Хроническая сердечная недостаточность (ХСН) – это состояние, при котором снижается сократительная способность сердечной мышцы, и сердце не может в достаточной мере поставлять кислород и питательные вещества в органы и ткани организма.
Сердце – это конусообразный полый мышечный орган, обеспечивающий посредством повторных ритмичных сокращений ток крови по кровеносным сосудам.
При ослаблении насосной функции сердца происходит скопление крови и жидкости в легких, а также скопление жидкости в области стоп, лодыжек и ног, называемое отеком.
Камеры сердца из-за слабости сердечных мышц накапливают внутри больше крови, что приводит к уплотнению их стенок.
В результате ослабления кровотока в почках может начаться скопление жидкости (воды) и соли в организме. Если жидкость накапливается в руках, ногах, легких или других органах, организм переполняется кровью. Подобное состояние называется застойной ХСН.
Кровь, протекающая между различными камерами сердца или из сердца в аорту, должна пройти через клапаны сердца. Эти клапаны открываются настолько, что кровь может протекать через них. Затем они закрываются, препятствуя обратному току крови. Когда эти клапаны работают неправильно, ток крови через сердце ко всему организму нарушается. Это может привести к сердечной недостаточности или ухудшить ее течение.
Наличие ХСН еще не говорит о том, что сердце пациента перестало функционировать
Сердечная недостаточность вызвана многими причинами. К этим причинам относятся:
Ишемическая болезнь сердца – заболевание сердца, возникающее в результате снижения притока крови к сердечной мышце из-за сужения сердечных (коронарных) артерий, поставляющих кровь и кислород к сердцу.
Наиболее частая причина этого – атеросклероз коронарных артерий, при котором на их внутренней стенке откладываются холестерин и другие жиры в виде налета и бляшек, а сами стенки уплотняются и теряют эластичность. Это приводит к сужению просвета артерий и затруднению тока крови.
Сердечный приступ (инфаркт миокарда) – это гибель участка сердечной мышцы вследствие закупорки сердечной артерии и острого нарушения кровоснабжения сердечной мышцы. В результате этого на мышечной ткани сердца возникают рубцы, которые приводят к нарушению его работы.
Кардиомиопатия - это повреждение сердечной мышцы вследствие инфекций, злоупотребления алкоголем или наркотиками.
Причины, которые привели к износу сердца, такие как высокое артериальное давление, повреждение клапана сердца, пороки сердца, заболевания щитовидной железы, заболевания почек, сахарный диабет.
Симптомы хронической ХСН могут быть постоянными, проходящими, тяжелыми или легкими.
К основным симптомам заболевания относятся:
Затруднение дыхания, сухой, отрывистый кашель во время выполнения физических упражнений и даже в покое в результате застоя и накопления жидкости в легких.
Симптомы застойной ХСН - отеки лодыжек, затем полностью ног, живота, увеличение веса; частые позывы к мочеиспусканию в ночное время; вздутие живота, приводящее к потере аппетита или тошноте.
Головокружение, усталость, слабость. Пониженный кровоток к органам и мышцам заставляет больного чувствовать себя усталым и слабым. Пониженное кровоснабжение головного мозга может вызвать головокружение или спутанность сознания.
Быстрое или нерегулярное сердцебиение, так как сердце начинает биться быстрее, чтобы перекачивать достаточное количество крови.
При ХСН может наблюдаться лишь один из вышеперечисленных симптомов, заболевание также может проходить бессимптомно, но наличие одного из этих симптомов еще не говорит об ослабленном сердце.
Обычно во время приема врач опрашивает больного и задает ему вопросы о наличии признаков болезни. Врач может спросить, имелись ли у пациента такие заболевания, как ишемическая болезнь сердца, стенокардия, диабет, заболевания клапанов сердца, высокое артериальное давление. Также доктор может поинтересоваться, есть ли у пациента вредные привычки.
После этого проводится полный осмотр больного. Врач слушает фонендоскопом сердце и ищет признаки сердечной недостаточности и других заболеваний, которые могли привести к ослаблению сердечной мышцы.
Врач может направить больного на прохождение ряда исследований для определения степени тяжести заболевания. Эти исследования включают:
Анализы крови, которые используются для оценки состояния почек, щитовидной железы, уровня холестерина и наличия анемии.
