Бронх кеңейткіштері тыныс жолдарының тарылуы әсерінен болған демікпе симптомдарын, тыныс жолдары бұлшықет сақиналарын босаңсыту арқылы жеңілдетеді. Бронх кеңейткіштерінің осы қызметі тыныс жолдарын тез арада кеңейтіп, өкпеге көп мөлшердегі ауаның кіруі мен шығуын қамтамасыз етеді. Нәтижесінде тыныс алу жақсара түседі. Бронх кеңейткіштері тыныс жолдарының ашылуын қамтамыз етіп, ол жерден шырыштың еркін өтуіне және ары қарай жөтелмен шығып кетуіне жағдай жасайды. Солай бронх кеңейткіштері өкпені шырыштан тазартуға да көмектеседі.
Тез әсер ететін бронх кеңейткіштерінің түрлері демікпе симптомдарын жеңілдетуге немесе басуға және демікпе ұстамалары кезінде жақсы көмектеседі. Ұзақ әсер ететін бронх кеңейткіштерінің түрлері демікпе симптомдарын бақылауда ұстағанға және демікпе ұстамаларын болдырмауға көмектеседі.
Медициналық бронх кеңейткіштерінің 3 түрі бар: бета 2-антагонистер (тез және ұзақ әсер ететін түрлері), антихолинергетиктер және Теофиллин.
Бета 2-антагонистер – Тез әсер ететін тыныстық түрлері:
Альбутерол (Провинтил ГФА, Вентолин ГФА, Акунеб)
Алюпент
Комбивент ( бета 2-антагонист және антихолинергетиктің біріктірілген түрі)
Дуонеб (бета 2-антагонист және антихолинергетиктің біріктірілген түрі)
Максэр
Ксопинекс
Тез әсер ететін бета 2-антагонистерді “тез жұмыс істейтін”, “тынышталдыратын” немесе “құтқаратын” дәрілер деп те атайды, өйткені олар тыныс жолдарын босата отырып, демікпе симптомдарын лезде басады. Бұл ингаляторлар көбінесе кенеттен және ауыр немесе алғаш басталған демікпе симптомдарында көмектеседі. Олардың әсері 20 минут ішінде басталып, төрт-бес сағатқа дейін жалғасады. Бұл дәрілерді физикалық жүктеменің алдында 15-20 минут бұрын қолдануға болады, себебі физикалық жүктеме әсерінен демікпе сипмтомдары басталып кетуі мүмкін.
Альбутеролдың сұйық және ішке қолдануға арналған таблетка түрлері кездеседі. Бета 2-антагонистерінің ішке қолдануға арналған түрлерінің жанама әсерлері көп, себебі олар үлкен дозада тағайындалады және қанға сіңіріледі, ары қарай қаннан өкпеге өтеді. Тыныстық түрлері тек қана өкпеде жиналады, сол себепті жанама әсерлері айқын емес.
Бета 2-антагонистерді шамадан тыс қолдану демікпенің тұрақсыздануына алып келеді, ал ол өз кезегінде қиын емделеді. Егер сіз тез әсер ететін бета 2-антагонистерін аптасына екі реттен көп қолдануға мәжбүр болсаңыз, өзіңіздің дәрігеріңізбен тыныстық стероидтар және ұзақ әсер ететін бета 2-антогонистері сияқты әсері көпке дейін жалғасатын дәрілердің мөлшерін көбейту туралы сөйлескеніңіз жөн.
Бета 2-антагонистер – Ұзақ әсер ететін түрлері:
Адвэр (бета 2-антагонист және қабынуға қарсы дәрінінің біріктірілген түрі)
Сиревент
Форадил
ЕСКЕРТУ: Бета 2-антагонистері демікпелік ұстама симптомдарын тез жеңілдету үшін емес, демікпені бақылауда ұстау үшін қолданылады. Бұл дәрілер кеш әсер етеді, бірақ әсері 12 сағатқа дейін сақталуы мүмкін.
Сиревент пен Форадил ғана қолданыстағы ұзақ әсер ететін тыныстық бета 2-антагонистері болып табылады. Тыныс жолдарының өткізгіштігін ұзақ бақылауда ұстау үшін оларды күніне екі рет қолдану қажет. Олар физикалық жүктеме кезінде пайда болатын демікпе емінде де өз нәтижелілігін көрсетті. Сиревент және Форадил тыныстық құрғақ ұнтақ ретінде де өндіріледі. Сиревент біріктірілген Адвэр дәрісінің қүрамына да кіреді.
Бета 2-антогонистерінің жанама әсерлері:
Күйгелектік және әлсіздік
Аса қозғыштық немесе жоғары белсенділік
Жүрек соғысының жиілеуі
Асқазан қызметінің бұзылуы (сирек)
Ұйқының бұзылуы (сирек)
Антихолинергиялық дәрілер
Атровент – бронхты кеңейтетін, антихолинергиялық топқа жататын дәрі болып табылады. Ол шұғыл немесе тез көмектесетін емес, демікпені бақылауда ұстау үшін қолданылатын дәрі. Ол дозаланған ингалятор және ингаляцияға арналған ерітінді түрінде өндіріледі. Демікпемен ауратын науқастар Атровентті тез әсер ететін тыныстық бета 2-антагонистерімен бірге қолданса нәтижелі болады. Бұл дәріні шұғыл көмек кезінде қолданбайды, себебі әсері 60 минуттан соң ғана басталады. Демікпелік ұстама кезінде оны сирек қолданады.
Жанама әсерлері шамалы; көбінесе тамақтың құрғауы кездеседі. Дәрі көзге түскен жағдайда, аз уақытқа созылатын көрудің нашарлауы байқалуы мүмкін.
