Сүт безі қабырғаларды жауып тұратын, кеуде бұлшық еттерінде орнала қан. Әр сүт безі 15-20 бөліктен тұрады. Бөліктер одан кіші бөлікшелерден тұрады. Бөліктер сүт өндіретін бездердің топтарынан тұрады. Сүт бөліктерден түтік арқылы ағып, емшекке шығады. Емшек ареола деп аталатын, терінің қаралау келген жерінің ортасында орналасады. Бөліктер мен түтіктердің арасында май тіні болады.
Сүт безінде лимфа тамырлары да кездеседі. Бұл лимфа тамырлары, домалақ келген мүшелерге, яғни лимфа түйіндеріне жалғасады. Лимфа түйіндері сүт безінің маңында, қолтықта, төс артында, бұғана астында, және т.б. жерлерде топталып орналасады. Лимфа түйіндері бактерияларды, қатерлі ісік жасушаларын және ағзаға зиян келтіретін басқа заттарды ұстап қалады.
Қауіп факторлары
Сүт безінің қатерлі ісігі не себепті пайда болатынын әлі күнге дейін ешкім білмейді. Дәрігерлер бұл аурудың неге кей әйелдерде дамып, кейбіреуінде дамымайтынын түсіндіріп бере алмайды. Олар жарақаттардың, қан кетулердің және сүт безінің пальпациясы қатерлі ісікке әкелмейтінін біледі. Сонымен қатар сүт безінің қатерлі ісігі жұқпалы емес. Ғалымдар кей әйелдердің белгілі қауіп факторларына жақын болуынан, қатерлі ісікке шалдығуы жоғары болып келетінін дәлелдеді. Қауіп факторы деп, аурудың дамуына әкелетін қолайлы жағдайлардың барлығын айтады.
Зерттеу барысында сүт безінің қатерлі ісігінің келесі қауіп факторлары анықталды:
Жасы: сүт безінің қатерлі ісігінің дамуы жас өскен сайын арта түседі. Сүт безінің қатерлі ісігі көбінесе 60-тан асқан әйелдерде анықталған. Бұл ауру менопаузаға дейін өте сирек дамиды.
Сүт безінің қатерлі ісігін бастан кешіру: егер қатерлі ісік бір жақтағы сүт безінде дамыса, оның екінші жағында да даму қаупі жоғарылай түседі.
Отбасы тарихы: егер әйел адамның анасы, сіңлісі немесе қызы сүт безінің қатерлі ісігімен ауратын болса, осы әйелде ауру қаупі жоғары болады. егер отбасы мүшелері 40 жасқа дейін осы аурумен ауратын болса, онда ауру қаупі еселей түседі. Осы аурумен басқа да туыстарының ауруы (анасы немесе әкесі жағынан), ауру қаупін жоғарлатады.
Сүт безінің өзгерістері: кейбір әйелдердің сүт безінде, қалыптас тыс жасушалар анықталады. Осындай қалыптан тыс жасушалардың болуы (атипиялық гиперплазия, бөліктік орнықты карцинома), қатерлі ісіктің дамуын жоғарлатады.
Генетикалық өзгерістер: белгілі гендердің өзгерісі, сүт безінің қатерлі ісігінің даму қаупін жоғарлатады. Осындай гендерге BRCA1, BRCA2, және т.б. жатады. дәрігер осындай гендердің өзгерісі анықталған әйелдерге, ауру қаупін төмендет үшін және ауру дамыса әйелдің жағдайын жақсарту үшін, тиімді жолдарды көрсете алады.
Репродуктивті және менструалды тарихы:
Егер әйел өзінің бірінші баласын неғұрлым кеш босанса, сүт безінің қатерлі ісігінің дамуы жоғарылайды.
Менструалды кезеңі 12 жасқа дейін пайда болса, сүт безінің қатерлі ісігінің дамуы жоғарылайды.
Менопауза 55 жастан кейін болса, қатерлі ісіктің дамуы жоғары болады.
Балалары болмаған әйелдерде де қатерлі ісіктің дамуы жоғары болады.
Эстроген және прогестин сияқты гормон алмастырушы препараттарды қолдану қатерлі ісіктің дамуын жоғарлатады.
Аборт жасау мен түсік тастаудың сүт безінің қатерлі ісігіне ешқандай қатысы жоқ екені, арнайы зерттеулер барысында дәлелденді.
Нәсілі: Сүт безінің қатерлі ісігі ақ нәсілді әйелдерде, афроамерикандықтар мен латынамерикандықтарға қарағанда жиі кездесетіні анықталды.
Кеуде торының радиациялық терапиясы: Кеуде торына (сүт бездеріне де) радиациялық терапия жасалынған әйелдер, әсіресе 30 жасқа дейін, қатерлі ісікке шалдығу қаупі жоғары. Бұлардың қатарына Ходжкиндік лимфомаға бағытталған сәулелік терапия қабылдаған әйелдерде жатады. әйелдердің сәулелік терапияны неғұрлым ерте жасында қабылдайтын болса, қатерлі ісікке шалдығу қаупі соғұрлым жоғары болады
Сүт безінің тығыздығы: сүт безі тіні майлы немесе тығыз болуы мүмкін. егде жастағы әйелдерде маммограммада (сүт безінің рентгенограммасы) сүт безінің тығызданғаны анықталса, қатерлі ісік дамуы жоғары топқа жатқызылады.
ДЭС (диэтилстилбэтрол) қабылдау: ДЭС АҚШ-та 1940 пен 1971 жылдар аралығында жүкті әйелдерге ұсынылған. (Қазіргі таңда бұл препарат жүкті әйелдерге тағайындалмайды.) жүктілік кезінде ДЭС қабылдаған әйелдерде қатерлі ісіктің даму қаупі айтарлықтай жоғары болмайды.
Менапаузадан кейінге семіздік: менапаузадан кейін қатерлі ісікпен ауру қаупі, толық әйелдерде, арықтарға қарағанда жоғары болады.
Дене белсенділігінің жеткіліксіздігі: Дене белсенділігі аз әйелдерде, сүт безінің қатерлі ісігімен ауру қаупі жоғары болады. дене шынықтырумен көп айналысса ол алдымен семіздіктің алдын алады, сонымен қатар сүт безінің қатерлі ісігінің де даму қаупін азайтады.
Алкагольды қабылдау: зерттеулер барысында алкагольды көп қабылдайтын әйелдердің сүт безінің қатерлі ісігімен ауру қаупі жоғары болатыны анықталған.
басқа да мүмкін болатын қауіп факторлары зерттеліп жатыр. Ғалымдар диетаның, дене белсенділігінің, және генетикалық факторлардың ауруға деген қатысын зерттеп жатыр. Сонымен қатар айналадағы заттардың сүт безі қатерлі ісігінің дамуына қандай қатысы бар екені анықталып жатыр. Қауіп факторларының көбісінен құтылуға болады. ал отбасы тарихында сүт безі қатерлі ісігінің болуы сияқты факторлардан құтылуға болмайды. Әйелдер егер белгілі факторлардан аулақ болып, сақтанып жүрсе, қатерлі ісікпен ауру қаупі кішкене болсын төмендейді.
Сонымен қатар қауіп қатер факторлары жоғары болып тұратын әйелдердің, сүт безі қатерлі ісігімен ауырмайтын кездері де кездеседі. Ал қатерлі ісікке шалдыққан әйелдердің отбасы тарихында бұл аурудың кездеспеген кездері де болған.
Егер сіз өзіңізді қауіп факторы жоғары топқа жататыныңыз жайлы ойласаңыз, бұл жайында дәрігерден кеңес алыңыз. Дәрігер сізге аурудың қаупін азайту жайында тиімді жолдарды ұсынып, тұрақты зерттеу жоспарын тағайындайды.
Сүт безіқатерлі ісігіне бағытталған скрининг, оның симптомдары пайда болмай анықтауда пайдалы болады. Скрининг ауруды бастапқы сатысында анықта,п, оны емдеуде маңызды рөл атқарады. Қатерлі ісікті неғұрлым бастапқы сатысында анықтаса, оның емінің тиімділігі соғұрлым жоғары болады.
Дәрігеріңіз сізге қатерлі ісікті анықтау мақсатында келесі скринингтік тесттерді ұсына алады:
· Скринингтік маммограмма
Сүт безін клиникалық тексеру
Сүт безін өз бетінше тексеру
Сіз дәрігеріңізден сүт безі қатерлі ісігіне тексерісті қай уақытта бастап, қанша уақыт аралығында келіп тұруды сұрауыңыз қажет.
Скринингтік маммограмма
Сүт безі қатерлі ісігін ерте сатысында анықтау үшін келесі нәрселер ұсынылады:
40 немесе одан жоғары жастағы әйелдер үшін әр 1-2 жыл сайын маммографиядан өтіп тұруы қажет. Маммограмма – бұл рентген сәулесі көмегімен жасалынатын сүт безінің кескіні.
40-тан жас, ауру даму қаупі жоғары топқа жататын әйелдер дәрігерге қаралып, тексерісті қашан және қанша уақыт аралығында өтіп тұруы жайлы кеңес алуы қажет.
ісікті қолға сезілместен бұрын, кескіндегі тығыздалу арқылы анықтауға болады. Бұл әдіс арқылы сіз кальцийдің кішкентай бөлшектерінен тұратын кластерлерді де анықтай аласыз. Бұл бөлшектер микрокальцификаттар деп аталады.тығыздықтар және ұсақ бөлшектер қатерлі ісіктің белгілері немесе ісікалды жасушалары болуы мүмкін. қатерлі ісікті анықтау үшін тағы да зерттеулер қажет болады. Егер маммограммада қалыптан тыс жасушалар анықталса, қосымша рентгендік зерттеулер тағайындалуы мүмкін. Сонымен қатар биопсияда қажет болуы мүмкін. Биопсия – қатерлі ісікті анықтауда жалғыз сенімді әдіс болып табылады. («Диагноз» бөлімінде биопсия жайлы толық ақпарат ала аласыз.)
Маммография қатерлі ісікті ерте кезеңінде анықтаудағы дәрігерлердің таптырмас құралы болып табылады. Бірақ маммографияда да қателіктер кездеседі:
Маммография қатерлі ісіктерді кейде көзден жіберіп алады (нәтижесі «жалған теріс» деп аталады)
Маммография кескінде кейбір түзілістерді көрсетеді, бірақ олар тексеріс барысында қатерлі ісік болмай шығады. (нәтижесі «жалған оң» деп аталады)
Тез өсетін ісіктер маммограммада анықталмай тұрып, тез арада басқа мүшелер мен тіндерге тарылып кетеді.
Маммографияда радиацияаның өте төмен дозасы қолданылады. Осыдан туатын зиянды әсерлердің көлемі өте кішкентай болады, бірақ кейбір жағдайларда бұларда ыңғайсыздықтарға алып келуі мүмкін. бірақ зиянына қарағанда пайдасы көбірек тиеді. Рентгендік тексеріс керек жағдайда, міндетті түрде дәрігерлермен ақылдасу қажет. Сонымен қатар кескінде қажет болмайтын басқа мүшелерді арнайы қорғау киімдерімен жабуды сұрау керек.
Сүт безін клиникалық тексеру
Сүт безін клиникалық тексеруді, оның жалпы жағдайын тексеруден бастайды. Тексеріп жатқан адамнан оның қолдарын көтеруді, түсіруді немесе қолдарын төмен қысып ұстауды сұрауы мүмкін.
маманы оң және сол жақ сүт бездерінің көлемі және пішіні бойынша айырмашылықтарын анықтайды. Сүт безінің терісін бөртпелерге, тереңдеген аймақтарға және басқа да қалыптан тыс заттарға тексереді. Емшекті қысу арқылы ішіндегі сұйықтықтың бар-жоғын тексереді. Саусақтың ұштары арқылы медицина маманы сүт безін, қолтық және бұғана асты аймақтарымен қоса, бүкіл жерінен тексеріп шығады. Тығыздықтардың көлемі бұршақ тәріздес болғанда ғана оларды қолмен сезуге болады. сүт бездерін тексеруді кезекпен жүргізу қажет. сонымен қатар медициналық қызметкер жақын маңда орналасқан лимфа түйіндерін де тексеріп өтеді. Сүт безін клиникалық тексеру бар жоғы 10 минутты алады.
безін өз бетінше тексеру
Сіз сүт безіңіздегі әртүрлі өзгерістерді, өз бетіңізбен тексеру кезінде де анықтай аласыз. Бірақ өзгерістердің пайда болуы жасқа, менструалды циклға, жүктілікке, менапаузаға және гормондық, жүктілікке қарсы препараттарды қабылдауға байланысты болуын естен шығармау керек. бездері қалыптыда тегіс емес, бұдырлы болады. Сонымен қатар сүт бездері менструалды цикл басталар алдында және менструалды цикл кезінде қатайып, ісініп кетеді.
Егер тексеру барысында өзгешеліктер байқасаңыз, дереу дәрігерге хабарласыңыз.
безін өз бетінше тексеру, тұрақты жүргізілетін скринингтік маммографияны және клиникалық тексеруді алмастыра алмайды.
Симптомдар.Сүт безі қатерлі ісігінің келесі симптомдары байқалуы мүмкін:
Сүт безінің өзгерістері
Сүт безінің немесе оның маңындағы тіндердің тығыздалуы
Сүт безі ұшының қатаюы
Сырт көзге қараған кездегі өзгерістері
Сүт безінің пішіні мен көлемінің өзгерістері
Сүт безінің ұшы ішіне еніп кеткен болады
Сүт безінің терісі, ұшы және ареоласы қабыршақтанып, қызарып және ісіп кетеді. Оның бетіндегі тыртықтарға байланысты, сыртқы пішіні апельсинге ұқсас болады.
Сүт безінің қалыптыда болмайтын бөліністері
Сүт безі қатерлі ісігі бастапқы кезеңдерінде ешқандай ауыртпашылықты тудырмайды. Бірақ оған қарамастан әйелдер, ыңғайсыздықты сезінген жағдайда бірден дәрігерге қаралуы тиіс. көбінесе симптомдардың көбісі қатерлі ісікке байланысты болмайды. Оған басқа да аурулар себеп болуы мүмкін. симптомдар неге байланысты пайда болғанын тексеру барысында дәрігер сізге айтып беретін болады.
