Меньер ауруы – ішкі құлақтың ауруы, қуыстағы сұйықтық мөлшерінің ұлғаюына апарады және тепе-теңдік сезіміне және естуге әсер етеді.
Құлақ сыртқы, ортаңғы және ішкі бөлімдерден тұрады. Дыбыс жарғақ және үш кішкене сүйектер дыбысты дыбыс жарғақтан құлақ иірімінің алдыңғы жағына өткізеді. ішкі құлақ – есту және тепе-теңдік ағзасының үш бөлімдерінің бірі. Есту ағзасының аса күрделі бөлімі, өзінің иірімді пішініне байланысты лабиринт аталады.
Дыбыс жарғағы сыртқы құлақты ортаңғы құлақтан бөліп тұрады. Дыбыс толқындары дыбыс жарғағына жеткенде оны вибрацияға ұшыратады. Вибрациялар одан кейін ортаңғы құлақтағы кішкентай сүйектерге беріледі, одан әрі ішкі құлаққа беріледі. дыбыс жарғағы сыртқы жағында тері жарғағымен жабылған және ішкі жағында сілемей қабатымен жұқа дәнекер тінінен тұрады.
Бас айналу ұстамалары, жүрек айнуымен және құсумен қосарланады;
Бір немесе екі құлақтағы шуыл;
Естудің төмендеуі (бір жақты немесе екі жақты)
Ауру үшін ең ауыры – бас айналу ұстамасы. Бұл ұстамалар жиі (аптасына 1-2 рет), сирек (жылына 1-2 рет) және аса сирек (бірнеше жылда 1 рет) болуы мүмкін. Бас айналу ұстамасы бірнеше минуттен бірнеше аптаға дейін созылады. Көбінесе, 2-6 сағатқа созылады. Ұстамалар кез келген уақытта пайда болады, көбінесе, таңертең және түнде. Бас айналу ұстамасын психологиялық және дене ширығуы туындатуы мүмкін. Науқас қоршаған заттар айналатындай немесе қозғалатындай көрінеді. Бұл симптомдар науқасқа орасан жайсыздық әкеледі.
Ұстама кезінде ауру құлақта естімей қалу сезімі пайда болады. Ұстама кезінде тепе-теңдік бұзылатыны соншалық, науқас аяғына тұра алмайды.
Орналасуды өзгертуде немесе басты бұрғанда жағдай нашарлайды және жүрек айнуы пайда болады. Ұстама өткеннен кейін 6-48 сағат бойы адам әлсіздік сезінеді.
Ремиссия кезінде науқастың жағдайы қанағаттанарлық болып қалады. Егер сізде Меньер ауруының симптомдары болса, шұғыл медициналық жәрдемге жүгіну қажет.
Меньер ауруын толық емдеп жазу мүмкін емес, емдеу тек ұстама жиілігін азайтуға көмектеседі. Меньер ауруы асқыну сатысында болғанда дәрі-дәрмек препараттары кенеттен болатын ұстаманың көрінісін басуға, сондай-ақ, жүрек айну симптомдарын азайтуға мүмкіндік береді.
Меньер ауруын емдеу естудің төмендеуінің алдын алуға көмектесе алмайды. Емдеу симптомдарды бақылауға, сондай-ақ, ұстамалардың жиілігін азайтуға бағытталады.
Меньер ауруын емдеу келесіге бағытталған:
несеп айдайтын құралдарды қабылдау, олар ішкі құлақтағы сұйықтықтың жинақталуын азайтуға мүмкіндік береді;
вестибулярлық аппаратқа басатын және ішкі құлаққа тыныштандыратын әсер ететін дәрі-дәрмектерді қабылдау;
тұзды шектейтін арнайы емдәмді қадағалау, бұл ішкі құлақтағы сұйықтықтың жиналуын азайтуға ықпал етеді;
темекі шегуден, алкоголь мен кофеинді тұтынудан алшақ болу.
Науқас ұстамалардың дамуын туындататын күйзелістерден алшақ болуы қажет. Емдеудің барысында ми қан айналымын жақсартатын препараттар тағайындалады.
Егер Меньер ауруын емдеудің консервативтік әдістері көмектеспесе, хиургиялық араласуға жүгіну қажет.
Хиургиялық емдеудің негізгі мақсаты – құлақтың құрылысын зақымдамастан, аурудың көрінісін жою. Операция кезінде ішкі құлақтың вестибулярлық аппаратын хиургиялық бұзу орындалады. Сондай-ақ, вестибулярлық аппаратты антибиотик енгізумен бұзу жүзеге асырылуы мүмкін, бұл ем-шара химиялық абляция аталады. Бірақ, мұндай әдістер естімеуге апарады, сондықтан, олар аса сирек қолданылады.