Электрокардиограмма (ЭКГ)– метод регистрации и исследования электрических полей, образующихся при работе сердца. ЭКГ-пленка отображает электрические импульсы, проходящие через сердце. ЭКГ оценивает ритм и проводимость, кровоснабжение сердечной мышцы в состоянии покоя, а также выявляет увеличение камер сердца.
Рентгенография грудной клетки - исследование, применяемое для диагностики изменений органов грудной полости, показывает размер сердца и наличие жидкости вокруг сердца и легких.
Эхокардиография - ультразвуковой тест, который показывает строение, функции и сократительную активность сердца.
Фракция выброса (ФВ) – это доля объема крови, выбрасываемой в сосуды при одном сокращении сердца. Тест используется для измерения того, насколько хорошо сердце качает кровь при каждом сокращении.
Стресс-тест –проба с дозированной физической нагрузкой для выявления вероятности заболевания коронарных артерий.
Катетеризация сердца – это введение в полости сердца и близлежащие сосуды полой гибкой трубки с лечебно-диагностической целью. Это помогает определить, является ли заболевание коронарной артерии причиной застойной сердечной недостаточности.
Врач может также прибегнуть и к другим видам диагностических исследований, в зависимости от состояния здоровья больного.
Целью лечения ХСН является снижение вероятности дальнейшего развития заболевания, уменьшение симптомов, улучшение качества жизни пациента. Лечение проводится при постоянном контроле состояния пациента.
Результаты лечения во многом зависят от самого пациента и соблюдения мер профилактики заболевания, указанных ниже.
Медикаментозное лечение ХСН включает следующие препараты:
Ингибиторы ангиотензинпревращающего фермента (АПФ) блокируют эффекты гормона, вырабатывающегося в почках, этим расширяют сосуды и снижают артериальное давление. Препараты данной группы показаны всем больным в течение длительного времени;
Блокаторы рецепторов ангиотензина II назначаются при непереносимости ингибиторов АПФ;
Салуретики - мочегонные препараты, которые применяются при наличии признаков задержки жидкости в организме;
Антагонисты альдостерона – препараты, приводящие к повышенному выведению натрия, хлора и воды из организма, торможению выведения калия и мочевины в почках;
Нитраты –препараты, уменьшающие потребность сердечной мышцы в кислороде, увеличивающие его доставку к сердцу. Длительное применение целесообразно лишь у больных с сопутствующей стенокардией.
При тяжелой степени ХСН врачи могут прибегнуть к хирургическому вмешательству. К трем основным методам хирургического лечения ХСН относятся:
Имплантация кардиоимплантов – это операция по внедрению в тело человека аппаратов вспомогательного кровообращения (желудочков сердца), которые помогают частично восстановить функции сердца.
Трансплантация (пересадка) сердца.
При сердечной недостаточности могут применяться кардиостимуляторы и дефибрилляторы.
Кардиостимулятор представляет собой небольшое электронное устройство на батарейках, которое вводится под кожу, и помогает регулировать частоту и правильность сердцебиения. У кардиостимулятора есть электроды, которые через крупную вену подходят к сердцу, где они и закрепляются. Электроды посылают электрические импульсы к сердцу и заставляют его биться.
Кардиостимуляторы применяются:
У людей, у которых сердце бьется слишком медленно, слишком быстро, или в неорганизованном порядке;
У людей с сердечной недостаточностью, поражающей обе половины сердца. Они называются бивентрикулярными кардиостимуляторами.
Когда ваше сердце ослабевает, становится слишком большим и плохо перекачивает кровь, появляется риск развития нарушений ритма сердца, угрожающих жизни. В таких случаях используется имплантируемый кардиовертер – дефибриллятор, который обнаруживает любые угрожающие жизни нарушения ритма и быстро посылает электрический разряд к сердцу, чтобы привести ритм в норму. Большинство современных бивентрикулярных кардиостимуляторов также могут работать в качестве этих устройств.
К хирургическому лечению, направленному на улучшение кровоснабжения сердца, относятся:
Ангиопластика и установка стента
Шунтирование сосудов сердца
В случае тяжелой сердечной недостаточности, не поддающейся лечению лекарственными препаратами или специальным кардиостимулятором, может понадобиться установка искусственного левого желудочка. Искусственный желудочек помогает сердцу перекачивать кровь из сердца по всему организму.
