Саяхатшылардың диареясы дегеніміз не?Саяхатшылардың диареясы – бұл әлемнің дамушы елдеріне саяхат шегетін дамыған елдердің адамдарына тән мәселе. Саяхатшылардың диареясының кейде айқын атаулары болады, мысалы: Монтезуманың кегі, Делийлік іш, Түрік іш өтуі.
Саяхатшылардың диареясының жоғары қауіпті аудандары – Африка, Азия, Таяу Шығыс, Латын Америкасының елдері. Төмен қауіпті елдер: Солтүстік Американың, Орталық Еуропа елдері, Австралия және Жапония.
Саяхатшылардың диареясының себебі неде? Саяхатшылардың диареясын әдетте, бактериалдық инфекция туындатады. Кең таралған себебі – бактериялар: ішек таяқшасы (E. coli), кампилобактер, шигеллалар, сальмонеллалар.
Әдетте, диареяны туындататын бактериялардың көздері – толық пісірілмеген немесе шикі тағам өнімдері, залалданған тағам өнімдері немесе су (оның ішінде, мұз кубиктері де).
Саяхатшылардың диареясының симптомдары қандай? Саяхатшылардың диареясы жеңілден күшті түрге дейін болады. көпшілік диареясы бар адамдарда бірінші екі аптада симптомдары пайда болады, көбінесе, дамушы елдердің аумағына келгеннен кейін 2-3 күн ішінде. Симптомдары:
· Іш өтуі.
· Іштің түйіліп ауырсынуы.
· Сусыздану, жеңілден күшті түрге дейін.
· Жалпы нашар сезіну, жүрек айнуы және құсу.
· Қалтырау, құсу және қан, сілемей аралас нәжіс. Бұл симптомдар диареяның ауыр түрін көрсетеді, бұл сусыздануға апарады. Сусызданудың кез келген қабылдайтын дәрінің әрекетіне әсер етуін ескеру қажет, мысалы, ішетін контрацептивтер немесе безгкекке қарсы дәрі-дәрмек.
Саяхатшылардың диареясын қалай емдеу қажет? Саяхатшылардың диареясын емдеу: сусызданудың алдын алу үшін сұйықтық тұтыну, пептобисмол және имодиум секілді дәрілерді қабылдау, ал кейде антибиотик қабылдау және көктамыр арқылы ерітінді енгізу қажет болады.
· Асқазанға тыныштық беру қажет. Бірнеше сағат бойы немесе жағдайыңыз жақсарғанға дейін тамақ ішпеңіз.
· Бөтелкедегі немесе қайнаған судан жиі шағын жұтыңыз; кепкен тұзды нанның шағын бөліктерін жеуге болады (қытырлақ нандар немесе крекерлер).
· Дүние жүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) ұсынған тұзды ерітінді – регидронды ішіңіз. Мұндай тұзды ерітінділер көптеген дамушы елдердің дүкендері мен дәріханаларында болады. қайнаған немесе таза суда бір пачкесін ерітіңіз, тұз бен судың дұрыс қатынасына қатысты нұсқаулықпен міндетті түрде танысыңыз. Ерітіндіні 12 сағат бойы ішіңіз (бөлме температурасында сақталса), немесе 24 сағат бойы (егер тоңазытқышта сақталса).
· Қарапайым, аялайтын емдәм ұстаныңыз: қытырлақ нан, крекер, күріш, нан, картоп. Мұндай емдәм диареяның бәсеңдеуіне ықпал етеді. Диарея өткеннен кейін қайтадан әдеттегі тағамды тұтынуға болады.
2-жастағы немесе одан кіші балалар диареядан сусыздануға ерекше бейім келеді. Егер балаңызда диарея болса:
· Балаға регидрон ерітіндісін немесе Дүние жүзілік денсаулық сақтау ұйымы (ДДҰ) ұсынған ұқсас ерітінділерді, әдеттегі тамаққа қосымша ретінде беру қажет. Осындай тәртіпті балада диарея біткенге дейін жалғастыру қажет. Егер бала сұйықтықты жұта алмаса, ерітіндіні қасықпен беріп көріңіз.
· Егер емшек емізетін болсаңыз, әдеттегідей емізуді жалғастырыңыз. Жасанды қоректегі сәбилерге лактозасыз қоспаны немесе лактозаның мөлшері төмен қоспаны беру қажет.
· Балаға ботқа, йогурт, көкөністер мен жеміс беру қажет.
· Балада қан аралас іш өтуі, қызба немесе ұзақ құсу болса, дереу дәрігер шақырыңыз. Балаға регидратацияландыратын сұйықтық беруді жалғастырыңыз.