Теофиллин
Теофиллин демікпені бақылауда ұстау үшін қолданатын дәрілердің тағы да бір түрі. Ол сатылымда Унифил, Тео-Дур, Сло-Бид, Тео-24 деген атқа ие. Оның ішке (таблетка және сұйықтық) және тамырішілік қолдануға арналған түрлері өндіріледі. Ол ұзақ әсер ететін және демікпе ұстамаларын болдырмайтын дәрі болып табылады. Теофиллин қиын бақыланатын немесе демікпенің ауыр жағдайларында қолданылатын дәрі, және оны күнде қабылдау керек.
Жанама әсерлері:
Жүрек айну және/немесе құсу
Іш өту
Асқазан ауруы
Бас ауруы
Жүрек соғысының жиілеуі және бұзылуы
Бұлшық ет тырысулары
Үрейлену сезімі және күйгелектік
Жоғары белсенділік
Дәріні шамадан тыс қолданса осы симтомдар байқалуы мүмкін. Дәрігеріңіз сізге арналған дәрі дозасының дұрыстығына көз жеткізуі үшін, сізге қан анализін жасайды.
Дәрігерге Теофиллин қолданатыныңызды міндетті түрде айтуыңыз қажет, себебі құрамында эритромицині бар антибиотиктер, ұсмаларды емдеуге арналған дәрілер, және де ойық жараларды емдеуге арналған дәрілер тобы Теофиллинге кері әсер теуі мүмкін. Сондай-ақ, дәрігеріңіз сіздің басқа да медициналық көрсеткіштеріңіз жайында білетініне көз жеткізіңіз, себебі кейбір сырқаттар мен аурулар сіздің организміңіздің Теофиллинге деген кері жауабын өзгертуі мүмкін.
Демікпемен зардап шегетін науқастар үшін темекі шегу немесе темекі түтіні қауіпті ғана емес, сонымен қатар организміңіздің Теофиллинге деген кері жауабына өз септігін тигізуі мүмкін. Сол себепті, мүмкіндігінше темекі түтінінен аулақ болыңыз.
Bronchodilators are a type of medication that make breathing easier byrelaxing the muscles in the lungs and wideningthe airways (bronchi).
They're often used to treat long-term conditions where the airways may become narrow and inflamed, such as:
asthma – a common lung condition caused by inflammation of the airways
chronic obstructive pulmonary disease (COPD) – a lung disease usually caused by smoking which causes blockage of the airways, although this can be partially reversed with treatment
Bronchodilators may be either:
short-acting – used as short-term relief from sudden, unexpected attacks of breathlessness
long-acting – used regularly, to help control breathlessness in asthma and COPD and increase the effectiveness of corticosteroids in asthma (see below)
Inhaled corticosteroids are the main treatment to reduce inflammation and prevent flare-ups in asthma.
But some people may also benefit from taking bronchodilators to keep the airways open and to enhance the effects of corticosteroids. Long-acting bronchodilators should never be taken without corticosteroids.
In COPD, initial treatment is with short- or long-acting bronchodilators, with corticosteroids added in some severe cases.
Treatment with corticosteroids and bronchodilators may require the use of separate inhalers, but increasingly these medications are provided together in single inhalers.
Beta-2 agonists and anticholinergics are available in both short-acting and long-acting forms, whereas theophylline is only available in a long-acting form.
Beta-2 agonists are used for both asthma and COPD, although some types are only available for COPD. They're usually inhaled using a small, hand-held inhaler but may also be available as tablets or syrup.
For sudden, severe symptoms they can also be injected or nebulised. A nebuliser is a compressor used to turn liquid medication into a fine mist, allowing a large dose of the medicine to be inhaled through a mouthpiece or face mask.
Beta-2 agonists work by stimulating receptors called beta-2 receptors in the muscles that line the airways, which causes them to relax and allows the airways to dilate (widen).
Anticholinergics (also known as antimuscarinics) are mainly used for COPD but a few are also licenced for asthma. They're usually taken using an inhaler but may be nebulised to treat sudden and severe symptoms.
Anticholinergics cause the airways to dilate by blocking the cholinergic nerves. These nerves release chemicals that can cause the muscles lining the airways to tighten.
In people with benign prostatic hyperplasia or a bladder outflow obstruction, anticholinergics can cause urination problems. Glaucoma can get worse if anticholinergic medication unintentionally gets into the eyes.
Theophylline is usually taken in tablet or capsule form, but a different version called aminophylline can be given directly into a vein (intravenously) if your symptoms are severe.
It's unclear exactly how theophylline works, but it seems to reduce any inflammation (swelling) in the airways, in addition to relaxing the muscles lining them.
The effect of theophylline is weaker than other bronchodilators and corticosteroids. It's also more likely to cause side effects, so is often only used alongside these medicines if they're not effective enough.
Theophylline should be used with caution in people with:
stomach ulcers – open sores that develop on the stomach lining
epilepsy – a condition that affects the brain and causes repeated seizures (fits)
Theophylline may cause these conditions to get worse. In people with liver problems, it can sometimes lead to a dangerous build-up of medication in the body. Other medicines can also cause abnormal build-up of theophylline in the body and this should always be checked by your doctor.
Elderly people may also need additional monitoring while taking theophylline.
The side effects of bronchodilators can vary, depending on the specific medication you're taking. Make sure you read the leaflet that comes with your medication to see what the specific side effects are.
In most cases, bronchodilators should be taken as normal while pregnant or breastfeeding.
However, speak to your GP if you regularly use bronchodilators and are considering having a baby or think you might be pregnant.
Pregnancy may affect your asthma, so it's important to continue taking your medication and have it monitored regularly, to ensure the condition is controlled.