Внутриаортальный баллонный насос помогает поддерживать функции сердца у пациентов, ждущих пересадку. Он также может помочь тем, у кого развивается внезапное и тяжелое снижение функции сердца. Этот насос является тонким баллоном, который временно устанавливается через артерию на ноге и продвигается вверх до аорты, отходящей от сердца.
Несмотря на то, что лечение сердечной недостаточности в основном заключается в смене образа жизни и правильном приеме лекарств, хирургические процедуры и операции также имеют большое значение.
В целом, прогноз у пациентов с ХСН относительно неблагоприятный, хотя некоторые пациенты могут жить в течение многих лет. Риск внезапной смерти больных ХСН выше, чем у населения, примерно, в 3 раза. Поэтому очень важно вовремя определить заболевание и начать соответствующее лечение.
ХСН обычно развивается медленно, многие люди считают ее проявлением старения своего организма. В таких случаях больные нередко до последнего момента тянут с обращением к врачу. Но если вы наблюдаете у себя симптомы ХСН и набрали около 1,5 килограмма за день, или 2,5 килограмма за неделю, немедленно обратитесь к врачу.
Для профилактики осложнений пациент должен соблюдать следующие рекомендации:
Ведите наблюдение за признаками болезни.
Следите, чтобы уровень артериального давления всегда был в норме.
Постоянно проверяйте собственный вес, чтобы контролировать процесс скапливания жидкости в организме, проверяйте тело на наличие отечных областей. Если потребуется, сбросьте вес. Рекомендуется каждодневное взвешивание, лучше всего утром в одинаковой одежде, а также взвешивание после мочеиспускания, но не перед приемом пищи.
Контролируйте водный баланс. Врач может попросить вас вести наблюдение за количеством употребляемой воды на ежедневной основе, а также частоту посещений туалета. Необходимо помнить, что чем больше жидкости у вас в кровеносных сосудах, тем тяжелее вашему сердцу приходится биться, чтобы снабдить организм кровью. Сокращение приема жидкости до двух литров в день поможет облегчить работу сердца и предотвратить появление некоторых признаков сердечной недостаточности.
Ограничьте потребление соли. Соль находится во многих потребляемых нами продуктах. Если вы сократите потребление соли, то в организме будет скапливаться меньше жидкости, уменьшится отечность, станет легче дышать.
Принимайте лекарства согласно указаниям врача. Лекарства нужны для помощи в работе сердца, снижения артериального давления, предотвращения процесса накапливания жидкости в организме и ухудшения заболевания. Многие препараты против сердечной недостаточности используются для уменьшения выбросов вредных гормонов.
Чаще проверяйтесь у врача. Во время визитов врач проследит за тем, чтобы вы продолжали вести здоровый образ жизни и убедиться в том, что ваше состояние не ухудшается. Зачастую врач просит предоставить ему информацию об ежедневном взвешивании, назначит прием лекарств. Если у вас есть какие-либо вопросы, обязательно запишите их перед приемом у специалиста. Не бойтесь обращаться к врачу, если у вас возник вопрос, на который срочно нужно получить ответ. Сообщайте докторам о приступах, приеме препаратов, спрашивайте о возможных ограничениях. Обязательно спросите у вашего врача, можно ли вам принимать лекарства, выписанные врачом из другой области.
Чтобы защитить сердце от повреждений, необходимо следующее:
Congenital heart disease (CHD) can describe a number of different problems affecting the heart. It is the most common type of birth defect. Congenital heart disease causes more deaths in the first year of life than any other birth defects.
Congenital heart disease is often divided into two types: cyanotic (blue skin color caused by a lack of oxygen) and non-cyanotic. The following lists cover the most common congenital heart diseases:
These problems may occur alone or together. Most children with congenital heart disease do not have other types of birth defects. However, heart defects can be part of genetic and chromosome syndromes. Some of these syndromes may be passed down through families.
Often, no cause for the heart disease can be found. Congenital heart diseases continue to be investigated and researched. Drugs such as retinoic acid for acne, chemicals, alcohol, and infections (such as rubella) during pregnancy can contribute to some congenital heart problems.
