The prostate is a gland in men. It helps make semen, the fluid that contains sperm. The prostate surrounds the tube that carries urine away from the bladder and out of the body. A young man's prostate is about the size of a walnut. It slowly grows larger with age. If it gets too large, it can cause problems. This is very common after age 50. The older men get, the more likely they are to have prostate trouble.
Some common problems are
· Prostatitis - inflammation, usually caused by bacteria
· Enlarged prostate (BPH), or benign prostatic hyperplasia - a common problem in older men which may cause dribbling after urination or a need to go often, especially at night
· Prostate cancer - a common cancer that responds best to treatment when detected early
The urinary system is the body's drainage system for removing wastes and extra water. It includes two kidneys, two ureters, a bladder, and a urethra. Urinary tract infections (UTIs) are the second most common type of infection in the body.
Нейрогендік несепқап – мидың, жұлынның қызметінің реттелуіндегі немесе жүйке жүйесі ауруларындағы бұзылысқа байланысты несеп шығарудың ауытқу бұзылысы.
Несепқаптың қалыпты босатылуы бұлшық еттердің бірнеше тобы мен нервтердің өзара әрекеттесуімен жүзеге асырылады. Несепқаптың қызметінің реттелуі мидан несепқаптың бұлшық еттеріне берілетін жүйкелік импульстерге сай өтеді. Егер нерв ұштары қандай да бір ауруға немесе жарақатқа ұшыраған болса, бұлшық еттер уақытылы жиырылып, немесе босаңси алмайды.
Орталық жүйке жүйесінің кейбір аурулары нейрогендік несепқаптың пайда болуына апаруы мүмкін. Мысалы:
Альцгеймер ауруы
жұлынның туа біткен ақауы
мидың немесе жұлынның ісіктері
Церебралдық паралич
Энцефалит
ақыл-ой кешеуілдеуі, мысалы, назар қою тапшылығы және гипербелсенділік синдромы (СДВГ)
шашыраңқы склероз
Паркинсон ауруы
жұлынның зақымдануы
инсульттің салдары
Несепқапты реттейтін жүйке жүйесінің зақымдануы немесе аурулары да осы ауруды туындатады, мысалы:
Алкогольдік невропатия (алкогольді ұзақ тұтынғанда нервтердің зақымдануы)
Диабеттік невропатия (ұзақ уақыт бойы болатын қант диабеті кезіндегі нервтердің зақымдануы)
Жамбас аумағындағы оперативтік араласу кезіндегі нервтердің зақымдануы
Омыртқа арасындағы дискінің қысылуындағы нервтердің зақымдануы
Несепқаптың қызметін анықтау үшін рентгендік зерттеу қолданылады, бұл кезде катетер (түтік)арқылы несепқапты контрастылық заттекпен толтырады. Рентгендік суреттерді толық несепқапта және несепқаптың босатылған кезінде түсіреді, бұл бүйректен үрпі және/немесе несепағар арқылы бөлінетін сұйықтықтың мөлшерін анықтау үшін қажет (қуық –несепағар рефлюксі). Бұл әдісті науқасты үстелде жатқызып жасайды.
Дәрілік препараттар симптомдармды жеңуге көмектеседі. Дәрігер ұсынуы мүмкін:
несепқаптың қабырғасын босаңсыту үшін дәрлік препараттар
нерв ұштарын ынталандыратын дәрілік препараттар
Ботулотоксин (Ботокс)
Гамма- амин – май қышқылы
эпилепсияға қарсы препараттар.
Қазіргі кезде медицина ғалымдары жаңа препараттар шығаруда.
Жалпы тәжірибе дәрігері Сізге урологқа көрінуді ұсынады. Ал сіз кейбір машықтарды үйренуіңіз қажет:
жамбас түбі бұлшық еттерін нығайтуға жаттығулар (Кегель жаттығулары)
сұйықтықты тұтыну және бөлінуін бақылау. Бұл несеп шығару үрдісін бақылауға көмектеседі.
Несеп шығару кезіндегі күйдіру сезіміне, қызбаға, бел аумағындағы ауырсынуға (бір немесе екі жағынан) және жиі несеп шығару симптомдарына көңіл аударыңыз. Олар несеп шығару жолдарының инфекциясының көріністері болуы мүмкін. Олардың алдын алу үшін мүкжидекті немесе оның ББҚ қабылдау ұсынылады.
Кейбір науқастарға несептік катетерді қолдану ұсынылады. Бұл несепқапқа қойылатын жіңішке түтік. Кейде өмір бойы катетер қолдану қажет болады (ұдайы катетер). Несепқапты толық босату үшін күніне катетерді 4-6 рет енгізу мүмкін болады (зондтау).
