A pulmonary embolus is most often caused by a blood clot that develops in a vein outside the lungs. The most common blood clot is one in a deep vein of the thigh or in the pelvis (hip area). This type of clot is called a deep vein thrombosis (DVT). The blood clot breaks off and travels to the lungs where it lodges.
Less common causes include air bubbles, fat droplets, amniotic fluid, or clumps of parasites or tumor cells.
You are more likely to get this condition if you or your family has a history of blood clots or certain clotting disorders. A pulmonary embolus may occur:
· After childbirth
· After heart attack, heart surgery, or stroke
· After severe injuries, burns, or fractures of the hips or thigh bone
· After surgery, most commonly bone, joint, or brain surgery
· During or after a long plane or car ride
· If you have cancer
· If you take birth control pills or estrogen therapy
· Long-term bed rest or staying in one position for a long time
A pulmonary embolus requires treatment right away. You may need to stay in the hospital:
· You will receive medicines to thin the blood and make it less likely your blood will form more clots.
· In cases of severe, life-threatening pulmonary embolism, treatment may involve dissolving the clot. This is called thrombolytic therapy. You will receive medicines to dissolve the clot.
Whether or not you need to stay in the hospital, you will likely need to take medicines at home to thin the blood:
· You may be given pills to take or you may need to give yourself injections.
· For some medicines, you will need blood tests to monitor your dosage.
· How long you need to take these medicines depends mostly on the cause and size of your blood clot.
· Your provider will talk to you about the risk of bleeding problems when you take these medicines.
If you cannot take blood thinners, your doctor may suggest surgery to place a device called an inferior vena cava filter (IVC filter). This device is placed in the main vein in your belly. It keeps large clots from traveling into the blood vessels of the lungs. Sometimes, a temporary filter can be placed and removed later.
Blood thinners may be prescribed to help prevent DVT in people at high risk, or those who are undergoing high-risk surgery.
If you had a DVT, your provider will prescribe pressure stockings. Wear them as instructed. They will improve blood flow in your legs and reduce your risk of blood clots.
Moving your legs often during long plane trips, car trips, and other situations in which you are sitting or lying down for long periods can also help prevent DVT. People at very high risk for blood clots may need shots of a blood thinner called heparin when they take a flight that lasts longer than 4 hours.
Do not smoke. If you smoke, quit. Women who are taking estrogen must stop smoking. Smoking increases your risk of developing blood clots.
Паникалық бұзылыс (ПБ) — психикалық бұзылыс, жылына бірнеше реттен күніне бірнеше ретке дейін пайда болатын паникалық шабуылдардың тосыннан пайда болуымен және олардың пайда болуын күтумен сипатталады.
Паникалық бұзылыс (ПБ) –үрейдің немесе қорқыныштың науқас үшін түсініксіз, азапты ұстамасы. Сезілуі бойынша жүректің ұстамасына ұқсайды. Мұндай шабуылдар кез келген уақытта пайда болуы мүмкін, паникалық бұзылыстан (ПБ) зардап шегетін көптеген адамдар осы ұстамалардың қайталануынан қорқады.
Паникалық бұзылыс (ПБ) 25-64 жас аралығында жиірек кездеседі, бұл кезде әйелдердің арасында аурушаңдық жиілігі ерлерге қарағанда 3-4 есе жоғары. Паникалық бұзылыстың (ПБ) пайда болуының маңызды факторы – тұқым қуалауға бейімділігі. Аурудың ұрпақтан ұрпаққа тікелей берілуі жайында мысалдар бар.
Паника – адамның психикасының және бүкіл организмнің күйзеліске табиғи серпіні, бұл кезде түрлі қорғаныстық бейімделу қызметі іске қосылады (қанға адреналин, күйзеліс гормондары секілді ынталандыратын заттектердің түсуі), олар пайда болған қиындықтарды жеңуге көмектесуге тиіс. Паникалық бұзылысқа (ПБ) ұшыраған адамдарда оргнизмінде осындай заттектердің өздігінше түсуі байқалады, олар қиын жағдайды шешу үшін күш берудің орнына үрейлену мен паникаға апарады.