Көпшілік жағдайда аурудың алдын алу мүмкін емес, бірақ, кейде аурудың туындауы бас сүйек-ми жарақатынан болатындықтан, сақтық шараларын қадағалау қажет: мотоцикл, велосипед немесе роликтерді тепкенде басқа шлем кию қажет. Сонымен қатар, тұзы аз емдәм ұстану ұстамалардың санын азайтуға көмектеседі, сондықтан, тұзды тұтынуды шектеуді алдын алу әдісі ретінде айтуға болады. Күйзелістен, аллергендік факторлардан, темекі шегуден, алкоголь мен кофе тұтынудан алшақ болу қажет.
Meniere's disease is an inner ear disorder that affects balance and hearing.
Causes
The inner ear contains fluid-filled tubes called semicircular canals, or labyrinths. These canals, along with a nerve in your skull, help interpret your body's position and maintain your balance.
The exact cause of Meniere's disease is unknown. It may occur when the pressure of the fluid in part of the inner ear gets too high.
In some cases, Meniere's disease may be related to:
Attacks or episodes of Meniere's disease often start without warning. They may occur daily, or as rarely as once a year. The severity of each episode can vary.
Meniere's disease usually has four main symptoms:
Drop in hearing
Pressure in the ear
Ringing or roaring in the affected ear
Vertigo
Severe vertigo or dizziness is the symptom that causes the most problems. People who have vertigo feel as though they are spinning or moving, or that the world is spinning around them.
Severe nausea, vomiting, and sweating often occur.
Symptoms get worse with sudden movement.
Often, the person will need to lie down.
The dizziness and feeling of being off-balance will last from about 20 minutes to a few hours.
Hearing loss may occur. Usually the hearing loss is only in one ear, but it may affect both ears.
A person's hearing tends to recover between attacks but gets worse over time
Low frequency hearing is lost first
Roaring or ringing in the ear (tinnitus), as well as a sense of pressure in the ear are common
A brain and nervous system (neurological) examination may show problems with hearing, balance, or eye movement.
A hearing test or audiogram will show the hearing loss that occurs with Meniere's. Hearing may be near normal after an attack.
A procedure called caloric stimulation tests eye reflexes by warming and cooling the inner ear with water. Abnormal results on this test can be a sign of Meniere's disease.
The following tests may also be done to distinguish Meniere's disease from other causes of vertigo:
Other changes that may help with the symptoms and keep you safe include:
Avoid sudden movements, which may worsen symptoms. You may need help walking when you lose balance during attacks.
Avoid bright lights, TV, and reading during attacks, because they may make symptoms worse. Rest during severe episodes, and slowly increase your activity.
Avoid activities such as driving, operating heavy machinery, and climbing until 1 week after your symptoms disappear. A sudden dizzy spell during these activities can be dangerous.
Gradually resume your activity after episodes.
Keep still and rest when you have symptoms.
Symptoms of Meniere's disease can cause stress. Make healthy lifestyle choices to help you cope:
Eat a well-balanced, healthy diet. Don't overeat.
Exercise regularly, if possible.
Get enough sleep.
Learn and practice relaxation techniques, such as guided imagery, progressive muscle relaxation, yoga, tai chi, or meditation.
Limit caffeine and alcohol.
Your health care provider may prescribe medicines for nausea and vomiting. Symptoms such as dizziness and vertigo may respond to sedative/hypnotics and benzodiazepines.
You may need ear surgery if your symptoms are severe and do not respond to other treatments.
Cutting the vestibular nerve with a surgical procedure helps control vertigo. It does not damage hearing.
Placing an antibiotic called gentamicin directly into the middle ear can help control vertigo.
Removing part of the inner ear with a procedure called labyrinthectomy helps with vertigo, but it causes complete hearing loss.
Hearing aids may be needed for severe hearing loss.
Prognosis
The outcome varies. Meniere's disease can often be controlled with treatment.
The condition may get better on its own. However, Meniere's may be chronic or disabling.
Possible complications
Inability to walk or function due to uncontrollable vertigo
Hearing loss on the affected side
When to contact a doctor
Call for an appointment with your health care provider if symptoms of Meniere's disease, such as hearing loss, ringing in the ears, or dizziness, occur or worsen.
Prevention
There is no known prevention for Meniere's disease, but prompt treatment of ear infection and other related disorders may be helpful.
Тиннит – это состояние, когда человек слышит звон в ушах. Это могут быть жужжащие, звенящие, шипящие, свистящие звуки. Они могут быть тихими или громкими, высокими или низкими. Звон может слышаться как в одном, так и в обоих ушах.
Ухо состоит из внешнего, среднего и внутреннего отделов. Наружное ухо состоит из ушной раковины и наружного слухового канала.