This isn't a complete list of all the medications that can interact with bronchodilators, and not all of these interactions apply to each type of bronchodilator.
Dust mite allergy is an allergic reaction to tiny bugs that commonly live in house dust. Signs of dust mite allergy include sneezing and runny nose. Many people with dust mite allergy also experience signs of asthma, such as wheezing and difficulty breathing.
Dust mites, close relatives of ticks and spiders, are too small to see without a microscope. Dust mites eat skin cells shed by people, and they thrive in warm, humid environments. In most homes, bedding, upholstered furniture and carpeting provide an ideal environment for dust mites.
Steps to reduce the number of dust mites in your home can often control dust mite allergy. Medications or other treatments may be necessary to relieve symptoms and manage asthma.
Symptoms
Dust mite allergy symptoms caused by inflammation of nasal passages include:
Sneezing
Runny nose
Itchy, red or watery eyes
Nasal congestion
Itchy nose, roof of mouth or throat
Postnasal drip
Cough
Facial pressure and pain
Swollen, blue-colored skin under your eyes
In a child, frequent upward rubbing of the nose
If your dust mite allergy contributes to asthma, you may also experience:
Difficulty breathing
Chest tightness or pain
An audible whistling or wheezing sound when exhaling
Trouble sleeping caused by shortness of breath, coughing or wheezing
Bouts of coughing or wheezing that are worsened by a respiratory virus such as a cold or the flu
Causes
Dust mites eat skin cells people have shed, and rather than drinking water, they absorb water from humidity in the atmosphere. They thrive in temperatures between 18.5 and 29 C and a relative humidity higher than 50 percent.
House dust is easily trapped in the fibers of bed linens, furniture cushions and carpeting. These materials also hold moisture well. Consequently, bedrooms are ideal habitats for dust mites.
Dust also contains the feces and decaying bodies of dust mites, and it's the proteins present in this dust mite "debris" that are the culprit in dust mite allergy.
What causes the allergic reaction
Allergies occur when your immune system reacts to a foreign substance such as pollen, pet dander or dust mites.
Your immune system produces proteins known as antibodies. Some of these antibodies protect you from unwanted invaders that could make you sick or cause an infection. When you have allergies, your immune system makes antibodies that identify your particular allergen as something harmful, even though it isn't. When you inhale the allergen or come into contact with it, your immune system responds and produces an inflammatory response in your nasal passages or lungs. Prolonged or regular exposure to the allergen can cause the ongoing (chronic) inflammation associated with asthma.
Tests and diagnosis
Your doctor may suspect dust mite allergy based on symptoms, an examination of your nose, and your answers to his or her questions.
He or she may use a lighted instrument to look at the condition of the lining of your nose. If you have an allergy to something airborne, the lining of the nasal passage will be swollen and may appear pale or bluish.
Your doctor may suspect a dust mite allergy, based on your comments. For example, if your symptoms are worse when you go to bed or while cleaning — when dust mite allergens would be temporarily airborne — you may have dust mite allergy.
If you have a pet — another common source of allergies — it may be more difficult to determine the cause of the allergy, particularly if your pet sleeps in your bedroom. The source of your allergy may be clearer after you take steps to reduce levels of the possible allergens from your home.
Treatments and drugs
The first treatment for controlling dust mite allergy is avoiding dust mites as much as possible. When you minimize your exposure to dust mites, you should expect fewer allergic reactions or the reactions should be less severe. However, it's impossible to completely eliminate dust mites from your environment. You may also need medications to control symptoms.
Allergy medications
Your doctor may direct you to take one of the following medications to improve nasal allergy symptoms:
Antihistamines reduce the production of an immune system chemical that is active in an allergic reaction. These drugs relieve itching, sneezing and runny nose. Over-the-counter antihistamine tablets, such as fexofenadine (Allegra Allergy), loratadine (Alavert, Claritin), cetirizine (Zyrtec Allergy) and others, as well as antihistamine syrups for children, are available. Prescription antihistamines taken as a nasal spray include azelastine (Astelin, Astepro) and olopatadine (Patanase).
Corticosteroids delivered as a nasal spray can reduce inflammation and control symptoms of hay fever. These drugs include fluticasone propionate (Flonase), mometasone furoate (Nasonex), triamcinolone (Nasacort AQ), ciclesonide (Omnaris) and others. Nasal corticosteroids provide a low dose of the drug and have a much lower risk of side effects compared with oral corticosteroids.
Decongestants can help shrink swollen tissues in your nasal passages and make it easier to breathe through your nose. Some over-the-counter allergy tablets combine an antihistamine with a decongestant. Oral decongestants can increase blood pressure and shouldn't be taken if you have severe high blood pressure, glaucoma or cardiovascular disease. In men with an enlarged prostate, the drug can worsen the condition. Talk to your doctor about whether you can safely take a decongestant.
Over-the-counter decongestants taken as a nasal spray may briefly reduce allergy symptoms. If you use a decongestant spray for more than three days in a row, it can actually make nasal congestion worse.
Cromolyn sodium prevents the release of an immune system chemical and may reduce symptoms. You need to use this over-the-counter nasal spray several times a day, and it's most effective when used before signs and symptoms develop. Cromolyn sodium doesn't have serious side effects.
Leukotriene modifiers block the action of certain immune system chemicals. Your doctor may prescribe this prescription tablet, montelukast (Singulair). Possible side effects of montelukast include upper respiratory infection, headache and fever. Less common side effects include behavior or mood changes, such as anxiousness or depression.
Lifestyle and home remedies
Avoiding exposure to dust mites is the best strategy for controlling dust mite allergy. While you can't completely eliminate dust mites from your home, you can significantly reduce their number. Use these suggestions:
Use allergen-proof bed covers. Cover your mattress and pillows in dustproof or allergen-blocking covers. These covers, made of tightly woven fabric, prevent dust mites from colonizing or escaping from the mattress or pillows. Encase box springs in allergen-proof covers.