Диагнозы
Егер сізде қатерлі ісікке тән симптомдар немесе скринингтік тексерудің нәтижелері болса, дәрігеріңіз бұның шынымен қатерлі ісік пе, әлде басқа ауру ма екенін анықтауы керек. Дәрігер сізге өміріңіздің тарихы немесе отбасыңыздың тарихы жайлы сұрауы мүмкін. Сізге медициналық тексерісті немесе маммография сияқты кескін беретін зерттеуді тағайындауы мүмкін. бұл зерттеулер көзге көрінбейтін сүт безі ішілік тіндердің суретін береді. Осылардан кейін дәрігер сізге қатерлі ісік жасушаларын анықтау мақсатында биопсия сияқты соңғы бақылау зерттеуін тағайындауы мүмкін.
Сүт безін клиникалық зерттеу
қызметкері әр сүт безін тығыздықтар мен өзгерістерге ұстап тексереді. Егер тығыздықтар байқалса, дәрігер оның пішінін, өлшемін, құрылымын анықтайды. Сонымен қатар дәрігер тығыздықтың қозғалысын да анықтайды. Қатерсіз ісіктерді қатерлі ісіктерден тығыздығы бойынша ажыратуға болады. Жұмсақ, тегіс, домалақ келген және қозғалмалы тығыздықтар қатерсіз ісіктерге тән болады. Қатты, пішінсіз, сүт безімен жабысып өскен тығыздықтар қатерлі ісіктерге тән сипат.
Диагностикалық маммография
маммография сүт безінің рентгенологиялық көрінісі болып табылады. Оның көмегімен скринингтік маммограммада ерекше көрінген аймақтардың нақты кескінін көруге болады. Бұл әдісті дәрігер сүт безіндегі өзгерістерді, тығыздықты, ауруды, үлкеюді, бөліністерді, пішіні мен көлемін анықтау үшін қолданады. Диагностикалық маммограмманың көмегімен нақты бір бөлігін зерттеуге болады. Бұл әдіс скринингтік маммографияға қараған нақты әрі тиімді әдіс болып табылады.
құрылғы, адам құлағы ести алмайтын дауыс толқындарын жібереді. Толқындар тіндермен шағылысады. Жаңғырықтарды қолданып, компьютер кескін түсіреді. Дәрігеріңіз кескіндерді монитордан көреді. Киста – бұл, сұйықтыққа толған қапшық. Олар онкологиялық ауруларға жатпайды. Бірақ қатты тығыздық, қатерлі ісік болуы мүмкін. Зерттеу аяқталғаннан кейін, дәрігер кескінді сақтап қояды немесе қағазға түсіреді. Бұл зерттеу әдісін маммограммамен бірге жүргізуге болады.
Магнитті резонанс арқылы түсірген кескін
Ядерлі-магнитті резонанс (ЯМР) – бұл компьютермен байланыста болатын мықты магнитті қолдану арқылы жасалатын зерттеу әдісі. ЯМР сүт безінің нақты кескінін бере алады. алынған кескіндерді мониторда немесе пленкада көруге болады. ЯМР –ны маммограммамен бірге жүргізуге болады.
Дәрігер сізді биопсия алу мақсатында хирургке немесе арнайы маманға жолдауы мүмкін. сүт безінен қатерлі ісік жасушаларын анықтау үшін, сұйықтық немесе тіннің кескіні алынады.
Клиникалық зерттеу барысында анықталмайтын кейбір күдікті аймақтар маммограммада көрінуі мүмкін. Дәрігерлер кескін беретін зерттеу әдістерін, алынып тасталатын тіннің ошағын көру үшін қолданады. Бұндай әдістерге УДЗ және стереотактикалық биопсия жатады.
Дәрігерлер сүт безінен тінді бірнеше тәсілдер бойынша алады:
Жіңішке инемен жасалатын аспирация: Дәрігер кеудедегі түзілістің ішіндегі сұйықтықты алып тастау үшін жіңішке инені қолданады. Егер сұйықтықта күдікті жасушалар анықталса, патологоанатом оны лабораторияда микроскоппен қатерлі ісіктерге зерттейді. Егер сұйықтық таза болса, оны микроскоппен зерттеу қажет болмайды.
Терең биопсия: Дәрігер кеудеден тіннің бөлігін алу үшін үлкен инені қолданады. Патологоанатом қатерлі ісік жасушаларына зерттеу жүргізеді. Бұл әдіс пункциялық биопсия деп те аталады.
Хирургиялық биопсия: Хирург тіннің кесіндісін алады. Патологоанатом оны қатерлі ісік жасушаларына тексереді
Инцизионды биопсия жасаған кезде тығыз немесе қалыптан тыс аймақтардан тіннің кесіндісін алады.
Эксцизионды биопсия барысында зерттеу үшін тығыздалған жерді түгелімен алып тастайды.
Тіннің кесіндісінде қатерлі ісік жасушалары табылған жағдайда патологоанатом оның қай түрге жататын сипаттап бере алады. Сүт безі қатерлі ісігінің ең көп таралған түрі – түтіктердің эпителийінен дамыған карцинома. Бөлікті карцинома деген – қатерлі ісіктің басқа түрі. Бұл жағдайда қалыптан тыс жасушалар бөліктерде анықталады.
Қосымша зерттеулер
Егер қатерлі ісік диагнозы қойылса, дәрігер сүт безінен алынған тінді қосымша зерттеулерге жібере алады. Бұл зерттеу әдістері дәрігерге қатерлі ісік жайында көп ақпарат алуға және дұрыс ем тағайындауға көмектесе алады.
Гормондардың рецепторларына арналған тесттер: Бұл тест тіндердің нақты гормондарға арналған рецепторларын анықтайды. Бұл тіндердің өсуі үшін арнайы гормондарды талап етеді (эстроген және прогестерон).
АЭӨФ2 тесті: Бұл тест, тінде адамның эпидермальды өму факторы-2 деп аталатын нәруыздың бар жоғын немесе АЭӨФ2 генін көрсететін әдіс. Бұл нәруыздың немесе геннің көп болуы сүт безі қатерлі ісігінің қайталап пайда болу мүмкіндігін жоғарлатады.
Кезеңдерін анықтау
Ауруды емдеу үшін дәрігер оның кезеңін білуі тиіс. ауру кезеңі ісіктің көлемі мен басқа мүшелерге таралу дәрежесіне байланысты анықталады. Кезеңін анықтау үшін рентгенологиялық немесе лабораториялық зерттеулер қажет болуы мүмкін. Бұл әдістер ісіктің басқа мүшелерге таралу дәрежесін көрсете алады. Сүт безі қатерлі ісігі ең жиі қолтық лимфа (аксиллярлы лимфа түйіндері) түйіндеріне таралады (метастаздану). Жиі аурудың кезеңін сүт безіне және қолтық лимфа түйіндеріне жасалынған операциядан кейін ғана анықтауға болады.
Сүт безі қатерлі ісігінің кезеңдері: 0 кезең – орнықты карцинома .
Лобулярлы (бөлікті) орнықты карцинома (ЛОК): Қалыптан тыс жасушалар бездің бөліктерінің шырышты қабатында табылады. ЛОК инвазивті қатерлі ісікке өте сирек жағдайда айналады. Бірақ ЛОК-тың бір жақ сүт безінде табылуы, оның екінші жағына да пайда болу қаупін жоғарлатады.
Түтік эпителийлерінің орнықты карциномасы (ТЭОК): Қалыптан тыс жасушалар түтіктердің эпителийінде табылады. ТЭОК-ты түтік ішілік карцинома деп те атайды. Қалыптан тыс жасушалар түтіктен сыртқа шығып кетпейді. ТЭОК анықталған жағдайда ем қолданбаса ол инвазивті қатерлі ісікке айналып кетеді.
Келесі кезең – түтік эпителийлерінің орнықты карциномасы. I кезең инвазивті сүт безі қатерлі ісігінің ерте кезеңі болып табылады. Ісіктің кесіндідегі өлшемі 2 см-ден аспайтын болады. Қатерлі ісік жасушалары сүт безінен тыс мүшелерге таралып кетпеген.
Келесі кезеңі ол қатерлі ісік жасушаларының түтіктен тыс таралып кеткендігі жайлы айтады. Қатерлі ісік жасушалары сүт безінің жанындағы тіндерге таралған болады.
II кезең келесі сипаттарға ие болады.
Сүт безіндегі ісік 2 сантиметрден үлкен болмайды. Қатерлі ісік қолтық лимфа түйіндеріне таралған болады.
Ісіктің өлшемі 2-5 см аралығында болады. Қатерлі ісік қолтық лимфа түйіндеріне таралуы мүмкін.
Ісіктің өлшемі 5 см-ден үлкен болады. Қатерлі ісік қолтық лимфа түйіндерінде анықталмайды.
III кезеңінде ісіктің өлшемі үлкен болады, бірақ ол жақын маңдағы лимфа түйіндерінде анықталмайды. Бұл жергілікті дамыған қатерлі ісік. III A кезеңі – келесі сипаттарға ие болады:
Ісік 5 см-ден кіші болады. Қатерлі ісік қолтық лимфа түйіндеріне және басқа да құрылымдарға таралған болады.
Ісік 5 см-ден үлкен болады. Қатерлі ісік қолтық лимфа түйіндеріне таралған.
III B кезеңі келесі сипаттарға ие болады:
Ісік кеуде торына немесе кеуде терісіне өсіп кетеді.
Ісік кеудеден алыс лимфа түйіндеріне таралады.
Сүт безінің қабынған қатерлі ісігі IIIBкезеңінің сирек кездесетін түрі болып табылады. Сүт безі үлкен және ісінген болып келеді, себебі қатерлі ісік жасушалары кеуде терісіндегі лимфа тамырларын бітеп тастайды.
III C кезеңде ісіктің өлшемі әртүрлі болады. Оның басқа мүшелерге таралуы мынандай көрініске ие болады:
Қатерлі ісік қолтық және кеудеден тыс лимфа түйіндеріне таралған болады.
Қатерлі ісік бұғана асты және бұғана үсті лимфа түйіндеріне таралған болады.
IV кезең – бұл алыс жатқан мүшелерге таралған (метастазданған) қатерлі ісік.
Қайталанушы қатерлі ісік – бұл қатерлі ісіктің көрінбей, бірақ бірнеше уақыттан кейін қайта пайда болатын түрі. Ол сүт безінде немесе кеуде торының басқа жерлерінде қайталанып шығуы мүмкін. Сонымен қатар ол сүйекте, бауырда, өкпеде немесе дененің кез-келген жерінде пайда бола алады.
Емі
Емді тағайындау үшін алдымен аурудың кезеңін білу керек. Сүт безі қатерлі ісігімен ауырған әйел адамдар, өздеріне тағайындалатын емге ат салысады. Олар үшін, өз аурулары жайлы және оның емі жайлы көбірек білген маңызды. Көп әйелдерге сүт безі қатерлі ісігі жайлы артық мәлімет алған пайдалы болып келеді. Қатерлі ісік диагнозы қойылғаннан кейін әйел адамдар шок пен стресс жағдайына түсіп, өздерін мазалап жүрген сұрақтарды қоя алмайтындай дәрежеге жетеді. Дәрігерге бармастан бұрын керек деген сұрақтарды қағазға жазып қою, өте үлкен көмек береді. Айтылған мәліметтерді оңай есте сақтау үшін, пациент керекті нәрселерді қағазға жазып не болмаса дәрігердің рұқсатымен диктафонға жазып қоюына болады. кейбір пациенттер өзімен бірге туысқандарын алып кіргенді жөн санайды. Сұрақтардың барлығы бір мезеттен қою міндет емес, себебі барлық сұрақтар жауаптарды кейін дәрігерден немесе медбикеден сұрауға уақыт жетерліктей болады.
сізді мамандарға жолдай алады, ал егер жолдамаса, өзіңіз дәрігерден сұрасаңыз болады. Сүт безі қатерлі ісігін емдейтін мамандарға хирургтар, дәрігер-онкологтар және онколог-радиологтар жатады. Бұлармен қатар сізді пластикалық хирургке де жолдауға болады.
Емдеу әдістері
Әйелдердің сүт безі қатерлі ісігін емдеудің бірнеше әдістері бар. Оларға хирургиялық операция, сәулелік терапия, химиотерапия, гормондық терапия және биологиялық терапия жатады. Көбінесе бұлардың біріккен түрдегі емі тағайындалады.
Дәрігер сізге емнің түрі және одан күтілетін нәтижелер жайлы толық ақпарат бере алады. сіз бұл ем шараларының күнделікті өміріңізге қалай әсер ететіні жайлы білгіңіз келетін шығар. Ем барысында және емнен кейін түріңіз қандай болатынында білгіңіз келер. Осылардың барлығы жайлы дәрігермен ақылдасу барысында, бірігіп отырып ем жоспарын тағайындап, денсаулығыңызға қарай ем ала аласыз.
Қатерлі ісіктің емі жергілікті және жүйелі түрде жүргізіледі:
Жергілікті ем: Жергілікті емге хирургиялық операция және сәулелік терапия жатады. Бұлардың нақты мақсаты сүт безіндегі ісікті жою болып табылады. Егер қатерлі ісік басқа мүшелерге таралған болса, жергілікті ем бұл аурудың бастапқы пайда болған орнын бақылауда ұстау үшін тағайындалды.
Жүйелі ем: Жүйелі емге химиотерапия, гормондық терапия және биологиялық терапия жатады. Бұл емдердің мақсаты қан арқылы ағзаға түсіп, денеге таралған қатерлі ісік жасушаларын жою болып табылады. Кейбір әйелдерге жүйелі емді, операция және сәулелік терапия алдында, ісіктің көлемін кішірейту мақсатында тағайындайды. Басқа жағдайларды жүйелі терапияны операциядан және сәулелік терапиядан кейін, қайталанып шықпауы үшін тағайындайды. Сонымен қатар жүйелі терапия қатерлі ісіктің басқа мүшелерге тарылып кеткен кезінде де жүргізіледі.
