Теміреткінің бұл түрі дененің кез келген бөлігін зақымдауы мүмкін: қолдың, білектің, алақанның, аяқ ұшының терісін, аяқ-қолдағы тырнақты, шап қыртысын, қолтық асты ойысын, шаштың түбін, бет пен дене терісін.
Қырма теміреткі кез келген жаста жұғуы мүмкін; әйелдер де, ерлер де шалдығады.
Дегенмен, ауру 3-7 жас аралығындағы балаларда, қыздарға қарағанда ұлдарда жиі кездеседі.
Қырма теміреткіні туындататын паразитарлық зеңдер – бұл Microsporumcanis,Trichophytontonsurans. Зеңдердің бұл түрі споралар түзеді (зеңнің қолайсыз жағдайға тұрақты болатын күйі).
Зеңдердің жұғуына терінің ұсақ зақымдануларында, иммунитеттің бұзылысында бейімділік болады.
Ауру жұқпалы жануармен (әдетте, мысық немесе ит) тікелей қатынаста беріледі.
Адамнан жұқтыру онымен тікелей қатынаста және оның заттарын (тарағын, бас киімін, сүлгісін, т.б.) пайдалануда болуы мүмкін.
Балалар көбінесе, теріге жұқпаланған шаштың, тері қабыршағының түсуінде жұқтырады, сондай-ақ, үйдегі тұрмыс заттары арқылы да жұқтыруы мүмкін.
Жалғыз ошақ пайда болғанда дерттену үрдісінің тері бойымен таралуы зеңнің спорасы бар ысқышпен, губкамен ысқылауда орын алады.
Тырнақтың қырма теміреткімен зақымдануында олар бұлыңғырланып, сынғыштанып, үгетіле бастайды.
Шаштың түбінде қызыл дөңгелек дақтар пайда болады, ол жерде шаштар тері деңгейінде сынады, бірдей етіп кесілгендей болып көрінеді. таздану пайда болады.
Денеде зақымданған тұстардың пішіні сопақ қызылдау дақ тәрізді болады, осы жерлерде қабыршақтану, қышу пайда болады.
Қырма теміреткіден толық арылу - күрделі мәселе. Ауру толық емдеу курсынан кейін де пайда болуы мүмкін. Көптеген жағдайларда жасөспірімдерде қырма теміреткі жыныстық жетілуге жеткенде өздігінше өтуі мүмкін.
Сауыққаннан кейін де адам дәрігердің бақылауында болады.
Кезбе жануарлармен қатынастан алшақ болу қажет, ал үй жануарларын ветеринарға ұдайы көрсетіп тұру қажет. Қырма теміреткіге шалдыққан адамдарға жеке гигиена қағидаларын аса мұқият қадағалау қажет.
Ақпарат көзі: АҚШ Ұлттық денсаулық институттарының мәліметтер қоры:
Стригущий лишай (микроспория) - заразное кожное заболевание, которое вызываются паразитическими грибками (микробы, которые паразитируют в организме человека).
Стригущий лишай приводит к появлению залысин. Залысины медленно разрастаются, охватывая значительную область волосистой части головы.
Этот вид лишая может поражать практически любой участок тела: кожа рук, кистей, ладоней, ног, ступней, ногти на ногах и руках, паховые складки, подмышечные впадины, волосяной покров головы, кожи лица и туловища.
Стригущим лишаем можно заразиться в любом возрасте; им болеют как представители мужского, так и женского пола.
Тем не менее, заболевание чаще всего встречается среди детей в возрасте от 3 до 7 лет, чаще у мальчиков, чем у девочек.
Паразитические грибки, вызывающие стригущий лишай – это Microsporumcanis, Trichophytontonsurans. Данный вид грибков образует споры (состояние грибка, при котором они устойчивы к неблагоприятным условиям).
К поражению грибком предрасполагают мелкие повреждения кожи, нарушения иммунитета (невосприимчивость организма к инфекциям).
Заболевание передается при непосредственном контакте с больным животным (как правило, кошкой или собакой).
Заражение от человека возможно как при непосредственном контакте с ним, так и при пользовании его вещами (расческой, головным убором, полотенцем и др.).
Дети часто заражаются при попадании на кожу пораженных волос, чешуек кожи, а также через предметы домашнего обихода.
Распространение патологического процесса по коже при появлении одиночного очага может вызвать мытье мочалкой, губкой, содержащими споры грибка.
При поражении стригущим лишаем ногтей они становятся мутными, ломкими, начинают крошиться.
На коже головы под волосами образуются округлые красные пятна, где все волосы обламываются над уровнем кожи, кажутся состриженными на одном уровне. Появляются залысины.
На теле пораженные участки имеют вид овальных красноватых пятен, наблюдается шелушение и зуд в этой области.
Полностью избавиться от стригущего лишая достаточно проблематично. Болезнь может появиться снова после полного курса лечения. Во многих случаях у подростков стригущий лишай проходит сам по себе после того, как человек достигает полового созревания.
После выздоровления человек находится под наблюдением врача.
Обратитесь к врачу, как только у вас или у вашего ребенка появились симптомы стригущего лишая. Лечения в домашних условиях в большинстве случаев недостаточно.
Надо избегать контакта с бродячими животными, а домашних регулярно осматривать у ветеринара. Людям, заболевшим стригущим лишаем, необходимо особо тщательно соблюдать правила личной гигиены.