Кейбір жағдайда оперативтік араласу қажет. Нейрогендік несепқаптағы хирургиялық операциялар:
Жасанды қысқышты орналастыру
Несепқаптың бұлшық еттерін ынталандыру үшін қасына электр жабдығын орналастыру
слинг хирургия
арнайы қалташаға несеп ағуы үшін саңылау (стома) жасау
Несептің жүрмеуі – несепқапта несеп болғанымен, оны шығаруға қабілеттің болмауы. Несептің жүрмеуінде несеп шығаруды бастай алмайсыз немесе несепқапты толығымен босата алмайсыз.
Несептің өндірілуі
Несеп бүйректе өндіріледі және несепағар арқылы несепқапқа түсіп, жинақталады. Несеп қап – қуыс, бұлшық еттік ағза, несеп шығару каналы (несепқапты сыртқы ортамен жалғайтын түтік) арқылы шығарылғанға дейін несептің жинақтауышы болады.
Несептің жүрмеуінің екі негізгі себебі бар: обструктивті және обструктивті емес. Обструкция - кедергі болуында (мысалы, бүйректегі тас) несеп - несеп шығару жолымен еркін жылжи алмайды. Несептің обструктивті емес жүрмеуі несепқаптың бұлшық етінің әлсіздігінде және жұлыннан несепқапқа сигнал беруге жауапты нервтердің зақымдануында пайда болуы мүмкін. Егер бұл нервтер дұрыс жұмыс істемейтін болса, ми несепқаптың толықтығы туралы ақпарат алмайды.
Несептің обструктивті емес жүрмеуінің пайда болуының жиі себептері:
Инсульт
Табиғи босану жолдары арқылы босану
Жамбас қуысының жарақаты
Кейбір дәрілерді қабылдаудан немесе анестезиядан кейін бұлшық еттердің немесе нервтердің қызметінің бұзылысы
Мидың немесе жұлынның зақымдануымен сәтсіздік оқиғалары
Несептің обструктивті емес жүрмеуі байланысты болуы мүмкін:
Ісікпен
Бүйректегі немесе несепқаптағы тастар
Ерлердегі қуық асты безінің ұлғаюы
Definition
Urinary retention is defined as the inability to completely or partially empty the bladder. Suffering from urinary retention means you may be unable to start urination, or if you are able to start, you can’t fully empty your bladder.
Symptoms of urinary retention may include:
Difficulty starting to urinate
Difficulty fully emptying the bladder
Weak dribble or stream of urine
Loss of small amounts of urine during the day
Inability to feel when bladder is full
Increased abdominal pressure
Lack of urge to urinate
Strained efforts to push urine out of the bladder
Frequent urination
Nocturia (waking up more than two times at night to urinate)
Causes
There are two general types of urinary retention: obstructive and non-obstructive. If there is an obstruction (for example, kidney stones), urine cannot flow freely through the urinary track. Non-obstructive causes include a weak bladder muscle and nerve problems that interfere with signals between the brain and the bladder. If the nerves aren’t working properly, the brain may not get the message that the bladder is full.
Some of the most common causes of non-obstructive urinary retention are:
Задержкой мочи называется неспособность помочиться при наличии в мочевом пузыре мочи. При задержке мочи вы либо не можете начать акт мочеиспускания, либо не можете полностью опорожнить мочевой пузырь.
ВЫРАБОТКА МОЧИ
Моча вырабатывается в почках и через мочеточник поступает в мочевой пузырь, где происходит ее накопление. Мочевой пузырь – полый мышечный орган, являющийся резервуаром для мочи до ее выведения через мочеиспускательный канал (трубочка, соединяющая мочевой пузырь с внешней средой).
Существует два основных типа задержки мочи: обструктивный и необструктивный. При наличии обструкции – препятствия (например, камня в почках) моча не может свободно продвигаться по мочевому тракту. Необструктивная задержка мочи может возникнуть при слабости мышц мочевого пузыря и повреждении нервов, отвечающих за передачу сигнала из головного мозга к мочевому пузырю. Если эти нервы не работают должным образом, мозг не получает информацию о том, что мочевой пузырь полон.
К наиболее частым причинам возникновения необструктивной задержки мочи относятся:
Возможно, у вас синдром раздраженного мочевого пузыря, если у вас имеется два или более из нижеследующих симптомов:
Вы мочиться восемь или более раз в день или два или более раз в ночное время
У вас возникает внезапное, сильное желание немедленно помочиться
После сильного желания помочиться у вас может возникнуть недержание мочи
У вас также может появиться потеря контроля над функциями мочевого пузыря. Это может быть вызвано заболеваниями нервов, приемом большого количества жидкости или кофеина. В большинстве случаев причину установить не удается.
