Шәуеттің жиналуы, жыныстық мүшенің күпегінің астында жағымсыз иісті қоймалжың заттектің жинақталуы жыныстық мүшенің қатерлі ісігінің даму қаупін арттырады.
Сүндетке отырғызылмаған, күпек аумағының тазалығын қадағаламайтын ерлер, сондай-ақ, үшкір кондилома немесе адам папиломасы вирусы (ВПЧ) бар ерлер осы сирек аурудың пайда болу қаупіне бейім келеді.
Дәрігер медициналық тексеруді өткізеді, оның барысында сыртқы пішіні безеу немесе сүйел секілді түзіліс анықталады. Бұл түзіліс, әдетте, пенистің ұшында орналасады.
Қатерлі ісік диагнозын қою үшін осы түзілістің биопсиясы жасалады.
Емдеу ісіктің өлшеміне және орналасуына, таралу ауданына байланысты.
Жалпы, қатерлі ісікті емдеуге кіретіндер:
Химиялық емдеу – қатерлі ісік жасушаларын жоятын дәрілік препараттарды қабылдау
Сәулелік емдеу – ісікті жою үшін күшті рентген сәулесі қолданылады.
Оперативтік емдеу – қатерлі ісікті хирургиялық жолмен алып тастау.
Егер ісік шағын болса, немесе жыныстық мүшенің ұшына жақын орналасса, пенистегі қатерлі ісік аумағын ғана алып тастау операциясы жасалады. Ісіктің нақты орналасуына сай операция глансэктомия немесе ішінара пенэктомия аталады. Кейбір ісіктерді емдеу үшін лазерлік операция қолданылуы мүмкін.
Күрделі ісіктер үшін жыныстық мүшені толық алып тастау қажет (жаппай пенэктомия). Бұл жағдайда организмнен несепті шығару үшін шаптың аумағында жаңа түтік жасалынады. Бұл шара уретростомия аталады.
Оперативтік араласумен қатар химиялық емдеу қолданылады. Әдетте, жыныстық мүшенің қатерлі ісігін емдеу үшін цисплатин, ифосфамид, паклитаксел тағайындалады.
Сәулелік емдеу, көбінесе, хирургиялық араласумен бірге ұсынылады. Мұндай жағдайда сыртқы сәулелік емдеу қолданылады. Бұл әдіс пенисті сыртынан сәулелендіруді қамтамасыз етеді. Сыртқы сәулелік емдеу аптасына 5 рет, 6-8 апта бойы жалғасады.
Ерте анықталып, емделсе, болжамы оң болуы мүмкін. Жыныстық мүшенің қатерлі ісігінде 5-жылдық тірі қалу 65% құрайды. Несеп шығару және жыныстық қызмет пенистің біршама бөлігін алып тастағанда да сақталуы мүмкін болады.
Сүндетке отырғызу қауіпті азайтады. Сүндетке отырғызылмаған ерлерге жасынан күпекті тазартуды түсіндіру қажет, бұл олардың жеке гигиенасының құраушысы.
Жеке гигенаны сақтау және қауіпсіз жыныстық қатынасты қолдау, жыныстық қатынаста серіктестердің санын шектеу, АИТВ инфекциясының алдын алу мақсатында презервативтер қолдану жыныстық мүшенің қатерлі ісігінің даму қаупін азайтады.
In an uncircumcised male, the head of the penis is covered by a sheath of skin known as the foreskin. Phimosis is a condition in which the foreskin is tightly stretched around the head of the penis and cannot be pulled back freely. Phimosis can occur naturally. For example, in boys younger than age 4, it is normally hard to pull back the foreskin. However, in older boys and men, phimosis often is triggered by an infection under the foreskin (balanitis) or by other medical conditions such as diabetes.
Paraphimosis occurs when a tight foreskin is pulled back behind the head of the penis and then becomes stuck. It cannot be placed forward again to its usual position covering the tip of the penis. This can cause swelling, pain and loss of blood flow to the tip of the penis. If the foreskin cannot be pushed back into its natural position, serious harm can occur.
Phimosis is usually painless. However, a very tight foreskin may interfere with urination or sexual function. In addition, phimosis may make it difficult for a man to clean under the foreskin, which can make infection of the skin more likely.
Paraphimosis usually results in painful swelling of the foreskin and head of the penis. Severe loss of blood flow to the head of the penis may be signaled by a deep purple color, which usually indicates a medical emergency.
Phimosis may be prevented by good hygiene. This includes fully pulling back the foreskin, so you can clean under it during bathing.
Paraphimosis can be prevented by carefully replacing the foreskin every time it is pulled back. If paraphimosis occurs, circumcision may be recommended to prevent it from happening again.
Phimosis without any symptoms does not require treatment. This is especially true in children. If a boy does not outgrow phimosis or there are problems with urination or hygiene, treatment with certain medicated creams, such as hydrocortisone, may be effective.
In some older boys and men with phimosis, good hygiene and prompt treatment of infections may be all that is needed to prevent problems. In other men, persistent symptoms occur, and corrective surgery (circumcision) needs to be done.
It is an emergency if paraphimosis occurs and the foreskin cannot be pushed back into its normal position. A physician may need to do an emergency procedure to create a slit in the foreskin, or do circumcision.
In most men, phimosis is not a serious problem and will not require treatment. However, it is not expected to improve on its own.
As noted above, paraphimosis is sometimes a medical emergency, and the penis may become permanently damaged if you do not seek immediate medical attention
Smegma, a cheese-like, foul-smelling substance found under the foreskin of the penis may increase the risk of penis cancer.
Uncircumcised men who do not keep the area under the foreskin clean and men with a history of genital wartsor human papillomavirus (HPV) are at higher risk for this rare disorder.
The health care provider will perform a physical exam, which may reveal a non-tender lesion that looks like a pimple or wart. This growth is typically near the end of the penis.
A biopsy of the growth is needed to determine if it is cancer.
Treatment depends on the size and location of the tumor and how much it has spread.
In general, cancer treatment includes:
Chemotherapy -- uses medicines to kill cancer cells
Radiation -- using high powered x-rays to kill cancer cells
Surgery - cuts out and removes the cancer
If the tumor is small or near the tip of the penis, surgery may be done to remove only the cancerous part of the penis. Depending on the exact location, this is called a glansectomy or partial penectomy. Laser surgery may be used to treat some tumors.
For more severe tumors, total removal of the penis (total penectomy) is often necessary. A new opening will be created in the groin area to allow urine to exit the body. This procedure is called a urethrostomy.
Chemotherapy may be used along with surgery. Cisplatin, ifosfamide, and paclitaxel are usually used for treating penile cancer.
Radiation therapy is often recommended in combination with surgery. A type of radiation therapy called external beam therapy is often used. This method delivers radiation to the penis from outside the body. External beam radiation therapy is usually performed 5 days a week for 6 - 8 weeks.
The outcome can be good with early diagnosis and treatment. The 5-year survival rate for penile cancers is 65%. Urination and sexual function can often be maintained even when a significant portion of the penis is removed.
Circumcision may decrease the risk. Men who are not circumcised should be taught at an early age the importance of cleaning beneath the foreskin as part of their personal hygiene.
Good personal hygiene and safer sexual practices, such as abstinence, limiting the number of sexual partners, and use of condoms to prevent HPV infection, may decrease the risk of developing penile cancer.
