Саусақтардың бүгілмеуі - бұл саусақтарды бүге немесе тік устай алмайтын жағдай. Қозғалтатын кезінде саусақ шықылдайтындай немесе қысылып тұрып қалғандай сезім пайда болады.
Зақымдалған саусақ аймағында ісініп тұрғандай сезім пайда болады. Адам саусағын қозғалтқан кезінде сол ісінгені ары-бері жылжитын сияқты сезім пайда болуы мүмкін.
Саусақтардың бүгілмеуі бүгілүіне жауап беретін сіңірдің ісінуінен немесе қалыңдауынан дамуы мүмкін. Бүгу сігірі саусақтың бүгілуіне көмектеседі.
Саусақтың бүгілмеуінің нақты себебі анықталмаған. Бірақ бұл диабитпен, ревматойдтты артритпен ауратын адамдарда немесе сол жердің көптеген жарақат алған адамдарда көптеп кездеседі.
Дәрігер негізгі белгілеріне қарай отырып тексерістен кейін диагноз қоя алады. Рентген және басқа тесттер қажет емес.
Ең алғашқы саусақтың бүгілмеуінің емі ол саусақтарға тыныштық керек, қабынуға қарсы дәрілер қабылдау керек, кортизон инъекциясы және шина тағып жүру керек. Ота жасау үшін басқа әдістер пайдасыз болғанда ғана жасалады.
Аударған: Айтмұқаев Ернұр
Анықтамасы
Себептері
Симптомдары
Диагностикасы
Емі
Аурудың ағымы
Болжамды асқынулары
Дәрігерге қашан қаралу керек
Профилактикасы
Жедел ревматикалық қызба – А тобындағы стрептококктық бактериялар (жіті фарингит немесе скарлатина) тудыртын инфекцияның нәтижесінде дамитын қабыну ауруы. Ауру жүрекке, буынға, теріге және миға әсер етуі мүмкін.
Себептері
Ревматикалық қызба жүрек қақпақшаларының зақымдануына әкелетін, бүкіл әлем бойынша кең таралған ауру. Жедел ревматикалық қызба індеттің таралуымен жүреді.
Ауру негізінен 5-15 жас аралығындағы балаларды зақымдайды және баспа немесе скарлатинадан кейін шамамен 14-28 күннен кейін байқалады.
Симптомдары:
Асқазандағы ауыру сезімі
Қызба
Симптомсыз өтетін немесе ентігу мен кеуде торындағы ауыру сезіміне әкелетін жүректегі қиындықтар
Буындардығы ауыру сезімі, артрит (негізінен тізе, шынтақ, тобық және білектерде)
Буындардың ісінуі, қызаруы және қызуы
Мұрыннан қан кету
Терідегі түйіншелер
Терідегі бөртпелер (ревматоидты эритема)
Кеудеде және қол немесе аяқтың жоғарғы бөлігіндегі терілік бөртпелер
Дәрігер диагностикалау үшін науқастың пульсін, жүрек соғу ырғағын, терісін және буындарын қарап тексереді.
Анализдерге мыналар жатады:
Стрептококктік инфекцияны анықтау үшін қан анализі
Жалпы қан анализі
Электрокардиограмма
Эритроциттердің тұну жылдамдығы (ЭТЖ)
Науқаста жедел ревматикалық қызбаның барын көрсететін негізгі және қосымша көрсеткіштер болады.
Негізгі көрсеткіштеріне жатады:
Бірнеше үлкен буындардың артриті(полиартрит)
Жүректің қабынуы
Тері астындағы түйіншелер
Өткір, тырыспалы қозғалыстар
Терідегі бөртпелер
Аурудың қосымша симптомдары:
Қызу
Эритроциттердің тұну жылдамдығының жоғарылауы
Буындардағы ауырсыну
ЭКГ-ның аномалды көрсеткіштері
Ревматикалық қызбаның диагнозы жоғарыда көрсетілген симптомдардың кемінде екеуі болса қойылады.
Емі
Жедел ревматикалық қызбаданауқастарға антибиотиктер тағайындалады. Аспирин немесе кортикостероид сияқты қабынуға қарсы препараттар қабыну деңгейін төмендетеді және ауруды бақылауға көмектеседі.