Диареядан дәрілер. пепто-бисмол және имодиум секілді дәрілер диареяны емдеуге көмектеседі. Егер аурудың басқа белгілері болмаса, мысалы, қызба, іштің түйіліп ауырсынуы, немесе жайсыздық, қан аралас нәжіс болмаса, осы дәрілерді қабылдаңыз. Егер қызба, қанды нәжіс немесе жүрек айнуы болса, антибиотиктер қабылдай бастау қажет. Дәрігермен кеңесу қажет.
Саяхатшылардың диареясының алдын алуда және емдеуде тиімділік көрсеткен висмут субсалицилаты (мысалы, Пепто-Бисмол). Висмут субсалицилаттары тіл мен нәжісті қара түске бояуы мүмкін. Оған мазасыздану қажет емес. Тіл қараймас үшін Висмут субсалицилаттарын қабылдағаннан кейін тіс пен тілді щеткамен тазалау қажет. Висмут субсалицилаттары безгектен қабылданатын дәрілердің тиімділігін төмендетуі мүмкін, ал аспиринге қарсы көрсетімдері бар адамдарға оны үш аптадан артық қабылдауға болмайды.
Лоперамид (мысалы, Имодиум) секілді препараттарды іш өтуінен қабылдауға болады бірақ, саяхатшылардың диареясынан қабылдауға болмайды, себебі, имодиум іш қатуын туындатуы мүмкін.
Есте ұстаңыз, диареядан болатын сусыздану басқа аурулардан қабылдайтын кез келген дәрінің тиімділігіне әсер етуі мүмкін. Егер қасыңызды 11 жастағы немесе одан кіші бала саяхаттап жүрсе, жолда қандай дәрі ішуге болатыны жайында дәрігерден сұраңыз.
Саяхатшылардың диареясының қалай алдын алуға болады? Диареяның алдын алудың оңтайлы тәсілі – залалданған су мен тағамды тұтынбау. Тағам туралы қолданыста жақсы ереже бар: ”егер тамақ қайнатылмаған, пісірілмеген немесе тазартылмаған болса, оны тұтынбаңыз». Шикі теңіз өнімдері және сүт өнімдерін тұтынуда бактериалдық зақымданудың қаупі жоғары. Құрғақ өнімдер, мысалы, нан, немесе өзіңіз тазартуға болатын жемістер, тұтынуда қауіпсіз.
Саяхат кезінде жергілікті суды ішуден алшақ болу қажет. Ішуге қауіпсіз сусындар:
· Шәй мен кофе, қайнаған суда демделген.
· Газдалған бөтелкедегі су немесе шәрбатты газдалған сусындар.
· Бөтелкедегі сыра мен шарап.
· Сондай-ақ, суды ішуге жарамды ету үшін оны сүзу және қайнату қажет.
Сонымен қатар, залалданған сумен жемістер-көкөністер, ыдыс жуылуы мүмкін екендігін, мұз кубиктарына қолданылу мүмкіндігін есте ұстау қажет. Өңделмеген сумен тісті тазалау да жұқпалану қаупін арттырады.
Сондай-ақ, көшедегі сауда-саттықтан алшақ болу қажет, онда шыбындар немесе нашар тазалық өнімдердің залалдану қаупін арттырады. Өнімдерді ашық базарларда сатып алған жағдайда оны тамаққа тұтыну алдында қайнатуды, пісіруді, тазартуды қамтамасыз ету қажет.
Қолды мұқият жуу инфекциялық ауруларды таратудың алдын алуда маңызды. Қолды тазартылған сумен жуу немесе спирттік салфеткамен/бактерияға қарсы гельмен өңдеу – инфекциялық аурудың қаупін азайтудың жақсы тәсілдері.
Дәрігерден саяхатқа диареядан қандай антибиотик алып шығу қажеттігін сұраңыз.
Теміреткінің бұл түрі дененің кез келген бөлігін зақымдауы мүмкін: қолдың, білектің, алақанның, аяқ ұшының терісін, аяқ-қолдағы тырнақты, шап қыртысын, қолтық асты ойысын, шаштың түбін, бет пен дене терісін.
Қырма теміреткі кез келген жаста жұғуы мүмкін; әйелдер де, ерлер де шалдығады.
Дегенмен, ауру 3-7 жас аралығындағы балаларда, қыздарға қарағанда ұлдарда жиі кездеседі.
Қырма теміреткіні туындататын паразитарлық зеңдер – бұл Microsporumcanis,Trichophytontonsurans. Зеңдердің бұл түрі споралар түзеді (зеңнің қолайсыз жағдайға тұрақты болатын күйі).
