulse stops at any time, roll the person onto their back and begin CPR.
4. If you think there is a spinal injury, leave the person where you found them (as long as breathing continues). If the person vomits, roll the entire body at one time to their side. Support their neck and back to keep the head and body in the same position while you roll.
5. Keep the person warm until medical help arrives.
6. If you see a person fainting, try to prevent a fall. Lay the person flat on the floor and raise their feet about 12 inches (30 centimeters).
7. If fainting is likely due to low blood sugar, give the person something sweet to eat or drink when they become conscious.
If the person is unconscious from choking:
· Begin CPR. Chest compressions may help dislodge the object.
· If you see something blocking the airway and it is loose, try to remove it. If the object is lodged in the person's throat, do NOT try to grasp it. This can push the object farther into the airway.
· Continue CPR and keep checking to see if the object is dislodged until medical help arrives.
Dizziness is a term that is often used to describe 2 different symptoms: lightheadedness and vertigo.
Lightheadedness is a feeling that you might faint.
Vertigo is a feeling that you are spinning or moving, or that the world is spinning around you. See also: Vertigo-associated disorders
Considerations
Most causes of dizziness are not serious, and they either quickly get better on their own or are easy to treat.
Causes
Lightheadedness occurs when your brain does not get enough blood. This may occur if:
· You have a sudden drop in blood pressure.
· Your body does not have enough water (is dehydrated) because of vomiting, diarrhea, fever, and other conditions.
· You get up too quickly after sitting or lying down (this is more common in older people).
Lightheadedness may also occur if you have the flu, low blood sugar, a cold, or allergies.
More serious conditions that can lead to light-headedness include:
· Heart problems, such as a heart attack or abnormal heart beat
· Stroke
· Bleeding inside the body
· Shock (extreme drop in blood pressure)
If any of these serious disorders are present, you will usually also have symptoms like chest pain, a feeling of a racing heart, loss of speech, change in vision, or other symptoms.
Other causes of lightheadedness or vertigo may include:
· Use of certain medicines
· Stroke
· Multiple sclerosis
· Seizures
· Brain tumor
· Bleeding in the brain
Home Care
If you tend to get light-headed when you stand up:
· Avoid sudden changes in posture.
· Get up from a lying position slowly, and stay seated for a few moments before standing.
· When standing, make sure you have something to hold on to.
If you have vertigo, the following tips can help prevent your symptoms from becoming worse:
· Keep still and rest when symptoms occur.
· Avoid sudden movements or position changes.
· Slowly increase activity.
· You may need a cane or other help walking when you have a loss of balance during a vertigo attack.
· Avoid bright lights, TV, and reading during vertigo attacks because they may make symptoms worse.
Avoid activities such as driving, operating heavy machinery, and climbing until 1 week after your symptoms disappear. A sudden dizzy spell during these activities can be dangerous.
When to Contact a Medical Professional
Call your local emergency number (such as 911) or go to an emergency room if you are dizzy and have:
· A head injury
· Fever over 101°F (38.3°C), headache, or very stiff neck
· Seizures
· Trouble keeping fluids down
· Chest pain
· Irregular heart rate (heart is skipping beats)
· Shortness of breath
· Weakness
· Inability to move an arm or leg
· Change in vision or speech
· Fainting and loss of alertness for more than a few minutes
Call your health care provider for an appointment if you have:
· Dizziness for the first time
· New or worsening symptoms
· Dizziness after taking medicine
· Hearing loss
What to Expect at Your Office Visit
Your provider will perform a physical exam and ask questions about your medical history and symptoms, including:
· When did your dizziness begin?
· Does your dizziness occur when you move?
· What other symptoms occur when you feel dizzy?
· Are you always dizzy or does the dizziness come and go?
· How long does the dizziness last?
· Were you sick with a cold, flu, or other illness before the dizziness began?
Меньер ауруы – ішкі құлақтың ауруы, қуыстағы сұйықтық мөлшерінің ұлғаюына апарады және тепе-теңдік сезіміне және естуге әсер етеді.
Құлақ сыртқы, ортаңғы және ішкі бөлімдерден тұрады. Дыбыс жарғақ және үш кішкене сүйектер дыбысты дыбыс жарғақтан құлақ иірімінің алдыңғы жағына өткізеді. ішкі құлақ – есту және тепе-теңдік ағзасының үш бөлімдерінің бірі. Есту ағзасының аса күрделі бөлімі, өзінің иірімді пішініне байланысты лабиринт аталады.
Дыбыс жарғағы сыртқы құлақты ортаңғы құлақтан бөліп тұрады. Дыбыс толқындары дыбыс жарғағына жеткенде оны вибрацияға ұшыратады. Вибрациялар одан кейін ортаңғы құлақтағы кішкентай сүйектерге беріледі, одан әрі ішкі құлаққа беріледі. дыбыс жарғағы сыртқы жағында тері жарғағымен жабылған және ішкі жағында сілемей қабатымен жұқа дәнекер тінінен тұрады.