Poorly controlled blood sugar in women who have diabetes during pregnancy has also been linked to a high rate of congenital heart defects.
Symptoms depend on the condition. Although congenital heart disease is present at birth, the symptoms may not appear right away.
Defects such as coarctation of the aorta may not cause problems for many years. Other problems, such as a small ventricular septal defect (VSD), may never cause any problems. Some people with a VSD have a normal activity level and lifespan.
Most congenital heart defects are found during a pregnancy ultrasound. When a defect is found, a pediatric heart doctor, surgeon, and other specialists can be there when the baby is delivered. Having medical care ready at the delivery can mean the difference between life and death for some babies.
Which tests are done on the baby depend on the defect, and the symptoms.
Which treatment is used, and how well the baby responds to it, depends on the condition. Many defects need to be followed carefully. Some will heal over time, while others will need to be treated.
Some congenital heart diseases can be treated with medication alone. Others need to be treated with one or more heart surgeries.
Women who are expecting should get good prenatal care:
Avoid alcohol and illegal drugs during pregnancy.
Tell your doctor that you are pregnant before taking any new medicines.
Have a blood test early in your pregnancy to see if you are immune to rubella. If you are not immune, avoid any possible exposure to rubella and get vaccinated right after delivery.
Pregnant women who have diabetes should try to get good control over their blood sugar levels.
Certain genes may play a role in congenital heart disease. Many family members may be affected. Talk to your health care provider about genetic screening if you have a family history of congenital heart disease.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі (ЖСЖ) – жүректің бұлшық етінің жиырылу қабілеті төмендейтін жағдай, организмнің ағзаларына және тіндеріне оттегі мен қоректік заттектерді жүрек жеткілікті мөлшерде жеткізе алмайды.
Жүрек – конус тәрізді қуыс бұлшық етті ағза, қайталанатын ырғақты жиырылу арқылы қантамырларының бойымен қан ағынын қамтамасыз етеді.
Жүректің қан айдайтын қызметі әлсірегенде өкпеде қанның жиналуы, аяқ ұшында, тобық маңайында ісіну аталатын сұйықтықтың жиналуы орын алады. Жүректің камералары жүрек бұлшық етінің әлсіздігінің салдарынан жүректің ішінде қанды көп жинақтайды, бұл оның қабырғасының тығыздалуына апарады.
Бүйректе қан ағыны әлсіреуінің нәтижесінде организмде сұйықтықтың (судың) және тұздың жинақталуы басталады. Егер сұйықтық қолда, аяқта немесе басқа ағзаларда жиналатын болса, организм қанға толады. Мұндай жағдай жүректің созылмалы іркілісті жеткіліксіздігі талады.
Жүректің әр түрлі камераларының арасында немесе жүректен аортаға ағатын қан жүректің қақпақшалары арқылы өтуі тиіс. Бұл қақпақшалар олар арқылы қан өтетіндей ашылады. Одан кейін қанның кері ағынына кедергі келтіру үшін олар жабылады. Бұл қақпақшалар дұрыс жұмыс істемесе, жүрек арқылы бүкіл организмге қан ағыны бұзылады. Бұл жүректің жеткіліксіздігіне апаруы немесе оның барысын нашарлатуы мүмкін. ЖСЖ болуы науқастың жүрегі қызмет ете алмайды дегенді білдірмейді.
Жүректің жеткіліксіздігі көптеген себептерге байланысты, мысалы:
жүректің ишемиялық ауруы – жүректің ауруы, жүрекке қан мен оттегіні жеткізетін жүрек артерияларының (коронарлық) тарылуынан жүректің бұлшық етіне қан ағыны келуінің төмендеуі нәтижесінде пайда болады.
Оның жиі себебі – коронарлық артериялардың атеросклерозы, бұл кезде олардың ішкі қабырғасында холестерин және басқа да майлар өңез және түйіндақ түрінде жинақталады, ал қабырғаның өзі тығыздалып, созылымдылығын жоғалтады. Бұл артериялардың саңылауының тарылуына және қан ағынының қиындауына апарады.
