В наши дни избыточная масса тела и ожирение признаны эпидемией мирового масштаба. Лишним весом страдает каждый четвертый житель планеты. Количество тучных людей прогрессивно увеличивается: каждые 10 лет на 10 процентов.
Рацион питания, провоцирующий развитие атеросклероза (заболевание сосудов, при котором в их стенках формируются атеросклеротические бляшки, состоящие в основном из холестерина), называетс
Определенные нарушения питания приводят к росту уровня "плохого" холестерина в крови, что повышает риск откладывания холестерина в стенках кровеносных сосудов, то есть развития атеросклероза.
Жүректің ишемиялық ауруы (ЖИА) – бұл жүрекке қан мен оттегіні жеткізетін шағын қан тамырларының (коронар тамырлары) тарылуынан пайда болатын ауру.
Себептері
Жүректің ишемиялық ауруы ерлер мен әйелдер арасындағы өлімнің жетекші себебі болып табылады.
Жүректің ишемиялық ауруының себебі болып коронар тамырланың атеросклерозы табылады. Бұл процесс коронарлы тамырларының қабырғаларының қатаюына алып келеді.
Процесстің басында майлардан тұратын түйіншектер пайда болады. Олардың кесірінен қан тамырлары тарыла бастайды. Тарылған коронарлы тамырлар қажетті деңгейде жүрекке қанды жеткізе алмайды.
Жүрек-қан тамырлар ауруларының қауіп қатер факторлары деп осы аурулардың даму қауіпін жоғарлататын факторларды атаймыз. Олар модификацияға бағынатын және бағынбайтын факторларға бөлінеді.
Жүрек ұстамасынемесе жедел миокард инфарктісі жүректің бұлшық етіне қан жеткізетін артерияның зақымдануынан пайда болады. Бұл процесс артериялардың спазм немесе атеросклерозынан дамиды. Нәтижесінде, миокардтың тіні зақымданып, оның жиырылғыш қызметі жоғалады.
Симптомдары
Кейде жүректің ишемиялық ауруы білінбей өтуі мүмкін. Бұл, әсіресе, аурудың дамуының бастапқы сатысына тән.
Жүректің ишемиялық ауруының басты симптомы ретінде ауырсыну болып табылады. Аурудың пайда болу орыны, таралымы стенокардияға ұксас болып, көбіне төс немесе жүрек аймағында пайда болады. Ауырсунудың басты себебі жүрекке оттегі мен қанның қажетті көлемде жетпеуі.
Ауырсынудың бірнеше түрлері болады. Төс немесе жүрек аймағы басып, сыздап, ашып аурады. Ауру әдетте сол қол, иық, мойын, жауырын кейде екі қолға да, жақ сүйегіне таралады.
Әдетте ауырсыну шамадан артық физикалық немесе эмоционалды белсенділік фонында пайда болады. Ауырсыну демалған соң немесе нитроглицеринді қабылдағаннан кейін өтуі мүмкін.
Жүректің ишемиялық ауруының басқа симптомдары:
Демікпе;
Шаршағандық;
Жалпы әлсірегендік.
Диагностикасы
Дәрігер диагнозды дұрыс қою үшін бірнеше диагностика тәсілдерімен пайдаланады:
Коронароангиография – бұл жүректің қан тамырларының рентген көмегімен инвазивті зерттеу тәсілі;
Дәрігер жоғары қан қысымының, қант диабеті және қандағы холестерин деңгейінің коррекция мақсатында, сізге бірнеше препараттарды тағайындауы мүмкін.
Жүректің ишемиялық ауруының емінің мақсаттары:
Қан қысымының деңгейі 140/90 тең немесе одан төмен болуы тиіс;
HbA1cқалыпты деңгейінде ұстау;
Төмен тығыздықтағы липопротеидтердің деңгейі 100 мг/дл тең немесе одан төмен болуы тиіс.
Дәрігердің рұқсатысыз препараттардың қабылдауын тоқтатуға болмайды. Бұл стенокардияның шырқалуына және жүрек ұстамасына алып келуі мүмкін.