Wash bedding weekly. Wash all sheets, blankets, pillowcases and bedcovers in hot water that is at least 54.4 C to kill dust mites and remove allergens. If bedding can't be washed hot, put the items in the dryer for at least 15 minutes at a temperature above 54.4 C to kill the mites. Then wash and dry the bedding to remove allergens. Freezing nonwashable items for 24 hours also can kill dust mites, but this won't remove the allergens.
Keep humidity low. Maintain a relative humidity below 50 percent in your home. A dehumidifier or air conditioner can help keep humidity low, and a hygrometer (available at hardware stores) can measure humidity levels.
Choose bedding wisely. Avoid bedcovers that trap dust easily and are difficult to clean frequently.
Buy washable stuffed toys. Wash them often in hot water and dry thoroughly. Also, keep stuffed toys off beds.
Remove dust. Use a damp or oiled mop or rag rather than dry materials to clean up dust. This prevents dust from becoming airborne and resettling.
Vacuum regularly. Vacuuming carpeting and upholstered furniture removes surface dust — but vacuuming isn't effective at removing most dust mites and dust mite allergens. Use a vacuum cleaner with a double-layered microfilter bag or a high-efficiency particulate air (HEPA) filter to help decrease house-dust emissions from the cleaner. If your allergies are severe, leave the area being vacuumed while someone else does the work. Stay out of the vacuumed room for about two hours after vacuuming.
Cut clutter. If it collects dust, it also collects dust mites. Remove knickknacks, tabletop ornaments, books, magazines and newspapers from your bedroom.
Remove carpeting and other dust mite habitats. Carpeting provides a comfortable habitat for dust mites. This is especially true if carpeting is over concrete, which holds moisture easily and provides a humid environment for mites. If possible, replace wall-to-wall bedroom carpeting with tile, wood, linoleum or vinyl flooring. Consider replacing other dust-collecting furnishings in bedrooms, such upholstered furniture, nonwashable curtains and horizontal blinds.
Install a high efficiency media filter in your furnace and air conditioning unit. Look for a filter with a Minimum Efficiency Reporting Value (MERV) of 11 or 12 and leave the fan on to create a whole house air filter. Be sure to change the filter every three months.
Шаң кенелеріне аллергия деп үй шаңында болатын аса ұсақ жәндіктерге аллергиялық серпін аталады. Шаң кенелеріне аллергияның белгілеріне түшкіру және мұрын ағуы/бітуі жатады. Көптеген адамдар шаң кенелеріне аллергия болғанда астманың (демікпе) ентігу және тыныс алудың қиындауы секілді белгілеріне де шалдығады.
Шаң кенелері – кене мен өрмекшілердің жақын тұқымдасы – олар аса шағын, микроскоппен ғана көруге болады. Шаң кенелерінің көптеген төсек жабдығында, жұмсақ жиһазда, кілемде мекендеуіне оңтайлы жағдай жасалады.
Үйдегі шаң кененің көлемін азайту шаралары көбінесе, аллергия симптомдарын бақылауға көмектеседі. Дәрілер немесе басқа емдеу әдістері астманың симптомдарын жеңілдету және барысын меңгеру үшін қажет болуы мүмкін.
Шаң кенелері адамдар терісінің қабыршақтанып, түскен жасушаларымен қоректенеді, ауадағы ылғалды жұтады. Олар 18,5 - 290С температурада, салыстырмалы ылғалдылық 50 пайыз болғанда дамиды.
Үй шаңын төсек жабдығының, жиһаздың, жастықтың және кілемдердің талшықтары жеңіл жұтады. Бұл материалдар сондай-ақ, ылғалды жақсы ұстайды. Демек, ұйқтайтын бөлмелер шаң кенелердің мекендеуі үшін аса оңтайлы.
Шаңда шаң кенелерінің нәжістері және ыдырауға ұшыраған денелері болады, олар – ақуыз, сондықтан, үй шаңына аллергияның себебі болады.
Аллергия - шаң-тозаң, үй жануарларының жүні немесе шаң кенелері секілді бөгде заттарға иммундық жүйенің серпіні.
Иммундық жүйе антиденелер секілді ақуыздарды өндіреді. Олардың кейбірі аурулар мен инфекцияларды туындатуы мүмкін бөгде агенттерден бізді қорғайды. Аллергия болса, иммундық жүйе нақты аллергенді зиянды зат ретінде анықтайды. Аллергенді жұтқанда немесе онымен қатынасқа түскенде, иммундық жүйе мұрын қуысында немесе өкпеде қабыну реакциясын өндіру арқылы серпін береді. Аллергеннің ұзақ немесе ұдайы әсері демікпеге байланысты созылмалы қабынуды туындатуы мүмкін.
Дәрігер шаң кенеге аллергияны аурудың симптомдарының негізінде, мұрынды қарауда және сұрақтарға жауапқа сүйеніп анықтайды.
Дәрігер мұрын сілемей қабатын зерттеу үшін арнайы жарық беретін аспапты қолданады. Егер қандай да бір ауадағы бөлікке аллергия болса, мұрын қуысының сілемей қабаты ісініп, солғын немесе көкшіл болады.
Дәрігер шаң кенеге аллергияны науқастың сипаттауына қарай қояды. Мысалы, ұйқтаған кезде немесе үйді жинау кезінде симптомдар ушығатын болса (шаң кене аллергендері уақытша ауада болғанда), науқаста шаң кенеге аллергия бар болғаны.