Зеңдердің жұғуына терінің ұсақ зақымдануларында, иммунитеттің бұзылысында бейімділік болады.
Ауру жұқпалы жануармен (әдетте, мысық немесе ит) тікелей қатынаста беріледі.
Адамнан жұқтыру онымен тікелей қатынаста және оның заттарын (тарағын, бас киімін, сүлгісін, т.б.) пайдалануда болуы мүмкін.
Балалар көбінесе, теріге жұқпаланған шаштың, тері қабыршағының түсуінде жұқтырады, сондай-ақ, үйдегі тұрмыс заттары арқылы да жұқтыруы мүмкін.
Жалғыз ошақ пайда болғанда дерттену үрдісінің тері бойымен таралуы зеңнің спорасы бар ысқышпен, губкамен ысқылауда орын алады.
Тырнақтың қырма теміреткімен зақымдануында олар бұлыңғырланып, сынғыштанып, үгетіле бастайды.
Шаштың түбінде қызыл дөңгелек дақтар пайда болады, ол жерде шаштар тері деңгейінде сынады, бірдей етіп кесілгендей болып көрінеді. таздану пайда болады.
Денеде зақымданған тұстардың пішіні сопақ қызылдау дақ тәрізді болады, осы жерлерде қабыршақтану, қышу пайда болады.
Қырма теміреткіден толық арылу - күрделі мәселе. Ауру толық емдеу курсынан кейін де пайда болуы мүмкін. Көптеген жағдайларда жасөспірімдерде қырма теміреткі жыныстық жетілуге жеткенде өздігінше өтуі мүмкін.
Сауыққаннан кейін де адам дәрігердің бақылауында болады.
Кезбе жануарлармен қатынастан алшақ болу қажет, ал үй жануарларын ветеринарға ұдайы көрсетіп тұру қажет. Қырма теміреткіге шалдыққан адамдарға жеке гигиена қағидаларын аса мұқият қадағалау қажет.
Ақпарат көзі: АҚШ Ұлттық денсаулық институттарының мәліметтер қоры:
Сүндетке отырғызылмаған ерлерде пенистің ұшы «күпек» атауымен белгілі тері қабықшамен жабылған. Фимоз кезінде күпектің тарылуы пайда болады, ол жыныстық мүшенің ұшында тығыз тартылып, қайтадан орнына еркін қайта алмайды. Фимоз табиғи көрініс болуы мүмкін. Мысалы, 4 жасқа дейінгі ұлдарда әдетте, күпекті ысыру қиын. Жас адамдарда, ерлерде фимоз көбінесе күпектің қабынуына (баланит) немесе қант диабеті секілді басқа ауруларға байланысты болады.
Парафимоз күпек жыныстық мүшенің ұшынан тыс ысырылып, оны қысқанда пайда болады. Күпек өзінің бастапқы жағдайына қайтпайды және пенистің ұшын жаппайды. Бұл ісінудің, ауырсынудың, пенистің ұшына қан келуінің шектелуіне апаруы мүмкін. Егер күпек өзінің табиғи орналасу жағдайына қайтпаса, күрделі асқынулар пайда болуы мүмкін.
Фимоз, әдетте, ауырсынусыз өтеді. Дегенмен, күпектің тарылуында несеп шығару немесе жыныстық қызметте қиындықтар пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, фимоз кезінде ерлерге күпектің астындағы теріні тазалау қиынға түседі, бұл инфекциялардың пайда болуына ықпал етеді.
Парафимоз күпектің және жыныстық мүшенің ұшының ауырсынып, ісінуімен сипатталады. Пенистің ұшына қан келуінің ауыр тежелуі туралы күңгірт-күлгін түсіне қарап айтуға болады, бұл әдетте, шұғыл медициналық жәрдемді қажет етеді.
Жеке гигиенаны мұқият қадағалау арқылы фимоздың алдын алуға болады. Ол үшін шомылу кезінде күпекті толығымен ысырып, астындағы теріні мұқият тазарту қажет.
Күпектің жыныстық мүшеден тыс ысырылуында әрдайым мұқият түрде бастапқы орналасу жағдайына қайтарып отырсаңыз, парафимоздың алдын алуға болады. Парафимоз пайда болуында, оның қайталанбауы үшін науқастарға сүндетке отырғызылу ұсынылады.
Фимоздың симптомсыз өтуі емдеуді қажет етпейді. Бұл әсіресе, балалар үшін дұрыс. Егер ұлдарда фимоз өтпейтін болса, немесе несеп шығаруға / гигиенаға қатысты мәселелер пайда болса, гидрокортизон секілді емдейтін жақпа майларды қолдану тиімді болуы мүмкін.