· Кеудедегі ауырсыну немесе жайсыздық, жүрек айнуы немесе іштегі жайсыздық, бас айналуы немесе бастағы жағымсыз сезіну және т.с.с. паникалық бұзылыстың түріне және жағдайға байланысты
· Тершеңдік
· Қызу немесе қалтырау, артериалдық қысымның өзгеруімен жиі қосарланады
· Ұйып, жансыздану сезімі (парестезия), шаншу, қысылу сезімі дененің әр жерінде
· Өтіп жатқан әрекеттің шынайылығын сезінбеу немесе өзінің толыққандылығына сенбеу (жалғандық сезімі, деперсонализация)
· Ұстамадан кейінгі енжарлық және әлсіздік, несептің жиі жүруімен, нәжістің бұзылуымен жиі қосарланады.
Паникалық бұзылыстан (ПБ) зардап шегетін адамдарда әдетте, 10 минутқа жуық болатын, бірақ кейде қысқа мерзімдік (1-5 минут), сондай-ақ, ұзақ (30 минут) болатын паникалық шабуылдардың қарқынды көріністері байқалады, бірақ, үрейлену сезімі 1 сағатқа дейін созылады.
Паникалық шабуылдар түрлі симптомдарымен ерекшеленуі (мысалы, тахикардия (жүрек соғуының жиілеуі), тершеңдік, бас айналуы, ентігу, дірілдеу, бақылауға келмейтін қорқу ) немесе біркелкі болуы да мүмкін.
Науқастардың бір бөлігінде мұндай жағдайлар ұдайы – кейде күнделікті немесе апта сайын байқалады.
Паникалық шабуылдардың сыртқы симптомдары қолайсыз әлеуметтік салдарға жиі апарады (мысалы, ұялу, қоғамдық қабылдамау, әлеуметтік оқшаулану, т.б.).
Паникалық бұзылыстың (ПБ) ауырлығын анықтау үшін арнайы шкала қолданылады; бұл сауаланама түрінде де болады.
Паникалық бұзылысты (ПБ) емдеудің негізгі әдістері – психикалық емдеу (психотерапевт-маманның науқастың психикасына әсер етуі және дәрі-дәрмекпен емдеу (психофармакология).
Дұрыс тәсілдер қолданылса, ауру емдеуге келеді. Әр науқас үшін жеке емдеу жоспары қажет, оны емдеуші дәрігермен бірге құру қажет.
Психикалық емдеу тұрғысынан паникалық бұзылыстың негізгі себебі – іштей психологиялық қақтығысқа ұшырау, оларды сыртқа шығара алмау, түрлі себептердің әсерінен шешілмеуі және оларды адамның саналы түрде қабылдай алмауы. Психотерапевтінің немесе психологтың көмегімен психологиялық мәселені саналы түрде қабылдауға, оны шешу тәсілдерін табуға, психологиялық қақтығысты шешуге тырсуға болады.
Кейбір науқастарда паникалық бұзылыстар ұзақ уақыт орын алып, емделмеуі мүмкін. Алайда, емдеу басталғанда көпшілік адамдар жағдайының жақсаруын сезінеді.
Паникалық бұзылыстан зардап шегетін адамдар сондай-ақ, ұшырауы мүмкін:
· Алкогольді тым көп қабылдауға;
· Жұмыс қабілетінің төмендеуіне;
· Жеке қарым-қатынастың ауырлауына, мысалы, отбасындағы мәселелер;
Үрейлену (мазасыздану) бұзылысы – психикалық бұзылыс, белгілі бір нысандармен немесе жағдаймен байланысты емес, ұдайы үрейлену (мазасыздану) сезімімен сипатталады.