Жедел фарингиттің қайталануын болдырмау үшін пациент ұзақ уақыт бойы антибиотиктердің кішкентай дозасын қабылдауы керек.
Аурудың ағымы
Егер ауру қайтадан пайда болса, дәрігер ауру алғаш анықталғаннан кейін 3-5 жыл ішінде антибиотиктердің кішкентай дозасын тағайындай алады. Жедел ревматикалық қызба жүрек қақпақшаларын зақымдаған жағдайда, жүрек қызметінде ауыр асқынулар пайда болуы мүмкін.
Болжамды асқынулары
Аритмия
Жүрек қақпақшаларының зақымдануы
Эндокардит
Жүректің тоқтауы
Перикардит
Ревматикалық хорея
Дәрігерге қашан қаралу керек
Ревматикалық қызбаның симптомдары пайда болса,дәрігерге қаралыңыз. Ұқсас белгілері бар бірнеше басқа да аурулар болғандықтан, тиісті дәрігерлік диагностикадан өту қажет.
Егер сізде жедел фарингиттіңсимптомдары бар болса, бұл туралы дәрігерге хабарлаңыз. Егер сіздеосы ауру анықталса, ревматикалық қызбаның пайда болу қаупін азайту үшін арнайы емдеу қажет.
Профилактикасы
Ревматикалық қызбаның алдын алудың ең маңызды жолы – баспа мен скарлатинаның уақтылы емі.
Nearly everyone has had finger pain at some time. You may have:
· Tenderness
· Burning
· Stiffness
· Numbness
· Tingling
· Coldness
· Swelling
· Change in skin color
· Redness
Many conditions, such as arthritis, can cause finger pain. Numbness or tingling in the fingers may be a sign of a problem with nerves or blood flow. Redness and swelling can be a sign of infection or inflammation.
Injuries are a common cause of finger pain. Your finger may become injured from:
· Playing contact sports such as football, baseball, or soccer
· Doing recreational activities such as skiing or tennis
· Using machinery at home or work
· Doing tasks at home, such as cooking, gardening, cleaning, or repairs
· Falling
· Getting into a fist fight or punching something
· Doing repetitive movements like typing
Injuries that can cause finger pain include:
· Smashed fingers, such as from a hammer blow or a car door that crushes the finger
· Compartment syndrome, which is severe swelling and pressure in an area of muscles, nerves, and blood vessels. A crushing injury can cause this serious condition, which requires immediate medical attention.
· Mallet finger, when you can't straighten your finger. Sports injuries are a common cause.
Often, care at home is enough to relieve finger pain. Start by avoiding activities that cause finger pain.
If finger pain is due to a minor injury:
· Remove any rings in case of swelling.
· Rest the finger joints so they can heal.
· Apply ice and elevate the finger.
· Use over-the-counter pain relievers such as ibuprofen (Motrin) or naprosyn (Aleve) to reduce both pain and swelling.
· If needed, buddy tape the injured finger to the one next to it. This will help protect the injured finger as it heals. Don't tape it too tight, which can cut off circulation.
· If you have a lot of swelling or the swelling does not go away in a day or so, see your health care provider. Small fractures or tendon or ligament tears can occur, and can lead to problems in the future if not treated correctly.
If finger pain is due to a medical condition, follow your provider's instructions for self care. For example, if you have Raynaud's, take steps to protect your hands from the cold.
Rheumatic fever is an inflammatory disease that may develop after an infection with group A Streptococcus bacteria (such as strep throat or scarlet fever). The disease can affect the heart, joints, skin, and brain.
Rheumatic fever is common worldwide and is responsible for many cases of damaged heart valves. It is not common in the United States, and usually occurs in isolated outbreaks. The latest outbreak was in the 1980s.
Rheumatic fever mainly affects children ages 5 -15, and occurs approximately 14-28 days after strep throat or scarlet fever.
Your doctor or nurse will examine you. This will include carefully checking your heart sounds, skin, and joints.
Tests may include:
Blood test for recurrent strep infection (such as an ASO test)
Complete blood count
Electrocardiogram
Sedimentation rate (ESR)
Several major and minor criteria have been developed to help standardize rheumatic fever diagnosis. Meeting these criteria, as well as having evidence of a recent streptococcal infection, can help confirm that you have rheumatic fever.