Жасөспірімдер мен ерлерде аурудың алдын алу үшін жеке гигиенаны қадағалау және инфекцияларды уақытылы емдеу жеткілікті болуы мүмкін. Қалған жағдайларда, тұрақты симптомдардың болуында да түзету операциясын (сүндетке отырғызу) жасау қажет.
Егер парафимоз кезінде күпек жыныстық мүшеден тыс ысырылатын болса, оны қысатын болса, төтенше жағдай орын алады, бұл кезде шұғыл медициналық жәрдем қажет. Дәрігер шұғыл түрде күпекті кесуі немесе сүндетке отырғызуды өткізуі мүмкін.
Көптеген ерлерде фимоз күрделі мәселеге айналмайды, емдеуді қажет етпейді. Дегенмен, жағдай өздігінше оңалмайды.
Жоғарыда аталғандай, кейде парафимоз шұғыл медициналық жәрдемді қажет етеді. Егер шұғыл медициналық жәрдемге жүгінбесеңіз, жыныстық мүшенің ұшының қайтымсыз зақымдануы орын алуы мүмкін.
Вульвовагинит – вульваның және қынаптың қабынуы немесе инфекциясы.
Себептері
Вульвовагинит әр жастағы әйелдерде пайда болуы мүмкін, ауру аса жиі кездеседі. Ол бактериялардың, ашытқылардың, вирустардың, парахиттер мен басқа микроорганизмдердің салдарынан туындайды. Кейбір жыныстық жолмен берілетін инфекциялар (ЖЖБИ) да вульвовагинитке апаруы мүмкін. Қоршаған ортаның факторлары, мысалы, нашар жеке гигиена және аллергендер де осы аурудың пайда болуына ықпал етуі мүмкін.
Candida Albicans, ашытқылық инфекцияның қоздырғышы – әр жастағы әйелдерде вульвовагинит пайда болуының аса жиі кездесетін себебі. Антибиотиктер қолдану ашытқылық инфекцияға апаруы мүмкін, себебі, бұл кезде қынап ішінде мекендейтін зеңге қарсы қалыпты бактериялар жойылады. Зеңдік инфекциялар әдетте, жыныстық ағзалардағы қышуды, қынаптан бөлінетін ақшыл түсті бөлінділердің пайда болуын туындатады.
Вульвовагиниттің тағы бір себебі - бактериалдық вагиноз, ол қынаптағы кейбір бактериялардың түрлерінің тез өсуімен сипатталады. Бактериалдық вагиноз кезінде қынаптан сұрғыш түсті, балық иісті бөлінділер бөлінуі мүмкін.
Жыныстық жолмен берілетін инфекциялардың (ЖЖБИ) бірі - трихомонадалық вагинит те аурудың жиі себебі. Бұл инфекция жыныстық ағзалардың қышуына, қынаптық жағымсыз иістің пайда болуына, қынаптан сары-сұр немесе жасыл түсті бөлінділердің шығуына апарады.
Ваннада шомылу, сабын, қынап ішілік контрацептивтер, спрейлер мен парфюм де тітіркенуді, қышуды, жыныстық ағзалар аумағындағы бөріткенді туындатуы мүмкін, тым тығыз немесе матасы ылғалды сіңірмейтін киім де бөріткеннің пайда болуына ықпал етуі мүмкін.
Қабынған тіндер, сау тіндермен салыстырғанда инфекцияға бейімірек келеді, микроорганизмдерден туындаған көптеген инфекциялар жылы, ылғал және қараңғы жерде өсіп-өнеді. Бұл факторлар вульвовагиниттің пайда болуына ықпал етуімен қатар, қалпына келу кезеңін де ұзартады.
Етеккір тоқтау шағында эстрогендердің болмауы қынаптың құрғақтығына және қынап пен вульваның терісінің жұқаруына апаруы мүмкін, бұл да жыныстық ағзаларда қышу мен күйдіру сезімінің пайда болуына апарады.
Кейбір тері аурулары вульваның аумағында созылмалы тітіркену және қышуды туындатуы мүмкін. Тым ұзақ уақытқа қойылған тампон секілді бөгде заттар да вульваның тітіркенуі мен қышуын, жағымсыз иісті туындатуы мүмкін.
Телімді емес вульвовагинит (нақты себебі айқындалмаған) барлық жаста байқалуы мүмкін, бірақ, жыныстық жетілуге дейінгі жас қыздарда жиі пайда болады. Жыныстық жетілу басталғаннан кейін қынап ішіндегі орта қышқыл бола бастайды, бұл, әдетте, инфекцияның өтуінің алдын алады.
