Цистит – қуықтың сілемей қабатының қабынуы (сондай-ақ, қараңыз: Несепқап (қуық) инфекциясы). Бұл несеп-жыныс ағзаларының ішіндегі ең кең таралған қабыну ауруларының бірі. Әйелдердің 20-25 % циститтің қандай да бір түріне шалдығады, ал 10 % созылмалы циститтен зардап шегеді, бұл сан жыл сайын үздіксіз арта түсуде. Ерлер бұл аурумен сирек ауырады – цистит ерлердің 0,5%-да кездеседі.
Циститтің алғашқы және екінші, жіті және созылмалы, жұқпалы және жұқпалы емес түрлері болады.
Екінші цистит қуық (тас, ісік) немесе жақын ағзалардың (аденома және қуық асты безінің қатерлі ісігі, жыныстық ағзалардың созылмалы қабыну аурулары) аурулары кезінде дамиды.
Алғашқы жіті цистит – негізінен, әйелдер шалдығатын ауру. Оның пайда болуы салқын тиюмен, жұқпадан кейін, құралмен тексеруден кейін, жеке гигиена ережелерін бұзумен байланысты. Циститтің дамуының болжамды факторларының бірі - қант диабеті. Циститтің дамуы организмнің аллергиялық серпінінің салдарынан да болуы мүмкін.
Циститтің дамуына ықпал ететін факторлар – сілемей қабаттың жарақаты, жамбас қуысындағы көктамырлардың қан ағыны, гормондық бұзылыстар, дәруменсіздік, салқын тиюі, т.б. Сондай-ақ, уродинамиканың бұзылысының маңызы зор, оның ішінде, қуықтың босатылуының қиындауы немесе толық босатылмауы, қуық бұлшықетінің ширақтығының бұзылуына, несептің іркілуіне немесе ыдырауына апарады. Жұқпалы циститте жоғары немесе төмен қарай, лимфа немесе қан арқылы жұқпалану жолдары болуы мүмкін.
Балаларда циститтің пайда болуының және барысының кейбір екрешеліктері болады. Мысалы, ұлдарда несеп жолдарының жұқпалануға ықпал ететін қандай да бір анатомиялық өзгерістері (несеп шығару түтігінің сыртқы саңылауының немесе клапанының стенозы, қуық мойнының туа біткен склерозы) болмағанда жіті цистит сирек пайда болады. Қыздарда цистит жеке гигиенаның бұзылысымен жиі байланысты. Балаларда ауру еріксіз несеп шығарумен, оның ішінде, түнде уақытта төсекте , кейде – нәжістің еріксіз шығуы болуы мүмкін.
Циститті емдеу. Егер циститтің белгілері пайда болса – өз бетіңізбен емдеуге тырыспаңыз, және ауруды ушықтырмаңыз. Дұрыс емделмеген немесе соңына дейін емделмеген цистит созылмалы түрге көшуі мүмкін, оны өмір бойы емдеуге тура келеді. Тез арада урологқа немесе гинекологқа көріну қажет.
Жіті цистит кезінде тыныш күйді сақтау, емдәм ұстану, сұйқтықты көп мөлшерде (күніне 2-2,5 л) ішу ұсынылады; денеге салқын тигізбеу, ішектің ұдайы қызметін қолдау қажет, жыныстық қатынасқа түсуге болмайды. Ауырсыну қатты болса, ректальдық (айналшық ішіне) немесе вагиналдық (іншек ішіне) ауырсынуды басатын суппозитарийлер қою тағайындалады. Бактерияға қарсы емдеу антибиотикограмма бойынша өткізіледі, оған дейін кең ауқымды әрекет ететін антибиотиктер, нитрофурандар, антигистаминдік препараттар тағайындалады. Алғашқы созылмалы циститті емдеуде инфекция ошағын анықтау және жою, әйелдерде – гинекологиялық ауруларды немесе іншек жұқпаларын емдеу маңызды роль атқарады. Циститтің себептерінің бірі – иммунитеттің төмендеуі болғандықтан, жалпы күш жинау үшін дәрумендік немесе физио-емдеу курстарын өткізу қажет. Созылмалы циститті қабынуға қарсы емдеу антибиотикограмма бойынша 3-4 апта бойы өткізіледі, одан кейін ұзақ уақытқа (3-6 ай) нитрофурандар немесе бактрим тағайындалады. Ай сайын несептің бактериологиялық зерттеуін өткізу қажет, әсіресе, дәрі қабылдауды тоқтатқаннан кейінгі 6 ай ішінде.