Жүректің ишемиялық ауруының хирургиялық ем тәсілдерінің бірнеше түрлері болады:
Ангиопластика және стенттеу;
Коронарлық шунттау;
Минимально инвазивная хирургия сердца
Болжамы
Қалпына келу процессі әр түрлі өтуі мүмкін. Кейбіреулеріне диетаны ұстау, темекі шекпеу және препараттарды дер кезінде ішу жылдам қалпына келу үшін жеткілікті Ал басқалары хирургиялық әрекетті талап етеді. Бұған қарамастан, басты профилактика тәсілі ретінде жүректің ишемиялық ауруын дәл уақытында анықтауы саналады.
Қай кезде дәрігерге қаралу тиіс
Егер сізде жүректің ишемиялық ауруының қауіп қатер факторлары болса, онда дәрігерге қаралуыңыз тиіс.
Ал жүректің ишемиялық ауруының симптомдары (төс немесе жүрек аймағындағы ауырсыну, демікпе және жүрек ұстамасының симптомдары) пайда болса, онда дереу жедел жәрдем шақыруыңыз керек
Аударған: Тілеубек Нұридін
Холестерин – майдың түі. Ол организмде көптеген маңызды функция атқарады, мысалы, жаңа жасушалардың түзілуіне қатысады. Холестириннің жоғарлауы жүрек ауруларына және инсультке әкелуі мүмкін.
Холестериннің жоғарлауы – майлы тағам жегеннен, тұқым қуалайтын жоғарғы холестеринді аурумен ауыратындарда тіркеледі.
Еміне диета, физикалық жүктемені күшейту, холестерин деңгейін төмендететін преператтар қолданылады.
Жалпы қан анализі арқылы сіз холестерин деңгейіңізді біле аласыз. Холестериннің өлшем бірлігі миллиграм/децилитр немесе миллимоль/литр.
Стенокардия – жүректің ишемиялық ауруының (ЖИА) түрлерінің бірі, жүрек бұлшық етіне қанның жеткіліксіз түсуі нәтижесінде дамиды және кеудедегі жайсыздық сезімімен немесе ауырсынумен сипатталады.
Жүрек төрт камерадан тұрады: екі жүрекшеден және екі қарыншадан. Сол қарыншаданаорта шығады, оң қарыншадан – өкпе діңгегі. Сол жүрекшеге өкпе веналары барады, ал оң жүрекшеге жоғарғы қуыс вена барады.
Стенокардия тұрақты және тұрақты емес болады.
Тұрақты стенокардияда (ширығу стенокардиясы) ауырсыну бір ай бойы өзгеріссіз қайталанады және нитроглицерин ішкеннен кейін жойылады. Көпшілік науқастарда стенокардия көп жылдар бойы тұрақты сипатта болады.
Тұрақты емес стенокардия кезінде кеудедегі жайсыздық немесе ауырсыну алғаш пайда болады немесе қарқындылығы, ұзақтығы артады, ауырсыну нитроглицерин ішкенде басылмайды.
Стенокардия диагнозын қою үшін шағымдарды, пайда болу тарихын жинақтау және науқасты қарау қажет.
Келесі зерттеулер жүргізіледі:
· ЭКГ тыныш күйде - стенокардияда ЭКГ-да ишемия белгілері көрінеді (қанның келуінің жетіспеуі, тіннің зақымдануына апарады), жүрек ырғағының түрлі бұзылыстары. Бұл өзгерістер тұрақты емес және ауырсыну ұстамасы тоқтағаннан кейін немесе 2-3 күнде өтеді. ЭКГ қалыпты болуы да жиі кездеседі.
· Холтер бойынша тәуліктік мониторинг (тәулік бойы ЭКГ жазу келесі компьютерлік өңдеумен) тәулік ішінде стенокардия көріністерін анықтауға мүмкіндік береді (саны, ұзақтығы, жиілігі), сондай-ақ, жүрек ырғағының бұзылыстары.