Телімді емес вульвовагинит жеке гигиенаны қадағалмайтын қыздарда пайда болуы мүмкін, ол сасық иісті, қоңыр-жасыл түсті бөліндімен және вульваның жапсарының, қынаптың тітіркенуімен сипатталады. Бұл жағдай әдетте, нәжісте болатын бактериялардың тез өсуімен байланысты. Бұл бактериялар нәжістің сыртқа шығарылуынан кейін артынан алға қарай сүртіну кезінде тік ішектен қынапқа өтеді.
Қыздарда әдеттегідей емес инфекциялар және қайталанатын, түсініксіз вульвовагинит көріністері болса, жыныстық зорлау туралы күмән туындайды. Neisseria gonorrhoeae – соз ауруын (гонореяны) туындататын микроорганизм. Ол жыныстық қатынасқа түсетін қыздарда гонококтық вульвовагиниттің қоздырғышы. Вагинитке байланысты туындайтын гонорея жыныстық жол арқылы туындайтын ауру. Егер зертханалық зерттеулер осы диагнозды растаса, жас қыздарды жыныстық зорлануына қатысты тексеріс өткізген жөн.
Симптомдары
Жыныстық мүшелердің аумағындағы қышу және тітіркеніс
Вульваның кіші және үлкен жапсарындағы немесе шаптың аумағындағы қабыну (тітіркену, қызару және ісіну)
Қынаптан бөлінділердің шығуы
Қынаптық жағымсыз иіс
Несеп жүруіндегі жайсыздық немесе күйдіру сезімі
Диагностика
Егер науқаста бұрын ашытқылық инфекция анықталған болса, дәстүрлік емес құралдармен емделіп көруіне болады. Бірақ, егер симптомдар бір аптаның ішінде толығымен өтпесе, дәрігерге көрініңіз. Басқа көптеген инфекциялардың осыған ұқсас симптомдары болады.
Дәрігер гинекологиялық тексеру өткізеді. Бұл кезде вульвада немесе қынапта қызыл, сезімтал бөліктер анықталуы мүмкін.
Қынаптық инфекцияны немесе ашытқылардың немесе бактериялардың тым тез өсуін анықтау үшін микроскопиялық препарат дайындалады (қынаптан шығатын бөліндіні зерттеу).
Инфекция белгілерінің болмауында вульваның тітіркенген тұсынан биопсия алу ұсынылуы мүмкін.
Емдеу
Емдеу инфекцияның пайда болу себептеріне байланысты және оған кіретіндер:
Крем түріндегі және ішумен қабылдайтын антибиотиктер
Зеңге қарсы крем
Бактерияға қарсы крем
Құрамында кортизон бар крем
Тітіркену аллергиялық серпінге байланысты болса, гистаминге қарсы препараттар
Егер тітіркену және қабыну эстрогендік төмен деңгеймен байланысты болса, құрамында эстроген бар крем.
Жеке гигиена ережелерін қадағалау маңызды және тітіркенудің алдын алуға көмектеседі, әсіресе, инфекция нәжісте болатын бактериялардан туындаған болса. Бұл жағдайда отырып қабылдайтын ванналар ұсынылады.
Көбінесе, жыныстық мүшелер аумағына ауаның жеткілікті баруы қажет болады.
Келесе бірнеше кеңестер беріледі:
Мақта маталы немесе мақта төсемі бар іш киім киген жөн (синтетиканың орнына). Бұл ауа ағынының өтуін арттырып, ылғалдылықты азайтады.
Колготки кимеген жөн.
Бос тұратын, қыспайтын киім кию қажет.
Түнгі ұйқы кезінде іш киімді шешіп қойған жөн.
Ескерту: Егер науқаста жыныстық жолмен берілетін инфекция (ЖЖБИ) анықталса, жыныстық қатынастағы серіктесінің де емдеу курсынан өткені маңызды, аурудың симптомдары болмаған жағдайда да. Егер жыныстық қатынастағы серіктесі жұқпаланған болса, бірақ, емдеуден өтпесе, науқасқа инфекцияны қайтадан жұқтыру қаупі бар.
Болжамы
Тиісті емдеуде оң болжамды.
Мүмкін асқынулары
Өтпейтін жайсыздық
Терінің инфекциялары (қасу салдарынан)
АИТВ (СПИД) – инфекциясын жұқтырудың жоғары қаупі, егер науқаста қынаптық инфекция немесе тітіркену жағдайында вируспен жанасу болса.