Қатерлі ісікті емдеу барысында сау жасушалар да зақымданатындықтан, жағымсыз әсерлері айтарлықтай көзге көрінеді. Олар емнің түріне және көлеміне байланысты болады. Жағымсыз әсерлер әр әйелде әртүрлі көрінеді және емдеу барысында өзгеріп отырады.
Хирургиялық ем
Хирургиялық ем сүт безі қатерлі ісігінің ең тиімді емі болып табылады. Операцияның бірнеше түрлері бар. Дәрігер әр қайсысы жайлы толық ақпарат беріп, олардан күтілетін нәтижелерді айтып, және операцияның сыртқы келбетіңізге қалай әсер ететіні жайлы түсіндіріп береді:
Сүт безін сақтап қалатын операция: Бұл операцияның мақсаты сүт безіне тиіспестен қатерлі ісікті алып тастау болып табылады. Ол тағы сегментарлы мастэктомия және бөлікті матэктомия деп те аталады. Кейде эксцизионды биопсияны да сүт безі қатерлі ісігін алып тастау операциясына жатқызуға болады, себебі бұнда дәрігер тығыз аймақтардың барлығын кесіп алады.
Хирург жиі қолтық лимфа түйіндерінде алып тастайды. Ол үшін жеке тілік жасалады. Бұл процедураны аксиллярлы лимфа түйіндерін кесу деп атайды. Осы арқылы қатерлі ісік жасушаларының лимфа жүйесінде бар жоғын айта аламыз. Сүт безін сақтап қалатын операциядан кейін, әйелдерге сәулелі терапия тағайындалады. Бұл әдіс арқылы қалып қалған қатерлі ісік жасушалары жойылады.
Мастэктомия: Мастэктоимя деп – сүт безін алып тастауды айтады. Көбінесе хирург бұнымен қоса қолтық лимфа түйіндерін де алып тастайды. Кейбір әйелдерге операциядан кейін сәулелі терапия жүргізеді.
Зерттеулер барысында сүт безін сақтап қалатын операция және І, ІІ кезеңдегі сүт безі қатерлі ісігі үшін жасалынған мастэктомиядан кейін өмір сүру көрсеткіші бірдей екені дәлелденген.
Лимфа түйіндерінің шолғыншы биопсиясы лимфа түйіндеріндегі қатерлі ісік жасушаларын анықтаудағы жаңа әдіс болып табылады. Хирург жанама әсерлерді азайту мақсатында, лимфа түйіндерін барынша аз мөлшерде алып тастауға тырысады. (Қатерлі ісік жасушалары қолтық лимфа түйіндерінде анықталса, оларды түгелімен алып тастайды.)
Сіз сүт безін қайта қалпына келтіре аласыз. Ол үшін пластикалық операцияның көмегі қажет болады. Оны мастэктомиямен бірге немесе одан кейін жасауға болады. Қайта қалпына келтіру операциясың жасату ойыңызда болса, мастэктомиядан бұрын хирургпен ақылдасқаныңыз жөн.
кейінгі сауығу уақыты әр әйел үшін әртүрлі болып келеді. Операция әйелге ауыр және қиын тиеді. Дәрі-дәрмектердің көмегімен ауруды жоюға болады. Ол үшін дәрігермен немесе медбикемен, операциядан бұрын ауру сезімін басу үшін тағайындалатын дәрілер туралы ақылдасуға болады. Ал операциядан кейін ауру сезімі жойылмаса, дәрігеріңіз дәрілерді қайта қарастыра алады. Операцияның инфекция түсумен, қан кетулермен немесе басқа да жағымсыз нәрселермен асқынуы мүмкін. егер осындай асқынулар байқалса дереу дәрігерге хабарласқаныңыз жөн.
Сүт безін алып тастаған кезде тепе-теңдікті сақтау қабілетіңіз нашарлауы мүмкін. Егер операцияға дейін сүт бездеріңіз үлкен болса, онда тепе-теңдік сақтау қиындай түседі. Тепе-теңдіктің бұзылу мәселе мойынға және арқаға ауыр тиеді. Сонымен қатар операциядан кейінгі жердің терісі қатайып қалуы мүмкін. Қол және иық бұлшық еттері әлсіреп қалуы мүмкін. Бұл ыңғайсыздықтар уақыт өте өздігінен жоғалады. Осы ыңғайсыздықтарды жою үшін дәрігер, физиотерапевт немесе медбике бірнеше жаттығуларды көрсете алады. жеңіл жаттығуларды операциядан кейін бір-екі күннен кейін жасап бастауға болады.
қатар операция барысында нерв талшықтары да зақымдалуы мүмкін. Зақымдалған жағдайда сіз кеудеңіздегі, қолтығыңыздағы, иық және білектеріңіздегі шаншу мен қимылсыздықты сезінесіз. Бұл сезімдер бірнеше апта немесе айдан кейін өздігінен кетіп қалады. Алайда кейбір әйелдерде бұл сезімдер сақталып қалады. Қолтық лимфа түйіндерін алып тастау лимфаның ағымына әсер етеді. Олар тұрып қалып қолда, білезікте ісінулерді тудыруы мүмкін. Бұл ісінулер лимфэдема деп аталады. Лимфэдема операциядан кейін бірден немесе айлар,жылдар өткеннен кейін дамуы мүмкін.
Сіз үшін операция жасалынған жақтағы қол мен білезікті өмір бойы қорғау өте маңызды болып табылады:
Қол мен білезікті жауып тұратын киімдер тығыз жабыспауы керек
Сөмке немесе дорбаны басқа қолда ұстау керек
Қолтықтығы түктерді қырған кезде, жаралардың пайда болу қаупін азайту үшін электрқырғышты қолданған жөн
Қан қысымын өлшеуді, ине салуды, қан анализі үшін қанды басқа қолдан алу қажет
Өте күшті жуғыш заттарды қолданғанда және бақшада жұмыс істегенде қолыңызға қолғап кию қажет
Маникюрді өте ұқыпты жасау керек
Зақымдалған аймақтағы қолды күйіктерден және күнге күюден сақтау керек
Қолыңыздағы кез-келген жарақаттарды, тіліктерді және жәндіктердің шаққан жерлерін дереу дәрігерге қаратуыңыз қажет. Егер қолыңыз жарақаттанған болса, ісінген болса, немесе қызарып, қызуы көтеріліп кетсе бірден дәрігерге баруыңыз керек.
дамыған жағдайда, дәрігер сіз қолыңызды барынша көп уақытқа жоғары көтеріп тұруыңызды сұрауы мүмкін. Ол сізге көмектесетін жаттығуларды да ұсына алады. Лимфэдемасы бар әйелдер лимфа ағысын жақсарту мақсатында қолдары эластикалық киімдерді киіп алады. Сізге бұлардан басқа дәрі-дәрмектер, мануалды лимфодренаж (сипап-сылау) немесе қолды жайлап қысатын құрылғылар да көмектесе алады. бұларды орындау үшін сізді физиотерапевтке немеме басқа да мамандарға жолдауы мүмкін.
Сәулелі терапия
Сәулелі терапияда (радиотерапия деп те аталады) қатерлі ісік жасушаларын жою үшін жоғары қуатты электрлік сәулелерін қолданады. Әйелдердің көбіне сәулелі терапияны сүт безін сақтап қалатын операциядан кейін тағайындайды. Ал кейбір әйелдерге сәулелі терапияны мастэктомиядан кейін тағайындайды. Аурудың емі ісіктің өлшеміне және басқа да жағдайларынан байланысты болады. радиацияның әсерінен, кеудеде қалып қалған қатерлі ісік жасушалары жойылып кетеді.
Кейбір пациенттерге ісіктің өлшемін азайту мақсатында, сәулелі терапияны операциядан бұрын жүргізеді. Дәрігерлер бұл әдіске қиын алынатын және үлкен мөлшерлі ісікке операция жасайтын кезде жүгінеді. Пациенттердің операциядан бұрын химиотерапия және гормондық терапияға жүгінетін кездері де болады.
Дәрігерлер пациенттер үшін сәулелі терапияның екі түрін қолдана алады. кейбір кезде пациенттерге екі түрін бірдей қолданады:
Сыртқы сәулелену: радиация үлкен құрылғы арқылы ағзаның сыртынан әсер етеді. Бұндай емді әйелдер ауруханаларда және емханаларда қабылдай алады. әйелдерге бұл ем аптасына 5 рет бірнеше апта бойы жүргізіледі.
Ішкі сәулелену (имплантациялық радиация): Радиоактивті жіңішке түтіктер (импланттар) тікелей сүт безіне енгізіледі. Импланттар орнында бірнеше күн бойы тұрады. Ауруханадан шығар алдын дәрігер имплантты алып тастайды.
Жанама әсері радиацияның дозасына, және қай мүшені емдеп жатқанына байланысты болады.
Ең жиі байқалатын жанама әсерлер – жергілікті жердің қызаруы, құрғауы, қышуы болып табылады. Емшектер ауыр және қатайған болып сезіледі. Бұл симптомдар уақыт өте жоғалып кетеді. Ем барысында тері ылғалданып және "сөл бөліп" кетуі мүмкін. егер осы жерге ауа көп түсіп тұрса, ол тез жазылады.
немесе басқа да тығыз жанысып тұратын киімдер терімен үйкелісіп, ауру сезімін тудыруы мүмкін. Емнен кейін сіз мақтадан жасалған киімдерді кисеңіз дұрыс болады. теріні өте нәзік күтуде, емнің бір бөлігі болып табылады. Дезодорант, жақпа майларын немесе ласьондарды қолданбастан бұрын дәрігермен кеңескеніңіз жөн болады. Радиотерапияның бұл жанама әсерлері өздігінен қайтып кетеді. Ем аяқталған сәттен бастап, тері бұрынғы қалпына келе бастайды. Сонда да терінің кейбір бұзылыстары ұзақ уақытқа дейін сақталуы мүмкін.
Радиотерапия қабылдап жүрген уақытта сіз қатты шаршағыштық сезімін сезесіз, бұл сезім емнің соңғы апталарында бұрынғыдан қатты күшейе түседі. Дем алу әрине пайдалы, бірақ дәрігерлер белсенді болуға кеңестік береді.
Сәулелі терапияның жанама әсерлері үлкен ыңғайсыздық тудырғанға қарамастан, дәрігер оларды толықтай бақылауда ұстай алады.
Химиотерапия
Химиотерапияда қатерлі ісікке қарсы препараттар қолданылады. Сүт безі қатерлі ісігін емдеу барысында дәрілік заттардың бірлескен түрін қолданады. Дәрілік заттар таблетка түрінде ішке немесе көк тамыр ішіне тағайындалуы мүмкін. Екі жағдайда да дәрі қанға түсіп, бүкіл ағзаға тарайды.
Сүт безі қатерлі ісігімен ауратын әйел адамдар химиотерапияны емханада, дәрігердің бөлмесінде немесе үйінде де қабылдай алады. Ал кейбір пациенттер үшін емді ауруханаға қабылдаған дұрыс болып саналады.
Жанама әсерлері негізі дәрілік затқа және оның дозасына тәуелді болып келеді. Дәрілер қатерлі ісік жасушасына және тез бөлуге қабілетті жасушаларға әсер етеді:
Қан жасушалары: Бұл жасушалар инфекциялармен күреседі, қан ұюына қатысады және оттегіні бүкіл ағзаға тасымалдайды. Дәрілердің бұл жасушаларға әсер еткен кезінде, науқастар инфекцияларды жұқтыру қаупі жоғарылап, жарақаттарға оңай шалдығып, әлсіздік пен шаршағыштықты сезінеді. Химиотерапиядан кейін бірнеше жыл өткеннен кейін әйел адамдардың кейбіреуі лейкемияға шалдығады (қанның қатерлі ісігі).
Шаш түбірі жасушалары: Химиотерапия шаштың түсуіне алып келеді. Шаш қайтадан өсіп шығады, бірақ түсі мен құрылымы басқа болуы мүмкін.
Ас қорыту жолдарының шырышты қабатының жасушалары: Химиотерапия тәбеттің төмендеуіне, жүрек айнуға, құсуға, іш өтуге немесе ерін мен ауыздың жаралануына алып келуі мүмкін.
Дәрігеріңіз бұл жанама әсерлерді бақылауда ұстаудың жолдарын көрсете алады. Сүт безі қатерлі ісігіне қарсы дәрілер әйел адамның аяқ-қолдарының шаншуы мен ұйып қалуына алып келуі мүмкін. Бұлар ем тоқтатылғаннан кейін жоғалып кетеді. Ал кейбір жанама әсерлер сақталып қалуы мүмкін. Қатерлі ісікке қарсы дәрілер кейбір әйелдердің жүрегіне теріс әсер етуі мүмкін.
ісікке қарсы препараттардың кейбіреуі аналық безге теріс әсер етеді. Соның әсерінен олардың гормон өндіру қызметі төмендейді. Менопаузаның симптомдары пайда болады. Олар қынаптың құрғауы мен толысуына алып келеді. Менструациялар тұрақсыз болады немесе мүлдем тоқтап қалады. Әйелдердің кейбіреуі бала көтере алмай да қалуы мүмкін. 35 жастан асқан әйелдер үшін, бала көтере алмау қайтымсыз нәрсе болып қалады.
Ал басқа жағынан қарайтын болса, әйелдердің көбісі ем барысында бала көтере алу қабілетін сақтап, емнен кейін жүкті де болып жатады. химиотерапияның туылмаған балаға әсері әлі нақты анықталмаған. Егер жүкті болу ойыңызда болса, ем басталмастан бұрын дәрігеріңізбен кеңесіп алғаныңыз жөн болады.
Гормондық терапия
Қатерлі ісіктердің кейбіреуінің өсуі гормондарға тәуелді болады. гормондық терапия қатерлі ісік жасушаларының өсуіне керек гормондардың орындарын алмастырып олардың өсуін тежейді. Бұл гормондар – эстроген және прогестерон. Лабораторлық зерттеу барысында ісіктердің гормондарға арналған рецепторын анықтауға болады. Егер сізде осындай ісік анықталса, сізге гормондық терапия тағайындалуы мүмкін.