The major criteria for diagnosis include:
Arthritis in several large joints (polyarthritis)
Heart inflammation (carditis)
Nodules under the skin (subcutaneous skin nodules)
Rapid, jerky movements (chorea, Sydenham chorea)
Skin rash (erythema marginatum)
The minor criteria include:
Fever
High ESR
Joint pain
Abnormal EKG
You'll likely be diagnosed with rheumatic fever if you meet two major criteria, or one major and two minor criteria, and have signs that you've had a previous strep infection.
If you are diagnosed with acute rheumatic fever you will be treated with antibiotics.
Anti-inflammatory medications such as aspirin or corticosteroids reduce inflammation to help manage acute rheumatic fever.
You may have to take low doses of antibiotics (such as penicillin, sulfadiazine, or erythromycin) over the long term to prevent strep throat from returning.
If rheumatic fever returns, your doctor may recommend you take low-dose antibiotics continually, especially during the first 3 -5 years after the first episode of the disease. Heart complications may be severe, particularly if the heart valves are involved.
Call your health care provider if you develop symptoms of rheumatic fever. Because several other conditions have similar symptoms, you will need careful medical evaluation.
If you have symptoms of strep throat, tell your health care provider. You will need to be evaluated and treated if you do have strep throat, to decrease your risk of developing rheumatic fever.
Ревматоиддық артрит (РА) – буындағы қабынуды және ауырсынуды туындататын аутоиммундық ауру. Ол дененің басқа да бөліктерін зақымдауы мүмкін, мысалы, жүрек пен өкпенің қабықшасын.
Қолдың, білектің, аяқтың ұшы мен тізенің буындары, әдетте, дерттік үрдіске алдымен ұшырайды. Ревматоидтық артрит, әдетте, дененің екі жағындағы бірнеше буынды қатар қамтиды. Мысалы, екі білектің де ауырсынуын және қозғала алмауын сезінуіңіз мүмкін. Уақыт өте келе үрдіске ірі буындар да ұшырайды, мысалы, иектің, иықтың, және жамбастың.
Дәрігер симптомдар туралы сұрастырып, медициналық тексеруді жүргізеді. Ауруды нақтылау үшін ол қан талдауын, буындық сұйықтықтың талдауын (ауырсынудың басқа себептерін ескеру үшін зерттеу), рентген тағайындайды.
Науқас өзін сезінуді жақсарту үшін қабынуды азайтатын (аспирин, ибупрофен), немесе ауырсынуды жеңілдететін (ацетаминофен) дәрілік препараттарды қабылдауына болады. Бұл препараттар рецептсіз босатылады. Емдеуші дәрігер қабынуға қарсы стероидтық емес препараттарды тағайындайды (НПВП). Бұл дәрілер ауырсыну мен ісінуді азайтады, бірақ, буынның зақымдануын бәсеңдетпейді. Бұл дәрілер орынды қолданылуы тиіс. Препараттың қозғалу үшін өзіңізді жақсы сезіну үшін жеткілікті болатын мөлшерлемесін ғана қабылдау қажет. Тым көп мөлшерін қабылдау жанама әсерлерінің пайда болу қаупін аттырады.
Иммундық жүйенің жұмысын реттейтін (иммунодепрессанттар) дәрілер де аурумен күресуге қолданылады. Ревматоидтық артрит кезінде иммундық жүйенің жұмысы бұзылады. Аталған препараттар оны қалпына келтіреді. Дегенмен, бұл дәрілер организмнің иммундық жүйесінің инфекцияға жауапты серпінін азайтуы мүмкін.
Егер дерттік үрдісте буындардың аз саны қамтылса, дәрігер стероидтарды (мысалы, преднизолонды) тағайындайды. Олар ауырсыну мен ісінуді азайтады, буындардың зақымдану үрдісін бәсеңдетеді, бірақ, олар қысқа уақыт ішінде ғана қолданылуы мүмкін. Стероидтар ұзақ қабылданған сайын (айлар немесе жылдар), тиімділігі азаяды. Олар түсініксіз көгеру,сүйектің жұқаруы, катаракта және диабет секілді жанама әсерді туындатуы мүмкін.