Дәрігерге қашан көріну қажет
Вульвовагиниттің симптомдары болса, немесе вульвовагиниттен емдеудің тиімділігі болмаса, дәрігерге көріну қажет.
Алдын алу
Жыныстық қатынас кезінде презервативті қолдану қынаптық инфекциялардың көпшілігінің алдын алуға көмектеседі. Дұрыс таңдалған және ылғал сіңіретін киім, жыныстық мүше аумағындағы гигиенаны қадағалау инфекциялық емес вульвовагиниттің көптеген жағдайларының алдын алуға ықпал етеді.
Балаларды шомылған кезде жыныстық мүшелерінің аумағын тазалауға, дәретханадан кейін дұрыс сүртінуді (тік ішектен бактериялар қынапқа түспес үшін қыздар үнемі артынан алға қарай сүртінуі қажет) үйрету қажет.
Дәретханаға дейін және кейін қолды мұқият жуу қажет.
Каждая двенадцатая банковская платежная карточка содержит частички фекалий и опасные бактерии. Подобные шокирующие факты стали известны благодаря исследованию, проведенному в Великобритании.
People get traveler's diarrhea by eating food and drinking water that contain germs. People can get this illness in areas of the world where the drinking water is not clean.
People who live these areas often drink tap water that contains these germs, but they do not get diarrhea. This is because their bodies are used to the germs. In the same way, cooks and food handlers may have the germs that cause traveler's diarrhea on their hands, but they may not get sick themselves. When people travel to a new place, they are more likely to become sick, because they lack protective antibodies (infection-fighting agents in the blood) that attack these germs.
How can I tell if I have traveler's diarrhea?
You may have traveler's diarrhea if you have at least 3 loose stools in 24 hours. You may also have one or more of the following symptoms:
Even if you don't treat traveler's diarrhea, it will usually go away in 4 to 5 days. You should drink plenty of clear liquids to replace lost fluids due to the diarrhea. Taking medicine to treat traveler's diarrhea may make you feel better more quickly. It often is treated with antibiotics (medicines that kill bacteria). To get antibiotics, you need a prescription from your doctor.
You also can take a medicine called loperamide (brand name: Imodium). However, if you have bloody diarrhea, you should not take this medicine without also taking an antibiotic.
Children, pregnant women, older adults and other people who get dehydrated easily should drink rehydration solutions. Rehydration solutions help replace the fluid you lose while you are sick. You can buy packets of rehydration salts (to be mixed with safe water) at camping/outdoor stores or drug stores.
When should I contact my doctor?
If your child has a fever higher than 102°F, is dehydrated, has blood in the stool or vomits several times, he or she should see a doctor right away.
If treating your traveler's diarrhea isn't helping you to feel better, talk to your doctor.
How can I avoid traveler's diarrhea?
When you will be traveling to an area where the water may not be clean, see your doctor 4 to 6 weeks before your trip. Your doctor may want to give you some medicines, such as antibiotics or shots, to protect you from illness while you are away. During your trip, be careful about the following things:
Do not drink tap water and do not use it to brush your teeth.
Do not drink bottled water if the seal on the bottle has been broken.
Do not use ice unless you're sure it's made from purified water.
Do not drink milk or eat dairy products that have not been pasteurized (heated to a temperature that kills all germs).
Do not eat raw fruits or vegetables unless they can be peeled and you are the one who peels them.
Do not eat cut-up fruit salad.
Do not eat lettuce or other leafy raw vegetables (such as spinach).
Do not eat raw or rare (slightly cooked) meat or fish.
Do not eat food from people who sell it on the street.
Boiling water will kill the germs that cause diarrhea, making the water safe to drink. Boil water vigorously for 1 minute and allow it to cool to room temperature (do not add ice). When traveling in high altitudes (6,562 feet or higher), boil water for 3 minutes.
What is safe to eat or drink?
When you are in a place where you could get traveler's diarrhea, it is probably safe to eat or drink the following:
Soft drinks that are carbonated (such as cola).
Hot drinks, such as tea or coffee.
Carbonated or noncarbonated bottled water, as long as you are the one who breaks the seal on the bottle.
Raw fruits or vegetables that can be peeled, as long as you are the one who peels them.
Food that is served hot.
Meat that is well cooked.
Questions to Ask Your Doctor
Is there medicine I can take to prevent traveler’s diarrhea?
Is traveler’s diarrhea common in the country I’m traveling to?
If I get traveler’s diarrhea, who should I contact and when?
Вульвовагинит может возникнуть у женщин всех возрастов, заболевание чрезвычайно распространено. Оно может быть вызвано бактериями, дрожжами, вирусами, паразитами и другими микроорганизмами. Некоторые инфекции, передаваемые половым путем (ИППП), также могут привести к вульвовагиниту. Факторы окружающей среды, такие как плохая личная гигиена и аллергены также могут способствовать возникновению данного заболевания.