Егер үй жануары болса – аллергияның кең таралған бір көзі, аллергияның себебін анықтау қиын, әсіресе, бір бөлмеде ұйқтайтын болса. Аллергия көзі үйдегі мүмкін аллергендер деңгейін төмендету бойынша шараларды қабылдаудан кейін нақтырақ анықталады.
Аллергияны бақылаудың бірінші шарты - шаң кенелермен қатынасты мүмкіндігінше жою. Шаң кенелердің әсерін жойғанда, аллергияның көрінісі азаяды, немесе аллергиялық серпіннің симптомдары жеңілдейді. Дегенмен, қоршаған ортадан шаң кенелердің әсерін толығымен жою мүмкін емес. Симптомдарды бақылау үшін дәрілік препараттар қажет болуы мүмкін.
Дәрігер мұрынмен тыныс алуға байланысты аллергия симптомдарын жеңілдету үшін келесі препараттар тобын тағайындауы мүмкін:
Антигистаминдік препараттар иммундық жүйенің аллергия кезінде белсенді болатын химиялық заттек өндіруін азайтады. Бұл препараттар қышуды, түшкіруді, мұрын ағуын азайтады. Фексофенадин (Аллегра), лоратадин (Алаверт, Кларитин), цетиризин (Зиртек) секілді көптеген антигистаминдік дәрілер, сондай-ақ, балаларға арналған антигистаминдік спрейлер де бар. Антигистаминдік препараттар мұрынға себетін (назальдық) спрей түрінде де болады.
Назальдық спрей түріндегі кортикостероидтар қабынуды азайтады, және аллергиялық қызбаның симптомдарын бақылайды. Назальдық кортикостероидтарда препараттың төмен дозасы болады және ішуге арналған кортикостероидтарға қарағанда жанама әсерінің пайда болу қаупі аз.
Ісінуге қарсы препараттар мұрын қуысындағы тіндердің ісінуін басып, мұрын арқылы кең тыныс алуға ықпал етеді. Кейбір аллергияға қарсы таблеткаларда антигистаминдік және ісінуге қарсы әсер біріктірілген. Ісінуге қарсы препараттар артериалдық қысымды арттыруы мүмкін, сондықтан, артериалдық қысым жоғары болса, глаукома және жүрек-қантамыр аурулары болса, оларды қолдануға болмайды. Қуық асты безінің гиперплазиясы болса, препарат жағдайды ушықтыруы мүмкін. Аталған препараттарды жанама әсерінің пайда болу қаупінсіз қолдану үшін дәрігермен кеңесіңіз.
Назальдық спрей түріндегі ісінуге қарсы препараттар аллергия симптомдарын қысқа уақытқа азайтуы мүмкін. Егер спрейді үш күннен артық қолданатын болсаңыз, ол мұрынның бітелуін ушықтыруы мүмкін.
Натрий кромогликаты иммундық жүйенің химиялық заттектерді өндіруінің алдын алады және симптомдарды азайта алады. Бұл назальдық спрейді күніне бірнеше рет қолдануға болады, симптомдар пайда болғанға дейін қолдану аса тиімді. Натрий кромогликатының күрделі жанама әсерлері жоқ.
Лейкотриендер тежеуіштері иммундық жүйенің химиялық заттектерінің әрекет етуін тежейді. Олар монтелукаст (Сингуляр) атауымен таблетка түрінде тағайындалады. Оны қабылдаудың жанама әсерлері – жоғары тыныс алу жолдарының инфекциясы, бас ауыруы және қызба. Толқу сезімі немесе депрессия секілді мінез-құлықтың бұзылысы немесе көңіл-күйдің өзгеруі – сирек таралған жанама әсерлері.
Шаң кенесінен арылу – аллергияны бақылаудың оңтайлы стратегиясы. Үйде шаң кенесін толығымен жоя алмағанмен, оны азайтуға болады. Келесі кеңестерді орындаңыз:
Аллергенсіз жапқыштарды қолданыңыз. Матрац пен жастықты шаң мен аллергенді тежейтін жапқыштармен қаптаңыз. Мұндай жапқыштар тығыз матадан жасалады, шаң кененің мекендеуін немесе олардың матрац пен жастықтан шығуының алдын алады. Кереуеттердің серіппесін аллергенге қарсы жапқыштармен жабыңыз.
Төсек жабдығын жеті сайын жуу қажет. Барлық төсек жапқыштарды кемінде, 54,40С ыстық суда 15 минут бойы жуу қажет. Егер төсек жапқыштарын ыстық суда жуу мүмкін болмаса, шаң кенесін жою үшін оларды кемінде 54,40С температурада 15 минут бойы құрғатқышта ұстау қажет. Одан кейін аллергендерді жою үшін шайып, кептіру қажет. Жууға жарамайтын заттарды 24 сағат бойы мұздату шаң кенесін жойғанмен, аллергендерді жоймайды.
Ылғалдылық төмен деңгейде болуын қадалағаңыз. Үйде кемінде, 50 пайыз салыстырмалы ылғалдылықты қолдау қажет. Ауаны құрғатқыш немесе кондиционер төмен ылғалдылықты сақтауға көмектеседі, гигрометрдің көмегімен ылғалдылық деңгейін өлшеуге болады.
Төсек жабындысын дұрыс таңдау қажет. Шаңды жеңіл жинайтын және тазалануы қиын жапқыштарды қолданбаңыз.
Жұмсақ ойыншықтардың жуылатын түрін алыңыз. Оларды ыстық суда мұқият және жиі жуыңыз. Сонымен қатар, жұмсақ ойыншықтарды кереуетте қалдырмаңыз.
