Өздігінен түсік тастау - жүктіліктің 20-шы аптасына дейін ұрықты өздігінен жоғалту. (Жүктіліктің 20-шы аптасынан кейін бұл мезгілінен бұрын босану саналады).
Өздігінен түсік тастау - табиғи құбылыс, медициналық немесе хирургиялық түсікке жатпайды.
Өздігінен түсіктердің келесі түрлері болады:
Толық түсік: жүктіліктің барлық өнімдері ана денесінен шығады.
Жартылай түсік: жүктілік өнімдерінің бөліктері ғана ана денесінен шығады.
Болмай қалған түсік: жүктілік үзілген, бірақ, жүктілік өнімдері ана денесінен шықпаған.
Сондай-ақ, түсік қаупі термині де қолданылады. Симптомдары – іштің түйілуі, іншектен қан кетуі мүмкін – түсік тастау мүмкіндігін көрсетеді.
Өздігінен түсік тастау қаупі жүктіліктің 7-12 аптасы аралығында 10% жағдайда орын алады. симптомдары: іштің түйілуі, іншектен қан кетуі, арқаның төменгі тұсындағы ауырсыну.
Түсіктердің көпшілігі ұрықтың хромосомасының зақымдануынан туындайды, бұл оның қалыпты дамуына кедергі келтіреді. Әдетте, бұл ақаулар ата-анасының гендерімен байланысты емес.
Түсіктердің басқа себептері:
· Есірткі және алкоголь қолдану
· Сыртқы уыттардың әсері
· Гормондық ауытқу
· Инфекция
· Семіздік
· Ананың бала өрбіту ағзаларының дайын болмауы
· Ана организмінің иммундық жауабындағы мәселелер
· Ананың жүйелік аурулары, мысалы, бақылауға алынбаған қант диабеті
· Темекі шегу.
Ұрықтанған аналық жасушалардың шамамен жартысы жойылады және өздігінше түсік тасталынады, әйел жүктілік туралы білмей де қалады. Алғашқы 7 апта ішінде жүктілік туралы білген әйелдердің 15-20% түсік тастауы мүмкін. Ұрықтың жүрегі соға бастағанда түсік ықтималдығы азаяды.
Түсікте босану материалы зерттеледі және плацента жағдайы анықталады (қалыпты немесе кірме болуына).
Түсіктен кейінгі 2 апта ішінде әйел бақылауға алынады. Егер босану материалы толығымен ана денесінен шықпаса, оны хирургиялық немесе медикаментоздық (мезопростол тағайындалады) жолмен алып тастау қажет.
Емдеуден кейін етеккір айналымы 4-6 апта ішінде қалпына келеді. Кез келген қан кетуі мұқият тексерілуі тиіс. Келесі жүктілік алдында бір толық етеккір айналымын өткізген жөн.
Плацента қалдығының толық шықпауы жағдайында жұқпаланған түсіктің салдары – қызу, тоқтамай іншектен қан кетуі, түйілу және нашар иісті бөлінділер. Жұқпалану күрделі болуы мүмкін, шұғыл медициналық араласуды қажет етуі мүмкін.
Егер әйел нәрестесін жүктіліктің 20-шы аптасынан кейін жоғалтса, оған медициналық көмекке жүгіну қажет. Бұл мезгілінен бұрын босану немесе ұрықтың өлім-жітімі, бұл жағдайды бақылау үшін дәрігердің назары қажет.
Түсіктен кейін әйел және оның жақындары басыңқылық немесе қайғыру сезіміне ұшырайды. Бұл қалыпты жағдай, бірақ, басыңқы күй өтпесе немесе ушығатын болса, туыс-туғандарыңызға, достарыңызға немесе дәрігерге айту қажет.
Жүктілік кезінде түйілумен/түйілусіз іншектен қан кетуі пайда болса, дәрігерге көрініңіз.
Сондай-ақ, жүктілік кезінде іншектен қан ұйындысы немесе босану материалы шығатын болса, дәрігерге көріну қажет. Материалды жинап, дәрігерге тексеруге беру қажет.
Жүкті әйелге ерте және кешенді күтім көрсету - жүктіліктің түсік секілді асқынуының алдын алу шарасы.