Candida Albicans, возбудитель дрожжевых инфекций, является одним из наиболее распространенных причин вульвовагинитов у женщин всех возрастов. Применение антибиотиков может привести к дрожжевой инфекции, так как при этом погибают нормальные противогрибковые бактерии, обитающие во влагалище. Грибковые инфекции, как правило, вызывают зуд половых органов, появление беловатых выделений из влагалища и другие симптомы.
Еще одной причиной вульвовагинита является бактериальный вагиноз, характеризующийся чрезмерно быстрым ростом некоторых видов бактерий во влагалище. При бактериальном вагинозе могут появиться серые выделения из влагалища и рыбный запах.
Трихомонадный вагинит, одна из ИППП, также часто является причиной заболевания. Эта инфекция приводит к зуду половых органов, появлению неприятного вагинального запаха, выделений из влагалища, которые могут быть желто-серого или зеленого цвета.
Ванны, мыло, вагинальные контрацептивы, женские спреи и парфюм могут вызвать раздражение, зуд, сыпь в области половых органов, в то время как облегающая или плохо впитывающая одежда иногда способствует появлению сыпи.
Воспаленные ткани, по сравнению со здоровыми, более восприимчивы к инфекции, многие инфекции, вызванные микроорганизмами, процветают в тепле, сырости и темноте. Эти факторы не только способствуют возникновению вульвовагинита, но и затягивают период восстановления.
Отсутствие эстрогена у женщин в постменопаузе может привести к сухости влагалища и истончению кожи влагалища и вульвы, что также может способствовать возникновению или ухудшению зуда и жжения половых органов.
Некоторые кожные заболевания могут вызывать зуд и хроническое раздражение области вульвы. Инородные тела, такие как потерянные тампоны, также могут вызвать раздражение и зуд вульвы, а также появление неприятного запаха.
Неспецифический вульвовагинит (конкретная причина не может быть идентифицирована) можно встретить во всех возрастных группах, но он чаще возникает у молодых девушек до полового созревания. После того, как начинается половое созревание, среда во влагалище становится более кислой, что, как правило, предотвращает проникновение инфекций.
Неспецифический вульвовагинит может возникнуть у девочек, не соблюдающих личную гигиену, он характеризуется возникновением зловонных, коричневато-зеленых выделений и раздражением половых губ и влагалища. Это состояние часто связано с чрезмерно быстрым ростом бактерий, как правило, находящихся в стуле. Эти бактерии иногда проникают из прямой кишки во влагалище при подтирании в направлении задне - переднем направлении после посещения туалета.
У девушек с необычными инфекциями и повторяющимися эпизодами необъяснимого вульвовагинита следует подозревать сексуальное насилие. Neisseriagonorrhoeae - микроорганизм, вызывающий гонорею. Он является возбудителем гонококкового вульвовагинита у девочек, вступающих в половые связи. Гонорея, связанная с вагинитом, расценивается как заболевание, передающееся половым путем. Если лабораторные исследования подтверждают этот диагноз, молодые девушки должны быть проверены на предмет сексуального насилия.
Если в прошлом у вас была диагностирована дрожжевая инфекция, вы можете попробовать лечение нетрадиционными средствами. Однако если ваши симптомы полностью не исчезают в течение недели, обратитесь к врачу. Многие другие инфекции имеют схожие симптомы.
Врач будет проводить гинекологический осмотр. При этом могут быть обнаружены красные, чувствительные участки на вульве или влагалище.
Для выявления вагинальной инфекции или чрезмерно быстрого роста дрожжей или бактерий готовится микроскопический препарат (исследование выделений из влагалища).
При отсутствии признаков инфекции может быть рекомендована биопсия раздраженного участка вульвы.
Лечение зависит от причины возникновения инфекции и может включать:
Антибиотики для приема внутрь и в виде крема
Противогрибковый крем
Антибактериальный крем
Крем с содержанием кортизона
Антигистаминные препараты, в случае если раздражение связано с аллергической реакцией
Крем с содержанием эстрогена, если раздражение и воспаление связано с низким уровнем эстрогена
Соблюдение правил личной гигиены важно и может помочь предотвратить раздражение, особенно в тех случаях, когда инфекция вызвана бактериями, обычно находящимися в кале. В этом случае могут быть рекомендованы сидячие ванны.