Ем барысында хирургиялық немесе дәрілік ем де қолданылады:
Дәрілер: Дәрігеріңіз табиғи гормондарды тежейтін дәрілерді ұсына алады. Осындай дәрілердің бірі – эстрогенді тежейтін тамоксифен болып табылады. Осы дәрінің басқа түрі эстродиолды тежеуге қатысады.
– эстрогеннің бір түрі. Дәрінің бұл түрі ароматазаны тежеуші қасиетке ие болады. Егер сізде менопауза пайда болмаса, дәрігер сізге аналық бездің эстроген өндіру қабілетін тоқтата тұратын препаратты тағайындауы мүмкін.
Хирургиялық операция: Егер менопауза пайда болмаса, сіздің аналық бездеріңізді алып тастау үшін операция жасалуы мүмкін. Олар организмдегі эстрогендердің негізгі өндірушісі болып табылады. Менопауза дамыған әйелдерге бұл операцияның қажеті болмайды. (Менопауза кезінде аналық бездердің эстроген өндіру қабілеті төмендейді).
терапияның жанама әсерері дәрілік затқа және емдеу әдісіне байланысты болады. Гормондық терапияның ең кең таралған дәрісі тамоксифен болып табылады. Негізі тамоксифеннің жанама әсерлері менопауза кезіндегі симптомдарға ұқсас болып келеді. Негізгі көріністері қынаптағы бөліністер мен толысулар болады. Тағы басқа симптомдары тұрақты емес менструалды цикл, бас аурулары, шаршағыштық, құсу, қынаптың құрғауы мен қышуы, ұынап маңы терісінің тітіркенуі мен бөртуі болып табылады. Бұл симптомдар тамоксифен қабылдайтын әйелдердің барлығында пайда бола бермейді.
Тамоксифен қабылдап жүрген әйелдердің жүкті болу мүмкіншіліктері сақталады. Бірақ тамоксифен әлі туылмаған бала үшін қауіпті болып келеді. Егер сіздің менструация циклыңыз әлі тоқтамаған болса, контрацепция әдістері туралы дәрігермен ақылдасуыңыз қажет.
Тамоксифеннің жанама әсерлері аса қиыншылықтарды тудырмайды. Алайды бұл дәрі көк тамырлардың бітеліп қалуына (тромбоз) алып келуі мүмкін. Қанның ұйындылары жиі аяқта немесе өкпе тамырларында орналасады. Әйелдер үшін бұл инсульттің дамуын жоғарлатады.
Тамоксифен жатырдың қатерлі ісігін тудыруы мүмкін. Сол үшін тұрақты түрде кіші жамбас мүшелерін дәрігерге тексертіп тұру қажет. Тексеріс аралығында қалыптан тыс қынаптан қан кетулерді байқасаңыз дереу дәрігерге хабарласыңыз.
аналық безді алып тастағаннан кейін менопауза бірден басталады. Бұның жанама әсерлері табиғи менопаузаға қарағанда қиынырақ болады. Дәрігерлер бұл жанама әсерлерді жою жолдарын сізге ұсына алады.
Биологиялық терапия
Биологиялықтерапия иммундық жүйені күшейту арқылы қатерлі ісікпен күреседі. Иммундық жүйе аурулардан қорғанатын табиғи қорғаушы болып табылады.
ісігі бірнеше дене мүшелеріне таралған әйелдердің кейбіреуі, биологиялық терапияны қабылдап, Херцептином® (трастузумаб) дәрісін алады. Бұл моноклональды антидене. Ол лабораторияды өндіріліп, қатерлі ісікке жабысып қалады.
Херциптинді емшек ісігінің лабораторлық анализінде арнайы нәруыз HER2 көп мөлшерде анықталған жағдайда қабылдайды. HER2 нәруызын тежеу арқылы, дәрі ісіктің өсуін тежейді.
Херцептинді тамыр ішіне тағайындайды, оны науқас өз бетінше немесе химиотерапиямен бірге қабылдайды.
Херцептинді алғаш қабылдаған кезде пайда болатын кең таралған жанама әсері, Дененің қызуы көтерілу мен қалтырау. Кейбір әйелдерде ауру сезімі, әлсіздік, құсу, жүрек айну, іш өту, бас ауру, дем алудың қиындауы мен терінің бөртуі байқалады. Емді қабылдағаннан кейін уақыт өте келе жанама әсерлер жойыла бастайды. Херцептиннің тағы жүректі зақымдауы мүмкін. Бұл жүрек жеткіліксіздігіне әкеледі. Херцептин өкпені де зақымдауы мүмкін. ОЛ өкпенің қиындықтарына әкеліп, дәрігерлік көмекке жүгіндіреді. Сол үшін Херцептинді тағайындамастан бұрын, дәрігер науқастың жүрегі мен өкпесін тексеріп алады. Кейін емнің барысында пациент бақылауда болады.
Кезеңіне байланысты ем тағайындау
Емді аурудың кезеңіне және келесі факторларға байланысты тағайындайды:
Төменде аурудың кезеңіне байланысты қолданылатын еннің түрлері туралы айтылған. Бірақ кейбір пациенттер үшін басқа да емнің түрі тағайындала береді. 0 кезең
0 кезеңдегі қатерлі ісікке лобулярлы (бөлікті) орнықты карцинома (ЛОК) және түтік эпителийлерінің орнықты карциномасы (ТЭОК) жатады:
ЛОК: ЛОК диагнозы қойылған науқастардың көбісіне ем тағайындалмайды. Оның орнына дәрігер сүт безі қатерлі ісігінің белгілерін анықтау мақсатында, науқасты тұрақты тексеруге алады.
Кейбір пациенттер сүт безі қатерлі ісігінің дамуына кедергі жасау үшін тамоксифен қабылдайды. Ал басқалары болса қатерлі ісіктің алдын-алатын көптеген тәжірибелерге қатысады.
Бір жақ сүт безіндегі ЛОК-тың бар болуы, оның екінші жақтағы сүт безінде де пайда болуын арттырады. Әйелдер сирек жағдайда қатерлі ісіктен сақтану мақсатында екі жақ сүт безін алып тастауға келісім береді. Бұл екі жақтың да мастэктомиясын алдын-алу болып табылады. Хирург бұл жағдайда қолтық лимфа түйіндерін алып тастамайды.
ТЭОК: ТЭОК бар әйелдердің көбіне сүт безін сақтап қалатын операцияны сәулелі терапиямен қатар жүргізеді. Кейбір пациенттер тотальды мастэктомияға келісім береді. Қолтық лимфа түйіндері алынып тасталмайды. ТЭОК бар науқас әйелдер тамоксифенді, қатерлі ісіктің инвазивті түрін алдын-алу үшін қабылдайды.
І,ІІ,ІІІА және операцияға көнетін ІІІС кезеңдері
және операцияға көнетін ІІІС кезеңді қатерлі ісігі бар әйелдерге біріккен ем тағайындалады. Кейбір пациенттерге сүт безін сақтап қалатын операция сәулелі терапиямен қатар жүргізіледі. Бұндай таңдау І және ІІ кезеңдегі қатерлі ісіктер үшін тиімді болып келеді. Қалғандары мастэктомияны таңдайды.
Емнің қай түрін таңдамасын, жиі қолтық лимфа түйіндері қоса алып тасталынады. Егер қатерлі ісік 1-,2-қолтық лимфа түйіндерінде анықталса, емшектегі ісіктің көлемі үлкен болса, мастэктомиядан кейін дәрігер сізге сәулелі терапияны ұсынуы мүмкін. Ал қатерлі ісік жасушалары 3-тен көп қолтық лимфа түйіндерінде анықталса, онда мастэктомиядан кейін сәулелі терапияны міндетті түрде жүргізеді.
Сүт безін сақтап қалатын операция немесе мастэктомия арасындағы таңдау келесі факторларға байланысты болады:
Ісіктің өлшемі, орналасуы, кезеңі
Әйелдің сүт безінің үлкендігі
Қатерлі ісіктің арнайы белгілері
Сүт безін сақтап қалатын операцияға әйелдің көзқарасы
Сәулелі терапияға әйелдің көзқарасы
Әйелдің сәулелі терапияны қабылдау үшін орталыққа келе алу мүмкіншілігі
әйелдерге химиотерапияны хирургиялық операциядан бұрын жүргізеді. Бұл адъювантты емес (негізгі емнің алдында жүргізілетін) терапия деп аталады. Химиотерапия ісіктің өлшемін кішірейтіп, сүт безін сақтап қалатын операцияға жол ашады. Бұндай емді ІІ немесе ІІІА кезеңдегі үлкен өлшемді қатерлі ісігі бар әйелдер таңдайды. Операциядан кейін пациенттерге адъювантты ем тағайындалады. Адъювантты ем деп – негізгі емнен кейін тағайындалатын, науқастың жазылуын жақсартатын ем. Сәулелі терапияда сүт безіндегі және оның маңайындағы қатерлі ісік жасушалары жойылады. Пациенттерге бұлардың біріккен емі де тағайындала алады. Осылардың арқасында ағзада сақталып қалған қатерлі ісік жасушалары жойылып кетеді. Бұлар сүт безі қатерлі ісігінің қайталанып шығуының алдын –алады.
ІІІВ және операцияға көнбейтін ІІІС кезеңдері
ІІІВ кезеңдегі немесе операцияға көнбейтін ІІІС кезеңдегі қатерлі ісіктер үшін химиотерапия тағайындалады. Егер химиотерапия ойдағыдай көмек беріп жатса, дәрігер ем әдістерінің келесі түрлерін ұсынады:
Мастэктомия: Хирург сүт безін алып тастайды. Көп жағдайда қолтық лимфа түйіндері бірге алынады. Операциядан кейін әйелге кеуде және қолтық аймағына сәулелі терапия жүргізіледі.
Сүт безін сақтап қалатын операция: Хирург сүт безін сақтай отыра, қатерлі ісікті алып тастайды. Көп жағдайда қолтық лимфа түйіндері бірге алынады. Операциядан кейін әйелге кеуде және қолтық аймағына сәулелі терапия жүргізіледі.
Хирургиялық операцияның орнына сәулелі терапияны жүргізу: Кейбір әйелдерге хирургиялық операцияның орнына сәулелі терапияны жүргізеді. Дәрігер химиотерапияны, гормондық терапияны немесе біріккен ем түріне кеңес бере алады. Бұлар сүт безі қатерлі ісігінің қайталанып шығуының алдын –алады.
IV кезең IV кезеңдегі сүт безінің қатерлі ісігі бар науқастар үшін, көбінесе гормондық терапия, химиотерапия немесе бұлардың біріккен түрі жүргізіледі. Кейбір әйелдер үшін тағы биологиялық терапияны тағайындайды. Сәулелі терапия нақты мүшелердегі ісіктерді бақылауда ұстау үшін жүргізіледі. Бұл ем әдістері ауруды емдемеуі мүмкін, бірақ әйелдің өмір жасын ұзартуға көмек береді.
әйелдерге қатерлі ісікке қарсы еммен бірге, сүйемелдейтін күтім тағайындалады. Қатерлі ісікке қарсы ем, қатерлі ісіктің дамуын төмендетеді. Сүйемелдейтін күтім ауруды және оның симптомдарын, жанама әсерлерді басу үшін тағайындалады. Бұл күтімнің мақсаты өмір жасты ұзарту болып табылмайды. Сүйемелдейтін көмек әйелдің өзін жақсы физикалық және эмоционалдық тұрғыда жақсы сезінуі үшін тағайындалады. Қатерлі ісіктің кеш сатысы дамыған әйелдер тек қана сүйемелдейтін көмекті ғана қалдыруға шешім қабылдайды.
Сүт безі қатерлі ісігінің рецидиві
ісіктің рецидиві деп, ағзада анықталмаған қатерлі ісіктің қайтадан шығуын айтады. Қатерлі ісіктің рецидивін емдеу негізі оның дәрежесіне және орналасуына байланысты болады. Одан басқа факторы ретінде әйелдің бұрын қабылдаған емі болып табылады.
ісікке қарсы сүт безін сақтап қалатын операциядан кейін, қатерлі ісік рецидив берсе, онда мастэктомия тағайындалады. Осыдан кейін аурудың қайтып шығуы төмендейді.
Егер қатерлі ісік басқа мүшелерге оралса, онда химиотерапия, гормондық терапия немесе биологиялық терапия жүргізіледі. Сәулелі терапия кеуде бұлшық еттеріне немесе басқа мүшелерге оралған қатерлі ісікті бақылауда ұстау үшін тағайындалады. ісік сүт безінен тыс жерге оралса, онда емнің тиімділігі төмендей түседі. Сүйемелдейтін көмек негізге емнің маңызды бір бөлігі болып табылады. Әйелдер симптомдарды жеңілдету мақсатында сүйемелдейтін көмекті, ал қатерлі ісіктің дамуын төмендету мақсатында қатерлі ісікке қарсы емді алады. Кейбір пациенттер үшін өмірін жақсарту үшін тағайындалатын сүйемелдейтін көмек қана керек болады.
Емшекті қалпына келтіру
келісім берген әйелдер, емшектерін қалпына келтіруді де ойлайды. Ал басқалары – емшек протездерін киіп алады немесе мүлдем ешнәрсе істемейді. Бұл шешімдер біреуге жақса, екіншісіне жаға бермейді. Бұл жерде ең басты мәселе, операция жасалынған әйелдің өзінің таңдауы бар екені болып табылады.
Емшекті қайта қалпына келтіру мастэктомимен бірге немесе одан кей жасалуы мүмкін. Егер қайта қалпына келтіруге бел бусаңыз пластикалық хирургпен ақылдасыңыз. Сүт безін қайта қалпына келтірудің бірнеше әдісі бар. Кейбір әйелдер имплантты таңдайды. Имплант физикалық ерітіндіден немесе силиконнан жасалады. Сонымен қатар хирург қайта қалпына келтіруді жасау үшін, ағзаның басқа бөліктеріндегі тіндерді қолдана алады. Операцияға керек тері, май, бұлшық ет тіндерін ішастардың төменгі жағынан. Саннан немесе арқадан алуға болады. Хирург бұл тіндерді сүт безінің пішінін келтіру үшін қолданады.
Қайта қалпына келтірудің түрі адамның жасына, ағза ерекшеліктеріне, жасалынған операцияның түріне байланысты болады. Хирург операцияның ерекшеліктері мен жеткіліксіздіктері туралы сізге айтып бере алады.