жүрек талмасы (миокард инфарктісі) – жүрек артериясының бітелуінен және жүрек бұлшық етінің қанмен қамтамасыз етілуінің жіті бұзылуынан жүрек бұлшық етінің бөлігінің тіршілігін жоюы. Осының нәтижесінде жүректің бұлшық етінде тыртықтар пайда болады, олар жүректің жұмысының бұзылуына апарады.
Кардиомиопатия – инфекцияның, алкогольді немесе есірткіні тұтынудың шамадан артық салдарынан жүрек бұлшық етінің зақымдануы.
Жоғары артериалдық қысым, жүрек қақапақшасының зақымдануы, жүректің кемістігі, қалқанша бездің аурулары, бүйрек аурулары, қант диабеті секілді жүректің тозуына апаратын себептер.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің симптомдары ұдайы, өтпелі, ауыр немесе жеңіл болуы мүмкін.
Аурудың негізгі симптомдары:
Тыныс алудың қиындауы, өкпеде сұйықтық жиналуының және іркілуінің нәтижесінде дене жаттығуларын орындағанда және тыныш күйде де болатын құрғақ, үзілісті жөтелі.
Жүректің созылмалы іркілісті жеткіліксіздігінің симптомдары – тобықтың ісінуі, одан кейін аяқтың, іштің ісінуі, салмақтың ұлғаюы; түнде несептің жиі жүруі; іштің кебуі, тәбетті жоғалтуға немесе жүрек айнуына апаратын.
бас айналуы, шаршау, әлсіздік. Ағзаларға және бұлшық еттерге қан ағынының төмен болуынан науқас өзін шаршаулы, әлсіз сезінеді. Мидың қан айналымының төмен болуы бас айналуын немесе естің қалыпты болмауын туындатуы мүмкін.
жүректің тез немесе ұдайы емес соғуы, себебі, қанның жеткілікті мөлшерін айдауы үшін жүрек тезірек соға бастайды.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігі кезінде жоғарыда келтірілген симптомдардың бірі ғана байқалуы мүмкін, ауру симптомсыз өтуі мүмкін, бірақ, бұл симптомдардың бірінің болуында жүректің әлсіздігі болуы міндетті емес.
Әдетте, қабылдау кезінде дәрігер науқасқа аурудың белгілердің болуы туралы сұрақтарды қояды. Дәрігер науқаста жүректің ишемиялық ауруы, стенокардия, диабет, жүректің қақпақшаларының ауруы, жоғары артериалдық қысым секілді аурулардың болуы туралы, сондай-ақ, зиянды әдеттері туралы сұрайды.
Осыдан кейін науқасты толығымен қарайды. Дәрігер фонендоскоппен жүректі тыңдап, жүректің жеткіліксіздігінің және жүрек бұлшық етінің әлсіреуіне апаратын басқа да аурулардың белгілерін іздейді.
Дәрігер науқасты аурудың ауырлық дәрежесін анықтау үшін бірқатар зерттеулерді өткізуге бағыттайды. Бұл келесідей зерттеулер:
• қан талдаулары, олар бүйректің, қалқанша бездің жағдайын бағалау, холестерин деңгейін және анемия болуын анықтау үшін қолданылады.
· Электрокардиограмма (ЭКГ) – жүрек жұмысында пайда болатын электр өрісін зерттеу және тіркеу әдісі. ЭКГ-пленка жүрек арқыл өтетін электр импульстерін бейнелейді. ЭКГ тыныштық күйде жүрек бұлшық етінің ырғағын, өткізгіштігін қанмен қамтамасыз етілуін бағалайды, сондай-ақ, жүрек камераларының ұлғаюын анықтайды.
• Кеуде қуысының рентгенографиясы – кеуде қуысы ағзаларының өзгерістерін анықтау үшін қолданылатын зерттеу, жүректің өлшемін және жүректің, өкпенің маңайында сұйықтықтың болуын көрстеді.
• Эхокардиография - ультрадыбыстық тест, ол жүректің құрылымын, қызметін және жиырылу белсенділігін көрсетеді.
• Шығарым фракциясыа (ШФ) – бұл жүректің бір жиырылуында тамырларға шығарылатын қанның үлесі. Тест әр жиырылғанда жүректің қанды қаншалықты жақсы айдайтындығын өлшеу үшін қолданылады.
• Күйзеліс-тест –коронарлық арериялар ауруларының ықтималдығын анықтау үшін мөлшерленген дене жүктемесімен сынама.