Бас айналу ұстамалары, жүрек айнуымен және құсумен қосарланады;
Бір немесе екі құлақтағы шуыл;
Естудің төмендеуі (бір жақты немесе екі жақты)
Ауру үшін ең ауыры – бас айналу ұстамасы. Бұл ұстамалар жиі (аптасына 1-2 рет), сирек (жылына 1-2 рет) және аса сирек (бірнеше жылда 1 рет) болуы мүмкін. Бас айналу ұстамасы бірнеше минуттен бірнеше аптаға дейін созылады. Көбінесе, 2-6 сағатқа созылады. Ұстамалар кез келген уақытта пайда болады, көбінесе, таңертең және түнде. Бас айналу ұстамасын психологиялық және дене ширығуы туындатуы мүмкін. Науқас қоршаған заттар айналатындай немесе қозғалатындай көрінеді. Бұл симптомдар науқасқа орасан жайсыздық әкеледі.
Ұстама кезінде ауру құлақта естімей қалу сезімі пайда болады. Ұстама кезінде тепе-теңдік бұзылатыны соншалық, науқас аяғына тұра алмайды.
Орналасуды өзгертуде немесе басты бұрғанда жағдай нашарлайды және жүрек айнуы пайда болады. Ұстама өткеннен кейін 6-48 сағат бойы адам әлсіздік сезінеді.
Ремиссия кезінде науқастың жағдайы қанағаттанарлық болып қалады. Егер сізде Меньер ауруының симптомдары болса, шұғыл медициналық жәрдемге жүгіну қажет.
Меньер ауруын толық емдеп жазу мүмкін емес, емдеу тек ұстама жиілігін азайтуға көмектеседі. Меньер ауруы асқыну сатысында болғанда дәрі-дәрмек препараттары кенеттен болатын ұстаманың көрінісін басуға, сондай-ақ, жүрек айну симптомдарын азайтуға мүмкіндік береді.
Меньер ауруын емдеу естудің төмендеуінің алдын алуға көмектесе алмайды. Емдеу симптомдарды бақылауға, сондай-ақ, ұстамалардың жиілігін азайтуға бағытталады.
Меньер ауруын емдеу келесіге бағытталған:
несеп айдайтын құралдарды қабылдау, олар ішкі құлақтағы сұйықтықтың жинақталуын азайтуға мүмкіндік береді;
вестибулярлық аппаратқа басатын және ішкі құлаққа тыныштандыратын әсер ететін дәрі-дәрмектерді қабылдау;
тұзды шектейтін арнайы емдәмді қадағалау, бұл ішкі құлақтағы сұйықтықтың жиналуын азайтуға ықпал етеді;
темекі шегуден, алкоголь мен кофеинді тұтынудан алшақ болу.
Науқас ұстамалардың дамуын туындататын күйзелістерден алшақ болуы қажет. Емдеудің барысында ми қан айналымын жақсартатын препараттар тағайындалады.
Егер Меньер ауруын емдеудің консервативтік әдістері көмектеспесе, хиургиялық араласуға жүгіну қажет.
Хиургиялық емдеудің негізгі мақсаты – құлақтың құрылысын зақымдамастан, аурудың көрінісін жою. Операция кезінде ішкі құлақтың вестибулярлық аппаратын хиургиялық бұзу орындалады. Сондай-ақ, вестибулярлық аппаратты антибиотик енгізумен бұзу жүзеге асырылуы мүмкін, бұл ем-шара химиялық абляция аталады. Бірақ, мұндай әдістер естімеуге апарады, сондықтан, олар аса сирек қолданылады.
Көпшілік жағдайда аурудың алдын алу мүмкін емес, бірақ, кейде аурудың туындауы бас сүйек-ми жарақатынан болатындықтан, сақтық шараларын қадағалау қажет: мотоцикл, велосипед немесе роликтерді тепкенде басқа шлем кию қажет. Сонымен қатар, тұзы аз емдәм ұстану ұстамалардың санын азайтуға көмектеседі, сондықтан, тұзды тұтынуды шектеуді алдын алу әдісі ретінде айтуға болады. Күйзелістен, аллергендік факторлардан, темекі шегуден, алкоголь мен кофе тұтынудан алшақ болу қажет.
Лабиринтит – ішкі құлақтың іріңді немесес іріңсіз қабынуымен сипатталатын ауру.
Құлақ сыртқы, ортаңғы және ішкі бөлімдерден тұрады. Дыбыс жарғақ және үш кішкене сүйектер дыбысты дыбыс жарғақтан құлақ иірімінің алдыңғы жағына өткізеді.
