Гломерулонефрит организмнің иммундық жүйесіндегі бұзылыстарға байланысты болуы мүмкін. Көбінесе, оның пайда болу себебі анықтала бермейді.
Шумақтарының зақымдануы бүйректен несеппен бірге қан мен ақуызды жоғалтуға апарады.
Бұл жағдай тез дамуы мүмкін, бүйректің қызметі бұл кезде бірнеше апта немесе ай бойы жоғалтылады (тез ушығатын гломерулонефрит).
Ұзақ уақыт бойы өтетін гломерулонефриті бар адамдардың төрттен бір бөлігінде қандай да бір бүйрек ауруы болмаған.
Келесі жағдайлар гломерулонефриттің пайда болу қаупін арттыруы мүмкін:
Қан айналым және лимфа жүйесіндегі бұзылыстар
Көміртекті еріткіштердің әсері
Отбасында қатерлі ісік ауруының болу тарихы
стрептококтық, вирустық, жүрек инфекциялары немесе абсцестер.
Көптеген жағдайлар гломерулонефритті немесе оның пайда болу қаупін туындатуға қабілетті, оның ішінде:
Амилоидоз
антигломерулярлық мембраноздық антиденелердің жиналуына байланысты ауру (организмнің ауру қоздырғыштарына және генетикалық бөгде заттектер мен жасушаларға қарсы телімді қорғаныс факторы)
қантамырларының аурулары, мысалы, васкулит немесе полиартериит
Фокалды сегментарлық гломерулосклероз
Гудпасчер синдромы (өкпенің альвеоларының және бүйректің гломерулярлық аппаратының базальдық мембраналарының зақымдануымен өтетін ауру)
Ауырсынуды басатын құралдарды жиі қабылдау, әсіресе, НПВП (стероидты емес қабынуға қарсы препараттарды )
Несептегі қан (несептің қошқыл, тот басқандай, қоңыр түске боялуы)
Несептің көпіршікті болуы (несепте ақуыздың мөлшері көп болуынан)
Беттің, көздің, тобықтың, табанның, аяқтың немесе іштің ісінуі
Сондай-ақ, тағы басқа симптомдары кездеседі:
Іштің ауырсынуы
Құсықтағы және нәжістегі қан
Жөтел және ентігу
Диарея
Несеп жүрудің жиілеуі
Қызба
Жалпы өзін нашар сезіну, әлсіздік, тәбетті жоғалту
Бүкіл дене немесе бұлшық еттің ауырсынуы
Мұрыннан қан кетуі
Уақыт өте келе бүйректің созылмалы ауруының симптомдары дамуы мүмкін. Сондай-ақ, біртіндеп созылмалы бүйрек жеткіліксіздігінің симптомдары күшеюі мүмкін.
Емдеу аурудың себептеріне, түріне және симптомдарының ауырлығына байланысты. Жоғары артериалдық қысым бақылауға келмеуі мүмкін. Оны бақылау әдетте, емдеудің маңызды құрамбөлігі.
Тағайындалатын препараттарға жататындар:
жоғары артериалдық қысымды бақылауға арналған дәрілер, көбінесе, бұл ферментті ангиотензин-айналдырушы тежеуіштер және ангиотензин рецепторларын тежеуіштер
кортикостероидтар
иммундық жүйені тежейтін дәрілер
Организмдегі иммундық бұзылыстардың салдарынан дамыған гломерулонефрит кезінде плазмоферез аталатын ем-шара қолданылады. Бұл шара кезінде құрамында антидене бар қанның сұйық бөлігі жойылады және көктамыр арқылы сұйықтықтың немесе донорлық плазманың (антиденелер болмайтын) құйылуымен алмастырылады. Антиденелерді жою бүйрек тінінің қабынуының азаюына ықпал етеді.
Тұзды, сұйықтықты, ақуыз бен басқа заттектерді тұтынуды шектеу қажет.
Осы ауру бар адамдар бүйрек жеткіліксіздігінің симптомдарының дамуын мұқият қадағалауы қажет. Түбінде диализ немесе бүйрек алмастыру қажет болуы мүмкін.
Уақытылы емдеу қажет, олай болмаса, асқынуы мүмкін.
Асқынатын гломерулонефрит келесілерге апарады:
созылмалы бүйрек жеткіліксіздігі
бүйрек қызметінің төмендеуі
бүйрек ауруының соңғы сатысы
Егер науқаста нефроздық синдром болса, оны бақылауға алуға болады, басқа симптомдарды да бақылауға болады. Олар бақылауға алынбаса, бүйрек ауруының соңғы сатысы орын алуы мүмкін.
Гломерулонефриттің көпшілік жағдайларының алдын алатын тәсілдер жоқ. Кейбір жағдайда орагникалық еріткіштердің, сынаптың және стероидты емес қабынуға қарсы препараттардың (НПВП) әсерін шектеу немесе алшақ болу арқылы алдын алуға болады.
Гломерулонефрит может быть вызван нарушениями в иммунной системе организма. Часто не удается установить точную причину возникновения гломерулонефрита.
Повреждение клубочков приводит к потере с мочой крови и белка.
Данное состояние может развиться быстро, функция почек при этом утрачивается в течение недель или месяцев (так называемый, быстро прогрессирующий гломерулонефрит).
У четверти людей с длительно текущим гломерулонефритом ранее не имелось какого-либо почечного заболевания.
Нижеследующие состояния могут увеличить риск возникновения гломерулонефрита:
Болезнь, обусловленная накоплением антигломерулярных мембранозных антител (специфический фактор защиты организма против возбудителей болезней и генетически чужеродных веществ и клеток)
Так как симптомы развиваются медленно, нарушения в анализе мочи могут быть выявлены случайно во время обычного обследования по поводу другого заболевания.
Внутривенную пиелографию (вид рентгенологического исследования, которое позволяет получить изображение мочевого пузыря, мочеточников и почечных лоханок)
Лечение зависит от причины заболевания, а также от типа и тяжести симптомов. Высокое артериальное давление может плохо поддаваться контролю. Контроль высокого артериального давления обычно является наиболее важной составляющей лечения.
К препаратам, которые могут быть назначены, относятся:
лекарства для контроля высокого артериального давления, чаще всего это блокаторы ангиотензин-превращающего фермента и блокаторы рецепторов ангиотензина
При гломерулонефрите, развившемся вследствие иммунных нарушений в организме, иногда используется процедура, называющаяся плазмоферезом. В ходе процедуры жидкая часть крови, которая содержит антитела, удаляется и замещается внутривенным вливанием жидкостей или донорской плазмы (которая не содержит антител). Удаление антител способствует уменьшению воспаления в почечной ткани.
Необходимо ограничить употребление соли, жидкости, белка и других веществ.
Лицам с данным заболеванием следует внимательно следить за развитием симптомов почечной недостаточности. В конечном счете, могут понадобиться диализ или пересадка почки.
Если у вас нефротический синдром и его можно контролировать, вы можете также контролировать и другие симптомы. Если он не поддается контролю, то может развиться терминальная стадия заболеваний почек.
Не существует способов предотвратить большинство случаев гломерулонефрита. В некоторых случаях можно предотвратить его, избегая или ограничивая воздействие органических растворителей, ртути и нестероидных противовоспалительных препаратов (НПВП).