Ұдайы шаң сорғышты қолданыңыз. Кілемді және жұмсақ жиһазды шаң сорғышпен тазарту олардың бетінен шаңды сорады, бірақ, шаң кенелері мен аллерген кенелерін жоюда тиімді емес. шаң сорғыштан шығатын үй шаңын азайту үшін қос қабатты микрофильтрлі қалташығы бар немесе жоғары тиімділікті ауа бөлшектері бар фильтрлі шаң сорғышты қолданыңыз. Егер ауыр аллергияңыз болса, шаңсорғышпен үй жинап жатқан бөлмеден шығыңыз. Шаңсорғышпен үй жинағаннын кейін екі сағатқа дейін бөлмеге кірмеңіз.
Кілемді, басқа да шаң кене мекендейтін заттарды шығарыңыз. Кілем жабындылар шаң кене мекендеуі үшін оңтайлы орта. Әсіресе, кілем жабынды бетонда орналасатын болса, ол ылғалды жеңіл ұстайды және шаң кенесі үшін ылғал ортаны қамтамасыз етеді. Егер мүмкін болса, кілемді жабындыны қолданбаңыз, оның орнына плитка, ағаш, линолеум немесе винилді еден жабындысын қолдану қажет. Ұйқтайтын бөлмеде жұмсақ жиһазды, жуылмайтын перделерді және шаң жинайтын көлденең жалюзиді ұстамаған жөн.
Пеш пен кондиционердегі медиа-фильтрдің жоғары тиімділігін орнатыңыз. Пайдалы әсер коффициенті кемінде, 11 немесе 12 болатын фильтрді іздеңіз және үйде ауа фильтрін құру үшін желдеткішті қалдырыңыз. Фильтрді әр 3 ай сайын міндетті түрде ауыстырыңыз.
Аллергией к пылевым клещам называется аллергическая реакция на крошечных насекомых, которые обычно обитают в домашней пыли. К признакам аллергии к пылевым клещам относятся чихание и насморк. Многие люди с аллергией к пылевым клещам также испытывают признаки астмы, такие как одышка и затрудненное дыхание.
Пылевые клещи - близкие родственники клещей и пауков - слишком малы, чтобы увидеть их без микроскопа. Пылевые клещи питаются отмирающими клетками кожи людей, они обитают в теплой, влажной среде. В большинстве домов постельные принадлежности, мягкая мебель и ковровые покрытия создают идеальную среду для обитания пылевых клещей.
Меры, направленные на уменьшение количества пылевых клещей в вашем доме, часто помогают контролировать симптомы аллергии. Лекарства или другие методы лечения могут быть необходимы для облегчения симптомов и управления течением астмы.
Пылевые клещи питаются отмершими клетками кожи людей, а вместо питьевой воды, они поглощают воду от влаги в атмосфере. Они развиваются при температуре между 18,5 и 290С и относительной влажности выше 50 процентов.
Домашняя пыль легко поглощается волокнами постельного белья, мебелью, подушками и ковровыми покрытиями. Эти материалы также хорошо удерживают влагу. Следовательно, спальни являются идеальным местом обитания пылевых клещей.
В пыли также содержатся фекалии и разлагающиеся тела пылевых клещей, являющиеся белками, которые становятся виновниками аллергии на домашнюю пыль.
Аллергия является реакцией иммунной системы на чужеродные вещества, такие как пыльца, шерсть домашних животных или на пылевые клещи.
Иммунная система производит белки, известные как антитела. Некоторые из этих антител защищают нас от чужеродных агентов, которые могут вызывать болезни или инфекции. Когда у вас имеется аллергия, ваша иммунная система вырабатывает антитела, которые идентифицируют конкретный аллерген как нечто вредное, хотя это не так. Когда вы вдыхаете аллерген или вступаете в контакт с ним, ваша иммунная система реагирует на него путем производства воспалительной реакции в носовых ходах или легких. Длительное или регулярное воздействие аллергена может вызвать хроническое воспаление, связанное с астмой.
Врач может заподозрить аллергию к пылевым клещам на основании симптомов заболевания, осмотра вашего носа и ваших ответов на его вопросы.
Врач может использовать специальный освещающий инструмент для исследования состояния слизистой носа. Если у вас есть аллергия на какой-либо агент, содержащийся в воздухе, слизистая оболочка носовых ходов будет выглядеть опухшей и может показаться бледной или синеватой.
Врач может заподозрить аллергию к пылевым клещам, основываясь на ваших описаниях. Например, если ваши симптомы ухудшаются, когда вы ложитесь спать или во время уборки (когда клещевые аллергены временно находятся в воздухе) у вас может быть аллергия к пылевым клещам.
Если у вас есть домашнее животное - еще один распространенный источник аллергии – определить причину аллергии может быть сложнее, особенно если питомец спит в вашей спальне. Источник аллергии может быть выяснен точнее после принятия мер по снижению уровня возможных аллергенов в вашем доме.
Первое условие контроля аллергии - по мере возможности избегать контакта с пылевыми клещами. Когда вы сведете к минимуму воздействие пылевых клещей, вы уменьшите проявления аллергии, или симптомы аллергических реакций станут менее тяжелыми. Тем не менее, невозможно полностью устранить пылевых клещей из вашего окружения. Для контроля над симптомами вам могут понадобиться лекарственные препараты.
Врач может назначить вам один из следующих групп препаратов для облегчения симптомов аллергии, связанных с нарушением носового дыхания:
Антигистаминные препараты сокращают выработку иммунной системой химического вещества, которое является активным при аллергии. Эти препараты уменьшают зуд, чихание и насморк. Доступно множество антигистаминных лекарств, таких как, фексофенадин (Аллегра), лоратадин (Алаверт, Кларитин), цетиризин (Зиртек), а также антигистаминные сиропы для детей. Антигистаминные препараты также применяютя в виде назального спрея.