Басты симптомы – қандай да бір себепсіз, ұдайы толқу немесе ширығу сезімі. Күйгелектену және толқу сезімі біртіндеп жинақталады, материалдық тұрғыдан, денсаулық тарапынан болатын отбасындағы немесе жеке өміріміздегі мәселелерден, т.б. Адамдардың көпшілігі жастайынан болған ұдайы және тоқтамайтын толқу сезімі туралы айтады. Толқу үшін себеп болмаса да, адам өзінің көңіл-күйін бақылауы қиынға түседі.
Үрейлену (мазасыздану) бұзылысының басқа симптомдары:
· Жүрек соғуының жиілеуі;
· тершеңдік;
· тремор (дірілдеу);
· тыныс алудың қиындауы, көмейде түйілгендей сезім немесе жұтудың қиындауы;
· кеудедегі ауырсыну және жайсыздық;
· жүрек айнуы немесе абдоминалдық жайсыздық (асқазандағы күю сезімі, ауырсыну, іш қатуы);
· бас айналуы немесе естен тану;
· заттардың шынайылық еместігі сезімі, немесе адамның «өзінен» алыстау сезімі, немесе өзін нақты «осы жерде еместігін» сезіну;
Емдеудің мақсаты – науқастың психикалық денсаулығын қалпына келтіру.
Дәрілік препараттар және танымдық-мінез-құлықтық емдеу қолданылады (адамның ойлауын, нанымын, мінез-құлығын түзету).
Дәрілерді қабылдау – емдеудің маңызды бөлігі. Емдеу басталғаннан кейін препараттарды қабылдауды күрт тоқтатуға болмайды. Дәрігерлер тағайындайтын дәрілер:
· антидепрессанттар, серотонинді және норадреналиннің кері қамтылуының селективтік тежегіштері– бұл препараттар үрейлену (мазасыздану) бұзылысы кезінде байқалатын организмдегі серотонин мен норадреналиннің тапшылығын жояды;
· құрысуға қарсы препараттар, олар үрейлену (мазасыздану) бұзылысының ауыр түрін емдеу үшін қолданылады.
Егер антидепрессанттар симптомдарға көмектеспесе, бензодиазепиндерді қолданады – бұл препараттар жүйке жасушаларының қозғыштығын азайтады. Оларды қысқа курспен қолданады, себебі, ұзақ уақыт бойы қабылдау тәуелділікке апаруы мүмкін.
Танымдық -мінез-құлықтық емдеу (адамның ойлауын, нанымын, мінез-құлығын түзету) науқасқа өзінің мінез-құлығының себебін түсінуге және көңіл-күйін бақылауға алуға көмектеседі. Әдетте, 10-20 сеанс өткізіледі. Бұл емдеу кезінде науқас келесіге үйренеді:
· өмірдегі күйзеліске өзіндік қате серпінді бақылауға алуды қалпына келтіру және түсіну ;
· қоршаған адамдардың мінез-құлығын немесе өмірлік оқиғаларды түсіну;
Үрейлену (мазасыздану) бұзылысынан арылу дәрежесі психикалық бұзылыстың ауырлығына тәуелді. Үрейлену (мазасыздану) бұзылысы қайтадан пайда болуы және емдеуге аз көнуі мүмкін. Дегенмен, науқастардың көпшілігі дәрілік препараттарды қабылдаудан және танымдық-мінез-құлықтық емдеуден кейін аурудың симптомдарынан арылады.
Паническое расстройство (ПР) — это психическое расстройство, характеризующиеся спонтанным возникновением панических атак от нескольких раз в год до нескольких раз в день и ожиданием их возникновения.
Паническая атака (ПА) представляет собой необъяснимый мучительный для больного приступ страха или тревоги. По ощущениям напоминающая сердечный приступ. Такие атаки могут возникнуть в любое время, и многие люди, страдающие от панического расстройства, боятся повторения этих приступов.
