Trichotillomania is hair loss from repeated urges to pull or twist the hair until it breaks off. People are unable to stop this behavior, even as their hair becomes thinner.
Symptoms most often begin before age 17. The hair may come out in round patches or across the scalp. The effect is an uneven appearance. The person may pluck other hairy areas, such as the eyebrows, eyelashes, or body hair.
These symptoms are most often seen in children:
· An uneven appearance to the hair
· Bare patches or all around (diffuse) loss of hair
· Bowel blockage (obstruction) if people eat the hair they pull out
· Constant tugging, pulling, or twisting of hair
· Denying the hair pulling
· Hair regrowth that feels like stubble in the bare spots
· Increasing sense of tension before the hair pulling
· Other self-injury behaviors
· Sense of relief, pleasure, or gratification after the hair pulling
Most people with this disorder also have problems with:
Your health care provider will examine your skin, hair, and scalp. A piece of tissue may be removed (biopsy) to find other causes, such as a scalp infection, and to explain the hair loss.
Experts don't agree on the use of medicine for treatment. However, naltrexone and selective serotonin reuptake inhibitors (SSRIs) have been shown to be effective in reducing some symptoms. Behavioral therapy and habit reversal may also be effective.
Trichotillomania that begins in younger children (less than 6 years old) may go away without treatment. For most people, the hair pulling ends within 12 months.
For others, trichotillomania is a lifelong disorder. However, treatment often improves the hair pulling and the feelings of depression, anxiety, or poor self-image.
Early detection is the best form of prevention because it leads to early treatment. Decreasing stress can help, because stress may increase compulsive behavior.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыс – психикалық бұзылыс, мезі қылатын ойлармен, естеліктермен, қимыл-әрекеттермен, сондай-ақ, түрлі патологиялық үрейлермен сипатталады (фобиялармен).
Қолды жиі жуу — мезілегіш-компульсиялық бұзылыстан зардап шегетін адамдарда жиі кездесетін әрекет.
Әр адам қандай да бір нәрсені кейде тексереді. Мысалы, үйден кетерде газды өшіргендігіңізді екі рет тексеруіңіз мүмкін. Алайда бұл бұзылысқа ұшыраған адамдардың әр нәрсені қысқа уақыт ішінде бірнеше рет тексеруге немесе белгілі бір әрекеттерді қайталауға қажеттілігі болады, бұл әдеттегі өміріне зиян әкелуі мүмкін.
Ұдайы қайталанатын ойлар – обсессия аталады. Мұндай ойларды бақылау үшін адам белгілі бір әрекеттерді орындағысы келеді – бұл компульсия аталады. Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыстан зардап шегетін адамдар өздерінің ойлары (обсессия) мен әрекеттерін (компульсия) бақылай алмайды. Бұл қылықтар адамды бақылайтындай күйге апарады.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыс ерлер мен әйелдерді бірдей зақымдайды және көбінесе, балалық, жасөспірімдік және ерсек шақтың басында көрініс береді. Әдетте, бұл ауру адамның жасы толысқан шағында анықталады.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыс отбасының бірнеше мүшелерінде болады және тұқым қуалайды. Алайда, кейбір адамдарда болу/болмауының себебі белгісіз. Зерттеушілер анықтағандай, ауру мидың үрей және толқу сезімдері үшін жауапты кейбір аумақтарында туындайды.
Қайталанатын ойлар, олар үрейленуге душар етеді– «мезілеуді» немесе «обсессияны». Бұл жағымсыз сөздер немесе суреттер. Күдіктер болуы мүмкін.
Әрекеттер, қайта-қайта жасалып, үрейленуді азайтатындай - «компульсиялар». Арнайы сөзді айтып, немесе белгілі бір қылықты жасап, ойларды «бейтараптандыруға» тырысу мүмкін.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыс диагнозын обсессиялардың (мезілегіш ойлар, идеялар, түсініктер) және компульсиялардың (мезілегіш әрекеттер) болуы негізінде психиатр қояды.
Диагностика әдістері: сыртқы қарау және сұрастыру.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылысты емдеуге психикалық емдеудің түрлері кіреді, олар науқасты өзінің мінез-құлығын және үрейлену сезімін бақылау тәсілдеріне үйретуге бағытталған.