Ауруларды жүктілікке дейін ерте анықтау және емдеу арқылы аурудан болатын түсіктің алдын алуға болады.
Жүктілік барысында зиянды әсерден алшақ болсаңыз, түсік ықтималдығы аз болады. Оларға ренген сәулесі, есірткілер, алкоголь, кофеинді жиі тұтыну және инфекциялық аурулар жатады.
Ана организміне жүктілікті сақтау қиын болса, аздаған іншектік қан кетуі байқалуы мүмкін. Бұл түсік қаупін көрсетеді. Бірақ, бұл міндетті болатындығы емес. түсік қаупінің белгілері мен симптомдары байқалған әйел шұғыл түрде өзінің дәрігеріне қаралуы қажет.
Өздігінен түсік тастау; жол берілген түсік; жол берілмеген түсік; жартылай түсік; толық түсік; тоқтатуға келмейтін түсік; жұқпаланған түсік; кездейсоқ түсік.
A miscarriage is the spontaneous loss of a fetus before the 20th week of pregnancy. (Pregnancy losses after the 20th week are called preterm deliveries.)
A miscarriage may also be called a "spontaneous abortion." This refers to naturally occurring events, not to medical abortions or surgical abortions.
Other terms for the early loss of pregnancy include:
Complete abortion: All of the products (tissue) of conception leave the body
Incomplete abortion: Only some of the products of conception leave the body
Inevitable abortion: Symptoms cannot be stopped and a miscarriage will happen
Infected (septic) abortion: The lining of the womb (uterus) and any remaining products of conception become infected
Missed abortion: The pregnancy is lost and the products of conception do not leave the body
The doctor may also use the term threatened miscarriage. The symptoms of this condition, abdominal cramps with or without vaginal bleeding, are a sign that a miscarriage may occur.
A threatened miscarriage or spontaneous abortion occurs in approximately 10% of pregnancies between 7 and 12 weeks of gestation. Symptoms include vaginal bleeding, abdominal cramps, and low back pain.
Most miscarriages are caused by chromosome problems that make it impossible for the baby to develop. Usually, these problems are not related to the mother or father's genes.
Other possible causes of miscarriage include:
Drug and alcohol abuse
Exposure to environmental toxins
Hormone problems
Infection
Obesity
Physical problems with the mother's reproductive organs
Problem with the body's immune response
Serious body-wide (systemic) diseases in the mother (such as uncontrolled diabetes)
Smoking
Around half of all fertilized eggs die and are lost (aborted) spontaneously, usually before the woman knows she is pregnant. Among women who know they are pregnant, the miscarriage rate is about 15-20%. Most miscarriages occur during the first 7 weeks of pregnancy. The rate of miscarriage drops after the baby's heart beat is detected.
The risk of miscarriage is higher in women:
Who are older, with increases beginning by age 30, becoming greater between 35 and 40, and highest after 40.
When a miscarriage occurs, the tissue passed from the vagina should be examined. This is done to determine if it was a normal placenta or a hydatidiform mole. It is also important to determine whether any pregnancy tissue remains in the uterus.
If the pregnancy tissue does not naturally leave the body, the woman may be closely watched for up to 2 weeks. Surgery (D and C) or medication (such as misoprostol) may be needed to remove the remaining contents from the womb.
After treatment, the woman usually resumes her normal menstrual cycle within 4 - 6 weeks. Any further vaginal bleeding should be carefully monitored. It is often possible to become pregnant immediately. It is recommended that women wait one normal menstrual cycle before trying to become pregnant again.
An infected abortion may occur if any tissue from the placenta or fetus remains in the uterus after the miscarriage. Symptoms of an infection include fever, vaginal bleeding that does not stop, cramping, and a foul-smelling vaginal discharge. Infections can be serious and require immediate medical attention.
Women who lose a baby after 20 weeks of pregnancy receive different medical care. This is called premature delivery or fetal demise and requires immediate medical attention.
After a miscarriage, mothers and their partners may feel sad. This is normal. If your feelings of sadness do not go away or get worse, seek advice from family and friends as well as your health care provider.
Call your health care provider if vaginal bleeding with or without cramping occurs during pregnancy.
Call your health care provider if you are pregnant and notice tissue or clot-like material that passes through the vagina. The material should be collected and brought to the health care provider for examination.