Панические расстройства чаще встречаются в возрасте от 25 до 64 лет, при этом частота заболеваемости среди женщин в 3-4 раза выше, чем среди мужчин. Важным фактором возникновения панического расстройства является наследственная предрасположенность. Имеются свидетельства прямой передачи заболевания из поколения в поколение.
Паника - это естественная реакция человеческой психики и всего организма на стресс, в эти моменты задействуются различные защитные адаптационные функции (выброс в кровь стимулирующих веществ, как адреналин, гормоны стресса), которые должны помочь справиться с возникшими сложностями. У людей, подверженных паническому расстройству, наблюдается самопроизвольный выброс большого количества таких веществ в организме, который приводит к тревоге и панике вместо того, чтобы придать человеку силы для решения сложной ситуации.
Боль или дискомфорт в груди, тошнота или дискомфорт в животе, головокружение или неприятные ощущения в голове и т.д. в зависимости от формы панического расстройства и ситуации
Повышенное потоотделение
Жар или озноб, часто сопровождаемые колебаниями артериального давления
Ощущение онемения (парестезия), покалывания, давления в различных местах тела
Ощущение нереальности происходящего или собственной неполноценности (дереализация, деперсонализация)
Вялость и разбитость после приступа, часто сопровождаемые учащённым мочеиспусканием, расстройством стула.
У страдающих паническим расстройством людей, как правило, наблюдаются серии интенсивных эпизодов панических атак, которые обычно продолжаются около 10 минут, но могут быть как кратковременными (около 1-5 минут), так и длительными (до 30 мин), однако ощущение тревоги может сохраняться в течение 1 часа.
Панические атаки могут отличаться наличием разных симптомов (например, тахикардия (учащенное сердцебиение), потливость, головокружение, одышка, тремор (дрожание), переживание неконтролируемого страха и т. д.) или быть однотипными.
У части пациентов данные состояния наблюдаются регулярно — иногда ежедневно или еженедельно.
Внешние симптомы панической атаки часто ведут к негативным социальным последствиям (например, смущениям, общественным порицаниям, социальной изоляции и т. д.).
Для определения тяжести панического расстройства используется специальная шкала; она существует также в форме опросника (анкеты).
Основными методами лечения панического расстройства являются психотерапия (воздействие на психику пациента специалистом-психотерапевтом) и лечение медикаментами (психофармакология).
При правильном подходе данное заболевание хорошо поддаётся лечению. Необходим индивидуальный план лечения для каждого больного, который следует разработать вместе со своим лечащим врачом.
С точки зрения психотерапии основной причиной панического расстройства считаются вытесненные психологические конфликты, которые не находят выхода, не могут быть осознаны и разрешены человеком вследствие различных причин. С помощью психотерапевта или психолога можно осознать психологическую проблему, увидеть способы ее решения, проработать тот или иной психологический конфликт.
У некоторых пациентов панические расстройства могут продолжаться длительное время и не поддаваться лечению. Однако большая часть людей чувствует значительное улучшение после начала лечения.
Люди, страдающие от панического расстройства, также могут быть подвержены:
Чрезмерному употреблению алкоголя;
Снижению работоспособности;
Тяжелым личным взаимоотношениям, включая проблемы в браке;
Тревожное расстройство – весьма распространенное явление, передающееся по наследству. Развитию симптомов тревожного расстройства также способствует стресс.
Чаще подвержены женщины, чем мужчины. Данное психическое расстройство встречается в любом возрасте, в том числе и у детей.
Главный симптом – постоянное чувство волнения или напряжения, без видимых причин. Чувство нервозности и волнения может постепенно накапливаться, в связи с проблемами в семье или личной жизни, испытываемым недостатком материальных средств, ухудшающимся здоровьем и т.д.