Антиревматикалық дәрілік препараттар ревматоидтық артритпен күресте көмектесе алады. егер бұл препараттарды қабылдау ерте басталса, олар буындардың зақымдануын азайта алады. Бұл дәрілер баяу әрекет етеді, өзіңізді жақсы сезінгенге дейін бірнеше апта өтуі мүмкін. Дәрігер қан талдауын жасап, бұл дәрілердің сіз үшін қауіпсіз екендігін анықтайды. Бұл дәрілердің кейбірін жүктілік кезінде қабылдауға болмайды. Антиревматикалық дәрілік препараттарды тағайындау алдында дәрігер жүктіліктен қорғану шаралары туралы айтады.
Дәрілік препараттар арқылы ревматоидтық артритті емдеудің әсері болмаса, оперативтік емдеу ұсынылуы мүмкін. Операция буындардың қозғалуын қалпына келтіріп, ауырсынуды жеңілдетіп, ауруға байланысты болған деформацияны түзетуге көмектеседі. Дәрігермен операцияның артықшылығы мен қауіптері туралы кеңесіңіз.
Дәрігермен ревматоидтық артритты емдеудің барлық нұсқалары туралы кеңесіңіз.
Ревматоидтық артрит – өмір бойы созылатын ауру. Кейде сәйкес емделгенде симптомдары біршама уақытқа жойылады, бірақ, олар, әдетте, қайта оралады. Симптомдар қайталанысымен бірден дәрігерге көріну маңызды.
Ұдайы, жеңіл жаттығулар буындардың маңайындағы бұлшық еттерді нығайтып, шаршауды баса алады. Жаттығуды бастау үшін су-аэробикасы және жүру қолайлы. Жаттығу кезінде сау буында ауырсынуды сезінсеңіз тоқтаңыз. Егер ауырсыну өтпесе, дәрігерге көріну қажет.
Салмақ азайту және емдәм қадағалау да ревматоидтық артритте көмектеседі.
Зақымданған буынға жүктемені азайту үшін арнайы құрал-жабдықты қолдануға болады, олар сіздің күнделікті тіршілігіңізде көмектеседі. Қысып ұстайтын құрал-жабдықтар биік орналасқан нәрселерді алуға көмектеседі. Таянатын таяқ жүруді жеңілдетеді. Дәрігерден күнделікті тіршілігіңізде көмектесетін құрал-жабдықтар туралы сұрастырыңыз.
Ауырсынуды жеңілдету үшін ауыратын буынға жылу немесе суық басу қажет. Жылу ширыққан бұлшық етті босаңсытады, ал суық ауырсынуды басады. Буынға жылумен әсер етудің ең оңай тәсілі – 15 минуттық ыстық душ немесе ванна қабылдау. Суық компрестер немесе салқын су басу – суықты қолданудың тиімді тәсілдері. Қан айналымы нашар болса, бұл әдістерді қолдануға болмайды.
Науқас не істей алады?
Ұдайы жаттығу жасаңыз
Салмақ азайту бойынша шараларды қабылдаңыз
Емдәмді қадағалаңыз
Жылуды қолданып, ауырсыну мен қозғала алмауды азайтуға болады (ыстық душ немесе жылытқыш-қалта).
Ревматоидтық артрит денсаулыққа қатысты басқа мәселелерге апаруы мүмкін. Уақыт өте келе қолдың деформациясы пайда болуы мүмкін. Өкпеде және жүректе мәселелер пайда болуы мүмкін. Жаңа симптомдарды байқасаңыз немесе денсаулыққа қатысты мәселелер болса, дәрігерге көрініңіз.
Ревматоидный артрит (РА) является аутоиммунным заболеванием, которое вызывает воспаление и боль в суставах. Он также может поражать другие части вашего тела, например, оболочку вашего сердца и легкие.
Суставы рук, запястья, стопы и колени, как правило, первыми вовлекаются в патологический процесс. Ревматоидный артрит обычно затрагивает несколько суставов одновременно по обеим сторонам тела. Например, вы можете чувствовать боль и скованность в обоих запястьях. Со временем в процесс могут вовлекаться более крупные суставы, такие как челюсти, плечи и бедра.