Күтімі
Сүт безі қатерлі ісігінің емінен кейінгі күтім өте маңызды болып табылады. Әр әйелдің жазылу барысы әртүрлі болады. Жазылу негізі қабылданған емнің түріне, аурудың таралуына және басқа да факторларға байланысты болады. Қатерлі ісік толығымен жазылып кетті ау дегеннің өзінде де ол қайтып оралып жатады, себебі ағзаның бір бөлігінде анықталмаған қатерлі ісік жасушалары жойылмай қалған болады. Дәрігеріңіз сіздің аурудан айығу процессін бақылауда ұстап отырады және рецидивтердің пайда болуын тексеріп отырады.
Емделген аймақтың немесе екінші жақ сүт безіндегі өзгерістерді байқасаңыз, дереу дәрігерге хабарласыңыз. Дәрігеріңізге барлық қиыншылықтар жайлы хабарлап отырыңыз, олар ауру сезімі, салмақ жоғалту, қынаптан қан кетулер, көрудің нашарлауы сияқты болуы мүмкін. Сонымен қатар бас аурулары, бас айналулары, тыныс жетіспеушілігі, жөтел, дауыстың қарлығуы, арқаның ауруы, ас-қорыту жолдарының қиыншылықтары байқалса да, дәрігерге хабарласыңыз. Бұл қиыншылықтар бірнеше айдан кейін немесе бірнеше жылдан кейін пайда болуы мүмкін. Бұлар қатерлі ісіктің рецидиві туралы айтады, бірақ олар басқа да аурудың симптомдары болуы да мүмкін. ең бастысы бұл жерде дереу ауру анықталып, оған диагноз қойылу болып табылады, себебі ауру ертерек анықталса, оған қолданылған ем тиімдірек болады.
Тексеріс барысында сүт безі, кеуде торы қабырғасы, мойын және қолтық тексеріледі. Қатерлі ісікпен қайта ауру қаупі жоғары болғандықтан сізге маммографиядан өту керек. Егердің сізге сүт безін қайта қалпына келтіру операция немесе қайта қалпына келтірусіз мастэктомия жасалған болса, маммографияның керегі болмайды. Дәрігер сізге басқа да кескін беретін немесе лабораторлы анализдерді тағайындауы мүмкін.
Профилактикалық мәліметтерді зерттеу
Ғалымдар сүт безі қатерлі ісігінің алдын-алатын дәріні анықтау үстінде. Мысалы олар, гормондардың мөлшерін төмендететін немесе олардың сүт безіне әсер ету дәрежесін төмендетін препараттарды тәжірибеден өткізіп жатыр.
Осындай зерттеулер барысында тамоксифен деген препарат, қауіп тобына кіретін әйелдердің арасында қатерлі ісіктің дамуын азайтқан. Сонымен қатар дәрігерлер релоксифеннің де тиімділігін деген препаратты да зертеу үстінде.
Бүгінгі таңда маммография сүт безіндегі қатерлі ісікке күдіктенетін өзгерістерді анықтау мақсатында қолданылатын ең тиімді әдістердің бірі болып табылады. Қауіп тобына кіретін әйелдерді зерттеу барысында ғалымдар маммограмма нәтижелерімен бірге ультрадыбыстық зерттеулерді бірге қолданады. Сонымен қатар ғалымдар сүт безінің нақты кескінін беретін позитронды эмиссиялы тамографияны (ПЭТ) немесе басқа да зерттеу әдістерін қолдану тиімділігін анықтау үстінде.
Бұлардан бөлек, зерттеушілер ісік маркерлерін зерттеп жатыр. Бұл маркерлер қанда, зәрде немесе сүт безінен алынған сұйықтық ішінде болуы мүмкін. бұл заттардың көп мөлшерде анықталуы қатерлі ісікке күдік тудырады. Бірақ бүгінгі таңда, сүт безі қатерлі ісігінің анықтаудағы толық сенімді болатын маркер әлі табылмаған.
Түтіктердің лаважы да зерттелу үстінде. Бұл сүт безі түтіктерінен жасушаларды алу арқылы жүргізіледі. Сұйықтық катетер (өте жұқа, майысқақ түтік) арқылы емізікте орналасқан сүт безі түтіктеріне енгізіледі. Сүт безінен жасушалар сұйықтық арқылы сыртқа шығады. Содан кейін патолоанатом жасушаларды қатерлі ісікке немесе қатерлі ісікке тән өзгерістерді анықтау мақсатында зерттеуге алады.
Емнің тиімді әдістерін зерттеу
зерттеушілер емнің бірнеше түрін және олардың бірлескен әсерін зерттеу үстінде:
Хирургиялық операция: Операцияның көптеген түрлері басқа да ем әдістерімен бірге жүргізіледі.
Сәулелі терапия: Дәрігерлер лимфа түйіндерінде анықталған қатерлі ісіктің емінде хирургиялық операцияның орнына, сәулелі терапияның тиімділігін зерттеп жатыр. Олар сәулелі терапияның сүт безі маңындағы ауқымды аймаққа тиімділігін қарастырып жатыр. Ерте кезеңде анықталған сүт безі қатерді ісігінің көлемі кіші болған жағдайда, сәулелі терапияның көрсететін тиімділі анықталып жатыр.
Химиотерапия: Зерттеушілер қатерлі ісікке қарсы препараттардың жаңа түрлеріне тәжірибе жасап жатыр. Олар дәрілердің жеке өзінің және басқа да препараттармен бірге көрсететін әсерімен жұмыс істеп жатыр. Олар операция алдындағы дәрілердің тиімділігін де қарастырып жатыр. Олар сонымен қатар химиотерапияның гормондық немесе сәулелі терапиямен бірге жүргізгендегі әсерін зерттеп жатыр.
Гормондық терапия: Зерттеушілер гормондық терапияның жаңа түрлерін, соның ішінде ароматаза тежегіштері бар, зерттеп жатыр.
Биологиялық терапия: Биологиялық терапияның жаңа түрлері де зерттелу үстінде. Мысалы ғалымдар, иммундық жүйеге көмектесетін қатерлі ісікке қарсы екпелердің жаңа түрлерін зерттеп жатыр.
Бұлардан басқа зерттеушілер, препараттардың лимфэдема сияқты жанама әсерлерін азайту жолдарын қарастырып жатыр. Олар ауруды азайту және өмір көрсеткіштерін жақсарту әдістерін іздестіріп жатыр. Осындай зерттеулердің бірі шолғыншы лимфа түйінінен биопсия алу болып табылады. Қазіргі таңда хирургтарға қолтық лимфа түйіндерінің көп бөлігін алып тастап, қатерлі ісікке тексеріп шығу керек. Ғалымдар көп лимфа түйінін кесу орнына, бір ғана лимфа түйінін алып (шолғыншы лимфа түйіні), соны қатерлі ісікке зерттеп, сол арқылы басқа лимфа түйіндерінің жағдайын бағалау шараларын зерттеп жатыр. Егер бұл әдіс жүзеге асса, хирургтар аз мөлшерде ғанан лимфа түйіндерін кесіп алатын болады. Бұл көптеген пациенттерде лимфэдеманың алды алады.
К сожалению, я через это не проходил. Я знаю то, что знает любой врач, однако только человек, испытавший на себе лично медицинскую манипуляцию, по-настоящему знает, что это такое.
Молочная железа Молочная железа располагается на грудных мышцах, покрывающих ребра. Каждая молочная железа состоит из 15-20 долей. Доли содержат много мелких долек. Дольки состоят из групп крошечных желез, которые могут производить молоко. Молоко течет из долек по тонким трубочкам, которые называются протоками, к соску. Сосок расположен в центре темного круга кожи, называемого ареолой. Жировая ткань заполняет пространства между дольками и протоками.
В молочной железе также располагаются лимфатические сосуды. Эти сосуды ведут к маленьким округлым органам, называемым лимфатическими узлами. Группы лимфатических узлов локализуются рядом с молочной железой в подмышечной впадине, над ключицей, в грудной клетке за грудиной, а также во многих других местах . Лимфатические узлы задерживают бактерии, раковые клетки и другие вредные вещества.
Эти рисунки показывают участки молочной железы, а также лимфатические узлы и сосуды рядом с молочной железой.
Факторы риска Никто не знает точной причины рака молочной железы. Врачи часто не могут объяснить, почему у одной женщины эта болезнь развивается, а у другой - нет. Они знают, что ушибы, кровоподтеки или пальпация молочной железы не вызывают рак. Кроме того, рак молочной железы не заразен. Его невозможно “подхватить” от другого человека.
Исследования показали, что женщины с определенными факторами риска более подвержены заболеванию раком молочной железы. Фактором риска называется все, что увеличивает вероятность развития заболевания.
Исследованиями выявлены следующие факторы риска для рака молочной железы:
Возраст: Вероятность заболеть раком молочной железы возрастает по мере того, как женщина становится старше. Большинство случаев рака молочной железы диагностировано у женщин старше 60. Это заболевание не часто встречается до менопаузы.
Персональная история рака молочной железы: Женщина, перенесшая рак молочной железы с одной стороны, имеет более высокую вероятность развития рака молочной железы с другой стороны.
История семьи: Если мать, сестра или дочь женщины болели раком молочной железы, риск заболеть этим заболеванием у этой женщины выше. Риск выше, если члены ее семьи заболевали раком груди в возрасте до 40 лет. Наличие других родственников с раком груди (как по материнской, так и по отцовской линии) также может повысить риск женщины заболеть.
Определенные изменения молочной железы: У некоторых женщин в груди есть клетки, которые выглядят аномально под микроскопом. Наличие определенных видов аномальных клеток (атипичная гиперплазия и дольковая карцинома на месте) повышает риск рака молочной железы.
Генетические изменения: Изменения в определенных генах увеличивает риск рака молочной железы. К таким генам относятся BRCA1, BRCA2, и другие. Анализы могут иногда показать наличие специфических изменений генов в семьях, где много женщин, перенесших рак молочной железы. Медики могут предложить пути по снижению риска развития рака молочной железы или по улучшению выявления этого заболевания у женщин, в генах которых присутствуют эти изменения.
Репродуктивная и менструальная история: • Чем старше возраст, в котором женщина рожает первого ребенка, тем выше для нее риск заболевания раком молочной железы. • Женщины, у которых первый менструальный период состоялся в возрасте до 12 лет, также находятся в зоне повышенного риска по раку молочной железы. • У женщин, у которых период менопаузы начался после 55 лет, высокий риск заболевания раком молочной железы. • Женщины, никогда не имевшие детей, в высокой степени рискуют заболеть раком молочной железы. • Женщины, принимающие в период менопаузы гормональные препараты с эстрогеном плюс прогестин, после менопаузы также, судя по данным, больше остальных рискуют заболеть раком молочной железы. • Развернутые, хорошо распланированные исследования показали отсутствие связи между абортом или выкидышем и раком молочной железы.
Раса: Рак молочной железы встречается у белых женщин чаще, чем у латиноамериканок, азиаток и афроамериканок.
Радиационная терапия грудной клетки: Женщины, проходившие лучевую терапию грудной клетки (включая молочные железы) в возрасте до 30 лет, относятся к группе повышенного риска по раку молочной железы. Сюда относятся также и женщины, проходившие лучевую терапию по поводу лимфомы Ходжкина. Исследования показывают, что чем в более раннем возрасте женщина получала лучевую терапию, тем выше для нее риск заболеть раком молочной железы в последующей жизни.
Плотность молочной железы: Ткань молочной железы может быть плотной или жировой. Женщины более старшего возраста, у которых на маммограммах (рентгенограммах грудной железы) видно уплотненную ткань, относятся к группе повышенного риска по раку молочной железы. • Прием ДЭС (диэтилстилбэстрола): ДЭС назначался некоторым беременным женщинам в Соединенных Штатах в период с 1940 по 1971 годы. (В настоящее время этот препарат беременным женщинам больше не назначается.) Женщины, принимавшие ДЭС во время беременности, могут относиться к группе слегка повышенного риска по раку молочной железы. Возможное влияние этого препарата на родившихся у них дочерей изучается.
Наличие избытка веса или ожирения после менопаузы: Вероятность заболеть раком молочной железы после менопаузы выше у женщин с избытком веса или ожирением.
Недостаточная физическая активность: Женщины, которые в течение всей жизни вели неактивный образ жизни, относятся к группе повышенного риска по раку молочной железы. Ведение активного образа жизни может снизить такой риск посредством предотвращения образования избытка веса и ожирения.
Прием алкоголя: Исследования позволяют предположить, что чем больше алкоголя принимает женщина, тем выше риск развития у нее рака молочной железы.
Другие вероятные факторы риска в настоящее время изучаются. Ученые исследуют влияние диеты, физической активности, а также генетических факторов на риск развития рака молочной железы. Они также изучают, могут ли определенные вещества, содержащиеся в окружающей среде, повышать риск развития рака молочной железы.
Многих факторов риска можно избежать. Других, таких, например, как история семьи, избежать невозможно. Женщины могут защитить себя, оставаясь как можно дальше от известных факторов риска везде, где это возможно.
Но важно также иметь в виду, что большинство женщин, относящихся к той или иной группе риска, не заболевают раком молочной железы. Также, большинство женщин с раком молочной железы не имеют этого заболевания в истории семьи.
Если вы считаете, что вы можете быть отнесены к группе риска, необходимо обсудить этот вопрос с вашим врачом. Ваш врач сумеет предложить пути снижения вашего риска и сможет распланировать график регулярных обследований.
Скрининг Скрининг по раку молочной железы до появления симптомов может быть важным. Скрининг может помочь врачам выявить и начать лечение рака на ранней стадии. Лечение, скорее всего, будет успешным, если рак был обнаружен на ранней стадии.
Ваш врач может предложить следующие скрининговые тесты для рака молочной железы:
Вам необходимо спросить вашего врача о том, когда начинать и как часто обследоваться на предмет рака молочной железы .
Скрининговая маммограмма Для обнаружения рака молочной железы на ранней стадии рекомендуется:
Женщины в свои 40 лет и старше должны проходить маммографию каждые 1 - 2 года. Маммограмма – это снимок молочной железы, сделанный с помощью рентгеновских лучей.