· Тыныш күйдегі Эхокардиография – жүректің ультрадыбыстық зерттеуі жүректің өлшемі мен құрылымын анықтауға мүмкіндік береді, сондай-ақ, жүрек бұлшық етінің жиырылу қабілетін анықтауға.
· Күйзелісті-эхокардиография – жүректің ультрадыбыстық зерттеуі, арнайы дәрі енгізумен немесе дене жүктемесінің әсерімен.
· Велоэргометрия – дене жүктемесін (велосипед) мөлшерлі артуындағы ЭКГ және АҚ тіркеу. Қалыпты жағдайда дене жүктемесінде жүрек бұлшық етінің оттегіге қажеттілігі артады, жүрек тезірек соғады, жүрекке қан ағымы артады. Стенокардияда тамырлардың тарылуында қан ағуының артуы мүмкін болмайды, сондықтан, алдымен ЭКГ осыған тән өзгерістер пайда болады, кейіннен ауырсыну ұстамасы пайда болады.
· Тредмил-тест: бұл әдістің мәні велоэргометриядағыдай, бірақ, жүгіру жолында өткізіледі.
· Қандағы ферменттер деңгейін анықтау (МВ- креатинфосфокиназа, лактатдегидрогеназа, аспартаттрансфераза, тропониндер I және T) – тұрақты емес стенокардияда олардың деңгейі қалыпты немесе артады (қалыпты деңгейдің жоғарғы шегінен 50% -ға ғана артық). Миокард инфарктінде бұл ферменттер тіршілігін жойған жүрек жасушаларынан шығады және олардың қандағы деңгейі едәуір артады.
· Коронарлық ангиография (коронарография) – жүрек артерияларының рентгендік әдісі. Кәріжілік (қолдағы) артериясын немесе сан (аяқтағы) артерияны тесу арқылы жүрекке жіңішке катетер енгізіледі, оның бойымен жүрек тамырларын толтыратын контрастылық заттек енгізіледі. Дәрігер монитор экранында жүрек тамырларының жағдайын бағалайды, тамырлардың тарылу және тежелу дәрежесін анықтай алады.
· Қанның биохимиялық талдауы – холестерин деңгейінің артуы анықталуы мүмкін (липид (май тәрізді заттек), организмнің барлық жасушаларына қажетті).
Холестеринің артуы липопротеиндердің (холестеринді тасымалдаушылар) әр түрлерінің қатынасының бұзылуында пайда болуы мүмкін – төмен тығыздықты липопротеиндер деңгейінің артуы (ЛПНП) және жоғары тығыздықты липопротеиндер деңгейінің төмендеуі (ЛПВП).
ЛПНП холестеринді бауырдан организмнің басқа жасушаларына тасиды, атеросклероз даму қаупін арттырады.
ЛПВП холестеринді жасушалардан қайтадан бауырға тасиды, ол бауырда ыдырайды немесе организмнен қоқыстар түрінде шығарылады. ЛПВП атеросклероз даму қаупін азайтады.
Стенокардияны емдеу өмір салтын өзгертуді, еңбек пен демалыс тәртібін реттеуді, дене және көңіл-күй жүктемелерін жоюды, майларды шектейтін емдәм ұстануды, дәрілік препараттардың тобын қолдануды қарастырады.
Тұрақты емес стенокардияда науқастарды ауруханаға шұғыл жатқызу қажет (қарқынды бақылау палатасына).
Стенокардияны емдеуде келесі препараттардың топтары қолданылады:
· Антиангиналдық құралдар (жүрек ауырсынуына қарсы) – жүрек бұлшық етіне оттегінің қажеттілігін азайтатын және/немесе оттегіні жеткізуді арттыратын дәрілік құралдар.
· Антикоагулянттар – қанның ұюын басатын және тромбылардың түзілуіне кедергі келтіретін препараттар тобы. Бұл топтың негізгі өкілі – гепарин.