АНАТОМИЯ И ФУНКЦИИ МОЧЕВОГО ПУЗЫРЯ.
Моча вырабатывается в почках и через мочеточник попадает в мочевой пузырь, в котором она скапливается. Мочевой пузырь – полый мышечный орган, являющийся резервуаром для мочи до выведения ее наружу через мочеиспускательный канал (трубочка, проходящая от мочевого пузыря наружу). Мочевой пузырь опорожняется, когда мышца - детрузор, располагающаяся в стенке мочевого пузыря, сокращается и выдавливает мочу из организма. Одновременно при сокращении мочевого пузыря происходит расслабление мочевого сфинктера. Расслабленный сфинктер выполняет функцию открывшейся двери, которая позволяет выводить мочу из организма. Для правильного мочеиспускания сокращение мышцы - детрузора и расслабление сфинктера должны происходить одновременно. Нервные окончания в мышечной стенке мочевого пузыря вырабатывают ацетилхолин, вещество, свойственное рецепторам мышечных клеток, которое помогает сокращаться. Сигналы по нервным окончаниям попадают в кору головного мозга, сообщая, что пора опорожнить мочевой пузырь. Этот процесс является вегетативным, то есть не контролируется самостоятельно. В целом, правильное взаимодействие между нервами, мышцами и головным мозгом - очень сложный процесс.
Врач может назначить вам лекарственный препарат, успокаивающий мышцы и нервы. Лекарство может быть назначено в виде таблеток, жидкости или пластыря. Данные препараты могут вызвать сухость глаз, сухость во рту и запоры. Чтобы справиться с этими нежелательными эффектами, можно использовать глазные капли, чтобы поддерживать влажность глаз, жевать жевательную резинку без сахара, если вас беспокоит сухость во рту, и пить воду небольшими глотками в течение всего дня.
Нормальное опорожнение мочевого пузыря осуществляется путем взаимодействия нескольких групп мышц и нервов. Регуляция мочевого пузыря происходит благодаря нервным импульсам, передающимся от головного мозга к мышцам мочевого пузыря. Если нервные окончания подвержены какому- либо заболеванию или травме, то мышцы не могут вовремя сокращаться или расслабляться.
Некоторые заболевания центральной нервной системы могут приводить к возникновению нейрогенного мочевого пузыря. Например:
Для определения функции мочевого пузыря применяется рентгенологическое исследование, во время которого через катетер (трубку) мочевой пузырь заполняют контрастным веществом. Рентгенологические снимки делают во время полного мочевого пузыря и во время опорожнения мочевого пузыря для того, чтобы определить, в каком количестве выделяется жидкость через уретру и/или через мочеточники из почек (пузырно- мочеточниковый рефлюкс). Данный метод исследования проводится в положении лежа на столе.
Некоторым пациентам рекомендуется использование мочевого катетера. Это тонкая трубка, которая вставляется в мочевой пузырь. В отдельных случаях необходимо прибегнуть к пожизненному применению катетера (постоянный катетер). Для полного опорожнения мочевого пузыря возможно введение катетера 4 - 6 раз в день (зондирование).
В некоторых случаях возможно оперативное вмешательство. Хирургические операции при нейрогенном мочевом пузыре:
Предстательная железа, или простата, - часть репродуктивной системы мужчины. Она расположена спереди от прямой кишки, под мочевым пузырем. Простата окружает мочеиспускательный канал, через который проходит моча.
Здоровая простата размером примерно с грецкий орех. Если она увеличивается, то может сдавить мочеиспускательный канал, что препятствует нормальному оттоку мочи.
Простата – это железа. Частично она ответственна за производство семенной жидкости. Во время оргазма, семенная жидкость переносит сперматозоиды в составе спермы из тела мужчины наружу.
На первом рисунке показана простата и близлежащие органы.
На втором рисунке показана простата, окружающая уретру
Мочевой пузырь – это полый орган, расположенный в нижнем отделе брюшной полости. В нем скапливается моча - жидкие отходы, производимые почками. По мочеточнику моча из каждой из почек проходит в мочевой пузырь.
Наружный мышечный слой окружает внутреннюю слизистую оболочку мочевого пузыря. При наполнении мочевого пузыря его мышцы могут сокращаться, что приводит к мочеиспусканию. Моча покидает полость пузыря через другую трубочку - мочеиспускательный канал.