Созылмалы циститті емдеу , әсіресе, интерстициалдық түрін, әйелдерде біршама қиындық туындатады. Антигистаминдік және гормондық препараттарды (гидрокортизон, преднизолон) қолдану жарамды, гепаринмен емдеуге болады (инстилляция және инфузиялық емдеу). Интерстициалдық циститте физио-емдеу шаралары тағайындалады. Қуықтың тыртықты өзгерісінде хирургиялық операция тағайындалуы мүмкін.
The urinary system is the body's drainage system for removing wastes and extra water. It includes two kidneys, two ureters, a bladder, and a urethra. Urinary tract infections (UTIs) such as cystitis and urethritis are the second most common type of infection in the body.
Female urinary tract
Male urinary tract
You may have a UTI if you notice
Pain or burning when you urinate
Fever, tiredness or shakiness
An urge to urinate often
Pressure in your lower belly
Urine that smells bad or looks cloudy or reddish
Pain in your back or side below the ribs
People of any age or sex can get UTIs. But about four times as many women get UTIs as men. You're also at higher risk if you have diabetes, need a tube to drain your bladder, or have a spinal cord injury.
If you think you have a UTI it is important to see your doctor. Your doctor can tell if you have a UTI with a urine test. Treatment is with antibiotics.
Несеп шығару жолдарының жүйесі – организмнен алмасу заттектері және артық сұйықтық шығарылатын жүйе. Несеп шығару жүйесіне жататындар: бүйректер, несепағарлар, несепқап және үрпі. Несеп шығару жолдарының инфекциясы (НШЖИ), мысалы, цистит және уретрит, организмнің инфекцияларының ішінде кездесу жиілігі бойынша екінші орында.
Әйелдердің несеп-жыныс жүйесі Ерлердің несеп-жыныс жүйесі
Симптомдары
НШЖИ келесі симптомдармен сипатталады:
Несеп шығару кезіндегі ауырсыну және күйдіру
Қызба, шаршау немесе тершеңдік
Несепті жиі шығарғысы келу
Іштің төменгі бөлігіндегі ауырлық сезімі
Несептің сасықтығы, тұнба немесе түсінің қызылдау болуы
Арқадағы немесе қабырға астындағы ауырсыну
Кез келген жастағы адам НШЖИ ауруларына шалдығуы мүмкін. Бірақ, әйелдер ерлерден төрт еседей жиі ауырады. Сондай-ақ, диабет, жұлынның зақымы, немесе несеп катетері болғанда аурудың жоғары қаупі орын алады.
Дәрігерге қашан көріну қажет
Егер НШЖИ барына күмәніңіз болса, дәрігерге көріну қажет. Диагнозды растау үшін дәрігер несеп талдауларын зерттеуі қажет.
Емдеу
НШЖИ емдеу үшін бактерияға қарсы препараттар тағайындалады.
Бұл сайтта берілген ақпарат Сізді қызықтыратын мәселемен жалпы танысуға арналғандықтан ауруларды немесе денсаулыққа байланысты қандай да бір мәселелерді анықтау және емдеу үшін қорытынды негіздеме болмайды.
Шұғыл жағдайларда «Жедел жәрдем» қызметіне хабарласыңыз.
Мочевыделительная система – система, посредством которой осуществляется выведение из организма продуктов обмена и избыточной жидкости. К органам мочевыделительной системы относятся две почки, два мочеточника, мочевой пузырь и уретра. Инфекции мочевыводящих путей (ИМП), такие как цистит и уретрит, являются вторыми по частоте встречаемости среди всех инфекций организма.
Мочеполовая система женщин Мочеполовая система мужчин
Зловонная моча, наличие осадка либо красноватый оттенок мочи
Боль в спине или под ребрами
Лица любого возраста и пола могут заболеть ИМП. Но женщины болеют примерно в четыре раза чаще мужчин. Вы также подвержены высокому риску заболевания ИМП при наличии у вас диабета, травмы спинного мозга или при необходимости использования мочевого катетера.
Цистит - воспаление слизистой оболочки мочевого пузыря (см. также Инфекция мочевого пузыря). Это одно из самых распространенных воспалительных заболеваний мочеполовых органов. Около 20-25 % женщин переносят цистит в той или иной форме, а 10 % страдают хроническим циститом, и цифры эти с каждым годом неуклонно растут. Мужчины страдают этим заболеванием гораздо реже - цистит встречается только у 0,5% мужчин.