Кортикостероиды, выпускаемые в виде назального спрея, уменьшают воспаление и контролируют симптомы сенной лихорадки. Назальные кортикостероиды содержат низкую дозу препарата и имеют гораздо более низкий риск возникновения побочных эффектов по сравнению с кортикостероидами для приема внутрь.
Противоотечные препараты могут помочь снять отек тканей в носовых проходах и способствовать более свободному дыханию через нос. Некоторые таблетки от аллергии объединяют в себе антигистаминный и противоотечный эффекты. Противоотечные препараты могут повышать артериальное давление и не должны применяться в случаях, если ваше артериальное давление повышается до высоких цифр, имеется глаукома или сердечно-сосудистые заболевания. У мужчин с гиперплазией предстательной железы препарат может ухудшить состояние. Проконсультируйтесь с врачом о том, можно ли вам применять данные препараты без риска возникновения побочных эффектов.
Противоотечные препараты, применяемые в виде назального спрея, могут на короткое время уменьшить симптомы аллергии. Если вы используете спрей более трех дней подряд, он может ухудшить заложенность носа.
Кромогликат натрия предотвращает выработку иммунной системой химических веществ и может уменьшить симптомы. Вам необходимо использовать этот назальный спрей несколько раз в день, наиболее эффективно применять его до возникновения симптомов. У кромогликата натрия нет серьезных побочных эффектов.
Ингибиторы лейкотриенов блокируют действие некоторых химических веществ иммунной системы. Они назначаются в виде таблеток под названием монтелукаст (Сингуляр). К возможным побочным эффектам от приема монтелукаста относятся инфекции верхних дыхательных путей, головная боль и лихорадка. Менее распространенные побочные эффекты включают расстройства поведения или изменения настроения, такие как взволнованность или депрессия.
Избегание воздействия пылевых клещей является наилучшей стратегией для контроля аллергии. Хотя вы не можете полностью вывести пылевых клещей из вашего дома, вы можете значительно снизить их количество. Следуйте следующим советам:
Используйте покрывала, не содержащие аллергены. Накройте матрац и подушки пыле- или аллергенблокирующими покрывалами. Эти покрывала, изготовленные из плотной ткани, предотвращают колонизацию пылевых клещей или их выход их из матраса и подушек. Пружинные сетки кроватей накрывайте антиаллергенными покрывалами.
Еженедельно стирайте постельные принадлежности. Стирайте все простыни, одеяла, наволочки и покрывала в горячей воде, как минимум при 54,40С, чтобы убить пылевых клещей и удалить аллергены. Если постельные принадлежности не могут быть вымыты в горячей воде, держите эти предметы в сушилке в течение не менее 15 минут при температуре выше 54,40С, чтобы убить клещей. Затем промойте и высушите постельные принадлежности для удаления аллергенов. Замораживание предметов, не пригодных для стирки, в течение 24 часов также может убить пылевых клещей, но не приведет к удалению аллергенов.
Следите, чтобы влажность сохранялась на низком уровне. В доме необходимо поддерживать относительную влажность ниже 50 процентов. Осушитель воздуха или кондиционер может помочь сохранить влажность низкой, а при помощи гигрометра можно измерять уровень влажности.
Выбирайте постельные принадлежности с умом. Избегайте покрывал, которые легко собирают пыль и сложно поддаются очистке.
Покупайте моющиеся мягкие игрушки. Тщательно и часто мойте их в горячей воде и тщательно сушите. Кроме того, не оставляйте мягкие игрушки на кровати.
Удаляйте пыль. Используйте влажную швабру или тряпку, а не сухие материалы для очистки пыли. Это предотвращает распространение пыли в воздухе.
Регулярно пользуйтесь пылесосом. Уборка пылесосом ковров и мягкой мебели удаляет пыль с их поверхности - но пылесос не эффективен для удаления большинства пылевых клещей и аллергенов клеща. Используйте пылесос с мешком из двухслойного микрофильтра или фильтр с частицами воздуха высокой эффективности, чтобы уменьшить выброс домашней пыли из пылесоса. Если у вас тяжелая аллергия, покиньте помещение с пылесосом, в то время как кто-то делает уборку. Не входите в комнату в течение двух часов после уборки пылесосом.
Избегайте беспорядка. Если собирается пыль, то также собираются и пылевые клещи. Удалите безделушки, настольные украшения, книги, журналы и газеты из своей спальни.
Удалите ковровые покрытия и другие места обитания пылевого клеща. Ковровое покрытие обеспечивает комфортную среду обитания для пылевых клещей. Это особенно верно, если ковровое покрытие располагается на бетоне, который легко удерживает влагу и обеспечивает влажную среду обитания для клещей. Если это возможно, замените ковровое покрытие полов плиткой, деревом, линолеумом или виниловым напольным покрытием. Подумайте о замене мягкой мебели, не стирающихся штор и горизонтальных жалюзи, собирающих пыль в спальнях.
Установите высокую эффективность медиа-фильтра в вашей печи и кондиционере. Ищите фильтр с минимальным коэффициентом полезного действия (КПД) 11 или 12 и оставляйте вентилятор для создания воздушного фильтра в доме. Обязательно меняйте фильтр каждые три месяца.
Перевод: Асель Стамбекова, Персональный координатор проекта Health Сity
Редакционная коллегия:
Алмаз Шарман, профессор медицины
Лязат Актаева, д.м.н.
Салим Смаилов, к.б.н.
Бронходилятаторы облегчают симптомы астмы посредством расслабления мышечных колец, которые суживают просвет дыхательных путей. Это их действие приводит к быстрому открытию дыхательных путей, позволяя большему объему воздуха попадать и выходить из легких. В результате улучшается дыхание. Бронходилататоры помогают также очистить легкие от слизи. По мере открытия дыхательных путей освобождается пространство для продвижения слизи, которая затем может быть легче удалена с кашлем.