Тиннит встречается у многих. У лиц с сильным звоном в ушах могут возникнуть проблемы со слухом, им бывает сложно работать или засыпать.
Лечение зависит от причины, вызвавшей звон в ушах. Лечение может включать использование слуховых аппаратов, устройств акустической маскировки, прием лекарственных препаратов, а также обучение методике борьбы с шумом в ушах.
Болезнь Меньера – заболевание внутреннего уха, которое приводит к увеличению количества жидкости в его полости и влияет на чувство равновесия и слух.
Ухо состоит из внешнего, среднего и внутреннего. Барабанная перепонка и три крошечные кости проводят звук из барабанной перепонки к передней части ушного лабиринта. Внутреннее ухо — один из трёх отделов органа слуха и равновесия. Является наиболее сложным отделом органов слуха, из-за своей замысловатой формы называется лабиринтом.
Барабанная перепонка отделяет наружное ухо от среднего уха. Когда звуковые волны достигают барабанной перепонки, они заставляют его вибрировать. Вибрации затем передаются в крошечные кости в среднем ухе, а оттуда во внутреннее ухо. Барабанная перепонка состоит из тонкой соединительной ткани, покрытой мембраной кожи на внешней стороне и слизистой оболочкой на внутренней стороне.
приступы головокружения, которые сопровождаются тошнотой и рвотой;
шум в одном или обоих ушах;
снижение слуха (одностороннее или двустороннее)
Самым тяжелым для больного симптомом является приступ головокружения. Эти приступы могут быть частыми (1-2 раза в неделю), редкими (1-2 раза в год) и эпизодическими (1 раз в несколько лет). Длятся приступы головокружения от нескольких минут до нескольких суток. Чаще всего головокружение продолжается 2-6 часов. Приступы возникают в любое время, но чаще утром и ночью. Спровоцировать приступ головокружения может психологическое и физическое напряжение. Больной ощущает вращение или ему представляется смещение окружающих предметов. Эти симптомы приносят больному огромное неудобство.
Во время приступа в больном ухе возникает ощущение оглушения. В момент приступа равновесие может быть нарушено настолько, что больной не может удержаться на ногах.
При любой попытке изменения позы или повороте головы состояние становится хуже и возникает тошнота. По окончанию приступа на протяжении 6-48 часов человек чувствует слабость.
В период ремиссии состояние больного остается удовлетворительным. Если у Вас имеются симптомы болезни Меньера, следует незамедлительно обратиться за медицинской помощью.
К специфическим методам исследования относят тест на калорийную стимуляцию глазных рефлексов путем переменного воздействия на внутреннее ухо теплой и холодной воды. Нарушение глазных рефлексов может свидетельствовать о болезни Меньера.
Невозможно излечить полностью синдром Меньера, лечение лишь помогает сократить частоту приступов. Когда синдром Меньера находится на стадии обострения, медикаментозные препараты позволяют купировать проявления внезапного приступа, а также уменьшить симптомы тошноты.
Лечение болезни Меньера, к сожалению, не помогает предотвратить снижение слуха. Терапия направлена на контроль симптомов, а также на снижение частоты количества приступов.
Лечение болезни Меньера направлено на:
Прием мочегонных средств, которые позволяют снизить накопление жидкости во внутреннем ухе;
Прием медикаментов, оказывающих подавляющее действие на вестибулярный аппарат и успокаивающих внутреннее ухо;
Соблюдение специального диетического питания с ограниченным потреблением соли, что способствует уменьшению накопления жидкости во внутреннем ухе;
Отказ от курения табака, алкоголя, приема кофеин.
Пациенту необходимо стремиться избегать стрессов, которые провоцируют развитие приступов. В ходе лечения больному прописывают препараты для улучшения мозгового кровообращения.
Если консервативное лечение болезни Меньера не помогает, прибегают к хирургическому вмешательству.
Основная цель хирургического лечения – устранение проявлений болезни, без повреждения структуры уха. Во время операции осуществляется хирургическое разрушение вестибулярного аппарата внутреннего уха. Также может осуществляться разрушение вестибулярного аппарата с помощью введения в него антибиотиков, такая процедура называется химической абляцией. Но такие методы приводят к глухоте, поэтому они применяются в самых крайних случаях.
В большинстве случаев профилактика невозможна, но поскольку в некоторых случаях болезнь может быть спровоцирована черепно-мозговыми травмами, следует соблюдать меры предосторожности: надевать шлем во время езды на мотоцикле и велосипеде, а также катания на роликах. Помимо этого, низкосолевая диета помогает сократить количество приступов, поэтому ограничение употребления соли можно назвать методом профилактики. Следует стараться избегать стрессов, аллергенных факторов, не употреблять табак, алкоголь и кофе.