· Антиагреганттар – тромбоциттердің жабысу қабілетін азайтатын дәрілік құралдар, осылайша, қанның тұтқырлығын азайтып, тромбы түзілуіне кедергі келтіреді. Негізгі өкілдері – ацетилсалицил қышқылы (Аспирин) мен клопидогрел (Плавикс).
· Қажет болса, артериалдық қысымның деңгейін реттейтін препараттар тағайындалады; қандағы холестерин деңгейін азайтатын препараттар (статиндер).
· Органикалық нитраттарды қабылдауда (нитроглицерин, изосорбид динитраты және мононитрат) организмде азот оксиді бөлінеді, ол жүрек бұлшық етінің оттегіге қажеттілігін азайтады, веналарды кеңейтіп, қанның жүреккке қайтуын азайтады, бұл жүрекке жүктемені азайтады; сондай-ақ, тамырларды кеңейтіп, жүрекке қан ағымын ұлғайтады.
· β-адреноблокаторлар (пропранолол, бисопролол, метопролол, соталол, атенолол) артериалдық қысымды азайтады, жүрек ырғағын және жүрек бұлшық етінің оттегіге қажеттілігін азайтады.
· Кальцийлік түтіктерді тежеушілер (верапамил және оның туындылары, нифедипин және оның туындылары, дилтиазем және оның туындылары) стенокардияның келесі түрінде ауырсыну байқалғанда тағайындалады: атеросклерозсыз «таза» тамырлар болуында кеудедегі ауырсыну байқалғанда және басқа препараттар тиімсіз болғанда. Мұндай дәрілердің әсері миокардтың оттегіге қажеттілігінің төмендеуіне байланысты (жүрек ырғағының, артериалдық қысымның азаюы) және оттегінің жүрекке келуіне жақсаруына байланысты (жүрек тамырларының түйілуіне жою).
48-72 сағат ішінде, белсенді емдеуге қарамастан, стенокардия ұстамасы қарқындылығы мен ұзақтығын өзгерпесе, шұғыл коронарографияны орындауға және стенттеуге немесе аорта-коронарлық шунтирлеуге көрсетімдер пайда болады. Коронарлық артерияларды стенттеу – тамыр саңылауына стент қою арқылы жүрек артериясының өтімділігін хирургиялық қалпына келтірудің заманауи әдісі. Аортокоронарлық шунтирлеу (АКШ) —жүрек артериясында қан ағымын қалыпан келтірудің хирургиялық әдісі – коронарлық тамырдың тарылған тұсын шунттар – дененің басқа жерінен алынған тамырларды тігу арқылы айналып өту.
Cholesterol is a soft, wax-like substance found in all parts of the body. Your body needs a little bit of cholesterol to work properly. But too much cholesterol can clog your arteries and lead to heart disease.
Cholesterol blood tests are done to help you and your health care provider better understand your risk for heart disease, stroke, and other problems caused by narrowed or blocked arteries.
The ideal values for all cholesterol results depend on whether you have heart disease, diabetes, or other risk factors. Your provider can tell you what your goal should be.
Cholesterol Tests
Some cholesterol is considered good and some is considered bad. Different blood tests can be done to measure each type of cholesterol.
Your provider may order only a total cholesterol level as the first test. It measures all types of cholesterol in your blood.
You may also have a lipid (or coronary risk) profile, which includes:
Lipoproteins are made of fat and protein. They carry cholesterol, triglycerides, and other fats, called lipids, in the blood to various parts of the body.
When Should You Be Tested?
Everyone should have their first screening test by age 35 for men, and age 45 for women. Some guidelines recommend starting at age 20.
You should have a cholesterol test done at an earlier age if you have:
· Diabetes
· Heart disease
· Stroke
· High blood pressure
· A strong family history of heart disease
Follow-up testing should be done:
· Every 5 years if your results were normal
· More often for people with diabetes, high blood pressure, heart disease, stroke, or blood flow problems to the legs or feet
· Every year or so if you are taking medicines to control high cholesterol
Total Cholesterol
A total cholesterol of 180 to 200 mg/dL or less is considered best.