Быстро действующие формы бронходилататоров облегчают или подавляют симптомы астмы и хорошо помогают при приступах астмы. Формы бронходилататоров пролонгированного действия эффективны для контроля симптомов астмы и предотвращения ее приступов.
Различают три основных вида медицинских препаратов бронходилататоров: бета 2-антагонисты (формы быстро действующие и пролонгированного действия), антихолинергетики и Теофиллин.
Бета 2-антагонисты – Быстро действующие вдыхаемые формы включают:
Альбутерол (Провинтил ГФА, Вентолин ГФА, Акунеб)
Алюпент
Комбивент (сочетает бета 2-антагонист и антихолинергетик, см. далее)
Дуонеб (сочетает бета 2-антагонист и антихолинергетик, см. далее)
Максэр
Ксопинекс
Быстродействующие бета 2-антагонисты также называют "немедленно работающими", "успокоительными" или "спасительными" медикаментами, потому что они ослабляют симптомы астмы очень быстро, посредством освобождения дыхательных путей. Эти ингаляторы лучше всего подходят для лечения внезапных и тяжелых или впервые появившихся симптомов астмы. Их действие начинается в течение 20 минут и длится до четырех – шести часов. Эти же препараты принимают за 15-20 минут перед физической нагрузкой для предотвращения симптомов астмы, вызванной такой нагрузкой.
Альбутерол также имеется в таблетированной или жидкой форме для орального применения. Формы бета 2-антагонистов для орального применения обычно имеют больше побочных эффектов, потому что они назначаются в более высоких дозах и абсорбируются в кровь, которой и переносятся в легкие. Вдыхаемые формы накапливаются непосредственно в легких, и поэтому у них побочное действие менее выражено.
Злоупотребление быстро действующими бета 2-антагонистами указывает на нестабильность астмы, для которой необходимо более агрессивное лечение. Если вам необходимо использовать ваши быстродействующие бета 2-антагонисты чаще, чем дважды в неделю, поговорите со своим врачом об увеличении количества принимаемых вами контролирующих препаратов пролонгированного действия, таких как вдыхаемые стероиды и бета 2-антагонисты пролонгированного действия (см. далее).
Бета 2-антагонисты – формы пролонгированного действия включают:
Адвэр (сочетает бета 2-антагонист и противовоспалительный препарат)
Сиревент
Форадил
ПРИМЕЧАНИЕ: Бета 2-антагонисты используются для обеспечения контроляастмы, а не для быстрого облегчения симптомов приступа астмы. Действие этих препаратов начинается позднее, но эффект от их действия длится дольше, даже до 12 часов.
Только Сиревент и Форадил являются вдыхаемыми бета 2-антагонистами пролонгированного действия, имеющимися в наличии. Они принимаются дважды в день для поддержания проходимости дыхательных путей при пролонгированном контроле. Они также подтвердили свою эффективность при лечении астмы, вызванной физической нагрузкой. Сиревент и Форадил производятся также в форме сухого порошка для ингаляций. Сиревент также входит в состав комбинированного препарата Адвэр.
Побочные эффекты бета 2-антагонистов включают:
Нервозность или слабость
Перевозбуждение или гиперактивность
Учащение сердцебиения
Расстройство желудка (редко)
Проблемы со сном (редко)
Антихолинергические препараты
Атровент – это другой вид бронходилататоров, относящийся к антихолинергическим препаратам. Он используется для осуществления контроля над астмой и не является препаратом немедленной или быстрой помощи. Он производится как в форме дозированного ингалятора, так и в форме раствора для ингаляций. У больных астмой он наиболее эффективен, когда используется в сочетании с ингалируемым быстро действующим бета 2-антагонистом. Это не препарат немедленной помощи, потому что он начинает действовать через 60 минут после применения. Его нечасто используют для лечения приступа астмы.
Побочные эффекты незначительны; чаще всего это сухость в горле. При попадании препарата в глаза возможно кратковременное затуманивание поля зрения.
Теофиллин
Теофиллин является другим видом бронходилататоров, который используется для контроля за астмой. Он продается под торговой маркой Унифил, Тео-Дур, Сло-Бид, а также Тео-24 и производится в формах для орального (таблетки и жидкость) и внутривенного применения. Он является препаратом пролонгированного действия и предотвращает приступы астмы. Теофиллин используется для лечения трудноконтролирвуемых или тяжелых случаев астмы, и должен применяться ежедневно.
Побочные эффекты включают:
Тошноту и/или рвоту
Диарею
Боли в желудкеГоловная боль
Учащенное и неритмичное сердцебиение
Мышечные спазмы
Чувство тревоги и нервозность
Повышенная активность
Эти симптомы могут быть признаком передозировки препарата. Ваш врач сделает вам анализ крови, чтобы убедиться в правильности выбранной для вас дозировки препарата.
Всегда информируйте ваших врачей о том, что вы принимаете Теофиллин для лечения астмы, так как ряд лекарств, таких как антибиотики, содержащие эритромицин, препараты для лечения приступов, а также лекарства для лечения язвенной болезни могут повлиять на механизм действия Теофиллина. Убедитесь также, что ваш врач знает обо всех других ваших медицинских показаниях, потому что некоторые заболевания и недомогания могут изменить ответную реакцию вашего организма на Теофиллин.
И имейте в виду, что для страдающих астмой, курение или сигаретный дым не только особенно опасны, но и могут повлиять на ответную реакцию организма на Теофиллин. Вследствие этого, по возможности лучше всего избегать контакта с дымом.