• Жүректің катетеризациясы – емдік-профилактикалық мақсатта жүрек қуысына және маңайындағы тамырларға қуыс икемді түтікті енгізу. Бұл коронарлық арериялар ауруының жүректің іркілісті жеткіліксіздігінің себебі болуын анықтауға көмектеседі.
Дәрігер науқастың жағдайына байланысты, сондай-ақ, диагностикалық зерттеулердің басқа түрлерін де орындайды.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігін емдеудің мақсаты – аурудың әрі қарай даму ықтималдығын төмендету, симптомдарын азайту, науқастардың өмір сапасын жақсарту. Емдеу науқастың жағдайын ұдайы бақылау арқылы өткізіледі.
Емдеу нәтижелері көбінесе, науқастың өзіне және төменде көрсетілген аурудың алдын алу шараларын қадағалауға байланысты.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің дәрі-дәрмекпен емдеуіне келесі препараттар кіреді:
Ангиотензин-айналдырушы ферменттің (ААФ) тежеушілері бүйректе өндірілетін гормонның әсерін тежейді, осылайша, тамырларды кеңейтіп, артериалдық қысымды азайтады. Бұл топтың препараттары барлық науқастарға ұзақ уақыт бойы қолдануға көрсетілген;
Ангиотензин II рецепторының тежеушілері ААФ тежеушілерін көтере алмауда тағайындалады;
Салуретиктер – несеп айдайтын препараттар, олар организмде сұйықтық іркілу белгілері болуында қолданылады;
Альдостеронның антагонистері – организмнен натрийдің, хлордың және судың шығарылуының артуына, бүйректе несепнәрдің және калийдің шығарылуының тежелуіне апаратын препараттар;
Нитраттар – жүректің бұлшық етінің оттегіге қажеттілігін азайтатын, оның жүрекке жеткізілуін арттыратын препараттар; Ұзақ уақыт бойы қолдану стенокардияның қосарлануында ғана орынды.
Жүректің созылмалы жеткіліксіздігінің ауыр дәрежесінде дәрігерлер хирургиялық араласуды ұсынуы мүмкін. Үш негізгі хирургиялық емдеу тәсілдері:
Кардиоимпланттарды орнату – адамның денесіне қосымша қан айналым аппараттарын (жүрек қарыншалары) енгізу операциясы, олар жүректің қызметін ішінара қалпына келтіруге көмектеседі.
Жүректің трансплантациясы (алмастыру).
Жүректің жеткіліксіздігінде кардиостимуляторлар және дефибрилляторлар қолданылуы мүмкін.
Кардиоынталандырғыш – шағын электрондық құрал, батареямен жұмыс істейді, ол тері астына енгізіледі, жүрек ырғағының жиілігін және дұрыстығын реттеуге көмектеседі. Кардиоынталандырғыштың электродтары бар, олар ірі көктамыр арқылы жүрекке келіп, бекітіледі. Электродтар жүрекке электр импульстерін жіберіп, оның соғуына ықпал етеді.
Кардиоынталандырғыш қоланылады:
жүрегі тым баяу, тым жылдам, немесе қалыпсыз түрде соғатын адамдарда;
Жүректің екі жағын зақымдаған жүрек жеткіліксіздігі бар адамдарда. Олар бивентрикулярлық кардиоынталандырғыш аталады.
Жүректің соғуы әлсірегенде тым ұлғайып, қанды нашар айдайды, жүрек ырғағының өмірге қауіп төндіретін бұзылысының даму қаупі пайда болады. Мұндай жағдайда орнатылатын кардиовертер – дефибриллятор қолданылады, ол ырғақтың өмірге қауіп төндіретін бұзылысын анықтайды және ырғақты қалыпқа келтіру үшін жүрекке электр разрядын тез жібереді. Заманауи бивентрикулярлық кардиоынталандырғыштардың көпшілігі осы құралдар ретінде жұмыс істей алады.
Жүректің қанмен қамтамасыз етілуін жақсартуға бағытталған хирургиялық емдеуге жататындар:
Ангиопластика және стент орнату
Жүректің тамырларын шунтирлеу.