Психикалық емдеуден басқа антидепрессантарды – көңіл-күй жағдайын жақсартатын дәрілік препараттарды қолдану кең таралған, олар жеке немесе психикалық емдеумен бірге қолданылады. Үш айдың ішінде тиімсіз болса, дәрігер препаратты алмастыруды ұсынады.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыс көбінесе, оң болжамды өтеді, уақыт өте келе науқастар ауруға байланысты болған мезілегіш жағдайды бақылай алады. алайда, кейбір науқастарда ауыр депрессиялық бұзылыстар байқалады, олар өзіне қол жұмсауға итермелеуге дейін апаруы мүмкін.
Обсессиялық(мезілегіш)-компульсиялық бұзылыстан туындаған симптомдар өмірге, жұмысқа және адамдармен қарым-қатынасқа қолайсыз әсер ететін болса, дәрігерге көріну қажет.
Обсессивно-компульсивное расстройство – это психическое расстройство, характеризующееся развитием навязчивых мыслей, воспоминаний, движений и действий, а также разнообразными патологическими страхами (фобиями).
Частое мытье рук — распространённое навязчивое действие у страдающих обсессивно-компульсивным расстройством.
Каждый человек проверяет какие-либо вещи дважды хотя бы изредка. Например, вы можете дважды проверить, выключили ли вы газ, уходя из квартиры. Однако люди, страдающие от данного расстройства, испытывают потребность проверять каждую вещь несколько раз за короткое время или имеют определенные ритуальные, повторяющиеся действия, которые могут навредить обычной жизни.
Постоянно повторяющиеся мысли называются обсессиями. Чтобы контролировать подобные мысли, человек начинает испытывать непреодолимое желание повторять определенные действия, которое называется компульсией. Люди, страдающие от обсессивно-компульсивного расстройства, не могут контролировать свои мысли (обсессии) и действия (компульсии). Зачастую все сводится к тому, что ритуалы начинают контролировать их.
Обсессивно-компульсивное расстройство поражает мужчин и женщин в примерно равных количествах и обычно проявляется в детстве, юности или раннем взрослом возрасте. Обычно это заболевание диагностируется, когда человек уже достигает зрелого возраста.
Обсессивно-компульсивное расстройство обычно наблюдается у нескольких членов семьи и передается по наследству. Однако никто точно не знает, почему у одних людей имеется это заболевание, а у других нет. Исследователи обнаружили, что болезнь провоцируется некоторыми областями головного мозга, которые отвечают за чувство страха и волнения.
Повторяющиеся мысли, которые заставляют испытывать тревогу – «навязчивости» или «обсессии». Это могут быть неприятные слова или фразы, мысленные картинки или сомнения.
Действия, которые совершаются снова и снова, которые помогают чувствовать себя менее тревожно - «компульсии». Вы можете стараться исправить или «нейтрализовать» мысли, говоря специальное слово или совершая определенные ритуалы, считая, что это поможет.
Лечение обсессивно-компульсивного расстройства включает в себя различные виды психотерапии, которые направлены на обучение пациента способам контроля собственного поведения и чувства тревоги.
Помимо психотерапии, распространено применение антидепрессантов – лекарственных препаратов, улучшающих эмоциональное состояние, которые могут использоваться отдельно или в комплексе с психотерапией. При неэффективности одного препарата в течение трех месяцев, врач может посоветовать пациенту сменить его на другой препарат.
Обсессивно-компульсивное расстройство в большинстве случаев протекает благоприятно, и со временем больные учатся контролировать навязчивые состояния, вызванные заболеванием. Однако у некоторых больных наблюдаются тяжелые депрессивные расстройства, которые могут привести к суициду (склонности к самоубийству).
Обратитесь за помощью к врачу, если симптомы, вызванные обсессивно-компульсивным расстройством, негативно отражаются на жизни, работе и отношениях с людьми.
Трихотилломания – это психическое расстройство, при котором больной чувствует сильное побуждение вырвать свои волосы. Обычно, вырывают волосы на голове, ресницах и бровях.
Трихотилломания чаще всего бывает у девочек подросткового возраста. Однако поразить она может и детей, и взрослых всех возрастов и обоих полов.
Точная причинанеизвестна. Факторами, способствующими развитию заболевания, являются стрессовые события, злоупотребление наркотиков и химический дисбаланс в мозгу, встречающийся у людей с обсессивно-компульсивным расстройством.
Симптомы могут включать:
Очаги плешивости.
Ломкость волос.
Редкие брови и ресницы.
Непризнание факта выдергивания волос и попытки скрыть проблему.
Лечение обычно включает прием лекарств и психотерапию.