Лабиринтит ортаңғы құлақтың жіті немесе көбінесе, созылмалы ауруларында, ортаңғы құлақтың туберкулезінде, жарақат кезінде пайда болады.
Даму жолдарына байланысты ішкі құлақтың қабыну ауруларын тимпаногендік (ортаңғы құлақтан өтетін), менингогендік (менингитте) және гематогендік (басқа ауруларда қабыну ішкі құлаққа қан арқылы беріледі) түрлеріне бөлуге болады.
Сондай-ақ, иірімнің іріңді және іріңсіз зақымдануы болады, ал таралуы бойынша диффуздық (таралған) және шектелген болады.
Келесі факторлар лабиринтиттің пайда болу қаупін арттырады:
Алкогольдің үлкен мөлшерін қабылдау
Шаршау
Аллергия болу тарихы
Вирустық аурудың, респираторлық инфекциядан кейін
Құлақтың инфекциясы
Темекі шегу
Күйзеліс
Рецептімен немесе рецептісіз берілетін белгілі бір дәрілерді қолдану (әсіресе, аспирин)
Уақытылы дәрігерге көрінгенде және дұрыс емделгенде болжамы – оң. Ауыр симптомдары аптаның ішінде өтеді. Науқастардың көпшілігі 2-3 ай барысында сауығады. Егде науқастарда бас ауыруы және бас айналуы байқалуы мүмкін. Егер асқынуға жол беріліп, естімей қалу орын алса, есту қалпына келмеуі мүмкін.
An acoustic neuroma is a slow-growing tumor of the nerve that connects the ear to the brain. This nerve is called the vestibular cochlear nerve. It is behind the ear right under the brain. An acoustic neuroma is not cancerous (benign). This means that it does not spread to other parts of the body. However, it can damage several important nerves as it grows.
Causes
Acoustic neuromas have been linked with the genetic disorder neurofibromatosis type 2(NF2). Acoustic neuromas are uncommon.
Symptoms
The symptoms vary based on the size and location of the tumor. Because the tumor grows so slowly, symptoms most often start after age 30.
The health care provider may suspect an acoustic neuroma based on your medical history, an exam of your nervous system, or tests.Often, the physical exam is normal when the tumor is diagnosed. Sometimes, the following signs may be present:
Decreased feeling on one side of the face
Drooping on one side of the face
Unsteady walk
The most useful test to identify an acoustic neuroma is an MRI of the brain. Other tests to diagnose the tumor and tell it apart from other causes of dizziness or vertigo include:
Hearing test (audiology)
Test of equilibrium and balance (electronystagmography)
Test of hearing and brainstem function (brainstem auditory evoked response)
Treatment
Treatment depends on the size and location of the tumor, your age, and your overall health. You and your health care provider must decide whether to watch the tumor (observation), use radiation to stop it from growing, or try to remove it.
Many acoustic neuromas are small and grow very slowly. Small tumors with few or no symptoms may be watched for changes, especially in older patients. Regular MRI scans will be done.
If they are not treated, some acoustic neuromas can damage the nerves involved in hearing and balance. They can also affect the nerves responsible for movement and feeling in the face. Very large tumors can lead to a buildup of fluid (hydrocephalus) in the brain, which can be life threatening.
Removing an acoustic neuroma is more commonly done for:
Larger tumors
Tumors that are causing symptoms
Tumors that are growing quickly
Tumors that are pressing on the brain
Surgery is done to remove the tumor and prevent other nerve damage. Any hearing that is left is often lost with surgery.
Stereotactic radiosurgery focuses high-powered x-rays on a small area. It is considered to be a form of radiation therapy, not a surgical procedure. It may be used:
To slow down or stop the growth of tumors that are hard to remove with surgery
To treat patients who are unable to have surgery, such as the elderly or people who are very sick
Removing an acoustic neuroma can damage nerves, which may cause loss of hearing or weakness in the face muscles. This damage is more likely to occur when the tumor is large.
Outlook (Prognosis)
An acoustic neuroma is not cancer. The tumor does not spread (metastasize) to other parts of the body. However, it may continue to grow and press on structures in the skull. People with small, slow-growing tumors may not need treatment. Once hearing loss occurs, it does not return after surgery or radiosurgery.
Possible Complications
Brain surgery can completely remove the tumor in most cases.
Most people with small tumors will have no permanent paralysis of the face after surgery. However, about two-thirds of people with large tumors will have some permanent weakness of the face after surgery.
About one-half of patients with small tumors may still be able to hear in the affected ear after surgery.
There may be delayed radiation effects after radiosurgery, including nerve damage, loss of hearing, and paralysis of the face.
Причина возникновения отосклероза не известна. Тем не менее, имеются доказательства того, что заболевание может носить наследственный характер.