You may not need more cholesterol tests if your cholesterol is in this normal range.
LDL (Bad) Cholesterol
LDL cholesterol is sometimes called "bad" cholesterol. LDL can clog your arteries.
You want your LDL to be low. Too much LDL is linked to heart disease and stroke.
Your LDL is most often considered to be too high if it is 190 mg/dL or higher.
Levels between 70 and 189 mg/dL are most often considered too high if:
· You have diabetes and are between ages 40 and 75
· You have diabetes and a high risk of heart disease
· Some newer guidelines now suggest that providers no longer need to target a specific number for your LDL cholesterol. Higher strength medicines are used for the highest risk patients.
· However, some guidelines still recommend using specific targets.
HDL (Good) Cholesterol
You want your HDL cholesterol to be high. Studies of both men and women have shown that the higher your HDL, the lower your risk of coronary artery disease. This is why HDL is sometimes referred to as "good" cholesterol.
HDL cholesterol levels greater than 40 to 60 mg/dL are desired.
VLDL (Bad) Cholesterol
VLDL contains the highest amount of triglycerides. VLDL is considered a type of bad cholesterol, because it helps cholesterol build up on the walls of arteries.
Normal VLDL levels are from 2 to 30 mg/dL.
Considerations
Sometimes, your cholesterol levels may be low enough that your provider will not ask you to change your diet or take any medicines.
Atherosclerosis, or hardening of the arteries, is a condition in which plaque builds up inside the arteries. Plaque is made of cholesterol, fatty substances, cellular waste products, calcium and fibrin (a clotting material in the blood).
Atherosclerosis is a type of arteriosclerosis. Arteriosclerosis is a general term for the thickening and hardening of arteries.
What damage does atherosclerosis cause? Plaque may partially or totally block the blood's flow through an artery in the heart, brain, pelvis, legs, arms or kidneys. Some of the diseases that may develop as a result of atherosclerosis include coronary heart disease, angina (chest pain), carotid artery disease, peripheral artery disease (PAD) and chronic kidney disease.
Two things that can happen where plaque occurs are:
A piece of the plaque may break off.
A blood clot (thrombus) may form on the plaque's surface.
If either of these occurs and blocks the artery, a heart attack or stroke may result.
Atherosclerosis affects large and medium-sized arteries. The type of artery affected and where the plaque develops varies with each person.
Atherosclerosis is a slow, progressive disease that may start in childhood. In some people the disease progresses rapidly in their 30s. In others it doesn't become dangerous until they reach their 50s or 60s. However, it is normal to have some hardening of the arteries as you get older.
How does atherosclerosis start and progress?
It's a complex process. Exactly how atherosclerosis begins or what causes it isn't known, but some theories have been proposed. Many scientists believe plaque begins to form because the inner lining of the artery, called the endothelium, becomes damaged. Three possible causes of damage to the arterial wall are:
Smoking greatly aggravates and speeds up the growth of atherosclerosis in the coronary arteries, the aorta and the arteries of the legs.
Because of the damage, fats, cholesterol, platelets, cellular debris and calcium accumulate over time in the artery wall. These substances may stimulate the cells of the artery wall to produce other substances, resulting in the accumulation of more cells in the innermost layer of the artery wall where the atherosclerotic lesions form. These cells accumulate, and many divide. At the same time, fat builds up within and around these cells. They also form connective tissue.
The arterial wall becomes markedly thickened by these accumulating cells and surrounding material. The artery narrows and blood flow is reduced, thus decreasing the oxygen supply.
Often a blood clot forms and blocks the artery, stopping the flow of blood. If the oxygen supply to the heart muscle is reduced, a heart attack can occur. If the oxygen supply to the brain is cut off, a stroke can occur. And if the oxygen supply to the extremities is reduced, gangrene can result.