Женщинам младше 40, относящимся к какой-либо группе риска по раку молочной железы, необходимо обратиться к медикам с вопросом о том, стоит ли им проходить маммограмму и как часто.
Маммограмма часто может показать уплотнение в груди до того, как эту опухоль можно будет почувствовать. Это исследование может также показать кластер мелких частиц кальция. Эти частицы называются микрокальцификатами. Уплотнения или мелкие частицы могут быть признаком рака, предраковых клеток, либо других состояний. Для подтверждения наличия раковых клеток необходимо дальнейшее обследование.
Если на маммограмме видны аномальные клетки, требуется дополнительное рентгенобследование. Возможно также необходима биопсия . Биопсия – единственный достоверный способ подтвердить наличие рака. (Раздел «Диагноз» дает более подробную информацию о биопсии.)
Маммография является самым лучшим инструментом врачей по раннему выявлению рака молочной железы. Однако, маммография несовершенна:
Маммография пропускает некоторые случаи рака. (Результат называется «фальшивым отрицательным»)
Маммография может отражать какие-то образования, которые при проверке не являются раком. (Результат называется «фальшивым положительным»)
Некоторые быстрорастущие опухоли достигают больших размеров и распространяются на другие органы до того, как их можно увидеть на маммограмме.
Маммография (также как и стоматологическая рентгенография и другие виды часто проводимых рентгенобследований) использует очень низкие дозы радиации. Риск какого-либо вреда очень небольшой, но частые рентгенологические обследования могут создать проблемы. Польза почти всегда перевешивает риск. В каждом случае необходимости рентгенологического обследования необходимо советоваться с медиками. Нужно также попросить, чтобы те части тела, которые не нужны на снимке, были защищены щитами.
Клиническое обследование молочной железы Во время клинического обследования молочной железы медицинский специалист проверяет состояние молочной железы. Обследуемого могут попросить поднять руки над головой, опустить их вдоль туловища или прижать руки к бедрам.
Медицинский специалист выясняет, отличаются ли правая и левая молочные железы по размеру и форме. Кожа молочных желез проверяется на наличие сыпи, углублений или других аномальных признаков. Сосок сдавливается для определения наличия жидкости.
Используя кончики пальцев для прощупывания уплотнений медицинский специалист обследует всю молочную железу, подмышечную впадину и область ключицы. Уплотнение обычно достигает размера горошины до того момента, как его можно прощупать. Обследование проводится сначала с одной стороны, а затем с другой. Медики также проверяют не увеличены ли лимфоузлы, расположенные рядом с молочной железой.
Тщательное клиническое обследование молочной железы может занять до 10 минут.
Самостоятельное обследование молочной железы Вы можете каждый месяц самостоятельно обследовать молочные железы, чтобы выявить какие-либо изменения в них. Важно помнить, что изменения могут быть обусловлены возрастом, менструальным циклом, беременностью, менопаузой или приемом противозачаточных средств или других гормональных препаратов. Для молочных желез нормально быть на ощупь немного бугристыми и неровными. Кроме того, обычно молочные железы набухают и твердеют непосредственно перед и во время менструации.
Если вы заметили что-то необычное в ваших молочных железах, обязательно обратитесь к врачу.
Самостоятельное обследование молочных желез не может заменить регулярную скрининговую маммографию и клиническое обследование молочной железы. По данным исследований не отмечено, что самостоятельное обследование молочных желез само по себе снижает смертность от рака молочной железы.
СимптомыCимптомы рака молочной железы включают:
Изменение самой груди или соска на ощупь
Уплотнение или утолщение в или рядом с грудью или в подмышечной впадине
Напряжение соска
Изменение внешнего вида груди или соска
Изменение размера или формы груди
Сосок втянут внутрь груди
Кожа груди, ареолы или соска может покрыться чешуйками, покраснеть или опухнуть. На ней могут быть рубчики или шрамы, так что она выглядит, как кожа апельсина.
Выделения из соска (жидкость)
На ранней стадии рак груди обычно не вызывает боли. И все же, женщине необходимо обратиться к медикам при появлении боли в груди или любых других, не проходящих симптомов. Чаще всего эти симптомы не связаны с раком. Другие заболевания также могут быть их причиной. При появлении у женщины этих симптомов, она должна обратиться с ними к врачу, чтобы диагностика и лечение были проведены как можно раньше.
Диагноз Если у вас есть симптомы или результаты скринингового обследования позволяют предположить заболевание раком, ваш врач должен выяснить, действительно ли это рак или причина в другом. Ваш врач может задать вопросы о вашем персональном и семейном анамнезе. Возможно, вам надо будет пройти медицинский осмотр. Ваш врач может также назначить вам маммографию или другое обследование с воспроизведением изображения. Эти виды обследования дают изображение тканей внутри моллочной железы. После такого исследования врач может посчитать ненужными дополнительные методы обследования. Доктор также может предложить вам пройти контрольное обследование позже. Либо вам придется пройти биопсию для обнаружения раковых клеток.
Клиническое обследование молочной железы Медицинский специалист пальпирует каждую молочную железу для выявления уплотнений и других проблем. Если имеется уплотнение, врач пальпаторно определяет его размер, форму и структуру. Врач также проверяет, насколько легко это уплотнение двигается. Доброкачественные уплотнения на ощупь отличаются от злокачественных. Мягкие, гладкие, округлые и подвижные уплотнения, скорее всего, являются доброкачественными. Твердые, неровной формы уплотнения, плотно спаянные с молочной железой, с большой степенью вероятности могут быть злокачественной опухолью.
Диагностическая маммография Диагностическая маммография является рентгенологическим изображением молочной железы. С ее помощью создается более четкий и детальный снимок участков, выглядящих аномально на скрининговой маммограме. Врач использует этот метод для получения более подробной информации о необычных изменениях в груди, таких как, уплотнения, боль, утолщение, выделения из соска или изменение размера или формы груди. Диагностическая маммограмма может быть сфокусирована на определенном участке груди. Она может использовать специальные технические приемы и дает больше проекций, чем скрининговая маммография.
Ультразвуковая диагностика Ультразвуковой аппарат посылает звуковые волны, кототые люди не могут услышать. Волны отражаются от тканей. Используя эхо, компъютер создает изображение. Ваш врач может видеть это изображение на мониторе. На этой картинке видно является ли уплотнение твердым или заполненным жидкостью. Киста – это мешочек, заполненный жидкостью. Они не являются онкологическим заболеванием. Однако, твердое уплотнение может оказаться раком. После исследования ваш врач может сохранить картинку на видео или распечатать ее. Это исследование может быть проведено вместе с маммограммой.
Снимок с помощью магнитного резонанса Ядерно-магнитный резонанс (ЯМР) – метод обследования с использованием мощного магнита, связанного с компъютером. ЯМР создает подробное изображение ткани молочной железы. Получаемые картинки можно смотреть на мониторе или распечатать на пленке. ЯМР может использоваться вместе с маммограммой.
Биопсия Ва врач может отправить вас к хирургу или специалисту по заболеваниям груди на бипсию. Жидкость или ткань изымаются из молочной железы для того, чтобы определить, наличие в них признаков рака. Некоторые подозрительные участки могут быть видны на маммограмме, но не определяются при клиническом обследовании молочной железы. Врачи используют методы обследования с воспроизведением изображения для того, чтобы увидеть участок, из которого удаляется ткань. К таким методам относятся ведомая УЗИ, локализованная иглой или стереотактическая биопсия.
Врачи могут удалять ткань из молочной железы различными способами:
Аспирация тонкой иглой: Врач использует тонкую иглу для забора жидкости из образования в груди. Если в жидкости оказываются клетки, патологоанатом в лаборатории изучает их под микроскопом на предмет злокачественности. Если жидкость чистая, возможно, нет нужды изучать ее под микроскопом в лаборатории.
Глубинная биопсия: Врач использует толстую иглу для забора ткани из груди. Патологоанатом проверяет наличие раковых клеток. Эта процедура называется также пункционной биопсией.
Хирургическая биопсия: Хирург берет образец ткани. Патологоанатом проверяет ткань на наличие раковых клеток.
При проведении инцизионной биопсии берется образец ткани уплотнения или аномального участка.
При эксцизионной биопсии на исследование берется вся ткань уплотнения или весь участок.
Если в ткани найдены раковые клетки, патологоанатом может сказать, о каком виде рака идет речь в данном случае. Наиболее распространенным видом рака молочной железы является карцинома из эпителия протоков. Аномальные клетки обнаруживаются в эпителии протоков. Лобулярная карцинома – это другой вид. Аномальные клетки обнаруживаются в дольках.
Дополнительное обследование Если поставлен диагноз рак, ваш врач может заказать специальные лабораторные исследования удаленной ткани молочной железы. Эти исследования позволят вашему врачу получить больше информации о раке и распланировать лечение:
Тесты на рецепторы к гормонам: Этот тест показывает имеет ли ткань рецепторы к определенным гормонам. Ткани с этими рецепторами для роста необходимы гормоны (эстрогены или прогестерон).
Тест РЧЭ2: Этот тест показывает, имеется ли в ткани белок, называемый рецептором к человеческому эпидермальному фактору роста -2 (РЧЭ2) или РЧЭ2/новый ген. Наличие слишком большого количества белка или слишком большого числа копий этого гена в ткани может увеличить вероятность того, что рак молочной железы повторится после лечения.
Определение стадии В целях планирования лечения ваш врач должен знать степень развития (стадию) болезни. Стадия болезни определяется размером опухоли и наличием очагов распространения рака. Определение стадии может потребовать проведения рентгенологического и лабораторного обследований. Эти виды обследования дают возможность определить, распространился ли рак за пределы одного органа, и, если да, то куда именно. При распространении (метастазировании) рака молочной железы раковые клетки часто обнаруживаются в подмышечных лимфатических узлах (аксиллярные лимфоузлы). Стадия часто неизвестна до того момента, как проводится хирургическая операция по удалению опухоли в молочной железе и подмышечных лимфоузлов.
Рак молочной железы проходит следующие стадии: Стадия 0 – это карцинома на месте .
Лобулярная (дольковая) карцинома на месте (ЛКНМ): Аномальные клетки обнаруживаются в слизистой долек железы. ЛКНМ редко переходит в инвазивный рак. Однако, наличие ЛКНМ в одной груди повышает риск развития рака в обеих молочных железах.
Карцинома из эпителия протоков на месте (КЭПНМ): Аномальные клетки находятся в эпителии протоков. КЭПНМ называется также внутрипротоковой карциномой. Аномальные клетки не распространяются за пределы протока. Они не проникли в прилежащую ткань молочной железы. КЭПНМ при отсутствии лечения иногда переходит в инвазивный рак.
Следующая стадия - карцинома из эпителия протоков на месте. Стадия I является ранней стадией инвазивного рака молочной железы. Размер опухоли не более 2 сантиметров (три четверти дюйма) в поперечном сечении. Раковые клетки не распространились за пределы грудной железы.
На следующей стадии распространение раковых клеток выходит за пределы протока. Раковые клетки проникают в прилежащую ткань внутри молочной железы. Стадия II может иметь следующие характеристики:
Опухоль в молочной железе не больше 2 сантиметров (три четверти дюйма) в поперечном сеченииi. Рак распространился на подмышечные лимфоузлы.
Размер опухоли от 2 до 5 сантиметров (от трех четвертей до 2-х дюймов). Рак, возможно, распространился на подмышечные лимфоузлы.
Размер опухоли больше 5 сантиметров (2 дюйма). Рак не распространился на подмышечные лимфоузлы.
На cтадии III опухоль достигает больших размеров, но рак не распространяется за пределы молочной железы и прилежащих лимфоузлов. Это локально развившийся рак . Стадия III A – это одно из следующих состояний:
Опухоль в груди меньше 5 сантиметров (2 дюйма). Рак распространился на подмышечные лимфоузлы, прикрепленные друг к другу или на другие структуры.
Опухоль больше 5 сантиметров в поперечнике. Рак распространился на подмышечные лимфоузлы.
Стадия III B характеризуется одним из следующих:
Опухоль проросла в грудную стенку или в кожу груди.
Опухоль распространилась на загрудинные лимфоузлы.
Воспалительный рак груди является редким видом рака груди Стадии IIIB. Грудь выглядит красной и набухшей, потому что раковые клетки блокируют лимфатические сосуды в коже груди.
На Стадии III C опухоль может быть любого размера. Она распространилась одним из следующих образов:
Рак распространился в загрудинные и подмышечные лимфатические узлы.
Рак распространился в подключичные и надключичные лимфатические узлы.
Стадия IV – это рак с отдаленными метастазами. Рак распространился в другие органы. Рецидивирующий рак – это рак, который повторился (рецидивировал) после определенного периода, в течение которого он не выявлялся. Он может рецидивировать местно в молочной железе или в стенке грудной полости. Он может также повториться в любом другом органе, например, в кости, печени или в легких.
Лечение Выбор лечения в зависимости от стадии. Многие женщины, страдающие раком молочной железе , хотят принимать активное участие в принятии решений относительно медицинского ухода за ними. Это естественно, желать знать как можно больше о заболевании, которым страдаешь, и о вариантах его лечения. Многим женщинам дополнительная информация о раке молочной железе помогает с ним справляться.
Шок и стресс, пережитые после диагностирования рака, мешают им сосредоточиться и задать врачу все возникшие у них вопросы. Составление списка вопросов перед визитом к врачу часто помогает решить эту проблему. Чтобы легче запомнить то, что говорит доктор, пациенты могут делать записи или попросить разрешения на использование диктофона. Некоторые пациенты также хотят, чтобы их родственник или друг присутствовали при разговоре с врачом – чтобы принимать участие в обсуждении, делать записи или просто слушать. Необязательно задавать все вопросы сразу. Будет еще возможность спросить врача или медсестру, если что-то непонятно или требуется более подробная информация.
Врач может направить вас к специалисту, либо вы можете попросить его о таком направлении. К специалистам, занимающимся лечением рака молочной железе относятся хирурги, медицинские онкологи и онкологи-радиологи. Вас могут также направить к пластическому хирургу.