Дәрілік препараттармен немесе арнайы кардиоынталандырғышпен емдеуге келмейтін жүректің ауыр жеткіліксіздігінде жасанды сол қарыншаны орнату қажет болуы мүмкін. Жасанды қарынша жүрекке қанды жүректен барлық организмге айдауға көмектеседі.
Аорта ішілік баллонды сорғыш (насос) алмастыруды күтетін науқастарда жүрек қызметін қолдауға көмектеседі. Сондай-ақ, ол жүрек қызметінің кенеттен және ауыр төмендеуі дамыған адамдарға көмектеседі. Бұл сорғыш (насос) жіңішке баллон түрінде, аяқтағы артерия арқылы орнатылады және жоғары қарай жүректен шығатын аортаға дейін жылжиды.
Жүрек жеткіліксіздігін емдеу, негізінен, өмір салтын өзгерту мен дәрілерді дұрыс қабылдауға негізделгенімен, хирургиялық шаралар мен операциялардың маңызы да зор.
Жалпы, ЖСЖ бар науқастарда аурудың болжамы теріс, бірақ, науқастар көп жыл бойы өмір сүре алады. ЖСЖ бар науқастарда кенеттен болатын өлім-жітімнің қаупі басқаларға қарағанда 3 есе жоғары. Сондықтан, ауруды уақытылы анықтап, сәйкес емдеуді бастау аса маңызды.
Мүмкін асқынулары
Жүректің камераларының кеңеюі (кардиомиопатия);
Жүрек ырғағының бұзылысы;
инсульт;
тромбоэмболия (қантамырының қан ұйындысымен (тромбымен) жіті бітелуі);
ЖСЖ баяу дамиды, көптеген адамдар оны организмнің қартаюы ретінде санайды. Мұндай жағдайда көпшілік науқастар соңғы сәтке дейін дәрігерге баруды созады. Өзіңізде ЖСЖ симптомдары болса, және бір күнде 1,5 кг салмақ қоссаңыз, немесе аптасына 2,5 кг қоссаңыз, шұғыл дәрігерге көрініңіз.
Асқынудың алдын алу үшін науқас келесі ұсыныстарды қадағалауы тиіс:
аурудың белгілерін бақылауды жүргізіңіз.
Артериалдық қысымның деңгейінің қалыпты болуын қадағалаңыз.
Организмде сұйықтық жиналуын бақылау үшін өзіңіздің салмағыңызды ұдайы тексеріңіз, денеңізде ісіну аумақтары болуын тексеріңіз. Қажет болса, салмақ тастаңыз. Күнделікті өлшену ұсынылады, күнделікті таңертең бірдей киіммен, сондай-ақ, несеп шығарудан кейін, бірақ, тамақ ішердің алдында емес.
Су үйлесімін бақылаңыз. Дәрігер күнделікті тұтынатын судың мөлшерін, әжетханаға бару жиілігін қадағалауды ұсынады. Қантамырларында сұйықтық көп болған сайын организмді қанмен қамтамасыз ету үшін жүректің соғуы қиындайды. Сұйықтық ішуді күніне екі литрге дейін азайту жүректің жұмысын жеңілдетуге және жүрек жеткіліксіздігінің кейбір белгілерінің алдын алуға көмектеседі.
Тұзды тұтынуды шектеңіз. Тұз біз тұтынатын көптеген өнімдерде болады. Егер тұзды тұтынуды шектесеңіз, организмде сұйықтық азырақ жиналады, ісіну азаяды, тыныс алу жеңілдейді.
Дәрігердің нұсқауы бойынша дәрілерді қабылдаңыз. Дәрілер жүрек жұмысында, артериалдық қысымды төмендетуде, организмде сұйықтық жиналуы үрдісінің және аурудың нашарлауының алдын алу үшін қажет. Жүрек жеткіліксіздігіне қарсы көптеген препараттар зиянды гормондардың шығарымын азайту үшін қолданылады.
Дәрігерге жиі тексеріліңіз. Дәрігерге бару кезінде ол салауатты өмір салтын жалғастыруыңызды және жағдайыңыздың нашарлмауын қадағалайды. Көбінесе, дәрігер күнделікті өлшену туралы ақпаратты сұрайды, дәрілерді тағайындайды. Маманға барар алдында сұрақтарыңызды жазып алыңыз. Сұрақ қойып, жауап алудан қорықпаңыз. Дәрігерге ұстамалар, дәрі қабылдау туралы хабарлаңыз, мүмкін шектеулер туралы сұраңыз. Басқа саланың дәрігері тағайындаған дәрілерді қабылдауға болатындығы туралы дәрігеріңізден сұраңыз.