Большинство людей заявляют о постоянном и непрекращающемся чувстве волнения, которое сопровождает их с раннего детства. Понимая, что повода для чувства волнения нет, человек все равно затрудняется контролировать свои эмоции.
К прочим симптомам тревожного расстройства относятся:
учащенное сердцебиение;
потливость;
тремор (дрожь);
затруднение дыхания, ощущение комка в горле или затруднение при глотании;
боль и дискомфорт в груди;
тошнота или абдоминальный дистресс (жжение, боли в желудке, понос);
чувство головокружения или обморочности;
чувство, что предметы нереальны (дереализация), или что собственное «Я» отдалилось, или «Я по-настоящему находится не здесь»;
страх потери контроля, страх сумасшествия, страх умереть;
приливы жара или ознобы;
онемение или ощущение покалывания;
мышечное напряжение или боли;
чувство нервозности, «на взводе» или психического напряжения;
невозможность сосредоточиться или «пустота в голове» из-за чувства тревоги;
Целью лечения является восстановление психического здоровья пациента.
Применяются лекарственные препараты и когнитивно-поведенческая терапия (коррекция мыслей, установок и поведения человека).
Прием лекарств является важной частью лечения. После начала лечения строго запрещается резкое прекращение приема препаратов. Лекарства, выписываемые врачом, включают в себя:
антидепрессанты, такие как селективные ингибиторы обратного захвата серотонина и норадреналина – эти препараты устраняют наблюдающийся при тревожном расстройстве дефицит в организме серотонина и норадреналина;
противосудорожные препараты, которые используются для лечения тяжелой формы тревожного расстройства.
Если антидепрессанты не помогают избавиться от симптомов, то применяют бензодиазепины – это препараты, снижающие возбудимость нервных клеток. Важно знать, что их применяют кратким курсом, так как долгосрочный их прием может привести к зависимости.
Когнитивно-поведенческая терапия (коррекция мыслей, установок и поведения человека) помогает пациенту понять причины собственного поведения и восстановить контроль над эмоциями. Обычно проводится около 10-20 сеансов. Во время терапии пациент учится:
понимать и восстанавливать контроль над собственной искаженной реакцией на стресс в реальной жизни;
понимать поведение окружающих людей или жизненные события;
определять и замещать мысли, вызывающие чувство паники;
повышать самооценку;
управлять стрессом и расслабляться во время проявления симптомов;
прекращать думать о незначительных проблемах, которые могут привести к возобновлению симптомов.
Прекращение употребления кофеина, наркотических веществ, некоторых медицинских препаратов, вызывающих подобное состояние, облегчает течение заболевания.
Здоровый образ жизни, который включает в себя физические упражнения, отдых, рациональное питание – снижает чувство тревожности.
Степень избавления от тревожного расстройства зависит от тяжести психического расстройства. Тревожное расстройство может возникнуть снова и плохо поддаваться лечению. Тем не менее большая часть пациентов избавляется от симптомов заболевания после приема лекарств и коррекции мыслей, установок и поведения человека.
Эмболия сосудов легких – это внезапная закупорка кровотока в легочную артерию. Закупорка (эмбол) может быть вызвана сгустком крови, амниотической жидкостью или жиром в артерии.
Сгустки крови в глубокой вене ноги являются наиболее распространенной причиной эмболии легочной артерии. Сгусток может выйти из под контроля в глубокой вене ноги и направиться в легочную артерию, где он может заблокировать кровоток.
Эмболия легочной артерии может быть очень серьезным состоянием, результатом которой может стать смерть.
Симптомами эмболии легочной артерии являются:
Внезапная острая грудная боль.
Одышка.
Грудная боль, усиливающаяся при глубоком вдохе и кашле.
Харканье кровью.
Высокая частота сердечных сокращений.
Потение.
Беспокойство.
От эмболии легочной артерии лечат в больнице под наблюдением, используют кислород и антикоагулянты для предотвращения дальнейшего свертывания крови и растворения тромба.
