Вегато-тамырлық дистония-бұл өздігінен болатын ауру немесе синдром ретінде қарастырылуы мүмкін.Бірақ екі жағдайда да бірінші кезекте жүрек-қан тамыр жүйесі зақымдалады.
Вегато-тамырлық дистония кезінде ағзаның басқа жүйелерінде органикалық өзгерістер болмайды мысалы:эндокринді бездерде ,жүйке жүйесінде ,жүректе және т.б. Дегенмен ұстама уақыты кезінде жүрек-қан тамыр жүйесінің және вегатативті жүйке жүйесінің айқын зақымдалуы жүреді.
Вегато-тамырлық дистония ауруы дамуына келесі факторлар роль атқарады,оларды топпен бөлетін болсақ:жағымсыз ауа-райы,ағзамызда эндокринді бездердің қайта қалыптасу,висцеральды мүшелердің бірінші рет зақымдалуы, шеткері эндокринді бездердің бірінше рет ауруы,аллергия,үлен ми қыртысының нашарлауы және жүйкенің тозуы.
Себептері
Әдетте вегато-тамырлық дистония жүйке жүйесіне,миға-эмоцианальдық артық жүктеме түсіргеннен кейін ,ал кейде басынан өткерген инфекциядан кейін пайда болады.
Симптомдары
Ең негізгі шағымдары: тез шаршау,ұйқының бұзылуы,эмоционалдық тұрақсыздық,жүректің қағуы,жүрек аймағындағы шаншып ауру сезімі,кейде қан қысымының шамалы өсуі немесе төмендеуі,бастың айналуы,аяқ-қол қимылының шектелуі, тобық және білезік сүйек аймақтарының суықтануы сонымен қоса тыныс алған кезде ауаның жетіспеу сезімі ,«респираторлық синдром», ентігу және беткей тыныс алу болады.
Емі
Емі:ең алдымен аурудың себебін анықтап соны жою керек,науқасты тыныштық жағдайына келтіріп,жұмысымен демалысын кезектеп қалыптастыру, емдік жаттығулар жасау,қарсы көрсеткіштер болмаса бірқалыпты физикалық жүктеме тиімдірек болады( аутогенді жаттығу әдісі,өз-өзіне массаж жасау,психофизикалық жаттығу ), физиотерапиялар (қылқан жапырақты ванналар,душ және т.б. ) және таза ауада серуендеу. Қажет жағдайда дәрігер терапевт немесе невролог дәрілер тағайындайды мысалы:бромидтер, транквилизаторлар, седативті препарттар және т.б. көрсетілген.
Аударған: Мелис Айбек
Вегето - сосудистую дистонию (ВСД) можно рассматривать как в качестве самостоятельного заболевание, так и синдрома. Но в том и другом случае в первую очередь как наиболее лабильная и ранимая страдает сердечно-сосудистая система.
При заболевании ВСД характерно отсутствие органических изменений со стороны всех систем организма: висцеральной, сердечной, нервной, эндокринной и т.д. Между тем явно определяются функциональные нарушения, особенно со стороны сердечно-сосудистой и вегетативной нервной систем, наиболее четко выраженные в период пароксизмов.
В возникновении синдрома ВСД играют следующие факторы, которые можно сгруппировать следующим образом: конституциональная природа, эндокринные перестройки организма, первичное поражение висцеральных органов, первичные заболевания периферических эндокринных желез, аллергия, органическое поражение большого мозга, неврозы.
Как правило, ВСД проявляется при- или сразу после неврозов, при умственном, эмоциональном напряжении, а иногда и под влиянием перенесенной инфекции.
Наиболее характерные жалобы: быстрая утомляемость, беспокойный сон, эмоциональная неустойчивость, могут быть приступы сердцебиения, колющие боли в области сердца, иногда отмечается небольшое повышение или понижение артериального давления, головокружение, парестезии в конечностях, холодные кисти, стопы, возможны обморочные состояния. Кроме того, может наблюдаться так называемый “респираторный синдром”, который заключается в ощущении “дыхательного корсета”, ощущении нехватки воздуха, особенно в закрытых помещениях, одышке, поверхностном дыхании с ограничением вдоха.
Лечение: прежде всего - устранение факторов вызвавших заболевание, устранение эмоционального напряжения, нормализация режима труда и отдыха, проведение оздоровительных процедур, при отсутствии противопоказаний желательны умеренные физические нагрузки (методы аутогенной тренировки, общего закаливания, психофизической зарядки, самомассажа), физиопроцедуры (хвойные ванны, души и т.п.) и отдых на свежем воздухе. Лекарственные препараты, при необходимости, назначает врач терапевт или невролог индивидуально. Показаны бромиды, транквилизаторы, седативные препараты и т.п.