Стенокардия – одна из форм ишемической болезни сердца (ИБС), которая развивается в результате недостаточного поступления крови в сердечную мышцу и характеризуется чувством дискомфорта (неприятные ощущения) или болью в груди.
Сердце состоит из четырех камер: двух предсердий и двух желудочков. Из левого желудочка выходит аорта, а из правого желудочка – легочной ствол. В левое предсердие впадают легочные вены, а в правое предсердие верхняя полая вена.
Стенокардия бывает стабильной и нестабильной.
При стабильной стенокардии (стенокардия напряжения) боли повторяются без изменений в течение одного месяца и более и исчезают после приема нитроглицерина. У многих больных стенокардия носит стабильный характер на протяжении многих лет.
О нестабильной стенокардии говорят, когда дискомфорт или боль в груди появилась впервые, или нарастает их интенсивность, продолжительность, боль не исчезает после приема нитроглицерина.
Приступ стабильной стенокардии может быть спровоцирован следующими факторами:
физическая активность (ходьба против ветра, подъем в гору или по лестнице, перенос тяжестей)
эмоциональный стресс
повышение артериального давления
холод
обильный прием пищи
Приступ нестабильной стенокардии может возникнуть без какой-либо очевидной причины в покое или даже во сне, из-за чего человек просыпается от болезненных ощущений.
Для постановки диагноза стенокардии необходим тщательный сбор жалоб, истории их возникновения и осмотр пациента.
Проводятся следующие виды исследований:
ЭКГ в покое - при стенокардии на ЭКГ будут выявляться признаки ишемии (недостаточное поступление крови, приводящее к повреждению ткани), различные нарушения сердечного ритма. Эти изменения нестойки и могут исчезать вскоре после прекращения приступа боли или в течение ближайших 2-3 дней. Нередко ЭКГ остается в пределах нормы.
Суточное мониторирование по Холтеру (запись ЭКГ в течение суток с последующей компьютерной обработкой) позволяет выявить эпизоды стенокардии в течение суток (их число, продолжительность, частота), а также нарушения ритма сердца.
Эхокардиография в покое – ультразвуковое исследование сердца позволяет определить размеры сердца и его структур, а также сократительную способность сердечной мышцы.
Стресс-эхокардиография - ультразвуковое исследование сердца на фоне введения специальных лекарственных препаратов или под влиянием физической нагрузки.
Велоэргометрия – это регистрация ЭКГ и АД при дозированном увеличении физической нагрузки (велосипед). В норме при физической нагрузке потребность сердечной мышцы в кислороде увеличивается, сердце бьется быстрее, кровоток в сердце возрастает. При стенокардии из-за суженных сосудов увеличение кровотока невозможно, поэтому возникают сначала характерные изменения на ЭКГ, а затем и типичный болевой приступ.
Тредмил-тест: суть метода такой же как при велоэргометрии, но проводится на бегущей дорожке.
Определение уровня ферментов в крови (МВ- креатинфосфокиназа, лактатдегидрогеназа, аспартаттрансфераза, тропонины I и T) – при нестабильной стенокардии их уровень нормальный или повышается (не более 50% от верхней границы нормы). При инфаркте миокарда эти ферменты выходят из погибших сердечных клеток, и уровень в крови значительно повышается.
Коронарная ангиография (коронарография)– рентгенологический метод исследования сердечных артерий. Через прокол лучевой (на руке) или бедренной (на ноге) артерии вводится тонкий катетер к сердцу, по которому вводят контрастное вещество, заполняющее сосуды сердца. Врач на экране монитора оценивает состояние сердечных сосудов и может установить степень сужения и блокирования сосудов.
биохимический анализ крови – может быть выявлено повышение уровня холестерина (липид (жироподобное вещество), необходимое для всех клеток организма).
Повышение холестерина может возникать при нарушении соотношения разных видов липопротеинов (переносчики холестерина) – повышение уровня липопротеинов низкой плотности (ЛПНП) и понижение липопротеинов высокой плотности (ЛПВП).
ЛПНП переносят холестерин из клеток печени к другим клеткам организма, повышая риск развития атеросклероза.