Различают первичный и вторичный цистит, острый и хронический, инфекционный и неинфекционный.
Вторичный цистит развивается на фоне заболеваний мочевого пузыря (камни, опухоль) или близлежащих органов (аденома и рак предстательной железы, хронические воспалительные заболевания половых органов).
Острый первичный цистит – это в основном чисто женское заболевание. Его возникновение связано с переохлаждением, перенесенной инфекцией, инструментальным исследованием, пренебрежением правилами личной гигиены. Одним из предрасполагающих факторов развития цистита является сахарный диабет. Развитие цистита также возможно вследствие аллергической реакции организма.
Предрасполагающими факторами для развития цистита являются травма его слизистой оболочки, частой крови в венах таза, гормональные нарушения, авитаминозы, переохлаждение и др. Большое значение имеет нарушение уродинамики, в том числе затрудненное или неполное опорожнение мочевого пузыря, приводящее к нарушению тонуса детрузора, застою или разложению мочи. При инфекционном цистите возможны восходящий, нисходящий, лимфогенный и гематогенный пути инфицирования.
У детей отмечаются некоторые особенности возникновения и течения цистита. Так, у мальчиков редко возникает острый цистит при отсутствии каких-либо анатомических изменений мочевых путей, предрасполагающих к их инфицированию (стеноз наружного отверстия или клапан мочеиспускательного канала, врожденный склероз шейки мочевого пузыря). У девочек цистит чаще связан с нарушением личной гигиены. Заболевания у детей сопровождаются непроизвольным мочеиспусканием, в том числе в постель в ночное время, иногда — непроизвольное выделение кала.
Лечение цистита. Если вы подозреваете у себя цистит - не пытайтесь лечить его сами, и уже тем более не запускайте болезнь. Неправильно пролеченный или недолеченный цистит может перейти в хронический процесс, который потом придется лечить всю жизнь. Вам следует в ближайшее время обратиться к урологу или гинекологу.
При остром цистите рекомендуют покой, щадящую диету, обильное питье (до 2—2,5 л жидкости в сутки); следует избегать переохлаждения тела, следить за регулярной функцией кишечника, исключить половые сношения. При выраженных болях назначают ректальные или вагинальные свечи с анальгетиками. Антибактериальную терапию проводят с учетом антибиотикограммы, до получения которой назначают антибиотики широкого спектра действия, нитрофураны, антигистаминные препараты. В лечении первичного хронического цистита важное место занимают выявление и санация очагов инфекции, у женщин — лечение гинекологических заболеваний или влагалищной инфекции. Поскольку одной из причин цистита является снижение иммунитета, то для общей поправки сил вы может пройти курсы витаминотерапии и физиотерапии. Противовоспалительная терапия хронического цистита целесообразна в течение 3—4 нед. (по антибиотикограмме), затем на длительное время (3—6 мес.) назначают нитрофураны или бактрим. Необходимо проводить ежемесячно бактериологическое исследование мочи, особенно в первые 6 мес. после прекращения приема лекарств.
Лечение хронического цистита, особенно интерстициального, у женщин представляет значительные трудности. Целесообразно применение антигистаминных и гормональных препаратов (гидрокортизон, преднизолон), возможны гепаринотерапия (инстилляция и инфузионная терапия). При интерстициальных циститах назначают физиотерапевтические процедуры. При рубцовом сморщивании мочевого пузыря показана хирургическая операция.
Инфекция мочевого пузыря (цистит) – это наиболее распространенная инфекция нижних мочевыводящих путей. Причиной появления инфекции мочевого пузыря обычно является попадание бактерии в мочевой пузырь через уретру.
Инфекции мочевого пузыря более распространены у женщин, чем у мужчин.
Симптомы инфекции мочевого пузыря могут варьироваться от слабых до сильно выраженных и могут включать:
Жгучую боль при мочеиспускании (дизурия).
Частые позывы на мочеиспускание со скудным количеством мочи.
Кровь в моче (гематурия).
Симптомы инфекции мочевого пузыря у детей зависят от возраста ребенка. Дети раннего возраста могут плакать при мочеиспускании или их может стошнить вследствие инфекции мочевого пузыря. Бывает достаточно трудно определить, являются ли симптомы результатом проблем мочеполовой системы или других причин.
Если не принять мер к излечению, то инфекции мочевого пузыря могут привести к более серьезным инфекциям почек, которые в свою очередь вызывают лихорадку и боль в пояснице и могут привести к серьезному поражению почек. От инфекций мочевого пузыря лечат с помощью антибиотиков.