Врач расспросит вас о ваших симптомах и будет проводить медицинский осмотр. Для уточнения диагноза он может назначить анализы крови, анализ суставной жидкости (исследование суставной жидкости с целью исключения других возможных причин возникновения боли), рентген.
Для улучшения самочувствия вы можете принимать лекарственные препараты, уменьшающие воспаление (аспирин, ибупрофен) или облегчающие боль (ацетаминофен). Эти препараты отпускаются без рецепта. Лечащий врач также может назначить вам нестероидные противовоспалительные препараты (НПВП). Эти лекарства уменьшают боль и отек, но не замедляют повреждение суставов. Эти лекарства должны использоваться разумно. Вам необходимо принимать только ту дозировку препарата, при которой вы чувствуете себя достаточно хорошо, чтобы продолжать двигаться. Прием слишком большого количества этих препаратов может увеличить риск возникновения побочных эффектов.
Лекарства, управляющие работой иммунной системы (иммунодепрессанты) также могут быть использованы для борьбы с заболеванием. При ревматоидном артрите нарушается работа иммунной системы. Эти препараты приводят ее в норму. Тем не менее, эти лекарства могут снизить ответную реакцию иммунной системы организма к инфекциям.
Если в патологический процесс вовлечено небольшое количество суставов, врач может назначить стероиды (например, преднизолон). Стероиды уменьшают боль и отек, а также замедляют процесс повреждения суставов, но они могут быть использованы только в течение короткого времени. Чем дольше принимаются стероиды (месяцы или годы), тем менее эффективными они становятся. Они также могут вызывать побочные эффекты, такие как необъяснимое появление синячков, истончение костей, катаракту и диабет.
Противоревматические лекарственные препараты могут помочь в борьбе с ревматоидным артритом. Если прием этих препаратов начат достаточно рано, они могут замедлить повреждение суставов. Эти лекарства работают медленно и до тех пор, пока вы почувствуете себя лучше, может пройти несколько недель. Врач может назначить анализы крови, чтобы убедиться, что эти лекарства безопасны для вас. Некоторые из этих лекарств нельзя принимать во время беременности. Перед назначением противоревматических препаратов врач может поговорить с вами о мерах предотвращения беременности.
При отсутствии эффекта от лечения ревматоидного артрита при помощи лекарственных препаратов может быть рекомендовано оперативное лечение. Операция может помочь вам восстановить подвижность суставов, облегчить боль и скорректировать деформации, вызванные заболеванием. Проконсультируйтесь с врачом о преимуществах и рисках, связанных с операцией.
Обговорите со своим врачом все варианты лечения ревматоидного артрита.
Ревматоидный артрит является пожизненным заболеванием. Иногда при надлежащем лечении симптомы могут исчезать на некоторое время, но они, как правило, возвращаются. Важно обратиться к врачу сразу после повторного появления симптомов.
Регулярные, легкие упражнения могут укрепить мышцы вокруг суставов и снять усталость. Хорошими упражнениями для начала тренировок являются аквааэробика или ходьба. Остановитесь, если почувствуете боль в здоровом суставе во время тренировок. Если боль не проходит, вам следует обратиться к врачу.
Снижение веса и соблюдение диеты также могут помочь при ревматоидном артрите.
Для того чтобы уменьшить нагрузку на пораженные суставы, вы можете использовать специальные приспособления, которые помогут вам в вашей повседневной деятельности. Захватывающие приспособления могут помочь вам достать до высоко расположенных предметов. Трость может облегчить ходьбу. Расспросите вашего врача о приспособлениях, которые могут упростить вашу повседневную жизнь.
Чтобы облегчить боль можно прикладывать тепло или холод на больные суставы. Тепло расслабляет напряженные мышцы, а холод снимает боль. Самым простым способом воздействия на суставы теплом является прием 15-минутного горячего душа или ванны. Прикладывание холодных компрессов или холодной воды - эффективные способы применения холода. Не следует применять эти методы при наличии у вас плохого кровообращения.
Что я могу сделать?
Регулярно делайте упражнения
Примите меры по снижению веса
Соблюдайте диету
Используйте тепло, чтобы уменьшить боль и скованность (горячим душ или грелка).