Early, comprehensive prenatal care is the best prevention for complications of pregnancy, such as miscarriage.
Miscarriages that are caused by body-wide (systemic) diseases can be prevented by detecting and treating the disease before pregnancy occurs.
Miscarriages are also less likely if you avoid things that are harmful to your pregnancy. These include x-rays, recreational drugs, alcohol, high caffeine intake, and infectious diseases.
When a mother's body has difficulty keeping a pregnancy, signs such as slight vaginal bleeding may occur. This means there is a possibility of miscarriage. But it does not mean one will definitely occur. A pregnant woman who develops any signs or symptoms of threatened miscarriage should contact her prenatal provider immediately.
Несостоявшийся выкидыш: Беременность прервана, но продукты беременности не покинули тело матери
Также применяется термин – угроза выкидыша. Симптомы – спазмы в животе, как с вагинальным кровотечением, так и без него - указывают на возможность выкидыша.
Угроза выкидыша или самопроизвольного аборта случается в 10% случаев беременности между 7 и 12 неделями. Симптомы включают спазмы в животе, вагинальное кровотечение, боли в нижней части спины.
Большинство выкидышей вызываются повреждениями хромосом плода, что препятствует его нормальному развитию. Обычно эти дефекты не связаны с генами родителей.
Иные причины выкидыша:
Злоупотребление наркотиками и алкоголем
Воздействие внешних токсинов
Гормональный сдвиг
Инфекция
Ожирение
Неготовность детородных органов матери
Проблемы с иммунным ответом организма матери
Системные заболевания матери, например неконтролируемый сахарный диабет
Курение
Примерно половина оплодотворённых яйцеклеток умирает и самопроизвольно абортируется и женщина даже не подозревает о беременности. Среди женщин, знающих о беременности, количество выкидышей составляет 15-20% в течение первых 7 недель беременности. После начала биения сердца плода вероятность выкидыша снижается.
При выкидыше исследуется родовой материал и определяется состояние плаценты (была ли она нормальной, или имеется пузырный занос).
В течение 2-х недель после выкидыша за женщиной ведется наблюдение. Если не весь родовой материал покинул тело матери, его необходимо удалить хирургическим или медикаментозным путем (назначается мезопростол).
После лечения менструальный цикл восстанавливается в течение 4-6 недель. Любое кровотечение должно тщательно обследоваться. Рекомендуется пропустить один полный менструальный цикл перед следующей беременностью.
Осложнения после полного выкидыша достаточно редки.
Последствия инфицированного выкидыша в случае неполного выхода остатков плаценты и плода включают жар, непрерывное вагинальное кровотечение, спазмы и зловонные выделения. Инфицирование может быть серьёзным и может требовать незамедлительного медицинского вмешательства.
Если женщина теряет ребенка после 20-ти недель беременности, ей необходимо обратиться за медицинской помощью. Такой случай называется преждевременными родами или гибелью плода и требует особого внимания врачей.
После выкидыша женщина и ее близкие испытывают чувство подавленности и потери. Это нормально, но если подавленное эмоциональное состояние не проходит или ухудшается, обратитесь за помощью к родственникам, друзьям или к врачу.
Обратитесь к врачу, если при беременности возникают вагинальные кровотечения со спазмами или без них.
Также необходимо обратиться к врачу, если при беременности происходит выход сгустков крови и родового материала из влагалища. Материал нужно собрать и передать врачу на исследование.
Ранний и комплексный уход за беременной женщиной является лучшей профилактикой таких осложнений беременности, как выкидыш.
Выкидыши, которые вызваны заболеваниями, можно предотвратить при раннем обнаружении и лечении этих заболеваний еще до наступления беременности.
Выкидыш также менее вероятен, если в ходе беременности вы избегаете вредных воздействий. К ним относятся рентгеновские лучи, расслабляющие наркотики, алкоголь, частое употребление кофеина и инфекционные заболевания.
Когда организму матери трудно сохранять беременность, она может отмечать небольшое вагинальное кровотечение. Это означает, что существует угроза выкидыша. Но это не означает, что это обязательно произойдет. Беременная женщина, у которой возникли какие-либо признаки или симптомы угрозы выкидыша, должна немедленно связаться со своим наблюдающим врачом.