Методы лечения Существует много вариантов лечения рака молочной железе у женщин. Сюда относятся хирургическая операция,лучевая терапия, химиотерапия, гормональная терапия и биологическая терапия. О них рассказывается далее. Во многих случаях проводятся несколько видов лечения. Выбор лечения зависит в основном от стадии заболевания. Описание лечения в зависимости от стадии приводится ниже.
Врач расскажет вам о вариантах лечения и ожидаемых результатах. Возможно вы захотите узнать как лечение отразится на вашей обычной жизнедеятельности. Может быть вас будет интересовать, как вы будете выглядеть во время и после лечения. Совместно с врачом вы можете разработать план лечения согласно вашим медицинским показаниям и личностным ценностям. Лечение рака может быть либо местным либо системным:
Местное лечение: Хирургическая операция и лучевая терапия относятся к местным видам лечения. Они подразумевают удаление или разрушение рака в молочной железе. Если рак молочной железе распространился в другие органы, местная терапия может использоваться для контроля заболевания в этих органах.
Системная терапия: Химиотерапия, гормонотерапия и биотерапия являются системными видами лечения. Они поступают в кровь и разрушают или контролируют рак во всем организме. Некоторым женщинам, страдающим раком молочной железе, системную терапию назначают для сокращения опухоли перед операцией или лучевой терапией. В других случаях системная терапия проводится после операции и/или лучевой терапии для предотвращения рецидива рака. Системная терапия также применяется в случаях распространения рака.
Так как при лечении рака часто повреждаются здоровые клетки и ткани, побочные эффекты являются достаточно распространенными. Они зависят в основном от вида и объема лечения. Побочные эффекты могут быть различными у разных женщин и могут изменяться при каждом последующем курсе лечения.
Хирургическое лечение Хирургическая операция является наиболее часто применяемым видом лечения рака молочной железе. Существует несколько типов операций. Ваш врач может рассказать о каждом из них, обсудить и сравнить преимущества и риски, а также описать, как они изменят ваш внешний вид:
Щадящая для молочной железы операция: Операция по удалению рака, но не молочной железы, является щадящей операцией. Она также называется сберегающей молочную железу операцией, удалением опухоли молочной железы, сегментарной мастэктомией и частичной мастэктомией. Иногда эксцизионная биопсия является и удалением опухоли молочной железы, потому что хирург удаляет все уплотнение. Хирург часто удаляет и подмышечные лимфоузлы. Делается отдельный разрез. Эта процедура называется иссечением аксиллярных лимфоузлов. Она указывает на присутствие или отсутствие раковых клеток влимфатической системе. После сберегающей операции молочной железы большинству женщин проводится лучевая терапия груди. Она разрушает раковые клетки, которые могли остаться в молочной железе.
Мастэктомия: Операция по удалению молочной железы (или насколько возможно большей части ткани молочной железы) – это мастэктомия. В большинстве случаев хирург также удаляет подмышечные лимфоузлы. Некоторым женщинам после операции проводят лучевую терапию.
Исследования выявили одинаковые показатели выживаемости после сберегающей операции груди (с лучевой терапией) и после мастэктомии для Стадии I и Стадии II рака молочной железы. Дозорная биопсия лимфоузлов является новым методом обнаружения раковых клеток в лимфатических узлах. Хирург удаляет как можно меньше лимфоузлов, что приводит к менее выраженному побочному действию. (В случае если врач обнаруживает раковые клетки в аксиллярных лимфоузлах, обычно делается иссечение подмышечных лимфоузлов.)
Вы можете выбрать реконструкцию молочной железы. Это пластическая операция, восстанавливающая форму груди. Она может быть сделана одновременно с мастэктомией либо позже. Если вы планируете сделать реконструкцию, вам лучше поговорить с пластическим хирургом до проведения мастэктомии.
Время, требуемое для выздоровления после операции для каждой женщины разное. Операция приносит боль и напряжение. Лекарства помогают контролировать боль. До операции вам необходимо обсудить план обезболивания с врачом или медсестрой. После операции ваш врач может скорректировать этот план, если он вам недостаточен. Любая операция иакже связана с риском инфекции, кровотечения либо с другими проблемами. При возникновении любой из них, вам необходимо сразу же поставить в известность медперсонал.
У вас могут возникнуть проблемы с чувством равновесия, если у вас удалена одна или обе груди. Эти ощущения могут быть более выражены, когда молочные железы большие. Эта несбалансированность может вызвать дискомфорт в шее и спине. Помимо этого, кожа на месте удаленной железы может быть напряженной. Мышцы плеча и руки могут стать одеревенелыми и слабыми. Все эти проблемы обычно проходят. Врач, медсестра или физиотерапевт предложат вам упражнения для восстановления движения и силы в руке и плече. Упражнения также помогут уменьшить чувство одеревенения и боли. Несложные упражнения можно начинать делать уже через несколько дней после операции.
Так как в ходе операции могут быть повреждены или перерезаны нервы, вы можете чувствовать оцепенение или покалывание в груди, в подмышечной впадине, в области плеча и предплечья. Эти ощущения обычно проходят через несколько недель или месяцев. Однако, у некоторых женщин оцепенение/понижение чувствительности не проходит.
Удаление подмышечных лимфоузлов замедляет ток лимфы. Она может застаиваться в руке или кисти, вызывая отек. Такой отек называется лимфэдемой. Лимфэдема может развиться сразу после операции или месяцы и годы спустя. Вам необходимо будет защищать вашу руку и кисть на стороне проведенного лечения на протяжении всей жизни:
Избегать ношения плотно прилегающей одежды или украшений на этой руке
Носить вашу сумочку или багаж другой рукой
Использовать электробритву во избежание порезов при бритье под мышками
Носить перчатки для защиты ваших рук при работе в саду и использовании сильных моющих средств
Делать маникюр очень осторожно, избегая порезов кутикул
Избегать термических и солнечных ожогов на области руки и кисти с поврежденной стороны
Необходимо консультироваться с врачом по поводу любых порезов, укусов насекомых, солнечных ожогов или других повреждений вашей руки или кисти. Вам также необходимо обратиться к врачу, если ваша рука или кисть поранена, отекает или приобретает красный цвет и становится необычно теплой. Если развилась лимфэдема, врач может предложить вам держать руку поднятой до уровня выше сердца так часто, как только вы можете. Он может также посоветовать вам упражнения для руки и кисти. Некоторые женщины с лимфэдемой носят эластичные рукава для улучшения циркуляции лимфы. Лекарства, мануальный лимфодренаж (массаж) или использование прибора, нежно сжимающего руку, также могут помочь. Вас, возможно, также направят к физиотерапевту или другому специалисту.
Лучевая терапия Лучевая терапия (также называемая радиотерапией) использует высокоэнергетические лучи для уничтожения раковых клеток. Большинству женщин лучевую терапию проводят после щадящей операции молочной железы. Некоторым женщинам назначают радиотерапию после мастэктомии. Лечение зависит от размера опухоли и других факторов. Радиация разрушает клетки рака груди, которые могли остаться на участке операции. Некоторым пациенткам лучевая терапия проводится до операции, для разрушения клеток опухоли и ее сокращения. Врачи используют этот метод в случаях трудно удаляемых опухолей больших размеров. У ряде случаев перед операцией больным проводится химиотерапия или гормональная терапия. Врачи используют два вида лучевой терапии для лечения рака молочной железы. Иногда пациенткам назначают оба вида:
Внешнее облучение: Радиация исходит от большого устройства снаружи. В большинстве случаев женщины получают такое лечение в больнице или клинике. Курс лечения обычно проводится по 5 дней в неделю в течение нескольких недель.
Внутреннее облучение (имплантированная радиация): Тонкие пластиковые трубки (импланты), которые содержат радиоактивное вещество, устанавливаются непосредственно в молочную железу. Импланты остаются на месте несколько дней. В течение этого времени пациентка находится в больнице. Перед выпиской врач удаляет импланты.
Побочные эффекты зависят в основном от дозы и типа радиации, а также от того, какой орган или часть тела лечат. Покраснение, сухость, напряжение и зуд кожи в области применение лечения – распространенные явления. Грудь может ощущаться тяжелой и напряженной. Эти симптомы со временем пройдут. По мере лечения кожа может стать влажной и "сочащейся." Как можно более частое воздействие воздуха на эту область будет способствовать заживлению кожи. Бюстгальтеры и некоторые другие типы одежды могут натирать кожу и вызывать болезненность. Возможно, вам захочется носить в это время хлопчатобумажную одежду свободного покроя. Нежный уход за кожей также очень важен. Необходимо посоветоваться в врачом, прежде чем использовать какие-либо дезодоранты, лосьоны либо крема в области лечения. Это действие радиотерапии на кожу пройдет. Как только лечение закончится, кожа постепенно заживет. Однако, возможны долговременные изменения в цвете кожи. Во время прохождения радиотерапии вы, скорее всего, будете очень уставать, особенно на более поздних неделях лечения. Отдых очень важен, но врачи обычно советуют вести как можно более активный образ жизни. Несмотря на то, что побочные эффекты лучевой терапии могут быть неприятными, ваш врач обычно в состоянии справиться с ними.
Химиотерапия Химиотерапия использует противораковые препараты для уничтожения раковых клеток. При проведении химиотерапии рака молочной железы обычно применяют сочетание лекарственных препаратов. Лекарства могут назначаться в виде таблеток или внутривенных инъекций (ВВ). В любом случае лекарство поступает в кровь и разносится по всему организму. Женщины с раком молочной железы могут проходить химиотерапию в поликлинике больницы, в кабинете врача или на дому. Некоторым пациенткам во время лечения необходимо находиться в стационаре.
Побочные эффекты зависят в основном от специфики препарата и от дозы. Лекарства воздействуют на раковые клетки и другие клетки, которые быстро делятся:
Клетки крови: Эти клетки борются с инфекцией, участвуют в свертывании крови и переносят кислород ко всем органам тела. При воздействии лекарств на клетки крови вероятность развития инфекции в организме повышается, легко образуются синяки и ушибы, самочувствие характеризуется слабостью и усталостью. Годы спустя после химиотерапии у некоторых женщин развивается лейкемия (рак крови).
Клетки корней волос: Химиотерапия может вызвать потерю волос. Волосы вырастут вновь, но, возможно, будут отличаться по цвету и структуре.
Клетки слизистой пищеварительного тракта: Химиотерапия может вызвать ухудшение аппетита, тошноту и рвоту,диарею или изъязвления во рту и на губах.
Ваш врач может предложить способы контроля этих побочных эффектов. Некоторые лекарства, применяемые при раке груди, могут вызывать покалывание или онемение в кистях или стопах. Это обычно проходит после прекращения лечения. Другие побочные эффекты могут сохраниться. У некоторых женщин препараты, применяемые для лечения рака молочной железы, могут ослабить сердце. Некоторые противораковые препараты могут повредить яичники. При этом возможно, что яичники перестанут продуцировать гормоны. Могут появиться симптомы менопаузы. Они включают приливы и сухость влагалища. Менструации могут стать нерегулярными или могут прекратиться. Некоторые женщины становятся нефертильными (не могут забеременеть). Для женщин старше 35 лет бесплодия, скорее всего, будет постоянным. С другой стороны, вы можете остаться фертильной в течение курса химиотерапии и сохранить способность забеременеть. Воздействие химиотерапии на не родившегося ребенка неизвестно. Вам необходимо обсудить с врачом вопрос контроля рождаемости до начала лечения.
Гормональная терапия Некоторым опухолям молочной железы для роста необходимы гормоны. Гормонотерапия предотвращает получение или использование раковыми клетками необходимых им естественных гормонов. Эти гормоны – эстроген и прогестерон. В ходе лабораторных исследований можно выяснить, имеет ли опухоль рецепторы к гормонам. Если у вас такая опухоль, вам, возможно, проведут гормонотерапию. При этом лечении применяют лекарства или хирургическую операцию:
Лекарства: Ваш врач может предложить препарат, который блокирует естественный гормон. Один из препаратов - тамоксифен, который блокирует эстроген. Другой вид препарата прекращает выработку организмом женского гормона эстрадиола . Эстрадиол – это форма эстрогена. Этот вид препарата является ингибитором ароматазы. Если у вас не наступила менопауза, ваш врач может назначить вам препарат, который приостановит выработку эстрогена яичниками.
Хирургическая операция: Если у вас не наступила менопауза, вам могут удалить яичники. Они являются основным источником эстрогена в организме. Женщинам, у которых менопауза уже наступила, операция не нужна. (При наступлении менопаузы яичники вырабатывают меньше эстрогена.)
Побочные эффекты гормонотерапии в большой степени зависят от самого препарата или от типа лечения. Тамоксифен является самым распространенным препаратом гормонотерапии. В целом побочные эффекты тамоксифена аналогичны симптомам менопаузы. Наиболее распространенными являются приливы и вагинальные выделения. К другим побочным эффектам отосятся нерегулярные менструальные циклы, головные боли, усталость, тошнота, рвота, вагинальная сухость или зуд, раздражение кожи вокруг влагалища и кожная сыпь. Не у всех женщин, принимающих тамоксифен, развиваются побочные эффекты. При приеме тамоксифена сохраняется вероятность забеременеть. Тамоксифен опасен для нерожденного ребенка. Если у вас все еще есть менструации, Вам необходимо поговорить с врачом о методах контрацепции. Побочные эффекты тамоксифена редко бывают серьезными. Однако, этот препарат может вызвать тромбоз вен. Кровяные сгустки чаще всего образуются в венах ног и легких. У женщин несколько повышается риск развития инсульта. Тамоксифен может вызвать рак матки. Необходимо проходить регулярный врачебный осмотр органов таза. Вы должны сообщать своему врачу обо всех необычных вагинальных кровотечениях в периоды между осмотрами. После удаления яичников немедленно наступает менопауза. Побочные эффекты при этом часто более серьезные, чем те, которые вызваны естественной менопаузой. Медики могут предложить вам пути преодоления этих побочных эффектов.