Ревматоидный артрит может привести к другим проблемам со здоровьем. Со временем у вас может возникнуть деформация рук. Также могут появиться проблемы с легкими и с сердцем. Обратитесь к врачу, если вы заметили новые симптомы или проблемы со здоровьем.
Какие меры я могу предпринять для уменьшения отеков и боли в суставах?
Какова причина возникновения ревматоидного артрита?
Какие лекарственные препараты могут лечить это заболевание?
Что делать при повторном появлении симптомов?
Острая ревматическая лихорадка – воспалительное заболевание, которое может развиться в результате инфекции, вызванной стрептококковой бактерией группы А (острый фарингит или скарлатина). Заболевание может повлиять на сердце, суставы, кожу и мозг.
Причины
Ревматическая лихорадка широко распространенное заболевание по всему миру, которое приводит к повреждению сердечных клапанов. Для острой ревматической лихорадки характерны вспышки эпидемий.
Заболевание в основном поражает детей в возрасте от 5-15 лет и проявляется примерно через 14-28 дней после ангины или скарлатины.
Кожная сыпь на туловище и верхней части рук или ног
Кольцеобразная или змееподобная сыпь
Болезнь Сиденгама (эмоциональная нестабильность, мышечная слабость и быстрые, несогласованные резкие движения, которые в основном поражают лицо, ноги и руки)
Диагностика и анализы
Для диагностики врач проводит осмотр пациента (физикальное обследование), проверяет пульс и ритм сердцебиения, кожу, суставы.
Анализы включают в себя:
Анализ крови на выявление рецидива стрептококковой инфекции
Общий анализ крови
Электрокардиограмма
Скорость оседания эритроцитов (СОЭ)
Существует несколько главенствующих и косвенных показателей, которые сигнализируют о наличии у пациента острой ревматической лихорадки.
Диагноз ревматической лихорадки ставится, если у вас имеется хотя бы два из вышеперечисленных симптомов.
Лечение
При острой ревматической лихорадке пациенту назначаются антибиотики. Противовоспалительные препараты, такие как аспирин или кортикостероиды уменьшают степень воспаления и помогают контролировать заболевание.
Зачастую пациенту приходится принимать небольшую дозу антибиотиков на протяжении длительного времени, чтобы предотвратить рецидив острого фарингита.
Течение заболевания
Если заболевание проявило себя вновь, то врач может назначить прием небольшой дозы антибиотиков, в течение 3-5 лет после первого обнаружения заболевания. Возможны серьезные осложнения в работе сердца, если острая ревматическая лихорадка поразила клапаны органа.
Позвоните своему врачу, если у вас появились симптомы ревматической лихорадки. Так как существует несколько других заболеваний имеют схожие симптомы, вам потребуется адекватная врачебная диагностика.
Если у вас появились симптомы острого фарингита, обязательно проинформируйте об этом своего врача. Если у вас в действительности будет обнаружено это заболевание, то вам потребуется специальное лечение для снижения риска возникновения ревматической лихорадки.
Профилактика заболевания
Самый главный способ для предотвращения ревматической лихорадки – своевременное лечение ангины и скарлатины.
Несгибаемость пальцев это состояние, при котором трудно согнуть или выпрямить пальцы. Возникает чувство, что они застряли или защелкиваются, или хрустят при попытке двигать ими.
Возникает чувствительность или ощущение припухлости на ладони вокруг участка пораженного пальца. Может казаться, что припухлость перемещается, когда человек сгибает или выпрямляет палец.
Несгибаемость пальцев может развиться при утолщении или опухании сухожилия сгибателя и его оболочки. Сухожилие сгибателя помогает пальцу сгибаться; его оболочка - трубковидное отверстие, по которому сухожилие обычно плавно движется.
Точная причина несгибаемости пальцев неизвестна. Однако это состояние свойственно лицам, страдающим диабетом, ревматоидном артритом, или имевшим многократную травму участка.
Врач может поставить диагноз на основании описания симптомов и обследовании пальцев. Рентген и другиетесты обычно не требуются.
Первоначальной лечебной мерой при несгибаемости пальца является обеспечение покоя больной руке, прием противовоспалительных препаратов, ношение шины и инъекция кортизона. Операция может быть рекомендована, если остальные средства оказываются не эффективными.