Жүректі зақымдаудан қорғау үшін келесілер қажет:
Темек шегуді қою
Салауатты салмақты қолдау
Артериалдық қысымды, қандағы холестерин деңгейін бақылау
Ұдайы спортпен шұғылдану
алкоголь тұтынбау.
Келесі медициналық препараттарды қабылдаудан алшақ болыңыз:
Нестероидтық қабынуға қарсы препараттар
аритмияға қарсы кейбір препараттар
кальцийлік каналдарды тежейтін препараттардың көпшілігі
К врожденным порокам сердца (ВПС) относится ряд анатомических дефектов сердца. Это наиболее распространенный вид врожденных патологий. От врожденных пороков сердца в течение первого года жизни погибает больше детей, чем от любых других врожденных дефектов.
Врожденные пороки сердца делятся на два типа: синюшные (из-за синеватой окраски кожи, вызванной недостатком кислорода в крови) и не синюшные (белые). Ниже перечислены самые распространенные врожденные пороки сердца:
Эти дефекты могут возникать по отдельности или вместе. Большинство детей с врожденными пороками сердца не имеют других видов врожденных дефектов. Тем не менее, пороки сердца могут быть частью генетических и хромосомных аномалий. Некоторые из этих синдромов могут передаваться по наследству.
Врожденные пороки сердца продолжают исследоваться и изучаться. Прием некоторых лекарственных препаратов, таких как ретиноевая кислота для лечения акне (угрей), контакт с вредными химическими веществами, прием алкоголя и инфекции (такие как краснуха) во время беременности могут способствовать появлению некоторых врожденных пороков сердца.
Недостаточный контроль сахара в крови у женщин, страдающих диабетом во время беременности, также создает высокий риск возникновения врожденных пороков сердца.
Симптомы зависят от общего состояния здоровья ребенка. Даже при наличии у ребенка врожденного порока сердца симптомы могут появиться не сразу.
Такой дефект, как коарктацией аорты, может не вызывать проблем в течение многих лет. Другие пороки, такие как небольшой дефект межжелудочковой перегородки (ДМЖП), возможно, никогда не вызовут никаких проблем.
Большинство врожденных пороков сердца могут быть выявлены при УЗИ во время беременности. При обнаружении дефекта педиатр-кардиолог, хирург и другие специалисты могут присутствовать при рождении ребенка. Наличие полноценного медицинского обслуживания при родах может быть необходимым для некоторых детей.
Перечень необходимых обследований для ребенка зависит от вида дефекта и симптомов.
Тактика лечения и то, как ребенок будет на нее реагировать, зависит от общего состояния здоровья ребенка. Каждый дефект должен быть тщательно обследован. Некоторые из них самостоятельно исчезают с течением времени, в то время как другие обязательно должны быть пролечены.
Некоторые врожденные пороков сердца можно лечить только при помощи лекарственных препаратов. В остальных случаях могут понадобиться одна или нескольких операций на сердце.
Женщины, при беременности должны получать хороший дородовой уход:
· Не потребляйте алкоголь и наркотики во время беременности.
· Прежде чем принимать какие-либо лекарства расскажите своему врачу, что вы беременны
· В начале беременности сдайте кровь на анализ для выявления наличия у вас иммунитета от вируса краснухи. Если вы не вакцинированы, избегайте любого возможного заражения краснухой и вакцинируйтесь сразу после родов.
· Беременные женщины, страдающие диабетом, должны строго контролировать уровень сахара в крови.
Некоторые гены могут играть определенную роль в появлении врожденного порока сердца у ребенка. Посоветуйтесь со своим врачом о медико-генетическом обследовании, если у родственников и их детей были врожденные пороки сердца.
Статья размещена в рамках выполнения проекта по популяризации приоритетов Послания Президента народу Казахстана «Стратегия «Казахстан-2050: новый политический курс состоявшегося государства», направленных на улучшение качества жизни населения.