Биологическая терапия Биологическая терапия помогает иммунной системе бороться с раком. Иммунная система является природной защитой организма от болезни. Некоторые женщины, страдающие раком молочной железы, распространившимся на другие органы, проходят биологическую терапию препаратом, называемым Херцептином® (трастузумаб). Это моноклональное антитело. Оно производится в лаборатории и прикрепляется к раковым клеткам. Херсептин назначается женщинам, лабораторные анализы которых показывают слишком большое содержания специфического белка, известного как HER2, в опухоли груди. Путем блокирования HER2, препарат может замедлить или остановить рост раковых клеток. Херсептин назначается внутривенно. Может применяться как самостоятельно, так и в сочетании с химиотерапией. При первом применении Херсептина наиболее распространенными побочными эффектами являются жар и озноб. У некоторых женщин также отмечаются боль, слабость, тошнота, рвота, диарея, головные боли, затрудненное дыхание или кожные высыпания. Побочные эффекты обычно становятся менее выраженными после первого курса лечения. Херсептин также может вызвать поражение сердца. Это иногда приводит к сердечной недостаточности. Херсептин может также поражать легкие. Он может привести к развитию проблем с дыханием, требующих немедленного вмешательства врача. Перед назначением Херсептина врач обследует ваши сердце и легкие. Во время лечения врач будет следить, чтобы не возникло проблем с легкими.
Выбор лечения в зависимости от стадии Варианты вашего лечения зависят от стадии болезни и от следующих факторов:
Размер опухоли по отношению к размеру вашей молочной железы
Результаты лабораторных анализов (такие как например, требуются ли раковым клеткам для роста гормоны)
Наступила ли у вас менопауза
Общее состояние вашего здоровья
Ниже приводится краткое описание наиболее часто применяемых видов лечения для каждой стадии. Некоторым пациенткам подходят другие варианты лечения. Стадия 0 Стадия 0 рака молочной железы относится к лобулярной карциноме на месте (ЛКНМ) или к карциноме эпителия протоков на месте(КЭПНМ):
ЛКНМ: Большинству женщин с ЛКНМ никакого лечения не проводится. Вместо этого врач может предложить регулярные осмотры для того, чтобы заметить появление признаков рака груди.
Некоторые пациентки принимают тамоксифен для снижения риска развития рака молочной железы. Другие, возможно, принимают участие в испытаниях новых многообещающих профилактических методов лечения. Наличие ЛКНМ в одной молочной железе повышает риск возникновения рака в обеих молочных железах. Очень небольшое число женщин с ЛКНМ пытаются предотвратить рак с помощью хирургической операции по удалению обеих молочных желез. Это двусторонняя профилактическая мастэктомия. Хирург обычно не удаляет подмышечные лимфоулы.
КЭПНМ: Большинству женщин с КЭПНM проводится сберегающая операция молочной железы с последующей лучевой терапией. Некоторые пациентки выбирают тотальную мастэктомию. Подмышечные лимфоузлы обычно не удаляются. Женщины с КЭПНМ могут принимать тамоксифен для снижения риска развития инвазивного рака молочной железы.
Стадии I, II, IIIA и операбельный IIIC Женщины со стадиями I, II, IIIA и операбельной (может быть излечена с помощью хирургической операции) IIIC рака молочной железы могут получать комбинированное лечение. Некоторым проводится сберегающая операция молочной железы с последующей лучевой терапией груди. Такой выбор наиболее распространен для пациенток со стадиями I или II рака молочной железы. Остальные делают выбор в пользу мастэктомии. При любом выборе женщинам (особенно со стадиями II или IIIA рака молочной железы) часто удаляют подмышечные лимфоузлы. Врач может предложить лучевую терапию после мастэктомии в слечае, если раковые клетки обнаружены в 1-м - 3-х подмышечных лимфоузлов, или если опухоль в груди достигла больших размеров. Если раковые клетки обнаружены в более чем 3-х подмышечных лимфоузлах, врач обычно предлагает провести лучевую терапию после мастэктомии.
Выбор между сберегающей операцией молочной железы (с последующей лучевой терапией) и мастэктомией зависит от многих факторов:
Размер, локализация и стадия опухоли
Размер молочной железы женщины
Определенные признаки рака
Как относится женщина к вопросу о сохранении ее молочной железы
Как относится женщина к лучевой терапии
Способность женщины приехать в центр по проведению лучевой терапии
Некоторым женщинам химиотерапию проводят перед хирургическо операцией. Это неоадъювантная терапия (лечение перед основным лечением). Химиотерапия, проведенная до хирургической операции, может сократить опухоль больших размеров, делая возможной сберегающую операцию молочной железы. Такое лечение часто выбирают женщины с опухолью больших размеров на стадии II или IIIA. После операции многим пациенткам проводится адъювантное лечение. Адъювантная терапия – это лечение назначаемое после основной терапии для повышения шансов на излечение. Лучевая терапия уничтожает раковые клетки внутри и рядом с молочной железой. Пациенткам также может проводится системное лечение такое, как химиотерапия, гормонотерапия или и то, и другое. Такое лечение позволяет разрушить раковые клетки, оставшиеся где-нибудь в организме. Оно может предотвратить рецидив рака в молочной железе или в другом органе.
Стадии IIIB и неоперабельный IIIC Женщинам с раком молочной железы на стадии IIIB (включая воспаленный рак груди) или неоперабельным раком на Стадии IIIC обычно назначают химиотерапию. (Неоперабельный рак означает, что его невозможно вылечить с помощью операции.) Если химиотерапия сокращает опухоль, врач может предложить последующее лечение:
Мастэктомия: Хирург удаляет молочную железу. В большинстве случаев удаляются подмышечные лимфатические узлы. После операции женщине проводися лучевая терапия на область грудной клетки и подмышечную область.
Сберегающая молочную железу операция: Хирург удаляет рак, но молочную железу. сохраняет. В большинстве случаев удаляются подмышечные лимфоузлы. После операции женщине может быть назначена лучевая терапия на область молочной железы и подмышечную область.
Лучевая терапия вместо хирургической операции: Некоторым женщинам проводится лучевая терапия, а не хирургическая операция. Врач также может порекомендовать больше химиотерапии, гормонотерапии или того и другого вместе. Такое лечение может способствовать предотвращению рецидива болезни в молочной железе или в другом органе.
Стадия IV В большинстве случаев женщинам с раком молочной железы на стадии IV назначают гормонотерапию, химиотерапию или оба этих вида терапии. Некоторым также проводится биологическая терапия. Лучевая терапия может использоваться для контроля опухоли в определенных органах. Эти виды лечения, скорее всего, не излечат болезнь, но могут способствовать продлению жизни женщины. Многим пациенткам наравне с противораковым лечением предосталяется поддерживающий уход. Противораковая терапия назначается для замедления прогрессирования болезни. Поддерживающий уход помогает регулировать боль, другие симптомы или побочные эффекты (такие как тошнота). Его целью не является продление жизни. Поддерживающий уход помогает женщинам чувствовать себя лучше физически и эмоционально. Некоторые женщины с поздними стадиями рака принимают решение оставить только поддерживающий уход.
Рецидив рака молочной железы Рецидивом рака называется рак, который возвратился после того, как он не определялся в организме. Лечение рецидива заболевания зависит в основном от локализации и степени распространения рака. Другим главным фактором является вид лечения, который женщина принимала раньше. В случае, если рак груди рецидивировал только в грудь после сберегающей молочную железу операции, женщине, возможно, необходима мастэктомия. Высока вероятность того, что заболевание больше не вернется. Если рак груди возвращается в другие органы, лечение может включать химиотерапию, гормонотерапию или биологическую терапию. Лучевая терапия может способствовать контролю над раком, рецидивировавшим в мышцы грудной клетки или в другие органы. Лечение редко бывает эффективно в случаях рака, рецидивировавшего за пределы молочной железы. Поддерживающий уход часто является важной частью плана лечения. Многие пациентки получают поддерживающий уход для облегчения симптомов и противораковую терапию для замедления прогресса заболевания. Некоторым назначается только поддерживающий уход для улучшения их качества жизни.
Восстановление груди Некоторые женщины, планирующие сделать мастэктомию, решаются на реконструкцию груди. Другие – предпочитают носить грудной протез. Третьи –решают ничего не делать. Все эти решения имеют за и против. То, что правильно для одной женщины, может оказаться неверным для другой. Самое важное здесь, это то, что почти каждая женщина, проходящая лечение по поводу рака груди, имеет выбор. Реконструкция груди может быть сделана одновременно с мастэктомией или позже. Если вы планируете реконструкцию груди, поговорите с пластическим хирургом до мастэктомии, даже если вы планируете провести реконструкцию позже. Существует много способов реконструкции молочной железы. Некоторые женщины выбирают имплантант. Имплантант может быть сделан из физиологического раствора или из силикона. Хирург может также провести реконструкцию с помощью тканей, взятых из другого участка вашего организма. Кожа, мышцы и жир могут быть взяты из нижнего отдела брюшной полости, спины или ягодиц. Хирург использует эту ткань для создания формы молочной железы. Выбор вида реконструкции в большой степени зависит от вашего возраста, особенностей организма и типа хирургической операции, сделанной вам. Пластический хирург сможет рассказать о преимуществах и недостатках каждого типа реконструкции.
Последующий уход Последующий уход после лечения рака молочной железы очень важен. Выздоровление у каждой женщины происходит по-разному. Ваше исцеление зависит от пройденного вами лечения, от того, распространилась ли болезнь, а также от других факторов. Даже в тех случаях, когда кажется, что рак полностью удален или разрушен, болезнь иногда возвращается, потому что невыявленные раковые клетки остались где-то в организме после лечения. Ваш врач будет отслеживать проесс вашего выздоровления и проверять, нет ли рецидива. Вам необходимо немедленно сообщать врачу о любых изменениях в области проведенного лечения или в другой грудной железе. Говорите вашему врачу о любых проблемах со здоровьем, таких как боль, потеря аппетита или веса, измененияменструального цикла, необычные вагинальные кровотечения или нарушение зрения (нечеткое). Также сообщайте своему врачу о головных болях, головокружениях, нехватке дыхания, кашель или охриплость голоса, боль в спине или проблемы с пищеварением, которые кажутся необычными или не проходят. Такие проблемы могут возникнуть спустя месяцы или годы после лечения. Они могут означать, что рак рецидивировал, однако, они могут быть также и симптомами других проблем со здоровьем. Важно, чтобы вы рассказывали о своих проблемах вашему врачу с тем, чтобы проблемы могли быть вовремя диагностированы и вылечены как можно скорее. В последующие обследования обычно включаются молочные железы, грудная клетка,шея и область подмышек. Так как вы рискуете вновь заболеть раком, вам необходимо проходить маммографию сохранившейся после лечения и другой молочной железы. Вам, возможно не понадобится маммография в случае реконструированной груди или в случае, если вам была проведена мастэктомия без реконструкции. Ваш врач может назначить другие обследования с воспроизведением изображения или лабораторные анализы. Исследования в области профилактики Ученые ищут лекарства, которые могут предотвратить рак молочной железы. Например, они испытывают несколько различных препаратов, которые понижают уровни гормонов или предотвращают воздействие гормонов на клетки молочной железы. В одном из крупных исследований препарат тамоксифен снизил количество новых случаев рака молочной железы среди женщин, относящихся к группе риска. Врачи изучают, является ли препарат ралоксифен таким же эффективным, как тамоксифен. Исследования в области выявления, диагностики и определения стадии На сегодняшний день маммография является наиболее эффективным инструментом, имеющимся у нас для выявления изменений в грудной железе с подозрением на рак. У женщин из группы риска по раку молочной железы исследователи изучают сочетание маммограмм и данных ультразвукового обследования. Ученые также исследуют возможность использования томографии позитронной эмиссией (ТПЭ) и другие методы создание подробного изображения ткани молочной железы. Помимо этого, исследователи изучают маркеры опухоли. Маркеры опуходи могут быть обнаружены в крови, моче или жидкости из груди (аспирированной из соска). Высокое содержание этих веществ может быть признаком рака. Некоторые маркеры могут применяться для обследования пациенток с раком молочной железы на предмет наличия признаков болезни после проведенного лечения. На сегодня, однако, не существует достоверных тестов на маркеры опухоли для того, чтобы использовать их постоянно для выявления рака молочной железы. Лаваж протоков также изучается. Эта техника собирает клетки из грудных протоков. Жидкость льется через катетер (очень тонкая, гибкая трубка) в отверстия молочных протоков на соске. Жидкость и клетки молочной железы вытекают через трубку. Паталогоанатом проверяет клетки на наличие рака или на наличие изменений, которые могут предположить повышенный риск развития рака.
Исследования в области лечения Исследователи изучают многие виды лечения и их сочетания:
Хирургическая операция: Различные типы операций комбинируются с другими видами лечения.
Лучевая терапия: Врачи исследуют, может ли лучевая терапия использоваться вместо операции для лечения рака в лимфоузлах. Они рассматривают ффективность лучевой терапии на большую площадь вокруг молочной железы. У женщин с ранними стадиями рака молочной железы врачи изучают будет ли эффективным применение лучевой терапии по отношению к меньшей части груди.
Химиотерапия: Исследователи испытывают новые противораковые препараты и дозы. Они работают с лекарствами и сочетаниями лекарств. Они рассматривают новые комбинации препаратов перед операцией. Они также ищут новые способы сочетания химиотерапии с гормональной терапией или лучевой терапией.
Гормональная терапия: Исследователи испытывают несколько видов гормонотерапии, включая ингибиторы ароматазы.
Биологическая терапия: Новые виды биологического лечения также находятс в стадии изучения. Например, ученые изучают вакцины против рака, которые помогают иммунной системе уничтожать раковые клетки.
Помимо этого, исследователи рассматривают пути уменьшения побочных эффектов от лечения, таких как лимфэдема после операции. Они ищут методы уменьшения боли и улучшения качества жизни. Одним из методов в стадии изучения является дозорная биопсия лимфоузлов. В настоящий момент хирургам необходимо удалить много подмышечных лимфоузлов и проверить каждый из них на предмет рака. Ученые выясняют, можно ли, проверив только один узел, в который рак скорее всего мог бы распространиться (дозорный лимфоузел), предсказать распространился ли рак на другие узлы. Если этот новый метод оправдает себя также как и стандартное лечение, хирурги смогу удалять меньше лимфоузлов. Это поможет уменьшить лимфэдему у многих пациентов.