Часто бывает необходимо хорошее проникновение воздуха к области половых органов. Вот несколько советов:
Носите хлопчатобумажное белье (вместо синтетики) или нижнее белье, имеющее хлопковую прокладку в области промежности. Это увеличивает проникновение потока воздуха и снижает влажность.
Не носите колготки.
Носите свободную одежду.
Снимайте нижнее белье во время сна.
Примечание: Если у вас диагностирована инфекция, передающаяся половым путем, очень важно, чтобы ваши сексуальные партнеры также прошли курс лечения, даже при отсутствии у них симптомов заболевания. Если ваш сексуальный партнер инфицирован, но не пролечен, вы рискуете заразиться повторно.
Использование презерватива во время полового акта может помочь предотвратить большую часть вагинальных инфекций. Правильно подобранная и хорошо абсорбирующая одежда в сочетании с соблюдением гигиены в области половых органов способствует предотвращению многих случаев неинфекционного вульвовагинита.
Детей нужно учить, как правильно очищать область гениталий во время купания. Также может помочь правильное подтирание после посещения туалета (девочки всегда должны подтираться по направлению спереди назад, чтобы избежать попадания бактерий из заднего прохода в область влагалища).
До и после посещения туалета необходимо тщательно вымыть руки.
У необрезанных мужчин головка пениса покрыта оболочкой из кожи, известной как крайняя плоть. Фимозом называется состояние, при котором возникает сужение крайней плоти, при этом она плотно натягивается вокруг головки полового члена и не может свободно вернуться в исходное положение. Фимоз может быть естественным явлением. Например, у мальчиков в возрасте до 4 лет, как правило, трудно отодвинуть крайнюю плоть. У молодых людей и мужчин фимоз часто бывает обусловлен воспалением крайней плоти (баланит) или другими заболеваниями, такими как сахарный диабет.
Парафимоз возникает, когда крайняя плоть оттягивается за головку полового члена, вызывая ее сдавление. Крайняя плоть не возвращается в свое исходное положение и не покрывает кончик пениса. Это может привести к возникновению отека, боли и ограничения притока крови к кончику пениса. Если крайняя плоть не возвращается в свое естественное положение, могут возникнуть серьезные осложнения.
Фимоз, как правило, протекает безболезненно. Тем не менее, при сужении крайней плоти могут возникнуть сложности с мочеиспусканием или половой функцией. Кроме того, при фимозе мужчинам сложно очищать кожу под крайней плотью, что способствует возникновению инфекций.
Парафимоз характеризуется болезненным отеком крайней плоти и головки полового члена. О тяжелом ограничении притока крови к головке пениса можно судить по появлению на ней темно-фиолетовой окраски, что, как правило, свидетельствует о неотложном медицинском состоянии.
Фимоз у маленьких детей, скорее всего, пройдет самостоятельно. У взрослых, фимоз не будет излечен до тех пор, пока не будет проведена операция или пролечена инфекция.
Фимоз можно предотвратить при тщательном соблюдении личной гигиены. Для этого во время купания необходимо полностью отодвигать крайнюю плоть и тщательно очищать кожу под ней.
Парафимоз можно предотвратить, если вы каждый раз будете аккуратно возвращать в исходное положение крайнюю плоть при ее оттягивании за головку полового члена. При возникновении парафимоза, пациентам рекомендуется проведение процедуры обрезания с целью предотвращения его повторения.
Бессимптомное течение фимоза не требует лечения. Это особенно верно у детей. Если фимоз у мальчиков не проходит, или возникают проблемы с мочеиспусканием или гигиеной, может быть эффективным применение некоторых лечебных мазей, таких как гидрокортизон.
Для предотвращения заболевания у подростков и мужчин может быть достаточным соблюдение личной гигиены и своевременное лечение инфекций. В остальных случаях, а также при наличии стойких симптомов необходимо проведение корректирующей операции (обрезание).
Если при парафимозе крайняя плоть отодвигается за головку полового члена, сдавливая ее, возникает чрезвычайная ситуация, требующая неотложного оказания медицинской помощи. В экстренном порядке врач может выполнить рассечение крайней плоти или провести обрезание.
У большинства мужчин фимоз не является серьезной проблемой и не требует лечения. Тем не менее, улучшение состояния не возникнет само по себе.
Как отмечалось выше, иногда парафимоз требует оказания неотложной медицинской помощи. Ели вы вовремя не обратитесь за медицинской помощью, может возникнуть необратимое повреждение головки полового члена.
Ученые выяснили, что большинство людей неправильно соблюдают гигиену рук.
Каждая двенадцатая банковская платежная карточка содержит частички фекалий и опасные бактерии. Подобные шокирующие факты стали известны благодаря исследованию, проведенному в Великобритании.