ЛПВП переносят холестерин от клеток обратно в печень, в печени он расщепляется или выводится из организма в виде отходов. ЛПВП снижают риск развития атеросклероза.
Лечение стенокардии предусматривает изменение образа жизни, упорядочение режима труда и отдыха, устранение физических и психоэмоциональных перегрузок, соблюдение диеты с ограничением жиров, применение группы лекарственных препаратов.
При нестабильной стенокардии больные подлежат срочной госпитализации в больницы (палаты интенсивного наблюдения).
В лечении стенокардии применяются следующие группы препаратов:
Антиангинальные средства (против сердечной боли) - лекарственные средства, уменьшающих потребность сердечной мышцы в кислороде и/или увеличивающие его доставку к ней.
Антикоагулянты – это группа препаратов , которые угнетают свертываемость крови и препятствуют образованию тромбов. Основной представитель этой группы – гепарин.
Антиагреганты - это лекарственные средства, которые уменьшают способность тромбоцитов к склеиванию и прилипанию, таким образом уменьшая вязкость крови и препятствуя образованию тромбов. Основные представители – ацетилсалициловая кислота (Аспирин) и клопидогрел (Плавикс).
При необходимости назначают препараты, регулирующие уровень артериального давления; препараты, снижающие уровень холестерина в крови (статины).
При приеме органических нитратов (нитроглицерин, изосорбида динитрат и мононитрат) в организме выделяется оксид азота, который снижает потребность сердечной мышцы в кислороде, расширяя вены, уменьшает возврат крови к сердцу, что снижает нагрузку на сердце; а также, расширяя сосуды, увеличивает приток крови к сердцу.
β-адреноблокаторы (пропранолол, бисопролол, метопролол, соталол, атенолол) снижают артериальное давление, уменьшают сердечный ритм и потребность сердечной мышцы в кислороде.
Блокаторы кальциевых каналов (верапамил и его производные, нифедипин и его производные, дилтиазем и его производные) назначаются при такой форме стенокардии, при которой боль в груди отмечается на фоне «чистых» сосудов, без атеросклероза, а также при неэффективности других препаратов. Действие таких лекарств связано со снижением потребности миокарда в кислороде (уменьшение ритма сердца, артериального давления) и с улучшением доставки кислорода к сердцу (устранение спазма сердечных сосудов).
В тех случаях, когда в течение 48-72 часов, несмотря на активную терапию, приступы стенокардии не изменяют интенсивности и продолжительности, возникают показания для выполнения срочной коронарографии и обсуждение вопроса о стентировании или об аорто-коронарном шунтировании. Стентирование коронарных артерий – это современный метод хирургического восстановления проходимости сердечной артерии путем имплантации стента в просвет сосудов. Аортокоронарное шунтирование (АКШ) —хирургический метод восстановления кровотока в артериях сердца путём обхода места сужения коронарного сосуда с помощью шунтов – пришивания сосудов, выделенных из других частей тела.
Холестерин – это тип жира (липида), необходимый организму для многих важных функций, например, для образования новых клеток. Высокий уровень холестерина повышает риск развития сердечного заболевания и инсульта.
Высокий уровень холестерина вызван приемом пищи с высоким содержанием холестерина и насыщенного жира, либо наследственным заболеванием, способствующим повышению уровня холестерина.
Лечение включает соблюдение диеты более полезного для здоровья, увеличение физической активности и возможно прием препаратов, снижающих уровень холестерина.
Анализ крови может определить, повышен ли у вас уровень холестерина. Холестерин измеряется в миллиграммах на децилитр (мг/дл) или миллимолях на литр (ммоль/л).
Рекомендуемый общий уровень холестерина – менее 200 мг/дл (5,17 ммоль/л).
От 200 до 239 (от 5,17 до 6,18) – считается уровнем холестерина, приближенным к высокому.
240 (6,21) или выше считается высоким уровнем холестерина.
Рацион питания, провоцирующий развитие 