У лиц с отосклерозом обнаруживается аномальный рост губчатой кости в среднем ухе. Это ограничивает вибрацию (колебания) слуховых косточек в ответ на поступление звуковых волн. Такие колебания необходимы для того, чтобы слышать.
Отосклероз является наиболее распространенной причиной потери слуха среди молодых людей. Заболевание, как правило, начинается в раннем периоде взрослой жизни. Оно чаще встречается у женщин, чем у мужчин. Патологический процесс может затрагивать как одно, так и два уха.
К факторам риска возникновения данного заболевания относятся беременность и случаи потери слуха у членов одной семьи. Лица европейской расы, по сравнению с представителями других этнических групп, более склонны к развитию этого заболевания.
Тест на определение остроты слуха (аудиометрия /аудиология) может помочь оценить тяжесть потери слуха.
Для исключения других причин потери слуха может быть проведен специальный визуализирующий метод обследования, называемый компьютерной томографией височной кости.
Отосклероз может медленно прогрессировать. Заболевание не нужно лечить до тех пор, пока не возникнут проблемы со слухом.
Лекарственные препараты, такие как фторид, кальций или витамин D могут помочь замедлить потерю слуха, но их эффективность до сих пор не доказана.
Для коррекции потери слуха может быть использован слуховой аппарат. Это не вылечит вас от заболевания и не предотвратит его прогрессирование, но поможет облегчить дискомфорт, связанный с нарушением слуха.
Хирургическая операция по удалению части стремечка (слуховая косточка) и замене его протезом может вылечить кондуктивную тугоухость. Удаление всего стремечка называется стапедэктомией. Иногда удаляется только часть стремечка и в его нижней части проделывается небольшое отверстие. Это называется стапедотомией. Иногда операция проводится с помощью лазера.
При отсутствии лечения отосклероз постепенно прогрессирует. Хирургическое вмешательство может помочь восстановить слух. Боль и головокружение от операции обычно проходят в течение нескольких недель.
Для уменьшения риска возникновения послеоперационных осложнений следуйте следующим рекомендациям:
Не сморкайтесь в течение 2 -3 недель после операции.
Избегайте людей с респираторными или другими инфекциями.
Избегайте наклонов, подтягиваний или напряжения, это может вызвать головокружение.
Избегайте громких звуков или резких перепадов давления. Не занимайтесь дайвингом, не водите в горах, не летайте на самолетах до тех пор, пока вы не восстановитесь после операции.
При отсутствии эффекта от операции может возникнуть полная потеря слуха. Таких пациентов необходимо научить справляться с глухотой при помощи слуховых аппаратов, которые передают звуки от здорового уха к больному.
Доброкачественное позиционное головокружение является наиболее распространенным типом головокружения. Головокружение – это ощущение движения самого себя или вещей, находящихся вокруг. Оно может возникать при расположении головы в определенном положении.
Доброкачественное позиционное головокружение также называют доброкачественным пароксизмальным позиционным головокружением (ДППГ). Оно обусловлено проблемами во внутреннем ухе.
Во внутреннем ухе находятся заполненные жидкостью трубки, называемые полукружными каналами. Когда вы двигаетесь, жидкость также движется внутри этих трубок. Полукружные каналы очень чувствительны к любому перемещению жидкости. Перемещающаяся жидкость сообщает мозгу о положении вашего тела. Это помогает вам сохранять равновесие.
ДППГ возникает, когда маленький кусочек отолита (твердое образование, расположенное в полукружных каналах, состоящее из минеральных солей, чаще из кальция) откалывается и свободно плавает внутри канала. Эта организмом ошибочно воспринимается как информация о положении вашего тела, что вводит в заблуждение головной мозг.
Не существует серьезных факторов риска возникновения ДППГ. Однако, риск развития у вас ДППГ повышается в следующих ситуациях:
У кого-то из членов вашей семьи имеется ДППГ
Если имела место травма головы (даже легкий удар в голову)
Имеется инфекция внутреннего уха, называемая лабиринтитом
Для диагностики ДППГ лечащий врач может назначить вам провокационную пробу Дикса-Холлпайка:
Врач удерживает вашу голову в определенном положении. После этого вас попросят быстро лечь на стол
После того, как вы проделаете это, врач будет искать аномальное движение глаз и спросит, чувствуете ли вы головокружение
Если тест Дикса-Холлпайка не дает четкий результат, вас могут попросить пройти другие тесты.
Врач будет проводить осмотр и задавать вам вопросы об истории заболевания. Для исключения других причин необходимо обследование головного мозга и нервной системы. К данным методам обследования относятся:
Врач может провести процедуру под названием «маневр Эппли». Он помогает переместить маленькие кусочки отолитов, которые плавают в вашем внутреннем ухе. Это лечение хорошо помогает при ДППГ.
Некоторые лекарственные препараты могут помочь облегчить чувство головокружения:
